ThaiMTB.com

ได้ยินมานาน ว่าน้ำตาลกลูโคส สามารถดูดซึมได้ดีกว่าเครื่องดื่มเกลือแร่ ทำให้เรี่ยวแรงคืนมาเร็วขึ้น

ผมจึงไปซื้อมากระปุกหนึ่ง ว่าจะลองดื่มดูในวันเสาร์นี้แหละ ในการซ้อมเพื่อแข่งกรุงเทพไตรกีฬา

ท่านใดเคยดื่มบ้างครับ ผลการใช้เป็นอย่างไรบ้าง

จำได้ว่าเมื่อก่อนเป็นของแกล็กโซ่ กล่องกลมๆสีฟ้าราคา 80 บาท (เมื่อ 20 ปีก่อน) ตอนนี้ไม่รู้มีขายหรือเปล่า

ถ้าเอามาละลายน้ำเปล่ามันจะออกหวานนิดๆออกเย็นหน่อย คนที่หมดแรงขาดน้ำตาลกินตัวนี้จะทำให้แรงกลับมาเร็วมาก มันคงดูดซับเอาไปใช้ได้ไวกว่าน้ำตาลทั่วไป เมื่อก่อนตอนทำงานใหม่ๆเคยซื้อให้หัวหน้ากิน ตอนเช้าหัวหน้ามาสภาพเหมือนคนออกแรงอย่างหนักตอนกลางคืน เขาใจว่าคงไปชกกับใครบนเตียงมา ผมเอามาละลายน้ำครึ่งกระป๋องให้กินตอนสายๆพอตอนบ่ายเดินตัวปลิวเลย

ในรูปของจีนไม่ทราบ กลัวเอาน้ำตาลทรายไปปั่นเป็นน้ำตาลไอซิ่งแล้วมาแหกตาว่าเป็นกลูโคสหรือเปล่า ไปร้านยาหายี่ห้อแกล็กโซ่ดีกว่าครับ

นี่ครับ ผมเพิ่งทดลองภาคสนามที่..โคราช...เมื่อ 31 มีนาคม ที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้ก็อีก 2 ทริป (ภายใน) ผลตอบรับออกมาดี แต่ มีรายละเอียดพอประมาณตามหลักวิชาการ ไม่ใช่ว่าความเข้มข้นเท่าไรก็ได้ พิสัยอยู่ที่ 6-8% ของสารละลาย นอกจากพลังงานแล้ว เกลือแร่ยังเป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม ทั้ง โซเดียม และ โปแตสเซียม ตามที่ระบุข้างซองผงเกลือแร่นั่นแหละครับ เขาคำนวนมาให้แล้วกับผู้ที่เสียสารน้ำอย่างมาก...เช่นเราๆที่อยู่บนหลังอาน

รายละเอียดจะมาขยายความต่อ ผมต้องเข้างานแล้วครับ

ติดตาม.....

รอฟังด้วยคนครับ

ข้อมูลจากการกีฬาแห่งประเทศไทยครับ http://www.thairunning.com/Food_Before.htm
ปกตินักกีฬาจะไม่รับประทานอาหารในระหว่างการแข่งขันเพราะจะมีปัญหาเรื่องการย่อย ( ยกเว้นในกีฬาบางประเภท เช่น การแข่งขันจักรยานประเภทถนนที่แข่งกันครั้งละหลาย ๆ ชั่วโมง ) อาหารส่วนใหญ่ที่นักกีฬาจะกินได้จึงอยู่ในรูปของเครื่องดื่มที่มีกลูโคสหรือสารคาร์โบไฮเดรทตัวอื่น ๆ สำหรับเครื่องดื่มเหล่านี้ควรระวังไม่ให้มีปริมาณน้ำตาลมากเกินไป ( รสหวานจัด ) เพราะจะมีปัญหาเรื่องการดูดซึมและเกิดอาการท้องอืดแน่น จุกเสียด หรือคลื่นไส้อาเจียน ปกติความเข้มข้นของน้ำตาลไม่ควรเกิน 2.5 % แต่การแข่งขันที่ยาวนานกว่านั้นเครื่องดื่มเกลือแร่อาจเข้ามามีบทบาท ทั้งน้ำเปล่าและเครื่องดื่มเกลือแร่ควรแช่เย็นก่อนรับประทานอาหาร จะช่วยให้ร่างกายดูดซึมไปใช้ได้เร็วขึ้น อีกทั้งยังช่วยลดความร้อนระอุในร่างกายอันเกิดจากการออกกำลังกาย

ข้อมูลจาก โครงการศูนย์กีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการออกกำลังกาย

11. นักกีฬาที่ต้องทำการแข่งขันนาน ๆ ต้องดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ น้ำ กลูโคสในระหว่างแข่งขัน
ระหว่างการแข่งขันที่ต้องใช้ระยะเวลานาน เครื่องดื่มที่มีประโยชน์มากที่สุด คือ น้ำเปล่าเพราะสิ่งที่ร่างกายขาดมากในขณะนั้นคือ น้ำ ส่วนเกลือแร่นั้นจะมีการสูญเสียไปกับเหงื่อน้อยมากเนื่องจากไตจะทำหน้าที่กักเก็บเกลือแร่ไว้ไม่ให้สูญเสียไปทางปัสสาวะ จึงไม่จำเป็นที่จะต้องทดแทนเกลือแร่ในขณะออกกำลังกาย เพราะเราสามารถชดเชยได้จากการรับประทานอาหารภายหลังการออกกำลังกายได้ ส่วนเครื่องดื่มกลูโคสนั้น อาจมีประโยชน์อยู่บ้าง เพราะร่างกายสามารถนำไปใช้เป็นพลังงานได้ ทำให้สำรองไกลโคเจนไว้ใช้ได้นานขึ้น สารละลายกลูโคสที่ร่างกายสามารถดูดซึมไปได้นั้นต้องมีความเข้มข้นระหว่าง 2 – 3 กรัม / 1000 มิลลิลิตร ถ้าเข้มข้นมากกว่านี้ จะดูดผ่านลำไส้ได้ไม่ดีเกิดการตกค้างในลำไส้พร้อมกับอมน้ำไว้ ยิ่งทำให้ดูด ซึมน้ำได้น้อยลง การเตรียมสารละลายกลูโคสที่มีความเข้มข้นที่เหมาะสม อาจทำได้เองโดยผสมผง กลูโคสประมาณ 1 – 2 ช้อนโต๊ะลงในน้ำเปล่า 1000 มิลลิลิตร หรือถ้าจะต้องใช้น้ำผลไม้ก็จะต้องเจือจางลงประมาณ 5 เท่าและถ้าใช้น้ำอัดลมควรใช้น้ำอัดลมที่ไม่ออกรสซ่า เจือจางลงประมาณ 3 เท่า เพื่อลดความเข้มข้นของน้ำตาลให้เหลือประมาณ 2 – 3 %

13. ก่อนการแข่งขันควรดื่มกลูโคส
เพราะมีความเชื่อว่า การดื่มกลูโคสจะทำให้มีพลังงานที่จะใช้ในการออกกำลังกายเพิ่มขึ้นสามารถออกกำลังกายได้นานกว่าผู้ที่ไม่ได้ดื่มกลูโคสความจริงการได้รับกลูโคสก่นการแข่งขันหรือในขณะแข่งขันในขณะท้องว่างนั้นเป็นผลเสีย เนื่องจากทำให้มีการเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด กระตุ่นให้ร่างกายหลั่งฮอร์โมนอินซูลิน ที่มีหน้าที่นำน้ำตาลในเลือดเข้าสู่เซลล์ร่างกายเป็นเหตุให้ประสิทธิภาพการนำเอาไกลโคเจนจากกล้ามเนื้อและตับมาใช้เป็นแหล่งพลังงานน้อยลง นอกจากนี้ความเข้มข้นของน้ำตาลที่สูงอาจมีผลทำให้เกิดอาการอึดอัด และจุกเสียดได้


ข้ออื่นๆก็มีประโยชน์นะครับ เข้าไปอ่านได้ที่

http://masterorg.wu.ac.th/source/detail ... ths=sports

แดดก็แรง อากาศก็ร้อน....ติดตามข้อมูลอีกคน

อ้างถึง...สารละลายกลูโคสที่ร่างกายสามารถดูดซึมไปได้นั้นต้องมีความเข้มข้นระหว่าง 2 – 3 กรัม / 1000 มิลลิลิตร ถ้าเข้มข้นมากกว่านี้ จะดูดผ่านลำไส้ได้ไม่ดีเกิดการตกค้างในลำไส้พร้อมกับอมน้ำไว้ ยิ่งทำให้ดูด ซึมน้ำได้น้อยลง...

นั่นคือ 0.2-0.3 % ในสารละลาย ...

ผมว่าตัวเลขข้างต้นน่าจะคลาดเคลื่อนแล้วล่ะครับ ไม่ต้องมากลองดูสินค้าพร้อมดื่มทั้งหลายที่ตั้งวางอยู่บนหิ้ง หรือ ในตู้แช่ ความเข้มข้นของน้ำตาล(แม้ว่าจะเป็นน้ำตาลซูโครส...ซึ่งมีกลูโค้ส อยู่ 1 โมเลกุล ประมาณการว่า 50% ของน้ำตาลทั้งหมด) เกินค่าที่ระบุแน่นอน เช่น เกเตอเรด สปอนเซอร์ ฯลฯ

ปักคับ...

ผ่านมา 2 วัน ทดลองแบบบ้านๆ วันเสาร์ที่ 6 ออกจากบ้าน 10.45 น. แดดกำลังเปรี้ยงๆ พกนํ้าเปล่า 2 กระติก ไปขึ้นเขาพลึงแล้วก็กลับไม่มีจอดพัก ดื่มนํ้าบนรถ ถึงบ้าน 13.00 น. โคตะระร้อน หิวก็หิว เพลียสุดๆ วันนี้ลองเส้นทางเดิมเวลาใกล้เคียงกัน แต่ลองตักคูลโคสใส่กระติกนํ้า ใบละ 2 ช้อนชงกาแฟ ติดแบงแบงเวเฟอร์ไป 2 แท่ง อากาศใกล้เคียงวันก่อน รอบขา ความเร็วพยายามคุมให้ได้ใกล้เคียงกัน รู้สึกได้ว่าวันนี้มันไม่เพลียเหมือนวันก่อน แบงแบงผมกินตอนกลับตัว ปั่นกลับบ้าน นํ้าดื่มดูดเป็นระยะๆตามปกติ ไม่ค่อยชอบเท่าไรมันเหนียวคออยากได้นํ้าเปล่ามากกว่า แต่เผอิญวันนี้อยากทดลอง สรุปแบบบ้านๆคือวันนี้อาการดีกว่าวันก่อนมาก ไม่เพลีย ไม่โหยหิว คราวต่อไปจะพยายามพกเสบียงติดตัวสำหรับเป็นเชื้อเพลิงให้ตัวเองครับ

ใช้เขียมนะครับแค่ 2 ช้อนชงกาแฟเอง เมื่อก่อนตอนผมรุ่นๆเล่นตักทีละ 3-4 ช้อนโต๊ะพูนๆใส่น้ำ 1 แก้ว ดื่มแล้วค่อยรู้สึกหน่อย