เพื่อนชวนไปสุวรรณภูมิแต่กลัว

[ThePoo]

ผมมือใหม่ครับ พึ่งซื้อจักรยานมาได้ 7 วัน วันนี้เพื่อนชวนไปสุวรรณภูมิ แต่ผมไม่เคยไปละขาก็ยังไม่แรงพอที่จะปั่นลาก 30-35 ตลอดทาง ผมเป็นกังวลคับ3ข้อคับ
1. ถ้าผมไปแล้วและผมปั่นช้าจะเจอกับเหตุการ์ณแบบในบอร์ดอื่นๆไหม(คงปั่นได้20-25 กม/ชม)
2. ผมเป็นมือใหม่ อุปกรณ์ยังไม่ครบจะไปปั่นได้ไหม ขาดกางเกง,ถุงมือและไมล์
3. ผมต้องไปจอดรถตรงไหนคับ (ถ้ามีแผนที่ให้ผมดูก็จะเป็นพระคุณอย่างสูงคับ)

ถ้ามีข้อแนะนำอื่นๆก็ยินดีรับฟังนะคับ

[doksompor]

ความกลัว เป็นสิ่งที่ตัวเราสร้างขึ้นเองครับ
ถ้าไม่เริ่มวันนี้ จะรอไปเริ่มเมื่อไร
ไปกับเพื่อน ก็ดีออก ดีกว่าไปคนเดียว
ที่จอดรถ เข้าไปจอดตรงลานจอตใกล้ๆแยกไฟแดงได้เลย

ปล.สำคัญต้องมี หมวกกันกระแทก ไฟหน้า ไฟท้าย แค่นี้ก็ปั่นได้แบบไม่ต้องกังวลเท่าไร

[iN2]

ร่างกายคนเรา แข็งแรงไม่เท่ากัน กว่าที่เขาจะปั่นได้เร็วกว่าเรา เขาก็เป็นเหมือนเราในตอนเริ่มต้น ดังนั้นอย่าไปคิดมากครับ วันนี้เราก็เหมือนเด็กหัดเดิน สักพักเดี๋ยวก็วิ่งได้ ฝึกซ้อมเยอะๆ แต่ต้องฝึกให้ถูกวิธี

[jimmysatit]

ผมมือใหม่ครับ พึ่งซื้อจักรยานมาได้ 7 วัน วันนี้เพื่อนชวนไปสุวรรณภูมิ แต่ผมไม่เคยไปละขาก็ยังไม่แรงพอที่จะปั่นลาก 30-35 ตลอดทาง ผมเป็นกังวลคับ3ข้อคับ
1. ถ้าผมไปแล้วและผมปั่นช้าจะเจอกับเหตุการ์ณแบบในบอร์ดอื่นๆไหม(คงปั่นได้20-25 กม/ชม)
2. ผมเป็นมือใหม่ อุปกรณ์ยังไม่ครบจะไปปั่นได้ไหม ขาดกางเกง,ถุงมือและไมล์
3. ผมต้องไปจอดรถตรงไหนคับ (ถ้ามีแผนที่ให้ผมดูก็จะเป็นพระคุณอย่างสูงคับ)

ถ้ามีข้อแนะนำอื่นๆก็ยินดีรับฟังนะคับ

ตอบ 1. ปั่นค่อยๆ ปั่นครับ ชิดๆ ริมซ้ายไว้นะครับ จักรยานตามหลังมาก็หลบให้เค้าแซงขวาขึ้นไปครับ อย่าไปแซงซ้ายจักรยานคันอื่นนะครับ ถ้าจะแซงๆ ขวาครับ

ตอบ 2. ขี่กลางคืนที่สำคัญก็คงเป็นไฟหน้า - ท้ายนะครับ แล้วก็อย่าลืมหมวกกันน๊อกครับ สำคัญมากๆ ครับ

ตอบ 3. จอดรถก็ไปจอดที่ลานจอดรถแรกตรงใกล้ๆ ไฟแดงครับ

[ThePoo]

ขอบคุณค๊าบ

[jokenakub]

ไปกับเพื่อนปั่นตามพวกขาแรงทำให้เราพัฒนาขึ้นเยอะครับวันนี้เราไล่เขาไม่ทันแต่ผมเชื่อว่าสักวันคุณจะตามพวกเขาทันครับเริ่มเลยครับ(มันขึ้นอยู่กับว่าทำไม่ได้หรือไม่ได้ทำครับ)โชคดีครับเอาใจช่วยผมก็ผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาแล้วเหมือนกันครับ

[ปรานพิสุทธิ์]

เป็นกำลังใจให้ครับ...สู้ๆ

[Rafa IAV]

ไปเป็นเพื่อนกลุ่มใหญ่สนุกดีครับ

[pskorat]

จากประสบการณ์ที่ผ่านๆมานานนนน...ปั่นจักรยานเป็นกลุ่มพอจะจำแนกได้คร่าวๆ 2 แบบ

..ปั่นรับแขก กับ ปั่นไล่แขก..

แบบแรก...ขบวนแถวยิ่งนานวันจะยิ่งยาวขึ้นๆ และยาวขึ้น ในทางตรงกันข้าม

แบบที่สอง...ยิ่งนานวันขบวนแถวก็จะยิ่งสั้นลงๆ และสั้นลง จนเหลือเพียง 2 คน คนแรกคือคนที่แข็งแรงมากๆถึงมากที่สุด คนที่สองคือคนที่แรงพอที่จะดูดติดคนแรกได้ ครับ

ผมเสนอให้ลองไปสังเกตการณ์ ดูลาดเลา และอุณหภูมิของกลุ่มที่คิดอยากจะไปร่วมก่อนดีกว่าครับ ว่ามีนวกะ ขาอ่อน ขากลาง ขาแรง ขาแรงมากในอัตราส่วนเท่าไร ช่วยกันฉุด ช่วยกันลาก ช่วยกันดันหรือไม่ หรือเป็นแบบว่า พอกดรองเท้าเข้าสมอแล้วก็...ปรี๊ด...ไปเลยไม่เหลียวหลัง เอาแต่แลหน้าอย่างเดียว แบบนี้ไปก็..เหี่ยว(ใจ)..อาจจะ..หักศึก..ได้ในทันทีที่ออกสนามครั้งแรกครับ

ที่จังหวัดผมในอดีตก็มีกลุ่มหนึ่ง แรกเริ่มเดิมทีก็..แถวยาว..ดีอยู่ ปั่นไปปั่นมา ..แถวสั้น..ลงเรื่อยๆ จนเหลือเพียง 4-5 คน ด้วยกลุ่มท่านเอาแต่..ปั่นแบบเหลียวหน้า ไม่แลหลัง..นั่นเอง จนถึงตอนนี้ ถ้าเอ่ยชื่อกลุ่มนี้ หลายๆคนยังขยาดที่จะไปด้วยครับ เพราะบางท่าน..หักศึก..ตั้งแต่ครั้งแรกที่กลุ่มนี้ถือคติ..รับน้องใหม่ต้องโหมไฟให้แรง..เดี้ยงครับ ชวนไปครั้งที่สองบอกเลิกศาลากันไปเลย

ขอเล่าประสบการณ์ตรงเกิดเมื่อ 3 ปีที่แล้วที่ผมชวนเพื่อนรุ่นน้องท่านหนึ่งให้มาปั่นจักรยานด้วยเห็นว่าสุขภาพโดยรวมของเขาเริ่มชำรุดทรุดโทรม ก็ช่วยเป็นธุระจัดหาจักรยานเสือภูเขามือสองจากในเว็บนี้แหละครับ เอาแบบพอมาพอไป เพราะไม่แน่ใจว่า เขาจะเอาจริงจังหรือไม่ ผ่านไปไม่พอคราว(สัก 3 อาทิตย์)เขาตัดสินใจเอาแน่แอบไปถอยเสือหมอบใหม่มาเลย(ค่อนแสน) เจอกลุ่มขาแข็งชวนไปออกทริปรับน้องวันอาทิตย์ระยะทางตามที่วางไว้ไป-กลับ 160 กม. ขาไปพอพ้นครึ่งทางไปแล้ว เขา กับ เขา 2 ลูก แล้วยังจะใจใหญ่ ปั่นกลับเข้าเมืองอีก ดีที่ยังมาเล่าให้ฟัง ผมก็ต้องเลื่อนธุระออกทั้งหมด ปั่นเป็นเพื่อนประกบหลังไปตลอด ด้วยคาดการณ์ไว้เป็นเบื้องต้นว่า...เดี้ยง..แน่ๆ พกโทรศัพท์มือถือไปด้วย และผมนัดให้ภรรยาทำตัวให้ว่างตอนช่วง 10 น.ให้ขับรถออกจากเมืองไปได้เลยเพื่อเตรียม...เก็บกลับ...เพราะคาดว่าน่าจะถึงยอดเขาประมาณ 11 น...เป็นไปตามคาดทุกประการ ระหว่างทางที่นั่งรถ(ภรรยาขับ)ลงมา ก็พยายามสรุปบทเรียนให้...แต่ปัจจุบัน ด้วยเขามีเวลาซ้อมมากว่าผม เดี๋ยวนี้ 3 ทริปแล้วระยะทาง 100+ เขาเข้าเส้นก่อนผม เร็วสุดที่ 20 นาที ครับ..ไม่ธรรมดา เดี๋ยวนี้ เขามีความสุขกับ...จักรยาน...มากซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ผมแอบบยิ้มอยู่ในใจคนเดียวครับ

เริ่มจาก 25 กว่าจะเลี้ยงความเร็วไต่ขึ้นมายืนที่ 30 ไม่ธรรมดาครับ ขากว่าจะเลี้ยงรอบได้จากเริ่มแรก 60-70 ก็เก่งมากแล้ว กว่าจะไต่มา 80 นิ่งๆก็อีกเฮือกหนึ่ง จาก 80 มาให้ได้ 90 พอไหว จาก90 มา 100 ถึง 100+ นั่นก็อีกเฮือกใหญ่ๆ ครับ กว่าจะปรับจาก..กระทืบลูกบันได มาเป็น กว้านลูกบันได..ก็ระดับยาขมหม้อใหญ่ ผมว่าหลายๆท่านคงย้อนหลังนึกถึงแต่ละช่วงที่ผ่านมาได้เหมือนค้นดูแฟ้มภาพแต่หนหลังของตัวเองกันนะครับ

อยู่ที่ว่า...จะช่วยเหลือ ประคับประคองคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามาสัมผัสกับ..จักรยาน..ที่เราๆท่านๆต่างคลั่งไคล้ใหลหลงกันอย่างไร มันมีรูปธรรมของวิธีการและจิตวิญญาณเพื่อการนั้นอยู่พอสมควรทีเดียวครับ

[Spike]

ผมก็ได้รับคำแนะนำให้ลองเข้ากลุ่มปั่นดูบ้าง จะสามารถพัฒนาได้เร็ว ซึ่งผมว่าทุกคนที่ยังไม่เคยเข้ากลุ่มจะกลัวเหมือนกันก็คือ "กลัวปั่นไม่ทันเค้า" ... ยอมรับตรงๆ ครับว่าผมเองก็คนนึง แต่พอได้เข้ากลุ่มซักสอง-สามครั้ง เห็นได้จริงๆ ครับว่าเราก็ทำได้

อย่างที่คุณ pskorat ได้บอกไว้ครับ ถ้าเจอกลุ่มรับแขกก็ดีครับ อยากแรงก็ไปปั่นกลุ่มแรง อยากชิลก็ปั่นกลุ่มตาม (จริงๆ ก็ชิลไม่มากนะครับ 22, 25, 27 กันตลอด) แต่สุดท้ายก็เจอกันที่จุดนัดพบ แล้วก็ไปกันต่อ ใครช้าหรือใครหายไปก็วนมาดู หรือโทรตามกัน เรียกว่ามาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน

กลุ่มไล่แขกก็เคยเจอครับ อัดกัน 30-35 ตามไม่ทันก็ชิ่ง ไปตามทาง who ทาง it ดีกว่าครับ


สิ่งที่ผมชอบกับการปั่นจักรยานก็คือ มิตรภาพของเพื่อนร่วมทางครับ เจอนักปั่นสวนทางกันเมื่อไหร่ต้องมีส่งเสียง หรือโบกมือทักทายกัน ผมว่ามันหาไม่ได้ในกีฬาอื่นนะครับ

[HerO No.9]

ไปเถอะครับ พื้นที่นั้นไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง

อย่าหยุดที่จะหาประสบการณ์ใหม่ๆนะครับ..

แค่รู้จักระมัดระวังเพื่อนๆที่ปั่น แค่นั้นพอครับ

[RakRok]

ในมุมมองที่ผมผ่านประสบการณ์แบบนั้นมาแล้ว (ผมเริ่มปั่นจักรยานมาเกือบ 3 เดือนแล้วครับ)

ในช่วงแรกบอกเลยว่าวัดใจยากมาก เพราะการไม่มีประสบการณ์มาก่อนถึงแม้จะมีคนบอกว่าไม่เป็นไรก็เหอะ แต่ลึกๆแล้วยังคงมีความกลัวกันอยู่บ้าง

ทีนี้จุดที่ผ่านตรงนั้นมาได้ ส่วนนึงก็มาจาก กลุ่มที่รับแขก ครับ ผมเริ่มต้นด้วยการมีคนคอยประกบหลังให้ แม้ว่าผมจะปั่นได้แค่ 15-25 ก็ตามที จุดนั้นเองทำให้มีกำลังใจขึ้นมาระดับนึง พอมาอีกกลุ่มนึงก็เริ่มมีกลุ่มขาแรงแล้ว ตอนเริ่มผมท้อครับว่าทำไมไม่เหลียวหลังมามองอ่า พยายามดันตัวเองให้ได้เร็ว 30 แต่ก็ทำได้แปปเดียว ปั่นไปสักพักผมเริ่มท้อแล้วค่อยๆชะลอขึ้น (ในขณะเดียวกันผมก็ไม่ได้สังเกตหรอกหลังครับว่ามีคนคอยประกบหลังห่างๆ อยู่ ก็เชียร์ให้เร่งขึ้น มาช่วยดันหลังบ้าง ก็เริ่มมีกำลังใจมากขึ้นมานิดๆ)

ตอนเริ่มต้นต้องอาศัยความเชื่อใจในกลุ่มที่ไว้ใจได้จริงๆว่า เค้าจะไม่ทิ้งแน่นอน จึงค่อยไปกับกลุ่มนั้น การปั่นเริ่มต้นไม่ควรไปกับ กลุ่มไล่แขก โดยเด็ดขาดไม่งั้นจะเสียกำลังใจอย่างมากแล้วอาจจะขยาดการปั่นไปเลยก็ได้

กลุ่มขาแรงควรเข้าใจด้วยว่า มือใหม่ ยังคงต้องการกำลังใจอยู่พอสมควร กำลังใจที่ไม่ใช่แค่คำพูดก่อนหรือหลังปั่นเท่านั้น แต่การดูแลเอาใจใส่ สอนเทคนิค ดูทางดูรถให้ในระหว่างการปั่น ถ้ายังต้องการให้เกิดนักปั่นหน้าใหม่ขึ้นในสังคมไทย ก็ต้องช่วยกันทุกๆคนครับ

ปล.ผมสนับสนุนให้หากลุ่มปั่นเช่นเดียวกับหลายๆคนครับ แต่.....ควรเลือกกลุ่มปั่นที่ไว้ใจได้แล้วคอยดูแลมือใหม่อย่างเราครับ แต่เห็นว่าไม่น่าไว้ใจ ทิ้งแน่ หรือใช้คำพูดว่า "เจอกันปลายทาง" "รอกันที่ปลายทาง" แบบนั้นอย่าเพิ่งไปกลุ่มนั้นเลยครับ

[MTB_Novice]

เส้นนั้น เป็น แบบทางปิด ยังไงก็ไม่หลง
ไปเถอะครับ เกาะติดก็เกาะไป ไม่ไหว ก็ผ่อน ตามแรงเราเอง อย่าฝืนมาก ฝืน พอประมาณ ไม่ไหว ก็ ชะลอ กินลม ชมเครื่องบิน ไปตามพละกำลังที่มี

บางที ขาแรง เขา ก็ต้อง ปั่นเร็ว เพื่อ ยืนกำลัง ของตัวเองไว้ ช้ามาก เด๋วแรงเค้าตกครับ

[thee1800]

ในการซ้อมผมว่าเลือกกลุ่มที่ปั่นเร็วกว่าเราไม่มากครับ แล้วขอตามเค้าไปดีกว่าครับ
เมื่อเราเพิ่มระดับความเร็วได้มากขึ้น ก็หากลุ่มที่ปั่นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ครับ
แต่ถ้าไม่มีกลุ่มที่ใกล้เคียงเราเลย ก็ปั่นซ้อมไปคนเดียวเลยครับ ปั่นชิดซ้ายหน่อย
อย่าชิดซ้ายมากเกินไป เหลือพื้นที่ให้เราหลบหน่อยเพื่อมีอะไรครับ

ส่วนการออกทริปทางไกล แนะนำหาเพื่อนปั่นที่ระดับใกล้เคียงกัน ปั่นไปด้วยกันตลอดทางครับ

อุปกรณ์ก็มีหมวกสักใบ ใส่ชุดรัดกุมหน่อยครับ

[ThePoo]

ขอบคุณพี่ๆทุกคนคับ มะคืนไปมาแล้ว ผะเอิญว่ามีเพื่อนไปด้วย ออกไปตอนแรกก็ตามกลุ่มไปคับแต่เขาปั่นสวนลมกันที่30-35 ผมตามได้สักแป๊ปก็ตามไม่ทัน ผมก็เลยปั่นไปคนเดียวเรื่อยๆ สนุกดีคับทางยาวดี ปั่นได้3รอบ ไส้แทบแตก