ThaiMTB.com

กลับมาอีกคำรบแล้วครับ กลับมาเป็นทริปแรกในบ้านใหม่แห่งนี้
เป็นบ้านที่ผมวาดฝันมาพอสมควร ว่าระบบล็อกอิน จะแก้ปัญหาหลายๆอย่างๆได้
อย่างน้อย คนที่ชอบมาป่วนแล้วก็ไป ก็คงมีน้อยลง ถึงแม้ จะแลกกับที่ใครๆบ่นว่า
"ตลาดซบเซาเหลือเกิน "
ก็ว่ากันไปครับ
ผม bell mania ขายจักรยานตัวใหญ่ ไปเมื่อ กลางเดือนที่ผ่านมา เพราะทิ้งเอาไว้นานไม่ได้ปั่นกลัวชิ้นส่วนจะเสื่อมสมรรถภาพ
ใช้ภาษาไทยยังไง เค้าเรียกเสื่อมประสิทธิภาพต่างหาก เอ้า!
ไม่มีจักรยานตัวไหนที่จะเหมาะกับผมเท่า รถพับอีกแล้วครับ ติดตัวไปไหนต่อไหนได้ทุกที่
วันที่ปั่นไปเรียน ปั่นไปทำงาน ถ้าฝนตกก็พับแล้ว หอบขึ้นแท็กซี่ก็ไม่เสียหลายนะครับ ในกรณีที่ปั่นติดพัน แล้วไกลจากบ้าน...
เลิกเรียน เลิกงาน ก็ยังได้ออกกำลังกายด้วย
เอาล่ะครับ
วันนี้ได้ฤกษ์ไปทดสอบ น้อง เสี่ยวหง หรือน้องจุลชาด(小红) ผมเล่าเรื่องน้องเสี่ยวหง ให้เหล่าซือสอนภาษาจีนผมฟัง เธอชมใหญ่เลยครับว่า
น่ารักหรือ เข่ออ้าย(可爱) มากๆ เป็น Dahon speed p8 เกาะกระแสพอสมควร อิอิ
เหล่าซือผมมาจากมณฑล ส่านซี ประเทศจีนใครๆก็รู้นะครับว่าใช้จักรยานเป็นพาหนะหลัก ผมบอกเธอว่า นี่มันพับได้นะ
เธอได้แต่บอกว่า เหรอ แล้วมันจะใช้งานได้จริงหรือเปล่า แต่พอผมบอกว่าผมจะปั่นไปไชน่าทาวน์ เธอบอกว่า "สู้ๆ"

ผมมีเรียนเตรียมสอบ HSK หรือสอบวัดระดับภาษาจีน (汉语水平考试)ที่พัฒนาการครับ ตอน10.00น จึงออกจากบ้านแถว วัชรพล ตอน8โมงกว่าๆ
อายุก็30กว่าๆแล้ว พึ่งจะมาสอบ เฮ้อ.. ผมกำลังเดินทางไปเรียนครับ
ถนนหนทางเป็นอย่างนี้ครับ

อีกไม่นานถนนวัชรพล รถจะไม่ติดอีกแล้ว รอให้มีการเชื่อมต่อ จากเลียบทางด่วนก่อน ด้วยแรงงานคนกลุ่มนี้

ถนนโล่งจริงๆ ลงสะพานที แทบไม่แตะเบรคเลย แต่เสียวใช้ได้ครับ หน้าไวมาก

ผมใช้เส้นทางเลียบทางด่วน-ลาดพร้าว-ซอยมหาดไทย มาถึงการกีฬาแห่งประเทศไทย มาพบเข้ากับ พี่ๆ2-3คน
ซึ่งกำลังปั่นจักรยานรอบ สนามรัชมังคลาฯ อ้าว ที่กางเกงมี ตัวหนังสือThaimtb.comด้วย ก็ทักทายกันนิดหน่อย

หน้าตาไม่ได้พัฒนาขึ้นมาเลย bell mania
เจอที่ไหนกระทืบให้จั๋งหนับเลยครับ หน้าตาแบบนี้

ลานเล่นX-game อยากเอาเสี่ยวหง ไปกระโดดเหมือนกัน แต่กลัวกระโดดขึ้นไปแล้ว ลงมาพับกองกับพื้น
ดึงขึ้นไม่ได้อีก

เอาล่ะครับ เรียนก่อน ทำเอาปวดหัวเลย เพราะเรียนไวยากรณ์เยอะมาก
สมัยเรียนเขามีให้เรียนวิชาเลือกภาษาญี่ปุ่นก็ไม่ยอมเรียน มาอยากเรียนจีนตอนแก่ หึๆๆ

เรียนเสร็จ ตอนบ่ายโมง ครับ
ไหนๆก็ได้เข้ามาในเมือง จึงถือโอกาสนี้ ปั่นไปสาทรเสียเลย จะไปร้านหนังสือ "นานมี" แถวสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์
แต่ก่อนอื่นขอหาอะไรรองท้องก่อน อ้อ..ตอนนี้เกเตอเรด มีขวดพลาสติก ราคา25.-แล้วครับ ซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อทั่วไป
บะหมี่ สั่งพิเศษ2ก้อน 30.-
ก๋วยเตี๋ยวป๊อกๆข้างทาง สีสันอันธรรมดาเคียงคู่ชนชั้นกรรมาชีพอย่างผม

ผมใช้เส้นทาง พัฒนาการ -พระโขนง-พระราม4 -คลองเตย สงสารน้องเสี่ยวหงผมเหลือเกินครับ ถนนในเมืองหรือไปปั่นอยู่บนดอย
ก็ไม่รู้ กระเด้งกระดอนตลอด ทั้งปะผุ ขุด ถม บางช่วงโล่ง บางช่วงติด
นี่ผมไม่ได้เข้ามาในเมืองนานมากแล้วนะครับ

แต่ผมค่อนข้างพอใจกับ ความลื่นไหล การขี่สบายของน้องเสี่ยวหงมากครับ นี่ไม่ได้มาโฆษณานะครับ ถนนบางช่วงก็รถติดเหลือช่องนิดเดียว
ผมแทรกตัวปั่น เข้าไปฉิวเลยครับ นี่ตรงนี้ตรงโค้งตลาดคลองเตย

พี่คนไหนที่ผ่านบ่อย ก็อย่าพึ่งรำคาญนะครับ
ผมมาเล่าเรื่องให้น้องพี่ ที่อยู่ ตจว.อ่านบ้าง เผื่ออยากจะเข้ามาผจญภัยในเมืองฟ้าอมร

มาคลองเตย โตมาก็เจอเลย แขวนขายพวกเสื้อกันฝน ตลาดปีนัง
อุดหนุนเสียหน่อย 120.-เผื่อฝนตก
สงสัยของจะนำเข้ามาจากปีนังจริงๆ เพราะแต่ละตัวนี่เก่ามากครับ
ไม่รู้ผมซื้อแพงไปหรือเปล่า

เอาตัวนี้ ไม่ต้องใส่ถุง

ยกข้ามทางรถไฟ ที่ถนนเชื้อเพลง

สถานีรถไฟแห่งนี้ ผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน มันอยู่แถวๆคลองเตย เส้นพระราม3นะครับ
เคยอ่านหนังสือ สมัยสงครามโลก ถนนเชื้อเพลงช่องนนทรี เป็นจุดหมายในการทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร แถวนี้ก็น่าจะโดนด้วย

ผมจะไปถนนนางลิ้นจี่ ถิ่นเก่าของผม เดี๋ยวนี้อะไรก็เปลี่ยนไป 10กว่าปีมานี้ เปลี่ยนแม้กระทั่งชื่อ จากสถาบัน เป็นมหาวิทยาลัย
ผมเข้าไปถ่ายรูป อะไรๆในเทคนิคกรุงเทพฯเสียหน่อย เพราะจะนำไปลงในเว็บรุ่น
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ห้องโดนทุบ สวนโดนปล่อยร้าง
9กันยา ของทุกปี จะมีพิธีทำบุญ
10กว่าปีมานี้ ไม่ค่อยได้มาเลย