ThaiMTB.com

ผมเคยได้ยินจากหลาย ๆ ที่ เค้าพูดมาครับว่า "การที่เราเรียกร้องให้สร้างทางจักรยานอย่างเป็นจริงเป็นจังนั้น แท้จริงแล้ว ไม่สามารถทำได้ เพราะ คนไทยส่วนใหญ่ไม่ได้ใช้จักรยานปั่นไปทำงานหรือใช้ในชีวิตประจำวันอย่างจริงจัง แท้จริงแล้ว คนไทยส่วนใหญ่ก็แต่งจักรยานโชว์ แล้วมารวมตัวกันแค่วันเสาร์หรืออาทิตย์เท่านั้น ส่วนในวันธรรมดาก็ รถเก๋ง/รถมอเตอร์ไซค์ ทั้ง ๆ ที่บ้านใกล้ประมาณไม่เกิน 5 - 10 โล "

.. ผมฟังดูแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า หรือจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ แล้วความฝันเรื่องทางจักรยานของพวกเราจะเป็นเช่นไรกันเนี่ยะครับ .... ใครมีความเห็นเช่นไรลองไขความกระจ่างให้ผมทีน๊ะครับ....ปวดหัวง่ะครับ

....ส่วนตัวผมเองปั่นไปทำงานทุกวัน...ทุก ๆ วันครับ.ซวยแน่ถ้าไม่มีทางจักรยาน..ขอบคุณครับ..........

คนปั่นจักรยาน มี 3กลุ่มครับ (ความเห็นส่วนตัว)
กลุ่มคนลำบาก อยาก สบาย ยาม ฉันทนา ยาคู้ ร๊อตเตอรี่ รถพับล้อจิ๋ว รถแบกข้าว คนที่ใช้จักรยานแทนการเดินเท้า หรือเอามาเลาะรถติดแบบม.ไซด์
กลุ่มคนสบายอยากลำบาก คนมีเงินที่สังขารไปใวกว่าอายุ เพราะใช้ชีวิตสบายนานเกินไป เลยอาศัยการเดินทางกลับบ้านมาปั่นเรียกสังขารคืน
กลุ่มคนว่างอยากสนุก คนออกปั่นกำลังกายหนัก กลุ่มจักรยานเฟี้ยวแสดงตัวตนให้โลกรู้ นักแข่งขัน นักทัวรริ่ง

กลุ่มที่ต้องการไบท์เลนจริงๆน่าจะเป็น กลุ่มลำบากอยากสบาย แต่กลุ่มนี้ก็น้อยมากครับ เพราะชื่อก็บอก เขาอยากสบาย เป็นไปได้ถ้าได้ม.ไซด์ซักคันเขาก็คงไม่ต้องมาปั่นแบบนี้ เพราะปั่นเสร็ดก็ยังมีความลำบากในชีวิตรอเขาต่อที่บ้าน

กลุ่มสบายอยากลำบาก นี่ก็มักจะเป็นวัยทำงานที่เริ่มจะรู้ความโหดร้ายของวัย แล้ว มีเงินเท่าไรก็ซื้อสุขภาพไม่ได้ เพราะมีความสุขสบายรอเขาอยู่ที่บ้าน เขาจึงออกกำลังกายหนักเต็มที่ระหว่างปั่นได้โดยไม่คิดอะไร นานๆกลายเป็นเสพติดอีก กลายเป็นเด็กในคราบคนแก่

กลุ่มคนว่างอยากสนุก คนนอกวงการมักจะมองคนกลุ่มนี้อย่างอคติ จักรยานคนรวยมั่ง จักรยานขี้เก๊กมั่ง ก็สิทธิส่วนตัวเขานิคนทำงานหนักทั้งวันไม่มีโอกาศมาปั่นก็ต้องอคติอยู่แล้ว แต่กลุ่มนี้จะต้องการไบทเลนจริงๆหรือเปล่า ผมว่าไม่นะ... หลายๆที่มีไบท์เลน ก็ไม่เห็นคนกลุ่มนี้ใช้ เพราะมันซิ่งไม่ได้

ขนาดคนในเวปนี้จะไปเส้นทางที่ไม่เคยไป ยังต้องเช็คแล้วเช็คอีกว่ารถเยอะไหม ขี่ได้ไหม
ตรงไหนอันตรายกันให้วุ่นวาย

แล้วคนทั่วๆไปที่ขี่จักรยานแม่บ้านไม่เกิน 2 โลเขาจะกล้าออกมาขี่หรือครับ
ดังนั้นมันก็น้อยอยู่แล้วไม่แปลก

การสร้างไบค์เลนมันคือการสร้างเพื่อให้คนออกมาใช้จักรยานมากขึ้น ถ้าไม่สร้างที่มันใช้งานได้จริง
ใช้ไปไหนมาไหนได้จริงคนเขาก็ไม่ขี่ออกมา เพราะมัน "อันตราย ไม่มีไบค์เลน"

สิ่งที่ว่าอยากที่สุดคือ การเริ่มต้น
ถ้าเริ่มทำทางจักรยานที่ดีใช้ได้จริง ไม่อันตราย
คนทั้งสามประเภท คงใช้จักรยานบ่อยขึ้น
คนทั่วไปก็เริ่มมาปั่นจักรยานมากขึ้น เป็นแบบชีวิตประจำวัน
ต่อไปมันก็รวมกันเป็นคนประเภทเดียว คนปั่นจักรยาน

ผมคงอยู่ในกลุ่ม 2และ 3
ก่อนจะลงมือทำก็ต้องคิดกันก่อนละครับ จะคิดบวกรึลบก็ขอให้คิดเถอะ ดีกว่าไม่คิดอะไรเลย
อย่างไรเสีย มีก็ดีกว่าไม่มีแน่ๆ รณรงค์ไปเถอะ วันนี้ไม่ได้ วันหน้าก็คงจะได้ (คิดบวกไว้ก่อน)

ทางจักรยานไม่ได้อยู่ในความคิดหรือนโยบายของผู้ที่สามารถผลักดันส่งเสริมให้มีทางจักรยานสำหรับประชาชนอย่างแท้จริง ทั้งๆที่จักรยานสามารถเป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาคุณภาพชีวิต พัฒนาประเทศชาติได้อย่างแท้จริงและยั่งยืนในเรื่องของความพอเพียง ลดการใช้พลังงานเชื้อเพลิง ลดมลพิษในอากาศ เสริมสร้างสุขภาพ ลดอุบัติเหตุที่มีความรุนแรง ทางจักรยานจึงเป็นเพียงแค่ความใฝ่ฝันของคนกลุ่มหนึ่งที่ยังไม่มีเสียงและพลังอำนาจพอที่จะไปกระตุ้นจิตสำนึกของผู้ที่มีอำนาจในเรื่องดังกล่าวที่มองไปถึงอนาคตข้างหน้าไม่เป็นหรือเป็นแต่ไม่เห็นความสำคัญและไม่ตอบผลประโยชน์ให้กับตนเองและพวกพ้อง.......เอาไว้ว่างๆมาระบายต่อครับ....อึดอัดมาพอสมควร....ไม่ถูกใจหรือสบอารมณ์ใครบ้างก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

ไม่ได้ตั้งใจจะขวางโลกนะครับ อย่าว่าแต่ทางจักรยานเลยครับเอาแค่ทางเท้าสำหรับคนเดินยังยากเลยครับ ทางเท้าคนเดินที่ผมพูดถึงคือทางเท้าที่ไม่มียานพาหนะใดๆอยู่บนทางเท้านะครับ ไม่มีแผงลอย ร้านค้า รุกล้ำ เอาแบบเดินได้อย่างสะดวก ไม่ต้องกลัวโดนมอเตอร์ไซคืวินชนตาย ไม่ต้องกลัวเดินตกท่อ หรือสายไฟ สายโทรศัพท์ มาพันคอตาย เอาเรื่องแบบนี้ยังยากเลยครับ สำหรับผมจึงมองว่าเรื่องทางจักรยานจึงเกินเอื้อมไปหน่อย อันนี้ความเห็นส่วนตัวนะครับ

ช่วยกันครับ คนละไม้คนละมือ เพื่อวันข้างหน้าที่ดีกว่า ช่วยกันพัฒนาประเทศให้เป็นเมืองที่มีคุณภาพชีวิตที่น่าอยู่อาศัย
อย่าเพิ่งไปเปรียบเทียบกับเมืองที่เค้าพัฒนาแล้ว เรายังอีกไกลครับ

เมืองไทยยังต้องการการพัฒนาอีกเยอะครับ รวมทั้งคนด้วย

ฟุตปาททางเดินเท้าริมถนนวิภาวดีรังสิตใกล้แยกสุทธิสารมีการปรับปรุงอยู่ หวังว่าจะทำทางจักรยานควบคู่ไปด้วยนะ ถ้าไม่ทำ....สงสัยคนที่เชียร์ผู้ว่า กทม คนปัจจุบันที่สร้างฝันเรื่องทางจักรยานน่ะ ต้องทบทวนดูหน่อยนะว่า จริงใจหรือไก่กา เพราะโครงการเหล่านี้ก็มาจากยุค ผู้ว่า กทม คนก่อน (ไม่ได้หวังมาดิสเครดิตเขานะครับ) เพราะไหนว่าจะไบค์เลนนั่นนี่โน่น

แต่ถ้าทำจริง ผมก็คิดว่าคุณเลือกคนถูก(ถ้าตั้งใจเอาไว้แล้ว) ยิ่งเคยมีผลงานนะ มันยิ่งเห็นชัดกว่าการสร้างวิมานในอากาศ (สำหรับคนที่ยังไม่เคยเป็นผู้ว่าฯ) แต่นั่นก็ไม่ได้สรุปว่า คนไม่เคยทำ จะทำไม่เป็น ทำไม่ได้

ความเห็นผมนะครับ เอาของเก่าคืนมาให้ได้ก่อน บังคับใช้กฏหมายที่มีไล่พวกของลงมาให้หมด ไม่เสียงบประมาณเลยแต่โดนแม่ค้าด่าถามว่าผู้ว่าจะยอมไหม

จักรยานมีอยู่เต็มบ้าน เต็มเมืองอยู่แล้วนะครับ เพียงแต่สิ่งอำนวยความสะดวก มันไม่ค่อยมี แถมยังมีอันตรายในท้องถนนอีก

คนที่อยากปั่น ยังไม่ชำนาญมาก ก็ไม่กล้า ถ้ามีสิ่งอำนวยความสะดวก ให้บ้าง น้ำมันแพงขึ้นทุกวัน ทำไมเขาจะไม่ปั่นกันล่ะครับ

ทางจักรยาน ที่จอดปลอดภัย สถานที่อาบน้ำ แต่งตัว อย่าไปห่วงเลยครับ ว่าจะใช้จักรยานกันในกิจกรรมไหน มันได้ประโยน์ทั้งหมดนั่นล่ะ

เห็นหลายบ้านเลย งอกจักรยานทีเดียว 3 คัน กะปั่นทั้งครอบครัว ก็มีให้เห็นเยอะแล้วครับ ไม่รู้ทำได้หรือยังทางจักรยาน ดีๆ น่ะ

บางคน ไปซื้อหมูปิ้ง หรือ เซเว่น ปากซอย ยังสตาร์ทรถยนต์คันใหญ่ ออกไปซื้ออยู่เลย

ที่ทำงาน-บ้าน 40 โล เคยปั่นไปเหงื่อออกเป็นปี๊ปเลย เปียกยันกุงเกงใน ก็พยายามปั่นทุกครั้งที่มีโอกาส ไปซื้อของ, เที่ยว, กิน, ทำธุระ ฯลฯ ทำให้ผู้สัญจรท่านอื่นเห็นว่ามันไม่ได้อันตรายอย่างที่คิด ก็ไม่รู้ทางจักรยานจะมาเมื่อไหร่ แต่ใจมันรักและสนุกกับการปั่นไปแล้วทำไงได้ ก็ต้องปั่นกันต่อไป