ThaiMTB.com

คือ ผมตามอ่านในบอร์ดมาหลายกระทู้ว่าจะมีกรณีเรื่องโดนแซงอย่างนั้นอย่างนี้ เหมือนแข่งขัน โชว์เหนือกัน

ส่วนตัวผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เพราะผมใช้จักรยานเพียงเพื่อสัญจรไปมาในชีวิตประจำวัน ไปทำงาน กลับบ้าน ไปซื้อของ ไปนั่นไปนี่แทนการใช้รถ

และปั่นความเร็วเท่าเดิมแทบทุกวัน โดยไม่ได้สนใจว่าจะเร็วหรือช้ากว่าใคร ขอให้เคารพกฏและผู้อื่นไม่เดือดร้อนเป็นใช้ได้



จนเมื่อวานนี้ปั่นกลับจากงานศพ มาจอดติดไฟแดงที่สี่แยกแห่งหนึ่งเจอกับนักปั่นกลุ่มใหญ่ น่าจะประมาณ 7-8 คน ก็ทักทายสวัสดีกันตามประสา

พอไฟเขียว กลุ่มใหญ่นั้นก็ปั่นนำหน้าผมไป แต่ปั่นกันเป็นกลุ่มกินเลนถนนทั้งเลน แกว่งซ้ายแกว่งขวาไร้ระเบียบ ความเร็วไม่มาก แต่ความเร็วปกติผมเร็วกว่านั้นจึงค่อยๆแซงไปทีละคันอย่างยากลำบากเพราะไม่ได้ปั่นเรียงเดี่ยว แล้วผมก็ปั่นตามความเร็วปกติของผมไปเรื่อยๆจนไปติดไฟแดงอีกที่หนึ่ง ซักพักกลุ่มใหญ่ดังกล่าวก็ปั่นตามมาถึงแยกแต่ไม่ยอมจอดติดไฟแดง แต่กลับเลี้ยวซ้ายไปอีกทางแล้วก็หักขวาคืนเหมือนที่พวกมอเตอร์ไซด์รับจ้างชอบทำกัน

พอไฟเขียวผมก็ปั่นออกไปตามปกติ ก็ไปเจอกลุ่มดังกล่าวปั่นเต็มเลนอยู่เหมือนเดิม เลยพยายามค่อยๆแซงไปทีละคันอย่างยากลำบากเพราะไม่ได้ปั่นเรียงเดี่ยว ไม่ได้อยากแซงแต่เพราะปกติผมปั่นเร็วกว่านั้น ก็จำต้องแซงนำหน้าไป ซักพักผมก็ปั่นขึ้นสะพานพยายามชิดซ้ายให้มากที่สุดเหมือนเดิมด้วยความเร็วคงที่ ซักพักกลุ่มดังกล่าวก็ปั่นแซงผมขึ้นไปอีก ปั่นเต็มเลนแกว่งซ้ายแกว่งขวา บนสะพานนะครับ อุปกรณ์ป้องกันตัวส่วนใหญ่ไม่มี ยังดีว่ามีไฟท้ายที่ค่อนข้างส่องสว่าง แซงไปข้างหน้าถ้าดูจากไฟท้ายจะปั่นสะเปะสะปะมากๆ แกว่งซ้ายแกว่งขวา

เห็นแล้วก็ได้แต่เสียวแทนครับ ปั่นกันอันตรายเหลือเกินหรือคิดว่าการที่ผมแซงไปนั้นมันคือความรู้สึกเสียหน้าหรือเปล่า


ถ้าใช่ อย่าคิดแบบนี้เลยครับ ถนนไม่ใช่สนามแข่ง ไม่ใช่พื้นที่ที่จะมาวัดความเร็วกัน


แต่มันเป็นพื้นที่ที่ควรใช้ร่วมกันอย่างเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากกว่า


ผมเองก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรที่แซงได้ และไม่ได้คิดจะแข่งอะไรกับใคร ไม่ได้คิดอะไรเรื่องเร็วเลย แค่มันเป็นกิจวัตรที่ทำมาสองปีกว่าแล้วเป็นเรื่องปกติทุกวัน ผมแค่ใช้ชีวิตปกติแค่นั้นเองครับ

ตามมารยาท ก็ต้องอยู่ซ้าย เรียงกันเป็นแถวหัวลากไม่ไหวก็ออกซ้ายไปแล้วค่อยกลับเข้ามาในขบวนใหม่ ปั่นกันในถนนนะคือเหมือนรถทั่วไปอ่ะครับแซงขวาอ่ะครับ

อื๋มม ขอบคุณครับ ^^

เรียก อะดรีนาลินมั้ง! แต่ไม่ควรปั่นแข่งกันบนถนนหลวง ยกเว้นแต่ว่าจะเป็นทางยาวโล่งๆ ไม่มีรถ เนื่องจากสมาธิมักจะจดจ่อกับการทำความเร็วกว่าอีกคันทำให้ละเลยภัยอันตรายที่จะมีมา

108-1009

กลางคืนมีเด็กแว้น กลางวันมีผู้ใหญ่แว้น
ไม่เคยคิดจะปั่นแบบนั้นบนถนนใหญ่เลยจริงๆ ควันพิษขนาดนั้น ไม่กลัวปอดพังหรืออย่างไร
คนเรา พอลองทำตัวเจ๋ง ทำตัวกร่าง แล้วมันไม่ได้ผล ก็มักจะคลั่งแบบนั้นแหละครับ ว่าแต่ผมก็อยากมีประสพการณ์แซงชาวบ้านมั่งจัง
เจอนักปั่นด้วยกันทีไร ไม่เคยตามก้นเขาทัน ทั้งๆที่ซ้อมบนเทรนเนอร์ทุกวัน(บ้านไกล้ที่ทำงานครับ เลยต้องปั่นเทรนเนอร์)
สงสัยผมจะอ่อนถนนใหญ่

ขนาดปั่นชิดขอบทางสุดๆแล้วรถยนต์ยังชิดช้ายสุดๆมาเหมือนกัน ไอ้พวกที่ปั่นส่ายไปมาแบบนั้นถ้ารถยนต์มารถยนต์มันไม่หลบหรอกไม่อยากคิดต่อ สยอง

ผมว่าถ้าวันหลังเจอ เราตามห่างๆดีกว่าครับ

ขี่ปลอดภัยดีกว่าครับ

เคยปั่นแซงจักรยานแม่บ้านคันนึง ก็เค้าปั่นช้าๆ ผมก็แซง ก่อนแซงก็ดีดกระดิ่ง 1 ทีทักทาย แต่สงสัยเขาจะแปลความผิดไปในทางลบ ซักพักรู้สึกว่ามีคนปั่นตามมา แล้วเขาก็แซงผมคืน ก่อนแซงก็หันมามอง

ที่โลคัลโรดก็ทีนึง แซงมาที เล่นเอาคืนเฉยเลย ตอนนั้นผมก็เหนื่อยมา แต่แซงช่วงขึ้นเนินนิดเดียว อารมณ์ตอนนั้นก็ไม่ไหวแล้ว จะแซงก็แซงไปเหอะ เป็นรถแม่บ้านอีกเหมือนกัน

เคยเจอบ่อย ๆ ครับ ไม่ว่าจะปั่นเดี๋ยวหรือปั่นกลุ่ม มันเป็นความคึกคะนองของเค้า อาจจะขาดประสบการณ์ที่มากพอ ...

เพราะหลาย ๆ ครั้งที่ปั่นจนมาถึงระยะแซง ผมก็จะแซงให้พ้น ๆ ไป เพราะก่อนหน้าเค้าก็ปั่นช้ากว่าเรา จนเราตามมาทัน
แต่ถ้าโดนแซงกลับ ก็จะเว้นระยะห่างไปไกล ๆ แต่ความเร็วคงที่เค้าก็ดันผ่อนกลับมาช้ากว่าเราอีกเนี้ย ลำบากใจจริง ๆ

แล้วยิ่งเป็นการปั่นยืดเส้นทางนั้น ก็จะพยายามเลี่ยง ๆ ห่าง ๆ ไปเลย เพราะเมื่ออยู่บนถนนแล้ว ผู้ร่วมสัญจร เค้าไม่สนใจหรอกพวกใคร บางครั้งจอดพักรอให้ไปไกล ๆ เลยก็มี



แต่ในทางกลับกัน รถยนต์ที่อยู่บนท้องถนนหลาย ๆ คันก็ไม่ต่างกันครับ ขับคล่อมเลนกันบ่อย ๆ ไป และหลาย ๆ ครั้งที่เราแซงไปในระยะออกตัว แล้วก็ไปติดที่ไฟแดงไม่ต่างกัน

ส่วนเรื่องการเลี้ยวเบี่ยงแยกซ้ายไปแล้วไปกลับรถ ของจักรยาน มันก็เรื่องของเค้า ถ้าเราทำก็เรื่องของเรา เช่นกัน อย่าไปถือสา กฏหมายไม่ได้กำหนดใดๆไว้เลย แถมก็ไม่เคยเห็นมีใครจะโดนจับด้วยซ้ำ ยิ่งขับมอไซด์ย้อนศรเนี้ย ถ้าเราโดนชนหรือไปชน เราก็เจ็บหนักกว่าอยู่แล้ว ยิ่งไปเห็นจอดตั้งคิวกันบนฟุตบาท ยึดเป็นที่ทำกิน ทั้ง ๆ ที่ใช้ที่ส่วนรวมเป็นประโยชน์ส่วนตน

วิ่งบนถนนช่วงนี้มีป้ายหาเสียงก็เยอะ เว้นระยะจากขอบฟุตบาทสักนิดก่อนที่จะถึงทางเข้า-ออกซอยทั้งหลาย เพราะระยะหน้ารถยนต์เราจะมองเห็น แต่ระยะคนขับเค้ามองไม่เห็นจักรยานที่ปั่นชิดฟุตบาท เลย ผมจะมีไฟหน้า 4 ดวง เปิดปกติ 1 ดวงในโหมด Mid/Low และอีกดวงรอที่โหมด Strobe และหากเห็นหัวรถยนต์ที่โผล่มาในระยะที่เราเบรคไม่ทันก็จะเปิดไฟไล่ ไว้ก่อน ถ้ายังออกมาสักวันคงต้องถอดไฟหน้าแล้วเขวี้ยงใส่ด้วยความโมโหบ้างหล่ะ ใจเย็นที่สุดแล้วนะ

ปล.จะเอาจักรยานไปใส่ถังแก๊ส(ปลอม)บ้าง เผื่อจะแรงขึ้น

อันนี้ผมคิดเองเออเองนะครับ

เกี่ยวกับนักปั่นประเภทชอบแซง...

เท่าที่สังเกตและประมาณเอาเองนะครับ
พวกที่ปั่นแซงผม ประเภทแรก มักจะเป็นนักปั่นในแนวเดียวกัน (ส่วนใหญ่นะครับ) คือ
พวกสวมหมวก ถุงมืือ รองเท้าคลีทหรือหุ้มส้น สวมเสื้อผ้ากระชับ มีไฟกระพริบ ประเภท MTB เสือหมอบ รถพับมี Brand ประมาณนั้น
ส่วนใหญ่จะทักทายกัน "หวัดดีครับ....คะ..." แล้วก็แซงไป


แต่อีกประเภทหนึ่ง ที่ชอบปั่นแซงผม มักจะเป็น.....
พวกที่ตรงกันข้ามกับที่กล่าวข้างต้น.......
คือ ไม่สวมหมวก ไม่สวมถุงมือ สวมรองเท้าแตะ (บางคันอาจติดไฟกระพริบ) พวกนี้แต่งกายแบบธรรมดา เสื้อยืด เสื้อกล้าม
เอาเท่าที่เห็น พวกนี้ไม่ใช้ MTB และหมอบ ใช้จักรยานธรรมดาๆ รถพับแบรนด์แปลกๆ รวมทั้งจักรยานแม่บ้านด้วย
พวกนี้มักปั่นเดี่ยว ปั่นจักรยานเฟี๊ยวฟ๊าวมาก ซอยเท้ายิ๊กๆๆๆๆๆ เผ่นแนบไปอย่างรวดเร็ว หายวับไปเลย
บางคนพอไปติดรถคันหน้า รอไฟแดง
พอทันกัน ก็ไม่ทักไม่ทาย เหมือนไม่อยากรู้จักด้วย
พอพ้น ออกอาการกระชากออก..... ไปอีกแระ
คิดในใจว่าเค้าคง (อาจ) หมั่นใส่บรรดานักปั่นที่ใช้อุปกรณ์เซฟตี้ละมั๊ง
มันมีนัยอย่างไร อันนี้น่าคิดเนาะ......

ก่อนหน้านี้ไม่นาน ยอมรับว่า ทำใจไม่ได้นะครับ "มันหยามกันนี่....อย่างนี้ต้องเอาคืน...."
ครั้งสุดท้าย ไม่นานมานี่เอง....คิดแล้วยังเสียวไม่หาย เราทำไปได้ไงนี่
เส้นยาแดงจริงๆ ตัดสินใจแทรกไประหว่างรถและปาดหน้าแท๊กซี่อย่างรวดเร็ว
ช่องระหว่างคันก็แคบนิดเดียว ต้องแข่งกับเสี้ยวเวลา ลองมุดดู กับไอ้คันหลังก็จี้ตูดอยู่ เด๋วมันจะเย้ยเอา
เดชะบญ....รอดมาได้
เอ้อ ตรุษจีนก็เพิ่งผ่านไป ถือเป็นนิมิตรหมายอันนี้เลยนิ...
ความคิดหนึ่งแว๊ปเข้ามาในหัว ผมตั้งปนิธาณบางอย่างให้กับตัวเองเลยครับ
ตอนนี้กำลังฝึกทำใจอยู่ครับ "แซงได้ แซงไป ตรูจะปั่นของตรู ปั่นไปตามเรื่อง อย่างนี้แหละ"
ชีวิตของเรายังมีอีกหลายคนต้องพึ่งพา.........

GT2008 เขียน:อันนี้ผมคิดเองเออเองนะครับ

เกี่ยวกับนักปั่นประเภทชอบแซง...

เท่าที่สังเกตและประมาณเอาเองนะครับ
พวกที่ปั่นแซงผม ประเภทแรก มักจะเป็นนักปั่นในแนวเดียวกัน (ส่วนใหญ่นะครับ) คือ
พวกสวมหมวก ถุงมืือ รองเท้าคลีทหรือหุ้มส้น สวมเสื้อผ้ากระชับ มีไฟกระพริบ ประเภท MTB เสือหมอบ รถพับมี Brand ประมาณนั้น
ส่วนใหญ่จะทักทายกัน "หวัดดีครับ....คะ..." แล้วก็แซงไป


แต่อีกประเภทหนึ่ง ที่ชอบปั่นแซงผม มักจะเป็น.....
พวกที่ตรงกันข้ามกับที่กล่าวข้างต้น.......
คือ ไม่สวมหมวก ไม่สวมถุงมือ สวมรองเท้าแตะ (บางคันอาจติดไฟกระพริบ) พวกนี้แต่งกายแบบธรรมดา เสื้อยืด เสื้อกล้าม
เอาเท่าที่เห็น พวกนี้ไม่ใช้ MTB และหมอบ ใช้จักรยานธรรมดาๆ รถพับแบรนด์แปลกๆ รวมทั้งจักรยานแม่บ้านด้วย
พวกนี้มักปั่นเดี่ยว ปั่นจักรยานเฟี๊ยวฟ๊าวมาก ซอยเท้ายิ๊กๆๆๆๆๆ เผ่นแนบไปอย่างรวดเร็ว หายวับไปเลย
บางคนพอไปติดรถคันหน้า รอไฟแดง
พอทันกัน ก็ไม่ทักไม่ทาย เหมือนไม่อยากรู้จักด้วย
พอพ้น ออกอาการกระชากออก..... ไปอีกแระ
คิดในใจว่าเค้าคง (อาจ) หมั่นใส่บรรดานักปั่นที่ใช้อุปกรณ์เซฟตี้ละมั๊ง
มันมีนัยอย่างไร อันนี้น่าคิดเนาะ......

ก่อนหน้านี้ไม่นาน ยอมรับว่า ทำใจไม่ได้นะครับ "มันหยามกันนี่....อย่างนี้ต้องเอาคืน...."
ครั้งสุดท้าย ไม่นานมานี่เอง....คิดแล้วยังเสียวไม่หาย เราทำไปได้ไงนี่
เส้นยาแดงจริงๆ ตัดสินใจแทรกไประหว่างรถและปาดหน้าแท๊กซี่อย่างรวดเร็ว
ช่องระหว่างคันก็แคบนิดเดียว ต้องแข่งกับเสี้ยวเวลา ลองมุดดู กับไอ้คันหลังก็จี้ตูดอยู่ เด๋วมันจะเย้ยเอา
เดชะบญ....รอดมาได้
เอ้อ ตรุษจีนก็เพิ่งผ่านไป ถือเป็นนิมิตรหมายอันนี้เลยนิ...
ความคิดหนึ่งแว๊ปเข้ามาในหัว ผมตั้งปนิธาณบางอย่างให้กับตัวเองเลยครับ
ตอนนี้กำลังฝึกทำใจอยู่ครับ "แซงได้ แซงไป ตรูจะปั่นของตรู ปั่นไปตามเรื่อง อย่างนี้แหละ"
ชีวิตของเรายังมีอีกหลายคนต้องพึ่งพา.........

`เจอคล้ายๆกันเลยครับ ของผมนี่ขี่ตาม heart rate แล้วก็จะมีพวกฟิกมาขี่ แซงแล้วชลอมะขี่ข้างหน้า พอเราทันแล้วก็ขี่แซงใหม่ หรือบางครับ ขี่แซงเราไปแล้วจอดนั่ง พอเราผ่านมาอีกรอบก็จะมาขี่ไล่แซงเราใหม่ พอแซงได้ก็จอด ไม่เข้าใจจริงๆว่าจะทำเพื่ออะไร เพราะผมจะขี่ต่อเนื่องชั่วโมงครึ่งถึงเลิก แต่มาคิดดูเขามีความสุขก็ทำไป แต่ที่ผมรำาคาญคือมันจะอันตรายกับคนอื่นเขาสิครับ

อย่าไปคิดถึงเรื่องการแต่งตัวอย่างเดียวนะครับ


ผมก็ปั่นมาทำงาน อิสระ ปั่นไปไหนก็ไม่เคยใส่ชุด ใส่แต่เสื้อกีฬา มีสีสันหน่อยนึง (สีสะท้อนแสง)

เรือ่งหมวกผมหน่ะไม่ได้ใส่ และไม่ได้ไปกลุ่มกับใครเค้าด้วย

แต่ที่แน่ ๆ ไม่ใช่กลุ่มห้าวแซงแล้วท้าทายหล่ะ เพราะผมไปแต่ละจุดมีเป้าหมายคือไปให้ถึงจุดหมาย ทำธุระเสร็จแล้วก็ไปเป้าหมายถัดๆไป

ผมไม่ค่อยเจอ หรือว่าไม่ค่อยสนใจก็ไม่รู้

แต่คืนวันก่อนกลับจากทริปดึกแล้ว ผ่านสวนลุมฝั่งสถานีตำรวจลุมพินีอ่ะ น่ารำคาญไอ้รถเก๋งคันนึงมาก มันขับช้าเป็นเต่า นึกจะจอดแม่มก็จอดเกือบกลางถนน พอผมจะไปถึงก็ขับต่อไปอีกแล้วก็จอดอีก ตรงนั้นก็มืด เหลือเลนขวาสุดเลนเดียว ผมก็เลยตัดสินใจอัดแซงเต็มที่จนพ้น

ที่แท้ เค้ามาทำรายการ ล่าท้าผี กันข้างๆ สวนลุมน่ะครับ บางทีก็เป็นมอไซค์