ThaiMTB.com

ประจันทร์ศรี เขียน:26 ม.ค.56 1200 รับรถจาก MJ Bike นครปฐม
27 ม.ค.56 1730 ทดสอบรถ เส้นทางลาดยาง รอบเมือง ลพบุรี ออกเย็นมาก ปั่นแบบสบาย ๆ (มีแม่บ้านปั่นไปด้วย) รถทรงตัวมั่นคง ไหลดี ขี่เพลิดเพลิน เสียดาวต้องจบทริปเร็วเพราะหมดแสงอาทิตย์ ได้ระยะทาง 12 กม. รู้สึกหน้าขาเหนือเข่าสองข้างตึง ๆ ครับ
28 ม.ค.56 1730 เดินทางจากลพบุรี ถึง อ.โป่งน้ำร้อน เย็นแล้ว รีบแต่งตัว จับรถออกปั่นไปตามเส้นทางเลียบชายแดนไทย – กพช. ได้ 8 กม. บรรยากาศสลัว หันหัวกลับ ถึงบ้านพักมืดพอดี ได้ 14 กม. หน้าขาเหนือเข่าสองข้างยังตึงอยู่ครับ
30 ม.ค.56 วันนี้ ได้ทดสอบ PEUGEOT สีน้ำเงิน บิวส์โดย เอ็ม.เจ.ไบค์ – นครปฐม ระยะทางยาวขึ้น คือ ปั่นจากบ้านพัก ต.เทพนิมิต ไป อ.โป่งน้ำร้อน แล้วก็ปั่นกลับ รวม 64 กม. ปั่นไปตามไหล่ทางลาดยาง สภาพทางขึ้นเนิน – ลงเนิน ขึ้นเขา – ลงเขา สลับกัน ทางราบมีน้อยครับ ข้อมูลเดินทาง AV 24 MAX 52 DST 64 TIM 1.22 ออกแรงกดลูกบันไดไปเท่าใด ก็ได้ระยะทางบวกมาเต็มร้อย รถนิ่ง มั่นคง ลอยตัวตั้งแต่ความเร็วยังต่ำ ปั่นเพลิน ขี่สนุก ไม่กินแรง ร่างกายมีอาการปวดหน้าขาเหนือเข่าสองข้าง ล้าต้นคอ เส้นหลังเอวยึดตะโพกขวาตึงแบบแป้บ ๆ อาการทางกายคงเป็นเพราะ เปลี่ยนท่าขี่ใหม่หมดเลย วันต่อมาคิดถึง อยากปั่นอีก ....ทริปต่อไปต้องทางไกลร้อยโลครับ และ สองร้อยโลภายในหนึ่งวัน เพื่อจะได้สวมใส่เสื้อสามารถและเป็นสมาชิกถาวรของ MJ Bike อย่างเต็มภาคภูมิใจครับ ..

ประจันทร์ศรี เขียน:หัวข้อ: Peugeot cromo Parcours ของคุณประจันต์ศรี ที่ส่งมาบิวส์เสร็จเีรียบร้อยแล้วครับ

เมธา เปรมแสง เขียน:

1 ก.พ.56 ทดสอบปั่นร้อยโล PEUGEOT สีน้ำเงิน บิวส์โดย คุณ เมธา ค่าย M.J. BIKE นครปฐม ครับ


คน สุขภาพ 75 % (เพลียงานสะสมครับ)
ใจ ไม่อยากรอเวลาอีกต่อไป มีความมั่นใจในรถเป็นทุน หากำไรจากเทคนิคการปั่นทางไกลที่เจ้าของค่าย
M.J.Bike แนะนำไว้



ติดไมล์ CATEYE Velo 8 มือสอง เพิ่ม เอาไว้ดูสถิติการเดินทางครับ



น้องโย ค่ายเอ็มเจ. พร้อมครับ ออกเวลาบ่ายโมงกว่า แดดกำลังร้อน ถือโอกาสทดสอบคนด้วยครับ


สภาพเส้นทาง ลาดยาง ขึ้นเนิน – ลงเนิน ขึ้นเขา – ลงเขา ทางราบมีน้อยครับ

การปั่น แบบเนียน ๆ ไปเลื่อย ๆ ออกแรกกดลูกบันไดสม่ำเสมอ จานหน้าใหญ่ตลอด จานหลังเปลี่ยนไปตามสภาพเส้นทาง ดูว่ารู้สึกเบา ๆ นิ่ง ๆ สบาย ๆ เพลินดีครับ แต่ทางกายเกิดทุกข์ครับ มือขวาชา ปล่อยแฮน สลัด สองสามที ดีขึ้น หาย ก้นก็มีอาการเจ็บนิดหน่อย ยกให้พ้นเบาะสองสามวิ ดีขึ้น ไปต่อ ทุกข์กายเกิดอีก แก้อีกแบบเดิม เพลิน ๆ ใจเผลอคิดเรื่อยเปื่อย สติมา หยุดคิด ทำความรู้สึกตัวอยู่กับกายและอาการทางกาย ก้มลงเห็นสติกเกอร์ M.J..Bike ที่ติดอยู่ท่อบน เกิดความรู้สึกแปลก ๆ (อธิบายไม่ถูก) รู้ว่ามีกำลังใจเพิ่มขึ้น มั่นใจมากขึ้น เชื่อมั่นว่าร้อยโลไม่ยากแน่ .........ปั่นแบบทำความรู้สึกตัวมาเรื่อย ไม่นานก็ถึง อ.โป่งน้ำร้อน ได้ระยะทาง 33 กม. ใช้เวลา 1.24 ชม. พักระหว่างทาง 5 นาที ที่หน้าอำเภอ (จบช่วงแรก)



เดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่ จ.จันทบุรี จาก อ.โป่งฯ ไป อ.มะขาม เป็นทางลงเขาจะจะ 3 จุด แบบว่าปล่อยรถไหลลงเขา MAX ได้ 50 กว่าครับ แต่ผมไปได้ 6 กม. ลงเขาสุดพอดี ยางหลังรั่วครับ จอดรถตรวจดู มีเศษหินแหลมคมปักคายางล้อรถอยู่ จัดการถอดล้อ เปลี่ยนยางในที่เตรียมไปด้วย ใช้สูบลมแบบพกพา ประสิทธิภาพต่ำ แต่ก็ดีกว่าไม่มี เติมลมเข้าทีละนิด ปั่นมาสามสิบกว่าโลไม่เหนื่อยเท่าเติมลมครับ ต้องหาสูบลมอันใหม่แน่นอน สูบลมพอไปได้ แต่ขอบขึ้นไม่หมด ปล่อยลมออก สูบลมใหม่ เป็นอีก ช่างมัน ไปต่อดีกว่า ล้อหลังรู้สึกไม่นิ่งแล้ว พยายามควบคุมรถไปเรื่อย มีหมู่บ้านข้างทางเลี้ยวเข้าไป ถามหาร้านปะยาง มีอยู่ร้านเดียว เจ้าของอายุเจริญแล้วกำลังเอนกายอยู่ บอกผมว่าทำเองเลย ผมก็จัดแจงปั้มลมใส่ถัง ปล่อยลมยางออก เติมลมเข้าใหม่ ขอบไม่ขึ้นเหมือนเดิม ทำอยู่หลายรอบ ท่านคงทนไม่ไหวเลยมาช่วยจับสั่งโน่นสั่งนี่ ขอบยางน่าจะขึ้นดีแล้ว ท่านเจ้าของบ้านไม่คิดค่าบริการ บอกว่านิดหน่อย ไม่เป็นไร ผมจึงรู้สึกว่าท่านมีบุญคุณ และแล้วผมจึงขอบคุณและขอลาท่าน เดินทางต่อแบบรวดเดียว ถึงตัวเมืองจันทบุรี 5 โมงกว่า ได้ระยะทาง 88 กม. ยังไม่ได้ตามเป้า ต้องไปต่อ อ.ท่าใหม่ ครับ เปิดไปท้าย ไฟหน้า มุ่งหน้าไปที่ อ.ท่าใหม่ มืดกลางทาง นึกกลัวนิดหน่อย ไฟทางพอมีบ้างเป็นระยะ ถึง ท่าใหม่ ใจและกายบอกว่าไปต่อได้ มืดไม่กลัว กลัวไม่ได้ตามเป้า จึงไปจบทริปที่ ม.บูรพา วิทยาเขตจันทบุรี ครับ สถิติขาไป AV 22.3 MAX 56.5 TIME 4.5 DST 105
สถานการณ์ระหว่างเดินทาง
รถ นิ่ง ไหล ทรงตัวดี ลมยาง เติม 60 รู้สึกแข็งไป ขากลับเติม 50 พอดีครับ
คน เริ่มต้นสุขภาพไม่เต็มร้อย ก่อนออกทริปก็มีอาการปวดคอเหมือนคอตกหมอนอยู่แล้ว ระหว่างทางก็เหนื่อยธรรมดา ไม่มีอาการล้า คือว่าพักแล้วไปต่อได้เรื่อย ๆ ซามือ เจ็บก้น แก้ไข ดีขึ้น หาย เป็นอีก แก้อีกไปเรื่อย ๆ ไม่รู้สึกบีบคั้นเท่าไหร่ แต่คอท้ายทอยด้านซ้าย เส้นตึง ปวดด้วย พอกด ๆ บีบ ๆ นวด ๆ ก็ดีขึ้น นอน 5 ทุ่มกว่า ปวดคอลุกขึ้นบีบ นวด 2 ครั้ง ตื่น 6 โมง



2 ก.พ.56 , 0700 ร่างกายฟิตน้อยกว่าตอนออกทริปเมื่อวานเล็กน้อยครับ อาหารเช้าเสร็จ เดินทางกลับ เปลี่ยนเส้นทางนิดหน่อย ผ่านตัวเมืองจันทบุรี แวะติดบาเอ็นเพิ่ม ทำธุระในตัวเมืองจันทบุรี (พักไปในตัว) 1420 น. ออกเดินทางต่อ จาก อ.มะขาม ถึง อ.โป่งน้ำร้อน จะต้องขึ้นเขาจัง ๆ 3 จุด เช็คกำลังก่อนขึ้นเขา จานหน้าใหญ่น่าจะไม่ไหว ตัดสินใจใช้จานกลางครับ ปั่นแบบหน่วง ๆ ทรงตัวนิ่ง ๆ มองใกล้ ๆ ผลผ่านทั้งสามจุดครับ พอพ้นเนินเขา ลงเนินหน่อย ๆ ต่อด้วยทางราบ ยังอัดส่งได้ ถึง อ.โป่งน้ำร้อน แรงยังได้ ไปต่ออีก 33 กม. ถึงที่พักมืดพอดี รวมสถิติไป – กลับ AV 21.3 MAX 56.5 TIME 9.46 DST 205
สรุปการทดสอบปั่นจักรยานทางไกลร้อยโลครับ
รถ ไปได้ตามแรงกาย และใจสั่ง ทรงตัวดี เบรคมั่นคง ทางราบจานหน้าใหญ่ตลอด จานหลังเลือกเฟืองที่ปั่นเบา ๆ ลอยตัวเร็ว
คน ขากลับรู้สึกเหนื่อยกว่าขาไป (ต้องขึ้นเขาเยอะกว่าครับ) พักระหว่างทางตามกำลัง ภาพรวม คนปรับตัวเข้ากับรถได้มากขึ้น อาการปวดหน้าขาเหนือเข่าสองข้างหายแล้วครับ ปวดต้นคอยังมีอาการนิดหน่อย จบทริปแรงเหลือ ถามตัวเองว่าถ้าไปต่อสัก 50 โล ไหวไหม ไม่ลังเล ไหวครับ แต่หมดแสงอาทิตย์ครับ ...200 โล ในวันเดียว น่าจะผ่านได้ครับ ...

**** ขอบคุณ คุณเมธา & มาดามเจ (เรียกตามเพื่อนสมาชิกครับ) ที่ทำให้ผมมีความสุขกับการใช้จักรยานครับ ***

***** ขอบุญกุศลที่ผมทำมาแต่อดีตถึงปัจจุบัน จงถึงเทวดาประจำตัวคุณเมธา & คุณสมจิตต์ เมื่อท่านได้รับบุญแล้วขอให้มีความสุข มีกิน มีใช้ มีเสื้อผ้า ที่อยู่าศัย และขอให้ช่วยคุ้มครอง คุณเมธา & คุณสมจิตต์ ให้มีสุขภาพแข็งแรง แคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวงด้วย *****

เมธา เปรมแสง เขียน:

ประจันทร์ศรี เขียน:หัวข้อ: Peugeot cromo Parcours ของคุณประจันต์ศรี ที่ส่งมาบิวส์เสร็จเีรียบร้อยแล้วครับ

เมธา เปรมแสง เขียน:

1 ก.พ.56 ทดสอบปั่นร้อยโล PEUGEOT สีน้ำเงิน บิวส์โดย คุณ เมธา ค่าย M.J. BIKE นครปฐม ครับ


คน สุขภาพ 75 % (เพลียงานสะสมครับ)
ใจ ไม่อยากรอเวลาอีกต่อไป มีความมั่นใจในรถเป็นทุน หากำไรจากเทคนิคการปั่นทางไกลที่เจ้าของค่าย
M.J.Bike แนะนำไว้



ติดไมล์ CATEYE Velo 8 มือสอง เพิ่ม เอาไว้ดูสถิติการเดินทางครับ



น้องโย ค่ายเอ็มเจ. พร้อมครับ ออกเวลาบ่ายโมงกว่า แดดกำลังร้อน ถือโอกาสทดสอบคนด้วยครับ


สภาพเส้นทาง ลาดยาง ขึ้นเนิน – ลงเนิน ขึ้นเขา – ลงเขา ทางราบมีน้อยครับ

การปั่น แบบเนียน ๆ ไปเลื่อย ๆ ออกแรกกดลูกบันไดสม่ำเสมอ จานหน้าใหญ่ตลอด จานหลังเปลี่ยนไปตามสภาพเส้นทาง ดูว่ารู้สึกเบา ๆ นิ่ง ๆ สบาย ๆ เพลินดีครับ แต่ทางกายเกิดทุกข์ครับ มือขวาชา ปล่อยแฮน สลัด สองสามที ดีขึ้น หาย ก้นก็มีอาการเจ็บนิดหน่อย ยกให้พ้นเบาะสองสามวิ ดีขึ้น ไปต่อ ทุกข์กายเกิดอีก แก้อีกแบบเดิม เพลิน ๆ ใจเผลอคิดเรื่อยเปื่อย สติมา หยุดคิด ทำความรู้สึกตัวอยู่กับกายและอาการทางกาย ก้มลงเห็นสติกเกอร์ M.J..Bike ที่ติดอยู่ท่อบน เกิดความรู้สึกแปลก ๆ (อธิบายไม่ถูก) รู้ว่ามีกำลังใจเพิ่มขึ้น มั่นใจมากขึ้น เชื่อมั่นว่าร้อยโลไม่ยากแน่ .........ปั่นแบบทำความรู้สึกตัวมาเรื่อย ไม่นานก็ถึง อ.โป่งน้ำร้อน ได้ระยะทาง 33 กม. ใช้เวลา 1.24 ชม. พักระหว่างทาง 5 นาที ที่หน้าอำเภอ (จบช่วงแรก)



เดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่ จ.จันทบุรี จาก อ.โป่งฯ ไป อ.มะขาม เป็นทางลงเขาจะจะ 3 จุด แบบว่าปล่อยรถไหลลงเขา MAX ได้ 50 กว่าครับ แต่ผมไปได้ 6 กม. ลงเขาสุดพอดี ยางหลังรั่วครับ จอดรถตรวจดู มีเศษหินแหลมคมปักคายางล้อรถอยู่ จัดการถอดล้อ เปลี่ยนยางในที่เตรียมไปด้วย ใช้สูบลมแบบพกพา ประสิทธิภาพต่ำ แต่ก็ดีกว่าไม่มี เติมลมเข้าทีละนิด ปั่นมาสามสิบกว่าโลไม่เหนื่อยเท่าเติมลมครับ ต้องหาสูบลมอันใหม่แน่นอน สูบลมพอไปได้ แต่ขอบขึ้นไม่หมด ปล่อยลมออก สูบลมใหม่ เป็นอีก ช่างมัน ไปต่อดีกว่า ล้อหลังรู้สึกไม่นิ่งแล้ว พยายามควบคุมรถไปเรื่อย มีหมู่บ้านข้างทางเลี้ยวเข้าไป ถามหาร้านปะยาง มีอยู่ร้านเดียว เจ้าของอายุเจริญแล้วกำลังเอนกายอยู่ บอกผมว่าทำเองเลย ผมก็จัดแจงปั้มลมใส่ถัง ปล่อยลมยางออก เติมลมเข้าใหม่ ขอบไม่ขึ้นเหมือนเดิม ทำอยู่หลายรอบ ท่านคงทนไม่ไหวเลยมาช่วยจับสั่งโน่นสั่งนี่ ขอบยางน่าจะขึ้นดีแล้ว ท่านเจ้าของบ้านไม่คิดค่าบริการ บอกว่านิดหน่อย ไม่เป็นไร ผมจึงรู้สึกว่าท่านมีบุญคุณ และแล้วผมจึงขอบคุณและขอลาท่าน เดินทางต่อแบบรวดเดียว ถึงตัวเมืองจันทบุรี 5 โมงกว่า ได้ระยะทาง 88 กม. ยังไม่ได้ตามเป้า ต้องไปต่อ อ.ท่าใหม่ ครับ เปิดไปท้าย ไฟหน้า มุ่งหน้าไปที่ อ.ท่าใหม่ มืดกลางทาง นึกกลัวนิดหน่อย ไฟทางพอมีบ้างเป็นระยะ ถึง ท่าใหม่ ใจและกายบอกว่าไปต่อได้ มืดไม่กลัว กลัวไม่ได้ตามเป้า จึงไปจบทริปที่ ม.บูรพา วิทยาเขตจันทบุรี ครับ สถิติขาไป AV 22.3 MAX 56.5 TIME 4.5 DST 105
สถานการณ์ระหว่างเดินทาง
รถ นิ่ง ไหล ทรงตัวดี ลมยาง เติม 60 รู้สึกแข็งไป ขากลับเติม 50 พอดีครับ
คน เริ่มต้นสุขภาพไม่เต็มร้อย ก่อนออกทริปก็มีอาการปวดคอเหมือนคอตกหมอนอยู่แล้ว ระหว่างทางก็เหนื่อยธรรมดา ไม่มีอาการล้า คือว่าพักแล้วไปต่อได้เรื่อย ๆ ซามือ เจ็บก้น แก้ไข ดีขึ้น หาย เป็นอีก แก้อีกไปเรื่อย ๆ ไม่รู้สึกบีบคั้นเท่าไหร่ แต่คอท้ายทอยด้านซ้าย เส้นตึง ปวดด้วย พอกด ๆ บีบ ๆ นวด ๆ ก็ดีขึ้น นอน 5 ทุ่มกว่า ปวดคอลุกขึ้นบีบ นวด 2 ครั้ง ตื่น 6 โมง



2 ก.พ.56 , 0700 ร่างกายฟิตน้อยกว่าตอนออกทริปเมื่อวานเล็กน้อยครับ อาหารเช้าเสร็จ เดินทางกลับ เปลี่ยนเส้นทางนิดหน่อย ผ่านตัวเมืองจันทบุรี แวะติดบาเอ็นเพิ่ม ทำธุระในตัวเมืองจันทบุรี (พักไปในตัว) 1420 น. ออกเดินทางต่อ จาก อ.มะขาม ถึง อ.โป่งน้ำร้อน จะต้องขึ้นเขาจัง ๆ 3 จุด เช็คกำลังก่อนขึ้นเขา จานหน้าใหญ่น่าจะไม่ไหว ตัดสินใจใช้จานกลางครับ ปั่นแบบหน่วง ๆ ทรงตัวนิ่ง ๆ มองใกล้ ๆ ผลผ่านทั้งสามจุดครับ พอพ้นเนินเขา ลงเนินหน่อย ๆ ต่อด้วยทางราบ ยังอัดส่งได้ ถึง อ.โป่งน้ำร้อน แรงยังได้ ไปต่ออีก 33 กม. ถึงที่พักมืดพอดี รวมสถิติไป – กลับ AV 21.3 MAX 56.5 TIME 9.46 DST 205
สรุปการทดสอบปั่นจักรยานทางไกลร้อยโลครับ
รถ ไปได้ตามแรงกาย และใจสั่ง ทรงตัวดี เบรคมั่นคง ทางราบจานหน้าใหญ่ตลอด จานหลังเลือกเฟืองที่ปั่นเบา ๆ ลอยตัวเร็ว
คน ขากลับรู้สึกเหนื่อยกว่าขาไป (ต้องขึ้นเขาเยอะกว่าครับ) พักระหว่างทางตามกำลัง ภาพรวม คนปรับตัวเข้ากับรถได้มากขึ้น อาการปวดหน้าขาเหนือเข่าสองข้างหายแล้วครับ ปวดต้นคอยังมีอาการนิดหน่อย จบทริปแรงเหลือ ถามตัวเองว่าถ้าไปต่อสัก 50 โล ไหวไหม ไม่ลังเล ไหวครับ แต่หมดแสงอาทิตย์ครับ ...200 โล ในวันเดียว น่าจะผ่านได้ครับ ...

**** ขอบคุณ คุณเมธา & มาดามเจ (เรียกตามเพื่อนสมาชิกครับ) ที่ทำให้ผมมีความสุขกับการใช้จักรยานครับ ***

***** ขอบุญกุศลที่ผมทำมาแต่อดีตถึงปัจจุบัน จงถึงเทวดาประจำตัวคุณเมธา & คุณสมจิตต์ เมื่อท่านได้รับบุญแล้วขอให้มีความสุข มีกิน มีใช้ มีเสื้อผ้า ที่อยู่าศัย และขอให้ช่วยคุ้มครอง คุณเมธา & คุณสมจิตต์ ให้มีสุขภาพแข็งแรง แคล้วคลาดจากภัยอันตรายทั้งปวงด้วย *****

mr.cool เขียน:ออกซ้อมแล้วหรือครับ ท่าทางไหลดี ผมก็ใช้อยู่คัน สีแดงครับ

ประจันทร์ศรี เขียน:4 มี.ค.56
ทบทวนคำบอกของครู : ครูหน่อยสอนการขี่จักรยานให้มีความสุข แนะนำไว้มากมาย ผมก็พยายามทำตาม พยายามหาช่องทางสั่งรถจากครูมาตลอด แต่ผมเชื่อกฎแห่งกรรม ถ้ายังไม่ถึงเวลา ต่อให้พยายามอย่างไรก็สั่งรถไม่ได้ แต่ก็คิดอยู่ตลอด ดูคนอื่นสั่งแล้วก็รอ เป็นเดือน หลายเดือน เป็นปีก็มี แค่เห็นคิวก็อ่อนใจ ท้อใจจริง ๆ ครับ แต่ก็คิดอยากได้รถที่ครูหน่อยทำให้ตลอด ก็เลยคิดเอาว่า ถ้าสั่งคงรอเป็นปี ถ้าเอารถที่มีอยู่มาให้บิ้วส์ คงรอสักเดือน ก็จะพอดีเอาไปปั่นที่ทริปวัฒนานครใจเกินร้อย ตามกรรมครับ ไม่ใช่ตามคาด ทริปแล้วทริปเล่าที่ผ่านไป ใจก็อยากโทรมาถาม แต่ไม่รู้ทำไมถึงเกรงใจครูมากขนาดนั้น ใจมันรู้สึกว่าครูหน่อยทำงานหนักมาก ไหนจะป่วย ไหนจะปัญหาเรื่องซื้อรถใหม่ โอ้ย เกรงใจสุด ๆ ข่มใจท่องคาถา
นิ่งได้ ทนได้ ได้ดี ในระหว่างรอก็ชื่นชมกับสมาชิก เอม.เจ. ที่พวกท่านได้ท่องเที่ยวด้วยรถที่ครูหน่อยทำให้ ส่วนท่านที่รับรถใหม่ก็รายงานการทดสอบ ชื่นชมครับ ในโอกาสนี้ผมขอแนะนำตัวกับศิษย์เก่าของ เอ็ม.เจ.ทุกท่านด้วยนะครับ วันนั้นจำได้แม่น มีคนโทรบอก รถเสร็จแล้ว ดูในคอม ท่านครับคิดดูว่าผมจะเป็นอย่างไรตอนนั้น ขอความเมตตาผู้อาวุโสทั้งหลายช่วยเล่าความรู้สึกตอนนั้นให้ด้วยครับ ผมรู้อยู่ข้างในอธิบายไม่ถูกครับ .....ดูเวลา.....ห้าทุ่มพอดี ....ขอรายงานประจำวันถึงคนที่บ้านก่อนนะครับ และพรุ้งนี้ มีงานแต่เช้าด้วย ขอบคุณครับ

เมธา เปรมแสง เขียน:

ประจันทร์ศรี เขียน:4 มี.ค.56
ทบทวนคำบอกของครู : ครูหน่อยสอนการขี่จักรยานให้มีความสุข แนะนำไว้มากมาย ผมก็พยายามทำตาม พยายามหาช่องทางสั่งรถจากครูมาตลอด แต่ผมเชื่อกฎแห่งกรรม ถ้ายังไม่ถึงเวลา ต่อให้พยายามอย่างไรก็สั่งรถไม่ได้ แต่ก็คิดอยู่ตลอด ดูคนอื่นสั่งแล้วก็รอ เป็นเดือน หลายเดือน เป็นปีก็มี แค่เห็นคิวก็อ่อนใจ ท้อใจจริง ๆ ครับ แต่ก็คิดอยากได้รถที่ครูหน่อยทำให้ตลอด ก็เลยคิดเอาว่า ถ้าสั่งคงรอเป็นปี ถ้าเอารถที่มีอยู่มาให้บิ้วส์ คงรอสักเดือน ก็จะพอดีเอาไปปั่นที่ทริปวัฒนานครใจเกินร้อย ตามกรรมครับ ไม่ใช่ตามคาด ทริปแล้วทริปเล่าที่ผ่านไป ใจก็อยากโทรมาถาม แต่ไม่รู้ทำไมถึงเกรงใจครูมากขนาดนั้น ใจมันรู้สึกว่าครูหน่อยทำงานหนักมาก ไหนจะป่วย ไหนจะปัญหาเรื่องซื้อรถใหม่ โอ้ย เกรงใจสุด ๆ ข่มใจท่องคาถา
นิ่งได้ ทนได้ ได้ดี ในระหว่างรอก็ชื่นชมกับสมาชิก เอม.เจ. ที่พวกท่านได้ท่องเที่ยวด้วยรถที่ครูหน่อยทำให้ ส่วนท่านที่รับรถใหม่ก็รายงานการทดสอบ ชื่นชมครับ ในโอกาสนี้ผมขอแนะนำตัวกับศิษย์เก่าของ เอ็ม.เจ.ทุกท่านด้วยนะครับ วันนั้นจำได้แม่น มีคนโทรบอก รถเสร็จแล้ว ดูในคอม ท่านครับคิดดูว่าผมจะเป็นอย่างไรตอนนั้น ขอความเมตตาผู้อาวุโสทั้งหลายช่วยเล่าความรู้สึกตอนนั้นให้ด้วยครับ ผมรู้อยู่ข้างในอธิบายไม่ถูกครับ .....ดูเวลา.....ห้าทุ่มพอดี ....ขอรายงานประจำวันถึงคนที่บ้านก่อนนะครับ และพรุ้งนี้ มีงานแต่เช้าด้วย ขอบคุณครับ

กราบขอบคุณ มากครับ เป็นข้อเขียนที่ผมเห็นภาพประทับใจจริงๆครับ

ขอปรบมือต้อนรับและชื่นชมด้วยใจจริง...ครั้งต่อไป ๒๐๐ รวดเลยครับ..ใจได้..รถได้ ๑๐๐๐% ครับผ่าน ดีใจครับเราจะได้คนดีเพิ่มขึ้นอีก ๑ แล้ว เยี่ยม!!

Deang-sarapee เขียน:

เมธา เปรมแสง เขียน:

ประจันทร์ศรี เขียน:4 มี.ค.56
ทบทวนคำบอกของครู : ครูหน่อยสอนการขี่จักรยานให้มีความสุข แนะนำไว้มากมาย ผมก็พยายามทำตาม พยายามหาช่องทางสั่งรถจากครูมาตลอด แต่ผมเชื่อกฎแห่งกรรม ถ้ายังไม่ถึงเวลา ต่อให้พยายามอย่างไรก็สั่งรถไม่ได้ แต่ก็คิดอยู่ตลอด ดูคนอื่นสั่งแล้วก็รอ เป็นเดือน หลายเดือน เป็นปีก็มี แค่เห็นคิวก็อ่อนใจ ท้อใจจริง ๆ ครับ แต่ก็คิดอยากได้รถที่ครูหน่อยทำให้ตลอด ก็เลยคิดเอาว่า ถ้าสั่งคงรอเป็นปี ถ้าเอารถที่มีอยู่มาให้บิ้วส์ คงรอสักเดือน ก็จะพอดีเอาไปปั่นที่ทริปวัฒนานครใจเกินร้อย ตามกรรมครับ ไม่ใช่ตามคาด ทริปแล้วทริปเล่าที่ผ่านไป ใจก็อยากโทรมาถาม แต่ไม่รู้ทำไมถึงเกรงใจครูมากขนาดนั้น ใจมันรู้สึกว่าครูหน่อยทำงานหนักมาก ไหนจะป่วย ไหนจะปัญหาเรื่องซื้อรถใหม่ โอ้ย เกรงใจสุด ๆ ข่มใจท่องคาถา
นิ่งได้ ทนได้ ได้ดี ในระหว่างรอก็ชื่นชมกับสมาชิก เอม.เจ. ที่พวกท่านได้ท่องเที่ยวด้วยรถที่ครูหน่อยทำให้ ส่วนท่านที่รับรถใหม่ก็รายงานการทดสอบ ชื่นชมครับ ในโอกาสนี้ผมขอแนะนำตัวกับศิษย์เก่าของ เอ็ม.เจ.ทุกท่านด้วยนะครับ วันนั้นจำได้แม่น มีคนโทรบอก รถเสร็จแล้ว ดูในคอม ท่านครับคิดดูว่าผมจะเป็นอย่างไรตอนนั้น ขอความเมตตาผู้อาวุโสทั้งหลายช่วยเล่าความรู้สึกตอนนั้นให้ด้วยครับ ผมรู้อยู่ข้างในอธิบายไม่ถูกครับ .....ดูเวลา.....ห้าทุ่มพอดี ....ขอรายงานประจำวันถึงคนที่บ้านก่อนนะครับ และพรุ้งนี้ มีงานแต่เช้าด้วย ขอบคุณครับ

กราบขอบคุณ มากครับ เป็นข้อเขียนที่ผมเห็นภาพประทับใจจริงๆครับ

ขอปรบมือต้อนรับและชื่นชมด้วยใจจริง...ครั้งต่อไป ๒๐๐ รวดเลยครับ..ใจได้..รถได้ ๑๐๐๐% ครับผ่าน ดีใจครับเราจะได้คนดีเพิ่มขึ้นอีก ๑ แล้ว เยี่ยม!!

ประจันทร์ศรี เขียน:หัวใจพองครับ วันนี้ผมรักจักรยานมากขึ้นครับ เพราะจักรยานทำให้หัวใจผมพองโตได้
คืออย่างนี้ครับ เมื่อไม่นานครูหน่อยโทร.หาผมขณะกำลังขี่จักรยานออกกำลังกายอยู่ ปกติ เสียงโทร.ดังขึ้น จะกดพูด สวัสดีครับ ผม.......ครับ คือว่าจะรับสายแบบไม่ค่อยดูหน้าจอครับ แต่วันนั้นเทวดาคงดลใจให้ดูหน้าจอ ครูหน่อยโทรมา อารมณ์ตอนนั้นอธิบายยากมากครับ คนอย่างผม ครูหน่อยโทร.หา โอย หัวใจพองครับ กระชุ่มกระชวยไปทั่วกาย ความสนใจในเรื่องที่ครูหน่อยพูด จำได้เพียงเรื่องซิฟเตอร์ที่ติดรถผมที่เอามาบิ้วส์ เรื่องอื่นจำได้เลือนราง คือมัวแต่ปลื้มใจที่ครูโทรหา มาถึงวันนี้ก็ยังปลื้มอยู่ มันช่วยดับความวุ่นวายในใจของผมที่จิตมันแอบคิดและปรุงแต่งอยู่ตลอด ขอบคุณครับครู
6 ก.พ.56 มีงานออกไปชายแดนแต่เช้า พอกลับถึงที่ทำงาน ก็เปิดคอมจะรันงานต่อตามปกติ ในขณะที่รอคอมกำลังเปิดงานอยู่
ก็เข้ามาดูความเคลื่อนไหวของ เอ็ม.เจ. มีข้อความของท่านแดงสารภี เขียนมาสั้น ๆ แต่ทำไมถึงลึกซึ้งขนาดนั้น อ่านอยู่หลายรอบ ใจพองโตอีกแล้วครับท่าน เขียนง่าย ๆ บ้าน ๆ แต่โดนใจมากครับท่านแดง ท่านผู้อ่านครับ ผมขอบอก ท่านแดงสารภี คืออีกท่านหนึ่งที่ผมศรัทธาท่าน ครับ .......งานที่เปิดไว้พร้อมแล้ว ....
ขอทำงานตามหน้าที่หลักก่อนนะครับ ขอบคุณครับ