ThaiMTB.com

ตอนที่ 1 เกริ่นนำ
คนที่จะออกทัวร์ริ่งใช่ว่าแค่ถีบจักรยานได้ก็ไปได้ ถ้าใครคิดแบบนั้นคุณกำลังคิดผิด เหมือนกับคำพูดที่ว่า “ขี่รถได้กับขี่รถเป็น” ความหมายมันต่างกัน ก่อนอื่นมือใหม่ต้องทำความเข้าใจก่อนว่าการขี่ในแนวทัวร์ริ่งนั้นมันคือ การเดินทางไกลพร้อมสัมภาระเพื่อไปท่องเที่ยวที่ไหนซักที่ๆเราอยากไป จะฉายเดี่ยวหรือไปกันเป็นกลุ่มก็แล้วแต่เรา จุดที่เราจะไปมีทั้งแบบระยะทางสั้นๆสามารถไป-กลับได้ภายในวันเดียว หรือแบบระยะทางไกลที่ต้องแบ่งช่วงพักค้างคืนเป็นจุดๆแล้วแต่การวางแผนของเรา และตัวคุณเองจะต้องมีความสามารถรวมทั้งทักษะในการเอาตัวรอดหรือช่วยเหลือตัวเองได้ ยกตัวอย่างถ้ายางรั่วยางแตกต้องแก้ไขได้ด้วยตัวเอง ถ้าทำเองไม่เป็นคุณก็จบทริปของคุณตรงนั้นแหละ โชคคุณอาจจะยังดีถ้าไปเป็นกลุ่มได้อาศัยเพื่อนๆที่เขาทำได้ทำให้ แต่ถ้าไปคนเดียวละ!!! เมื่อคุณตัดสินใจที่จะมาแนวทัวร์ริ่งบางคนมีรถอยู่แล้ว ส่วนบางคนยังไม่มีและกำลังมองหารถอยู่ แน่นอนครับทุกคนคงจะหาข้อมูลและทำการบ้านกันมาพอสมควรว่าจะเลือกรถแบบไหนดีจึงจะเหมาะสมกับฐานะและชาติตระกูลของตัวเอง บางคนงบน้อยบางคนมีความพร้อมซึ่งก็เลือกต่างกัน แต่รู้ไหมครับว่าไม่ว่ารถจะราคาหลักพัน หลักหมื่น หรือบางคนหลักล้านก็มี มันต่างกันแค่ยี่ห้อและวัสดุเพื่ออำนวยความสะดวกที่ต่างกันเท่านั้น ไม่มียี่ห้อไหนเหาะไปเองได้ซักคัน มันไปได้เพราะใช้ตีนถีบต่างหาก ดังนั้นบทเรียนแรกที่จะต้องเรียนรู้คือการถีบอย่างไรให้มีประสิทธิภาพสูงสุด แล้วค่อยเรียนรู้เรื่องอื่นๆถ้าคุณเป็นมือใหม่สนใจแนวทัวร์ริ่งติดตามอ่านได้นะครับผมจะเขียนให้เป็นตอนๆ

รออ่านเก็บความรู้ด้วยครับ ขอบคุณสำหรับ ประสพการณ์ที่จะถ่ายทอดให้ฟังครับ

รอเก็บความรู้ด้วยคนครับ

รอด้วยครับ กำลังสนใจอยู่พอดีไม่รู้จะเริ่มยังไงพอดี ลองผิดลองถูกก็เกรงว่า งบจะบานปลาย

รอชมครับ

จองหนึ่งที่ครับ

จองอีก 1 ที่ พี่ข้างหน้าหลบนิดนึงครับ

รอด้วยกะจะทัวส์ริงอยู่เหมือนกัน

นั่งฟังด้วยคนครับ

มาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ความรู้อีก 1 ที่ เพื่อเตรียมตัวสู่โหมดทัวร์ริ่ง อีก 1 คน

จองที่ด้วยครับ

ตอนที่2 มาเรียนรู้และพัฒนาการถีบให้มีประสิทธิภาพกันดีกว่า
“ซ้อมมาอาทิตย์นึงแล้วไปได้ยัง “ เป็นธรรมดาของมือใหม่ใจร้อนครับบวกกับแรงยุและเสียงเชียร์ของพรรคพวก ทำให้ได้ร่วมทัวร์กับเขาสมใจอยาก แต่พอจบทริปกลับมาถึงบ้านหน้าตากลับบึ้งตึงอารมณ์ขุ่นมัวไม่เหมือนกับคนที่เพิ่งได้ไปท่องเที่ยวสัมผัสกับธรรมชาติมาหมาดๆเลยแฮะ ว่าแล้วก็ขอเงินเมียพารถคู่ใจไปอัพใหม่กะว่าทริปหน้ากูจะต้องแซงมึงให้ได้ ไม่รู้ว่าจะต้องหมดเงินอีกกี่รอบถึงจะเข้าใจ ถ้าไปอัพกรุ๊ปเซ็ทให้เหมือนกันกับเขาก็แล้ว เปลี่ยนโน่นนี่นั่นก็แล้วก็ยังแซงเขาไม่ได้ซักทีมันไม่ใช่รถแล้วละมันอยู่ที่คน ต้องหันกลับมาพัฒนาคนคือตัวเองใหม่ เรื่องราวที่ยกตัวอย่างมานี้เป็นเรื่องจริงและสุดแสนจะธรรมดามากของวงการทัวร์ริ่ง ไปด้วยกันก็ยังไม่วายที่จะต้องแข่งขันกันเองตั้งแต่ฝีเท้าแล้วก็ลามปามไปถึงเรื่องรถจนเป็นเหตุให้วงแตกมาแล้วก็เยอะ ทัวร์ริ่งที่แท้จริงต้องเลือดสุพรรณคือมาด้วยกันไปด้วยกันถึงพร้อมกันคนขาแรงก็ดูแลเป็นพี่เลี้ยงให้คนขาอ่อนไม่ได้ให้ไปปั่นแข่งกัน มือใหม่หัดทัวร์มาเริ่มฝึกกันเลยดีกว่า ผมจะข้ามขั้นตอนการเซ็ทรถเลยนะครับเพราะถือว่าก่อนคุณจะมาปั่นคุณควรได้รู้พื้นฐานเหล่านี้มาแล้ว วันนี้เราจะปั่นไปเรื่อยๆไม่รีบไม่ร้อนไม่เน้นเอาความเร็วอะไรทั้งนั้น แต่จะเป็นการเตรียมความพร้อมให้กับร่างกายในเรื่องการฝึกการหายใจ การใช้พลังงาน การยืดกล้ามเนื้อบริเวณคอ บ่า ไหล่ และกระดูกสันหลัง และที่สำคัญฝึกให้กล้ามเนื้อแขนขาเริ่มปรับตัว และเพื่อให้ร่างกายปรับสภาพให้เหมาะสมและพร้อมที่จะปั่นทัวร์ริ่ง รวมทั้งคุณจะได้ฝึกใช้อุปกรณ์ประจำรถของคุณให้คุ้นเคยอีกด้วย เส้นทางฝึกแล้วแต่จะเลือกกันตามความเหมาะสมของแต่ละคน ระยะทาง 5 กม. ไป – กลับ รวมเป็น 10 กม. พกน้ำดื่มขนาดความจุ 500 – 600 cc. ไปด้วย 1 ขวด “อะไรว๊ะปั่นวันแรกสิบกิโลเลยเหรอ กูจะรอดไหมเนี่ย” อย่ากังวลไปเลยครับถ้าคุณไม่มีโรคประจำตัวชนิดร้ายแรงคุณทำได้แน่นอนถึงแม้จะเป็นวันแรก น้ำดื่มขวดนี้เป็นดัชนีชี้วัดที่สำคัญมากที่จะบอกกับคุณว่าคุณพร้อมที่จะทัวร์ริ่งแล้วหรือยัง คอยสังเกตตัวเองว่าขณะที่เราปั่นอยู่นั้นเราหายใจทันหรือไม่หรือถ้ารู้สึกเหมือนหายใจได้ไม่เต็มปอดลองปรับระยะการวางมือที่แฮนด์ใหม่ เพราะส่วนใหญ่ที่มีอาการแบบนี้คือระยะในการจับแฮนด์แคบเกินไปทำให้บีบทรวงอกให้ขยับปรับให้กว้างขึ้น โดยปกติทั่วไประยะการจับแฮนด์จะเท่ากับความกว้างช่วงไหล่ของใครของมันแต่ละคนอาจไม่เท่ากัน รวมถึงระยะการก้มจับแฮนด์ด้วยถ้าก้มมากเกินไปก็จะไปบีบหน้าท้องและกระบังลมทำให้หายใจไม่สะดวก แต่ถ้าคุณผ่านการเซ็ทรถกับคนมาดีแล้วระยะเหล่านี้จะไม่สร้างปัญหาเหล่านี้ ต่อมาให้สังเกตุว่าเริ่มกระหายน้ำเมื่อไหร่ 1กม.แรก หรือประมาณ กม.ที่ 2-3 หรือมากกว่านั้น ถ้าเริ่มกระหายน้ำให้อมไว้ในปากก่อนซักครู่ ( ประมาณครึ่งนาที) แล้วค่อยกลืนน้ำลงไปให้ใช้วิธีจิบน้ำไม่ใช่ยกดื่มพรวดๆ ถ้ารู้สึกปั่นต่อไปไม่ไหวให้วกกลับบ้านเลยวันหลังมาฝึกใหม่ ปรับการใช้เกียร์ให้เหมาะสมกับน้ำหนักที่ถีบและรอบขาของตัวเอง สำหรับคนที่ผ่านจนครบ 10 กม. ลองสำรวจดูซิว่าน้ำดื่มขวดที่พกไปเป็นอย่างไร ถ้ามีเหลือก้นขวดนิดหน่อยหรือหมดพอดีคุณพร้อมที่จะฝึกขั้นต่อไปได้ แต่ถ้าคุณต้องแอบซื้อน้ำเพิ่มเพราะไม่พอดื่ม แสดงว่าร่างกายของคุณมีสภาพเป็นกรดมากสาเหตุหลักๆเนื่องจากการใช้พลังในการถีบที่ไม่ถูกวิธี (ในบทนี้ผมยังไม่เอ่ยถึงวิธีการถีบนะครับให้ปั่นกันแบบสบายๆตามสไตล์ของใครของมันก่อน) และร่างกายคุณยังปรับสภาพความเป็นกรด – ด่างได้ไม่ดีพอเนื่องจากยังไม่คุ้นเคย ฝึกต่อไปครับอย่าเพิ่งถอดใจเลิกเสียก่อน วันแรกนี้เพียงให้ถีบกินลมเล่นๆเพื่อเช็คสภาพร่างกายของแต่ละคนยังไม่ได้เอาจริงเลยนะครับ ดังนั้นสำหรับคนที่ดื่มน้ำมากกว่าที่กำหนดไว้ ต้องฝึกต่อไปเพื่อให้ร่างกายปรับสภาพได้เสียก่อน เมื่อไหร่ที่คุณสามารถถีบกินลมไปเรื่อยๆเอื่อยๆได้ครบ 10 กม.โดยหมดน้ำที่พกไปเพียงขวดเดียวได้เมื่อไหร่คุณก็พร้อมที่จะก้าวสู่ขั้นต่อไปได้เองครับ (ตอนที่ 2 นี้ยาวนะครับอ่านต่อคราวหน้า)

ปูเสื่อ

ไม่ใช่แค่ปูเสื่อรอฟัง...แต่ปักเสาตั้งเต๊นท์ ตั้งไฟ อยู่ยาวเลย

ขออนุญาตกอบโกยความรู้ด้วยคนครับ..ขอบคุณสำหรับความรู้ดีดีครับผม