ขอขอบคุณมิตรภาพดีดี ที่พุทธมณฑล
โพสต์: 01 ม.ค. 2013, 22:38
ก่อนอื่นผมต้องขอสวัสดีพี่ๆ เพื่อนๆทุกคน ในฐานะสมาชิกใหม่ของบอร์ด และ มือใหม่ของการขี่จักรยาน ผมได้มีโอกาสเข้ามาศึกษาข้อมูลจากพี่ๆ ในบอร์ดแห่งนี้อยู่บ้าง แต่ยังไ่ม่เคยได้เขียนอะไร
วันนึงผมได้เห็นโพสต์ เกี่ยวกับแทรคที่พุทธมณฑล จึงชวนภรรยาและน้องชายไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แต่ด้วยความที่ไ่ม่ค่อยได้ไปแถวนั้นจึงไม่รู้ว่าอยู่ช่วงไหน ก็เลยหาแทรคไม่เจอ ก็คุยกันว่าไม่เป็นไรอย่างน้อยก็ได้มาขี่จักรยานออกกำลังกาย อากาศเย็นๆ สูดอ็อกซิเจน ชิลๆ
ระหว่างขี่ไปเรื่อยๆแถวสวนเวฬุวัน ก็หันไปเห็นพี่คนนึงกำลังกวาดใบไม้อยู่ พอสังเกตุดูดีดี อ้าว! แทร็คจักรยาน ก็เลยบอกภรรยากับน้องด้วยความตื่นเต้นว่า "นี่ไงแทร็คจักรยาน" พี่ที่กวาดใบไม้อยู่เขาคงได้ยิน ก็เลยหันมายิ้มให้ แล้วตะโกนกลับมาว่า "มาเลย! เดี๋ยวพาลง" พร้อมกับโบกมือเรียก ว่าแล้วพี่เขาก็วางไม้กวาด แล้วก็ไปเตรียมจักรยาน พวกผมก็ยังกล้าๆ กลัวๆ ด้วยความเป็นมือใหม่ ก็เลยจอดรถจดๆจ้องๆกันอยู่ พี่เขาก็ขี่รถมาหา แล้วก็บอกว่า "มาเลยไม่ต้องกลัว" ผมก็เลยต้องบอกพี่เขาไปว่า พวกผมมือใหม่นะครับ พี่เขาก็หัวเราะ หึหึ บอกไม่เป็นไรเดี๋ยวพาทัวร์แล้วก็ขี่นำไป
ตลอดทางที่พี่เขาพาทัวร์ พี่เขาคอยสอนวิธีการขี่และเทคนิคต่างๆในการขี่ข้ามอุปสรรค ไม่ว่าจะเป็นการลงเนิน การขี่ข้ามรากไม้ การทรงตัว และอื่นๆอีกมากมาย ระยะทางการขี่รวมแล้วก็ประมาณ 3 กิโลเมตรได้ กว่าจะจบแทรค พวกผมลิ้นห้อยไปตามๆกัน ทั้งๆที่มีอุปสรรคหลายอย่างที่ต้องขอผ่าน ใจไม่กล้าพอ ได้แต่มองพี่เขาทำให้ดู
เขียนมาซะยืดยาว ความจริงแล้วอยากจะบอกว่าขอขอบคุณ พี่เอก พี่โย และ พี่เล็ก มากๆ ครับ สำหรับน้ำใจ และ มิตรภาพ ที่มีให้กับคนที่บังเอิญผ่านไป อย่างพวกผม พี่ๆสละเวลาคอยให้คำแนะนำต่างๆนานา ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกันมาก่อน ขอบคุณจริงๆครับ ซึ่งใจอย่างที่สุดครับ
วันนึงผมได้เห็นโพสต์ เกี่ยวกับแทรคที่พุทธมณฑล จึงชวนภรรยาและน้องชายไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แต่ด้วยความที่ไ่ม่ค่อยได้ไปแถวนั้นจึงไม่รู้ว่าอยู่ช่วงไหน ก็เลยหาแทรคไม่เจอ ก็คุยกันว่าไม่เป็นไรอย่างน้อยก็ได้มาขี่จักรยานออกกำลังกาย อากาศเย็นๆ สูดอ็อกซิเจน ชิลๆ
ระหว่างขี่ไปเรื่อยๆแถวสวนเวฬุวัน ก็หันไปเห็นพี่คนนึงกำลังกวาดใบไม้อยู่ พอสังเกตุดูดีดี อ้าว! แทร็คจักรยาน ก็เลยบอกภรรยากับน้องด้วยความตื่นเต้นว่า "นี่ไงแทร็คจักรยาน" พี่ที่กวาดใบไม้อยู่เขาคงได้ยิน ก็เลยหันมายิ้มให้ แล้วตะโกนกลับมาว่า "มาเลย! เดี๋ยวพาลง" พร้อมกับโบกมือเรียก ว่าแล้วพี่เขาก็วางไม้กวาด แล้วก็ไปเตรียมจักรยาน พวกผมก็ยังกล้าๆ กลัวๆ ด้วยความเป็นมือใหม่ ก็เลยจอดรถจดๆจ้องๆกันอยู่ พี่เขาก็ขี่รถมาหา แล้วก็บอกว่า "มาเลยไม่ต้องกลัว" ผมก็เลยต้องบอกพี่เขาไปว่า พวกผมมือใหม่นะครับ พี่เขาก็หัวเราะ หึหึ บอกไม่เป็นไรเดี๋ยวพาทัวร์แล้วก็ขี่นำไป
ตลอดทางที่พี่เขาพาทัวร์ พี่เขาคอยสอนวิธีการขี่และเทคนิคต่างๆในการขี่ข้ามอุปสรรค ไม่ว่าจะเป็นการลงเนิน การขี่ข้ามรากไม้ การทรงตัว และอื่นๆอีกมากมาย ระยะทางการขี่รวมแล้วก็ประมาณ 3 กิโลเมตรได้ กว่าจะจบแทรค พวกผมลิ้นห้อยไปตามๆกัน ทั้งๆที่มีอุปสรรคหลายอย่างที่ต้องขอผ่าน ใจไม่กล้าพอ ได้แต่มองพี่เขาทำให้ดู
เขียนมาซะยืดยาว ความจริงแล้วอยากจะบอกว่าขอขอบคุณ พี่เอก พี่โย และ พี่เล็ก มากๆ ครับ สำหรับน้ำใจ และ มิตรภาพ ที่มีให้กับคนที่บังเอิญผ่านไป อย่างพวกผม พี่ๆสละเวลาคอยให้คำแนะนำต่างๆนานา ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกันมาก่อน ขอบคุณจริงๆครับ ซึ่งใจอย่างที่สุดครับ
ดีจังครับ
