ThaiMTB.com

ฝากดูแลนักปั่นจักรยานชื่อ Akira Kato http://www.facebook.com/akira.kato.712161 สักคนนะครับ..
เขาเพิ่งเข้ามาในประเทศไทย เพื่อนๆนักปั่นแถวหนองคายบางท่านอาจจะได้เห็นหรือพบแล้ว


เจ้าของยางที่เคยเอามาให้ดูกันว่าใช้งานคุ้มสุดคุ้มจริงๆ


เพิ่งผ่านไมล์ที่ 130,000 กม.ที่เวียตนามหรือลาวนี่หละครับ..


เห็นว่าได้วีซ่าไทย 60 วัน อาจไปเหนือล่องใต้ยังไม่มีแผนแน่นอน อาจเข้ามาเลเซีย สิงคโปร์ แล้วกลับเข้าไทยอีกรอบด้วย..

ผู้ที่เดินทางไปกับรอยยิ้ม..และ จักรยานคู่กาย ชื่อ "ฟูโกะ"(ถ้าจำไม่ผิด)

กับสัมภาระ ที่เป็นภาระจริงๆ







ข้อความนี้เพิ่มเติมวันที่ 27 ธ.ค. 2555
ลืมบอกไปครับเื่รื่องเส้นทางผมได้คุยกันนิดหน่อยเท่านั้น เพราะไม่อยากไปรบกวนการปั่นจักรยาน
ของเขามากนัก อยากให้เขามีอิสระในการเดินทางมากๆน่ะครับ

แต่เขาบอกว่า ได้วีซ่าไทย 60 วัน อาจจะปั่นไปถึงมาเลเซีย ิสงคโปร์
แล้ววกกลับมาในไทยอีกครับ..
จักรยานของแก..



เพิ่มเติม : 9 มกราคม 2556
ล่าสุด..อยู่เชียงใหม่ครับ
http://www.facebook.com/pages/%E0%B8%95 ... ref=stream

อืม....แบกของขนาดนี้ฝ่าทะเลทราย
ไม่ใช่แต่ขาเท่านั้นที่แกร่ง . . .
จิตใจต้องแกร่งและมุ่งมั่นยิ่งกว่า

นึกถึงเวลาหาของในกระเป๋าหลังแล้วเหนื่อยแทน

ใครเจอ ฝากถามด้วยครับ เดินทางไกลแบบนี้ จากประสบการ์ณของแก น่าจะใช้ล้อขนาดไหนดี 26 MTB, 650 หรือ 700 ดี
หมายถึงว่าหาซื้อได้ทั่วไปได้ง่ายในพื้นที่ส่วนใหญ่ ดูจากยางนอกที่ใช้จนสึกถึงชั้นผ้าใบขนาดนั้น ไม่รู้ว่าแกเหนียวหรือว่าหาเปลี่ยนไม่ได้
ใครมีความรู้ รบกวนช่วยบอกด้วยนะครับ อีกไม่นาน ผมคงได้มีโอกาศท่องเที่ยวแบบนี้บ้าง แต่คงไม่ถึงระดับแสนสามหมื่นกิโลแบบนี้แน่ๆ

เห็นกระเป๋าสัมภาระสมถะแบบนี้แล้ว เลิกอายเลยผม ที่ใช้กระเป๋าไม้แบตมาใส่สูบลมยาว ร้อยเชือกไว้กับตะแกรงหลัง แล้วมีคนว่า ไม่ซักบ้างล่ะ

ถ้าอากิร่าผ่านมา กทม บอกด้วยนะ จะไปปั่นด้วย

เห็นรถที่บรรทุกของแล้วเหนื่อยแทนเลยครับ มันจะอะไรนนักหนาขนาดนั้น
หรือว่าแกปั่นไปด้วยเก็บของเก่าข้างทางไปด้วยก็ไม่รู้ ถึงได้เยอะขนาดนั้น

ใช้ชีวิตได้คุ้มมาก น่าอิจฉาจริงๆ

มีโอกาสต้องจัดแบบนี้บ้าง

ฝากบอกหน่อย หากมา กทม บ้านผมยินดีต้อนรับครับ (พระราม 2)

ปั่นข้ามทวีปต้องเจอเรื่องอาหารการกิน คนต้องกิน 3 มื้อ บางที่ไม่มีขายก็ต้องปรุงเอง แน่ละต้องมีหม้อไหกระทะ เตาแก๊สขนาดเล็ก ต้องเก็บสะสมวัตถุดิบพวกอาหารแห้ง ผักผลไม้ และอากาศแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกัน เจอแบบหนาวสุดขั้วก็ต้องมีเสื้อผ้าหนาๆ ถุงนอน รวมๆแล้วผมว่าบรรทุกมาได้ก็ต้องยกนิ้วให้ ไม่ใช่ขี่ทัวร์นอนโรงแรม กินในโรงแรม หรือแบบบ้านเราไปที่ไหนก็มีของขาย

ยอมใจแกจริงๆ

มีเส้นทางของพี่เค้าไหมเนี่ย ถ้าผ่านแถวบ้านผมจะได้ช่วยดูแลครับ

ใจสุดยอดจริงๆ เห็นของบนรถแล้วหนาว

...นั่นสิ...เมื่อวันก่อน อากิระ คาโต้ ส่งหลังไมค์มาบอกฉันว่า ถ้าเข้า กทม.เมื่อไหร่ จะนัดกับฉันไว้แล้ว
ฉันกำชับอากิระแล้วว่าอย่าจอดจักรยานในที่ลับตา...โจรเฝ้าขโมยอยู่ตลอดเวลา อากิระให้สัญญาแล้วค่ะ

ถ้าไม่รู้ผมต้องนึกว่าแกเป็นพวกขายของเก่าแน่ๆ

ของเยอะอลังการมากๆ

เห็นแล้วเหนื่อยแทเลยครับถ้าผ่านมาจะช่วยดูแลครับ

ถ้าผ่านมาแถวภูเก็ตจะพาไปเลี้ยงข้าวค่ะ

นับถือใจเค้าจริงๆ สุดยอด