ThaiMTB.com

มันเกิดจากการหากาแฟกินสักแก้วเดียวแต่หาไม่ได้ ออกจากบ้านหนองแขมปั่นไปพบกลุ่มที่พุทธมณฑลเพื่อนชวนไปกินกาแฟดอนหวาย เอ้าไป... เจอร้านแต่ไม่มีที่จอดไปวัดไร่ขิงดีกว่า พอถึงเขาเตรียมงานแข่งเรือคนเยอะมากก็เลยออกจากวัดปั่นไปทางถนนเพชรเกษมฝั่งขาเข้า จนถึงสี่แยกวัดเทียนดัดกลุ่มหน้า3คันหลุดไฟแดงไป ผมเรียกเสือโก๊ะให้หยุดรอไฟเขียวด้วยกันติดอยู่เกือบ3นาที พอได้ไฟเขียวปุ๊บรีบสับกันทันทีกลุ่มหน้าไม่รอเราเลย 35ก็แล้ว 40ก็แล้วไม่เจอทำไมไปกันเร็วขนาดนี้ สักพักโทรศัพท์มาบอกว่ารออยู่ในปั๊มซึ่งผมเลยมาใกลแล้ว ชักฉุนไม่ย้อนกลับแล้วผมเลยชวนเสือโก๊ะไปวัดเกตุมวดีอยู่เกือบๆถึงแม่กลอง เสือโก๊ะตอบตกลงก็เลยหามื้อเช้ารองท้องแล้วเดินทางทันที
ใช้เส้นทางพุทธสาคร-เศรษฐกิจ-ม้วนขวาออกพระราม2ตรงมหาชัยใช้ความเร็ว28-32กม./ชม. ปั่นจนถึงสะพานข้ามแม่น้ำแม่กลองเลยะแวะเก็บภาพมาฝาก

เห็นเรือลากกำลังพยายามลากเรือโยงทวนกระแสน้ำ ซึ่งพ่วงอยู่ใต้สะพานแต่ยิ่งลากก็ยิ่งถอยสู้กระแสน้ำไม่ไหว

ยิ่งลากก็ยิ่งถอย

ค่อยปั่นไปเรื่อยๆจนถึงวัดเกตุมวดี มองดูตัวเลขบนเรือนไมล์บอกระยะทาง80กว่า กม.แล้ว ตอนนั้นรู้สึกว่าแรงมันหายไปจากขา เดินแทบไม่ไหวต้องนั่งพักอยู่ในศาลาวัดอยู่นาน


ครึ่งชั่วโมงผ่านไปจึงค่อยมีแรงเดินไปกราบพระปิดทองขอพร

ไหว้พระเสร็จค่อยปั่นออกจากวัดท่ามกลางไอแดดร้อนระอุ ย้อนกลับมาทางตรงข้ามกับแยกบ้านแพ้ว กะว่าจะไปนั่งร้าน"ลมทะเล"หามื้อกลางวันใส่ท้องเติมพลัง แต่เสือโก๊ะบอกว่าต้องกินเจอย่างเดียว อ้าวแล้วถ้าผมสั่งอาหารหารมาแล้วใครจะช่วยกินล่ะ....เลยต้องปั่นย้อนกลับมาอีกหลายกิโลเพราะก่อนจะถึงร้านลมทะเลต้องปั่นผ่านนาเกลือทั้งสองข้างทาง ไม่มีแม้ต้นไม้สักต้นบ้านคนก็ไม่มี ถามตัวเองในใจว่านี่กูบ้ารึเปล่า มาทำไมเนี่ย ตอนนั้นหิวจนขาสั่นร้อนแทบเป็นลม เจอร้านอาหารริมทางร้านแรกแวะทันที

จากร้านอาหารหรูกลายมาเป็นร้านลาบก็เอาแล้ว สั่งมาหลายอย่างแต่เสือโก๊ะกินเพียงข้าวเหนียวกับผักสดเป็นเพื่อนผม (เลี้ยงง่ายดี ชอบๆ)

พอท้องอิ่มเรี่ยวแรงก็กลับมาอีกครั้ง สอบถามเส้นทางจากแม่ค้าบอกว่าทางนี้ถ้าเข้าไปข้างในก็จะพบกับชายทะเล มีพนังไม้ไผ่กันคลื่นผมกับเสือโก๊ะก็สนใจปั่นย้อนกลับเข้าไปอีกครั้งทางวัดกระซ้าขาว

วิถีชาวบ้านแถวนั้นประกอบอาชีพประมง แวะเก็บภาพปลาหมึกตากแห้งมาฝาก


ปรับบ่อดินสำหรับเลี้ยงกุ้ง

เห็นทะเลแล้ว

พื้นที่ชายฝั่งถูกน้ำทะเลกัดเซาะเข้ามาทุกที ชาวบ้านก็พยายามเอาชนะด้วยการใช้ไม้ไผ่ปักเป็นกำแพงชลอคลื่น ทั้งที่สาเหตุที่แท้จริงเกิดจากป่าชายเลนถูกทำลาย

มีศาลาให้ได้พักหลบแดด

เส้นทางบางช่วงมีการตาก"เคย"บนถนน ที่เขาเอาไว้ทำกะปี


ลักษณะมันคล้ายๆกุ้งตัวเล็กๆ

ออกสู่โลกกว้าง

จากชายทะเลกระซ้าขาวปั่นออกไปทางวัดช่องลม เส้นนี้ต้องระวัง10ล้อค่อนข้างเยอะ สองข้างทางยังมีแต่นาเกลือกับนากุ้ง ปั่นยาวๆจนถึงท่าฉลอมเจอเซเว่นเหมือนเห็นสวรรค์ แวะกินน้ำเย็นๆกาแฟอีกแก้ว แล้วปั่นลงเรือข้ามฟากไปขึ้นฝั่งมหาชัย

จากมหาชัยปั่นเข้าเส้นเอกชัยกลับหนองแขมถึงบ้านด้วยระยะทาง 140กม.


ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าจะผ่านมาได้ ปกติปั่นแค่วันละ 40-50กม.ซึ่งเป็นช่วงเช้ามืดและช่วงเย็นถึงหัวค่ำเท่านั้น แต่ครั้งนี้ปั่นฝ่าเปลวแดดร้อนระอุจนตะวันตกดิน ทั้งเหนื่อยทั้งเมื่อย เมื่อยขาเมื่อยแขน บิดแล้วบิดอีกจนส้นมือแทบจะเป็นน้ำ เจ็บตูดจนนั่งตรงๆไม่ได้ต้องเอียงๆ ทรมานสุดๆแต่ก็มันส์ดี เดี๋ยวหายเมื่อยจะเอาอีก