ย้ายมาจาก เทคนิคการซ้อม/อุปกรณ์ » อุปกรณ์จักรยานทั่วไป (MTB)
MOD
3 ปีก่อน...ตอนนั้นผมเองยังใช้รถ FS ยุบ 100mm. Trek Flue 9.5 อยู่ ก็ชอบเข้าป่าใกล้ๆหมู่บ้านที่อยู่ ห่างจากบ้านไปประมาณ 4-5 กิโลเมตร. การไปปั่นก็มีพักพวกอยู่ประมาณ 5-6 คัน. เวลาผมปั่นป่าตรงนี้ผม มักจะมีเหตุเกิดกับรถผมทุกครั้งที่เข้าไป ไม่โซ่ขาด ล้ม หรือไม่ออกมาแล้ว ไอ้นั้นหาย ไอ้นี่หาย อยู่เป็นประจำ...แต่ที่แย่ที่สุด คือหลงป่าอยู่คนเดียวเป็นประจำ(ทั้งๆที่เข้าไปทำศรบอกทางแล้ว)ทุกครั้งที่เข้าไปปั่น.
-แล้วมีอยู่วันหนึ่งก็เข้าไปปั่นอีกครั้ง...โซ่ขาดอีกแล้ว(โซ่ XTR ใหม่)กำลังปั่นมันส์ๆเลย..."เอ๋า!!!ไม่เป็นไร...."แล้วผมก็จูงรถออกมาจากในป่า(เป็นทางคนเดิน)โดยเพื่อนทีไปด้วยก็ไม่คิดอะไร ต่างคนต่างไป(แบบไม่มีหยุดรอ) ผมอยู่ในป่่าคนเดียว โดยเดินย้อยทางเก่ากลับ...เพราะมีเส้นทางลัด(ที่จำได้)ที่สามารถออกมาทางถนนลูกรังได้.....พอเดินออกมาถึงถนนลูกรังแล้วก็โล่งใจหน่อย(คืน เดินสบายขึ้น พร้อมกับมือข้างซ้ายถือโซ่ที่ขาดออกมาด้วย)....เดินมาสักพัก สักครึ่งกิโล มีเด็กผู้ชาย 2 คน ขี่มอร์เตอร์ไซค์ผ่านมาพอดีเลย...
ก็เลยโบก...ขอให้พาไปส่งถนนใหญ่หน่อย(ระยะทางประมาณ 2 กิโล ถนนลูกรัง รถทางเดียว)(เวลาตอนนั้นประมาณ 6.30น. เริ่มมืดแล้ว).............
ผมก็ซ้อนท้านรถมอร์ไซ์ออกมา ระหว่างทางรถเกิดตกหลุมอย่างแรง แต่ไม่ล้ม (เวรกรรมรถไม่มีฟ้าหน้า) เกือบไป....ผมก็เลยนึกได้ เอาไฟหน้าให้คนซ้อนกลางช่วยถือจะได้มองเห็น ส่วนผมก็แบกรถอยู่ด้านท้าย ก็ไม่นานก็ออกมาถึงถนนใหญ่....พอรถจอดหน้าถนนใหญ่ ก็ลงรถ ก็ขอบอก-ขอบใจน้องเค้า(ด้วยความสบายใจ)และหวังว่าจะจูงรถไปบ้านเพื่อน แล้วให้เพื่อนไปส่งบ้านอีกครั้ง.....ทันไดนั้นเอง มองไปที่รถของตัวเอง...."โอ้เวณแล้ว ล้อหลังหายวะ แม้งตกไปตอนไหนวะ Crossmax ซะด้วย พึ้งซื้อมาใหม่เลย".....มีตั้งอยู่ 100 บาท ก็เลยบอก "ไอ้น้อง....ขับรถไปเอาล้อหลังให้พี่หน่อย พี่ให้ ร้อยนึ่งเลย"เด็กเห็นตังค์ แล้วตาโต "ได้เลยพี่" แล้วก็ออกไปพร้อมไฟหน้า cateye ของผม...........หายไปพักใหญ่.....กลับมามือป่าว อีกตั้งหาก....แถมเงินก็จ่ายเด็กมันไปแล้วด้วย...เซ็งเป็ด...เซ็นห่าน ชิบห......ย....
สุดท้ายก็เลยให้เด็กมาส่งที่ตลาด....พอเจอกับพรรคพวกที่ปั่น พอเล่าเรื่องให้ฟัง ก็เป็นที่ขำขันกันไปใหญ่ (เกือบ 2 ทุ่มแล้ว)...ก็เลยมีพี่ในกลุ่มอาสาไปเป็นเพื่อน หาล้อหลังอีกรอบ....โดยใช้มอร์ไซค์วนไป-วนมา ในเส้นทางที่ออกมาอยู่หลายรอบมาก จนเกือบ 3 ทุ่ม. แล้วก็ยังหาไม่เจอ....จนท้อที่จะหาแล้ว.....
-อยู่ๆพี่คนที่พาก็เลยหันหลังมาบอกผม...ว่า "พี่ว่า...คงต้อง บน แล้ววะ" เอ่า บน ก็ บน วะ ลองดู...ผมก็ยกมือไหว้ บนรถมอร์ไซค์...แล้วก็บอกกล่างขอให้เจอล้อด้วย.
-การอธิฐานของผม ก็บอกกล่าวถึง เจ้าป่่า เจ้าเขา ผีป่า ผีถ่ำ ว่าหากเจอล้อที่ตก ก็จะนำหมาก-พู ยาเส้นแล้วเหล้า มาถวาย......
-ไม่เชื่อ ก็ต้องเชื่อ พอผมเอามือลงเท่านั้นเอง...ล้อหลังที่ตามหาอยู่นาน ก็อยู่ข้างหน้าผมเอง(ในขณะที่รถกำลังวิ่งอยู่) พิงอยู่กับหินข้างทาง โล่งๆไม่มีอะไรมาบดบังเลย.
***หลังจากประสบการณ์ครั้งนี้แล้ว....ก่อนผมจะปั่นเข้าป่่าที่ไหน....ผมจะขออนุญาติกับเจ้าที่ก่อนทุกครั้ง...***
-แต่เมื่อเดือนก่อน ไปแข่งขันที่ เขื่อนภูมิพล ไม่ได้ไหว้...หากคนที่เคยไป ตอนปั่นทางชันๆหลังบ้านพักของพนักงาน พอเราปั่นขึ้นไปจะมองเห็น พระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่มีรังต่อยักษ์อยู่ ผมก็คิดว่าจะไหว้....แต่ก็คิดว่าคงไม่เป็นไร พอเป็นไปสักพักตอนลงทางชันที่มีหินเยอะ อยู่โซ่ก็เริ่มจะขาดแล้ว(ข้อต่อหลุดออกมาข้อเลย) ก็พยายามไม่ปั่นแล้ว แต่ก็พลาดจนได้ ทำให้ข้อต่อโซ่หลุดเข้าไปในขาตีนผี ทำให้โซ่ดึงตีนผีขึ้น จนทำให้ Drop-out บิดผิดรูป พังไปหมดเลย....โครตเซ็ง...เลย เอาอีกแล้ว...ทำมั้นไม่ไหว้ก่อน...ที่หน้า ทีหลังอย่าลืม...................
ขอบขอบคุณที่ทนอ่านจนจบ....ใครมีประสบการณ์ คล้ายๆผม ก็เชิญเลยครับผม
ส่วนประสพการณ์สิ่งที่ไม่น่าจะเห็นเคยเจอครับ แต่ไม่ใช่ตอนขี่จักรยาน จะจะ คาตา เวรมณี กันเลยทีเดียว แต่เขาก็แค่แว่บมาให้เห็น ไม่ได้มาด้วยประสงค์อื่น และที่หนักที่สุดคือเจอที่ รพ. เจอกับเพื่อนอีกคน และหลังจากนั้น 6 เดือน เพื่อนผมก็ไปเสียที่ รพ.นี้ที่เจอด้วยกัน
