ThaiMTB.com

ตามหัวข้อครับ ผมใช้ DAHON P8 และมีความตั้งใจที่จะปั่นรถพับไปทำงานตั้งนานแล้วเนื่องจากสุขภาพไม่ค่อยดี และรถติดมาก แต่หลังจากคุยกับเพื่อนที่ทำงานหลายคนลงความเห็นว่าอันตรายเพราะรถเยอะบ้าง วิ่งเร็วบ้าง ทางมืดบ้าง เพราะผมทำงานเป็นกะ เข้าแปดโมงออกสองทุ่ม อีกกะเข้าสองทุ่มออกแปดโมงเช้า ระยะทางไปกลับประมาณ 16 กมครับ แต่ผมคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นอุปสรรค เพื่อนๆพี่ๆมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างครับ

ทำเลย อย่ากลัว(ให้ระวัง) คุณทำได้แน่นอนครับ
แล้วเอาค่าเดินทาง ใส่กระปุกไว้

ผมก็ปั่นเป็นกะ บ้างวัน กลับบ้าน ตี3-4(ถ่ายบอล) บ้างวัน ปั่น เลิกเที่ยงคืน บางวัน ออกบ้านตี 5 ขากลับก็กลับ 2-3ทุ่ม บ้างติดไฟเยอะๆๆ มีหมวก ทำตามกฎจราจร ฝึกใช้ภาษามือ ฝึกยกข้ามสะพาน ขึ่บนฟุตบาท ดูครับ ไม่อันตตราย อย่างที่คิด พี่ที่ทำงานเจ้ารถรถยนเค้าก็บอกว่า มันอันตรายเหมือนกัน แต่เราปั่น บนถนนไหญ่ตลอด ไม่มีเสียวเพาะ ไฟเราเต็มรถ เกิดรถ พวกขี้เมาก็เยอะเพาะแถมผมอยู่มันผับเยอะต้องคอยระวังครับ ผมไปกลับ 8กม.

วันหยุดลองขี่ตามเส้นทางจริงดูก่อน จับดูว่าใช้เวลาเท่าไหร่
อย่าลืมเตรียมก็จกมองข้าง ไฟหน้า-หลัง

ทุกปัญหามีทางแก้ครับ เอาชนะมัน ไม่ใช่หนีมัน ไม่งั้นมันก็จะสะสมไปเรื่อยๆ
มิจฉาชีพ แก้ด้วยการเลือกเส้นทางต่อเวลาที่เหมาะสมครับ บางครั้งอ้อมหน่อยแต่ปลอดภัยก็ดีกว่า
เรื่องมืด แก้ด้วยการติดไฟหลายๆจุดครับ ไฟที่หมวก ที่ท้าย ที่ปลายแฮนด์ ที่ล้อ และ ที่หน้าครับ ไฟฉายแรงสูงซัก300บาทก็ดีครับ
รถเยอะ แก้ด้วยการปั่นให้เหมาะสมกับความสามารถครับ คนที่เขาปั่นได้เร็วพอๆกับม.ไซด์ ก็ให้เขาอยู่เลนกลางไป เราปั่นไม่แรงเราก็ชิดซ้าย
และ กระจกหลังปลายแฮนด์ มันช่วยให้เรารู้ว่าวินาทีนี้ มีรถอะไรเข้าไกล้หลังเรา ด้วยความเร็วเท่าไร กี่คัน และ อยู่ชิดซ้ายมาทางเราแค่ไหน มีม.ไซด์สวนไล่ข้างรถใหญ่มาด้วยหรือเปล่า สิ่งเหล่านี้แค่หันหลังบอกเราไม่ได้ ใช้ของยี่ห้ออย่างcateye ที่ย่อให้เห็นถนนกว้างๆและไม่สั่น จะดีมากๆ ไม่มีกระจกแล้วรู้สึกเหมือน เราเอาชีวิตเราส่วนหนึ่งไปฝากไว้ให้รถหลังมันช่วยดูแล จะชนจะปาด จะเฉี่ยว ก็แล้วแต่ความกรุณารถหลังแต่ละคัน คิดแบบนี้ ผมติดกระจกแล้วดูแลท้ายตัวเองดีกว่า
รักษากฏจราจรให้ดี ปั่นด้วยสติมองรับรู้ทุกอย่างรอบตัวตลอดเวลา แล้วเลือกหนทางที่เหมาะสม ก็จะไม่มีใครทำอะไรเราได้(ถ้าไม่ดวงถึงฆาตจริงๆ)ไม่เท่ห์ ไม่เจ๋ง ไม่ปราดเปรียว หรือช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร..

ถ้าปั่นทำงานจริงจัง ควรพกสูบลม กับยางสำรอง ที่งัดยางไว้ด้วยน่ะครับ เวลาเร่งด่วน แทกซี่มันไม่รับหรอกครับโดยเฉพาะหิ้วจักรยานด้วย มันกลัวเบาะมันขาด

ติดไฟเยอะๆ ลุยเลย ผมเชียร์(ยุยง ส่งเสริม)อิอิ

สำหรับผม ผมว่าปัจจัยเดียวในการที่จะไม่ปั่นไปทำงาน ก็คือที่ทำงานไม่มีห้องอาบน้ำอยู่ใกล้ๆ

แต่เรื่องอันตราย ผมว่าไปเรื่อยๆก็ชิน

หมวกกันน๊อค แว่นกันลม ถุงมือ ไฟหน้า ไฟท้าย ครับเตรียมให้อุ่นใจปลอดภัยครับ

รุ่นเดียวกับเจ้าของกระทู้เลย ซื้อมาจะ 3 เดือนหล่ะ ยังไม่กล้าปั่นไปไหนเลย กลัว จากบ้านไปที่ทำงานประมาณ 2 ป้ายรถเมล์ กำลังพยายามอยู่

ฟังเขาไปหมด....แต่ไม่ฟังตัวเอง

ผมใช้จักรยานมาสองปี เริ่มปั่นไปทำงานได้ สองเดือน ระยะทางไปกลับ 16 กิโลเมตรพอกัน วิ่งผ่านตัดใหม่ สาธร สวนลุม
เริ่มต้นใช้เฉพาะวันเสาร์ครับ รถน้อย ไม่รีบ แต่งตัวสบาย พอใจมากและมีความสุขมาก

อุปกรณ์ที่ขาดไม่ได้ คือ หมวกกันน๊อค ถุงมือ แว่นตา(กันลม กันอะไรกระเด็นใส่ กันต้อลมด้วยครับ)

สุดท้าย อย่ากลัวถนน หากเราระวังตัวและมีสติ อย่างที่เพื่อนได้ให้คำแนะนำไว้

จงกล้า อย่างระวัง จงทำ อย่างตั้งใจ จงลอง และตอบคำถามตังเองด้วยตนเองครับ โชดดี

ถ้าต้องออกถนนใหญ่ หมวกกันน็อกและไฟส่องสว่างสำคัญมากครับ
สู้ๆ ครับ ว่างๆ ก็ลองปั่นไปเพื่อค้นหาเส้นทาง+สภาพการจราจร
สบายๆ ครับ ไม่ยากอย่างที่คิด

ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นครับ จะลองหาอุปกรณ์ก่อน ไฟท้ายกับกระจกหลัง

ตามเพื่อนข้างบนไปเลยครับ ตอบกันครบถ้วน ผมชอบอยู่คำนึง"อย่ากล้วถนน"ชอบมากๆ +1ครับ

เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมแล้วลุยเลย คนเรามันจะถึงที่(ต)นั่งเบ็นต์ก็ไม่รอด ไม่เชื่อหย่าหลบหลู่