หน้า 1 จากทั้งหมด 2
แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 09:47
โดย ต้อง
ขอบ่นครับ ไม่มีทางออกในชีวิตแล้ว ถ้ากระทู้ไม่เหมะสมก็ขอโทษผู้ดูแล และชาว thaimtb ด้วยครับ
อยากได้ทางออกกับเรื่องนี้ครับ
เนื่องจาก
ผู้บังคับบัญชาที่บ้าน มีอาการไม่พอใจทุกครั้งเวลาเราสัมผัสจักรยาน ไม่ว่าจะซ้อม ทำความสะอาด หรือออกไปปั่น ซึ่งผมเคยพยายามให้ท่านผู้นั้นมาปั่นด้วยกันเพื่อจะได้เข้าใจในวิถีของเราแล้ว แต่เธอก็ทำได้แค่ไม่กี่วัน ( ปั่นไม่ใหวง่ะ ) แล้วก็กลับมาใช้สงครามประสาทและสายตาที่เชือดเฉีอนอารมณ์เหมือนจะสั่งห้ามอ้อม ๆ ว่าไม่ให้ไปปั่นจักรยานครับ
ในส่วนของกลุ่มที่เคยปั่นร่วมกันมาก็หาว่าเรา " ปั่นแข็งแล้วทิ้งเพื่อน " ไม่ค่อยได้ไปใหนด้วยกันเหมือนแต่ก่อน( เพราะเพื่อนเคยเห็นเราไปซ้อมปั่นคนเดียวตอนเช้า ) ไอ้เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง ถ้าบอกว่าท่านผู้นั้นไม่อยากให้ไป
เราก็อายเพื่อน ก็ได้แต่บอกเพื่อนว่า " งานยุ่งง่ะ " อยากรบกวนขอแนวทางปฎิบัติหน่อยครับว่าจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง เพื่อที่จะไปปั่น และ ผู้บังคับบัญชาที่บ้านก็เข้าใจด้วยครับ
.... เรื่องนี้ต้องรีบแก้ครับ ไม่งัน ขาที่เคยแข็งก็จะอ่อน ตูดที่เคยด้านก็จะนิ่ม รถที่เคยขี่ก็จะกลายเป็นงานศิลปะอยู่ในบ้าน เพื่อนที่เคยมีก็จะหาย
..........
ใครเป็นเหมือนผมบ้างครับ แบ่งปันประสปการณ์และช่วยผมที ต้องขอขอบคุณจากใจไว้ล่วงหน้าครับ ....................

Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 10:33
โดย ski
ผู้บังคับบัญชานี่แฟนรึเปล่าครับ ทำไมเขาถึงไม่อยากให้ปั่นละครับ ถ้าเป็นแฟนก็น่าจะใช้คำเรียกอื่นแทนผู้บังคับบัญชาก่อนนะครับ ผู้บังคับบัญชาทำให้คุณรู้สึกไม่มีอิสระและต้องทำตามคำสั่งตลอด คุณจะอึดอัดและต่อไปจะมีปัญหามากขึ้นอีกครับ อยู่ที่การสื่อสารให้เขาเข้าใจครับ ต้องรู้ว่าจริงๆแล้วเขาต้องการอะไร และทำให้เขาได้รับสิ่งที่ต้องการก่อนครับ อาจจะเป็นความรักมากขึ้น ถามตัวเองครับว่าการกระทำเมื่อก่อนแตกต่างกับตอนนี้ยังไง
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 10:49
โดย Torres
เคยนั่งคุยกัน ถามถึงสาเหตุที่เค้าไม่อยากให้เราออกไปปั่นรึเปล่าล่ะครับ เป็นเพราะเรามุ่งกับจักรยานจนไม่ได้แบ่งเวลาให้เค้ารึเปล่า ผมว่าปัญหานี้หาทางออกด้วยการหันมาเปิดใจคุยกันนะครับ ถามสาเหตุที่แท้จริง เราจะได้มีทางแก้ไขครับ หากปล่อยไป เค้าก้ออึดอัด เราก้ออึดอัด มันต้องหาทางทำความเข้าใจกัน และที่สำคัญเราต้องแบ่งเวลาให้เค้าด้วยครับ ต้องหาจุดบาลานซ์ความต้องการของสองคน
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 12:59
โดย เสือ Spectrum
ปัญหามีไว้ให้หาทางแก้ไขครับ อย่าไปท้อถอยหรือเซ็งกับมัน
ก่อนอื่นเรื่องปัญหาในบ้านที่สำคัญกว่าเรื่องอื่น ลองมาพิจารณาดูด้วยใจเป็นกลางสิครับว่า คุณ ปั่นจักรยานมากไปหรือเปล่า ชอบเรื่องที่แตกต่างกันได้ครับ แต่ปัญหาคือทำอย่างไรให้เธอยอมรับสิ่งที่เราชอบหรือทำอยู่ให้ได้
กิจกรรมของคนสองคนที่อยู่ด้วยกันมักไม่พ้นเรื่องความใกล้ชิด และทำกิจกรรมร่วมกันเช่นวันหยุดไปเที่ยวหรือเดินห้างด้วยกัน แต่ถ้าวันหยุดทีไรคุณไม่เคยอยู่บ้านเพราะ "ไปปั่นจักรยาน" แน่นอนครับ เธอย่อมเกลียดจักรยานเพราะเป็นสิ่งที่พาคนที่เธอรักไปจากชีวิตประจำวัน
เรื่องของเรื่องคือจัดคิวให้ลงตัวและสมดุลย์ครับ อาจจะต้องอดใจไม่ออกทริปบางทริปกับเพื่อน ไปปั่นฯ เฉพาะทริปสำคัญๆ หรือการปั่นฯ ทุกเช้าก็ลดเป็นวันเว้นวัน หรือวันเว้น 2 วัน
คิดเสียว่าได้ออกปั่นฯ "บ้าง" ยังดีกว่าไม่ได้ออกปั่นฯ เลยตลอดชีวิตถ้าเกิดวันใดวันหนึ่งเหลือแค่ทางที่ต้องเลือกระหว่างจักรยานหรือ "เธอ" ถ้าเป็นไปได้พยายามอย่าให้ไปถึงภาวะนั้นเลยครับ
อย่าลืม "เพิ่ม" หรือชดเชยสิ่งที่ขาดไปให้เธอด้วยนะครับ อยู่บ้านเคยเข้าครัวหรือช่วยงานบ้านบ้างหรือเปล่า ถ้าไม่เคยก็อาจจะต้องแข็งใจหรือฝืนใจทำหน่อยครับ พยายามเข้าไปนั่งในหัวใจเธอว่าสิ่งที่เธอต้องการคืออะไร
ผมว่าทำได้สถานการณ์น่าจะดีขึ้นครับ ค่อยๆ คุยกับเธอว่าการไปออกกำลังบ้างจะทำให้คุณมีสุขภาพดี แข็งแรง ดีกว่ามีคนข้างๆ แบบ "เมาทั้งวันทั้งคืน"
เรื่องออกทริปกับเพื่อนก็ต้องมีการ "จัดคิว" เหมือนกันครับ บางทริปขาดเราไปเพื่อนๆ คงไม่ถึงกับปั่นฯ กันไม่ได้
สถานการณ์ดีขึ้นกำลังใจก็อาจดีขึ้นด้วยครับ
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 13:35
โดย noom64
มีทางออกอยู่ 2 วิธี
1. บอกเธอไปเลยครับว่า คุณสงสัยว่าตนเองจะมีอาการเสื่ิอมสมรรถภาพทางเพศ
ปรึกษาหมอแล้ว หมอแนะนำให้มาขี่จักรยาน เพื่อนๆก็ตอบว่าได้ผล อยากทำให้ ผบ.มีความสุข ก็เลยต้องปั่น
2. ซื้อจักรยานแทนเด็ม(2 ที่นั่ง) แล้วชวนเธอไปขี่เที่ยวด้วยกันเลยครับ
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 13:59
โดย ต้อง
ต้องขอขอบคุณทุกท่านอีกครั้งน๊ะครับ ........ บางครั้งผมอาจละเลยบางสิ่งไปจริง ๆ ผมจะลองทำตามที่ทุกท่านแนะนำดูครับ ( มุมลึก ๆ ในใจบางทีก็คิดน้อยใจครับว่า เพื่อนบางกลุ่มแถวบ้านเราตั้งโต๊ะกินเหล้ากันเกือบทุกวันเมาหัวทิ่ม เมียไม่เห็นว่า แถมยังไปซื้อกับแกล้ม และคอยวิ่งซื้อเหล้าให้ด้วย .... แต่เราพยายามฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่ง เก็บเกี่ยวความรู้และประสปการณ์ มา 6 ปี กว่า ๆ เพื่อที่จะนำพาสิ่งดี ๆ ให้เข้ามาในชีวิต แต่กลับถูกมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ...........
โถชีวิต. ) แต่ถึงยังไง ผมก็จะทำตามที่ทุกท่านแนะนำครับ และจะเดินหน้าต่อไป ตอนนี้พอจะมีกำลังใจขึ้นมาบ้างแล้วครับ
....ในวันนี้ผมได้เข้าใจแล้วว่า
thaimtb ไม่ได้มีแค่คนปั่นจักรยานที่เข้ามาคุยกัน แต่
thaimtb มี "
เพื่อน " ครับ ขอขอบคุณผู้ดูแลระบบ ขอขอบคุณทุก ๆ แนวทางในแก้ปัญหาของทุกท่านจริง ๆ ครับ ..... ขอบคุณครับ .........

Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 14:07
โดย kiat
เอาอย่างนี้ครับ....... วันไหนออกไปปั่นจักรยานกลับมา ตกกลางคืนก็เข้านอนแต่หัวค่ำแล้วจัดการทำการบ้านให้เธอทุกครั้ง
วันไหนไม่ได้ออกไปปั่นก็เข้านอนแต่หัวค่ำเหมือนกัน แต่....พยายามหลับเซี้ยะให้สนิท อย่าไปสนใจเธอ
ทำอย่างนี้ให้เป็นประจำ.....แล้ววันนึงเธอก็จะถามคุณว่า...
พี่วันนี้ไม่ไปปั่นจักรยานเหรอ.....

Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 14:19
โดย aketazz
kiat เขียน:เอาอย่างนี้ครับ....... วันไหนออกไปปั่นจักรยานกลับมา ตกกลางคืนก็เข้านอนแต่หัวค่ำแล้วจัดการทำการบ้านให้เธอทุกครั้ง
วันไหนไม่ได้ออกไปปั่นก็เข้านอนแต่หัวค่ำเหมือนกัน แต่....พยายามหลับเซี้ยะให้สนิท อย่าไปสนใจเธอ
ทำอย่างนี้ให้เป็นประจำ.....แล้ววันนึงเธอก็จะถามคุณว่า...
พี่วันนี้ไม่ไปปั่นจักรยานเหรอ.....

ขอยืมไปใช้บ้างนะครับ ถูกใจ
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 14:55
โดย PKT_Golf
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 15:59
โดย navy27
ความเห็นนี้ชอบครับ แต่ผมลองทำแล้วพอไปปั่นตอนมืด ไม่ว่าจะเช้าหรือค่ำ หมาเป็นอันไล่ทุกที พอมีแดดแล้วไม่ค่อยโดนไม่รู้เป็นไร
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 16:55
โดย เหนียวครับ
aketazz เขียน:kiat เขียน:เอาอย่างนี้ครับ....... วันไหนออกไปปั่นจักรยานกลับมา ตกกลางคืนก็เข้านอนแต่หัวค่ำแล้วจัดการทำการบ้านให้เธอทุกครั้ง
วันไหนไม่ได้ออกไปปั่นก็เข้านอนแต่หัวค่ำเหมือนกัน แต่....พยายามหลับเซี้ยะให้สนิท อย่าไปสนใจเธอ
ทำอย่างนี้ให้เป็นประจำ.....แล้ววันนึงเธอก็จะถามคุณว่า...
พี่วันนี้ไม่ไปปั่นจักรยานเหรอ.....

ขอยืมไปใช้บ้างนะครับ ถูกใจ
จัดไปอย่าให้เสีย..
ของผมก็ปั่นทุกเสาร์อาทิตย์
แฟนผมบอกว่า ไม่อยู่บ้านบ้างเลยนะอยู่กะเค้านะ วันอาทิตย์ ตีห้าปั่นกะเค้าก็ได้
ผมบอกว่า ได้เลย
วันอาทิตย์ ผมปลุก 7 โมง ไม่ยอมลุก ผมบอกไม่ลุกพี่ไปปั่นกะเพื่อนนะ
แฟนบอก งั้นลุกก้ได้ 30 นาทีพอนะ
ผมบอกไม่ 2 ชั่วโมง จนกว่าพี่จะเหนื่อย
ผมพาไปปั่นเกือบ 3 ชั่วโมง 20 กว่าโลได้
ผมบอกอาทิตย์หน้าพี่พาไปอีกนะ ไปเกาะเกร็ด สนุกดี ไปกัน 2 คนเนาะๆ
แฟนผมบอกว่า ไม่ไปแล้วแหละ เหนื่อย พี่ไปเถอะ
จบข่าว
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 17:06
โดย veenono
เหอๆ....ไม่มีประสบการณ์ขออ่านอย่างเดียวครับ
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 17:31
โดย awongkom
พยายามเอาใจเธอทุกอย่าง ครับแล้ว เราก็ขอเวลาปั่นครับ
Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 19 ต.ค. 2012, 18:16
โดย เสือ Spectrum
navy27 เขียน:
ความเห็นนี้ชอบครับ แต่ผมลองทำแล้วพอไปปั่นตอนมืด ไม่ว่าจะเช้าหรือค่ำ หมาเป็นอันไล่ทุกที พอมีแดดแล้วไม่ค่อยโดนไม่รู้เป็นไร
เวลาที่ปลอดจากหมาคือกลางวัน แดดร้อนๆ ครับ คนยังหาที่หลบแดด หมาก็ไม่แตกต่างกันครับ
ตอนเช้าและตอนค่ำอากาศดีมันก็เลยออกมาเพ่นพ่าน
สถานที่ก็มีส่วนด้วย ริมถนนที่รถยนต์พลุกพล่าน มีกิจกรรมเยอะ รถยนต์ขับกันเร็ว มักไม่ค่อยมีทั้งหมาบ้านและหมาจรจัดครับ

Re: แบ่งปันประสปการณ์ที่บ้านอันโหดร้าย ใครเป็นเหมือนผมและมีทางแก้ รบกวนช่วยทีครับ
โพสต์: 20 ต.ค. 2012, 00:46
โดย ztandalone
ของผมก็เป็น แต่เป็นความห่วงใยจากคุณแม่ แกมักจะห้ามเราเสียงแข็ง
อย่างแ่ต่ก่อน ฝนตกผมก็ปั่นด้วย แกก็ยิ่งกำชับว่า ฝนตกอย่าปั่น อันตราย
เราก็ยอมพบกันคนละครึ่งทาง วันไหนฝนตก ทิ้งรถไว้บ้านดีกว่า อย่างน้อยแม่ก็สบายใจ
แต่กับกรณีเมียนี่ไม่รู้ว่าสำคัญเท่าแม่หรือเปล่า
