ThaiMTB.com

เป็นมะเร็งระยะกลาง ผมอายุเกือบจะ 72 ปีครับ ไปตรวจสุขภาพประจำปีเมื่อปีที่แล้ว (2554) หมอบอกว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว (ลุคิเมีย) ชนิดเรื้อรัง ให้ยามาทาน จนกระทั้งเม็ดเลือดขาวไกล้จะเข้าสู่ภาวะปกติ จู่ๆ เมื่อเดือนกันยายน เกิดปวดกระดูก คันตามแขน ขา ไปพบหมอ หมอแจ้งว่า มะเร็งเม็ดเลือดขาวเข้าสู่ระยะกลาง จะมีชีวิตอยู่ได้ประมาณ 3 - 5 ปี
ปกติผมปั่นจักรยานมาตั้งแต่ ปี 2551 รวมระยะทางก็ประมาณเกือบ 6หมื่นกิโล มาตอนหลังทราบเป็นลูคิเมีย จะปั่นจักรยานทุกเช้า ทุกเย็น ไม่มีวันหยุด ตอนเช้าปั่นต่อเนื่อง 1 ชั่วโมง หยุดดื่มน้ำ 3 นาที่ ปั่นต่ออีก 30 นาที รวมที่ปั่นตอนเช้า 1.30 ชั่วโมง รอบขาประมาณ 70- 80 AV = 18 เอง ตอนเย็นปั่น ปั่น 1 ชั่วโมง ข้อมูลของผู้เฒ่าครับ

หากท่าน น้องๆ ลูกๆ หลานๆ พี่ๆ มีข้อเสนอแนะอย่างไรบ้าง ในเมื่อผู้เฒ่าคนนี้จะมีชีวิตอยู่อีก 3 - 5 ปี

มาเป็นกำลังใจให้ครับ เคยตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกันว่าถ้ารู้เวลาอยากจะทำอะไร ถ้าเป็นไปได้ก็อยากทำตามความคิดฝันที่ยังไม่ได้ทำตามกำลังของตัวเอง แต่อย่าลืมว่ามีคนคอยเป็นห่วงนะครับ สู้ๆครับ

มาเป็นกำลังใจให้อีกคนนึงครับ
การบอกเรื่องจะมีอายุได้อีกกี่ปีนั้น
จะอ้างอิงจากสถิติครับ
มีหลายคนที่เป็นไปตามนั้น
และอีกไม่น้อยเลยที่มีอายุมากกว่าที่ทำนายไว้หลายปีครับ
จะขึ้นอยู่กับว่าการดูและตนเองอย่างไร
ผมเชื่อว่าพี่มาถูกทางแล้วครับ
การดูแลตนเอง การออกกำลังกาย จิตใจแจ่มใส ทำให้มีพลัง
มีกำลังใจที่จะต่อสู้กับโรคร้าย
หากพี่ยังดำเนินชีวิตแบบนี้ต่อไป
ผมเชื่อว่าต่อไปพี่อาจจะอยากตา่ยเพราะอายุเกิน 100 แล้วก็ได้นะครับ

และผมมันใจว่าที่พี่อายุยืนยาวมาถึง 72ปี ทั้งๆที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวเนี่ย
ผมเชื่อว่าเพราะจักรยานนี่แหละครับ
ผมเจอคนไข้ ไม่เห็นมีใครอายุเกิน 30 เลยสักคน

กำลังกายลุงมีอยู่แล้ว ผมขอเพิ่มกำลังใจให้นะครับ

เรื่องสำคัญ อย่าเสียขวัญหรือเสียกำลังใจก็แล้วกัน

ยกตัวอย่างหรือเล่าไม่ถูก แต่เท่าที่ติดตามเรื่องราวมา มีผู้ป่วยหลายรายที่มีอายุยืนนานกว่าที่หมอคาดคะเนไว้หลายปีมาก อย่าไปเอาจิตใจกังวลหรือวนเวียนอยู่แต่เรื่องโรคภัยใข้เจ็บครับ เพราะมันจะบั่นทอนและทำให้เสียกำลังใจง่าย

ออกกำลังกายไปตามปรกติเท่าที่จะทำได้ ที่สำคัญคืออย่าหักโหมมากเกินไป แต่ละเลยจนน้อยเกินไปสุขภาพอาจจะทรุดโทรมเร็วขึ้นก็ได้

ในคนปรกติสมดุลย์ของร่างกายประคองและรักษาไว้ได้ง่าย แต่ในคนที่รู้ตัวเองว่าป่วย คงต้องใช้ความพยายามเพิ่มขึ้นอีกนิดหนึ่งครับ

แนะนำให้หาหนังสือที่เกี่ยวกับคนที่ป่วยหรือเคยป่วยมาอ่าน อย่างของจักรยานก็เป็นประวัติอดีตแชมป์ แลนส์ อาร์มสตรอง ที่เคยเป็นมะเร็งต่อมลูกหมากแล้วหาย มีคนแปลไว้ในชื่อภาษาไทย "เรื่องของใจ ไม่ใช่จักรยาน"

หรือ "ชีวิตเดินช้า" เรื่องของผู้หญิง Working Women คนหนึ่งที่ทำงานหนัก ไม่เคยว่าง เลย วันหนึ่งต้อง "ผ่าตัดสมอง" และหมอแนะนำว่าหากต้องการมีชีวิตยืนยาวต้อง "เลิกทำงาน" เธอย้ายตัวเองไปอยู่ หลวงพระบาง ประเทศลาว ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ แบบไม่มีเวลามากดดัน แล้วก็มาเขียนเป็นหนังสือเล่าให้คนอื่นฟังเพื่อเป็นกำลังใจ

ชื่อหนังสืออาจจะแค่ใกล้เคียง แต่เนื้อหาเป็นอย่างที่เล่ามาครับ

ยังมีอีกหลายเล่มอย่างหนังสือของหมอคนหนึ่งที่รู้ตัวว่าป่วยเป็นมะเร็งก็อาการมากแล้ว ดูเหมือนจะใช้วิธีเดียวกันคือ "เลิกทำงานที่เครียดๆ" พักผ่อนให้มากๆ หมอก็อยู่มาได้อีกยาวกว่ากำหนดมากเลยครับ

อายุ 72 ปีนั่งเล่นNETได้ถือว่าสุดยอดครับ แบบนี้ยังปั่นจักรยานได้อีกนาน ขอให้สุขภาพแข็งแรงครับ

ผม 66 ปั่นมาสองปี ขายังไม่แรงครับ av 18-19 พอๆ กัน

ขอให้คุณมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไปนะครับยังปั่นได้ทุกวันแสดงว่าสุขภาพเยี่ยมดีมาก

เป็นกำลังใจให้ครับลุง แค่อยากจะบอกว่าใครก็หนีไม่พ้นใช้ชีวิตให้มีความสุขทุกวัน ถ้าปั่นแล้วมีความสุขจะไปสนทำไมล่ะ

สวัสดีครับคุณลุง ขออย่าให้คุณลุงเสียกำลังใจนะครับ ผมเองคิดว่าในปัจจุบันคนที่เกณฑ์อายุจะถึง6รอบหรือ72ปี ถือว่าดีมากแล้วนะครับ
อยากให้คุณลุงทำสิ่งที่ตนเองชอบทำต่อไปครับ คุณลุงยังโชคดีที่มีโอกาสได้รู้ว่าตนเองยังมีอายุได้ถึงเมื่อไร แต่สำหรับบางคนที่ยังมัวหลงระเริง
และยังไม่ได้ทราบเลยว่าชีวิตตัวเองเหลือเท่าไร เป็นกำลังใจให้ครับ รักษาสุขภาพให้ดียิ่งขึ้นนะครับ คุณลุง มีอะไรก็มาเล่าให้พวกเราในนี้ฟังก็ได้ครับ
บ้านนี้มีคนอยู่ทุกอาชีพแหละครับ

ไม่มีข้อแนะนำเลยครับลุง แต่ผมขอเป็นกำลังใจ กีฬาเป็นยาวิเศษครับ ขอให้ลุงหายป่วยโดยเร็วครับ ลุงศักดิ์ โนเบิ้ลไบค์แกก็ป่วยเหมือนกัน แต่ปั่นแข็งแรงกว่าคนหนุ่มอีกหลายๆคนเลย ไปลาวมาแล้วด้วย ผมยังอิจฉาแกเลยครับ สู้ๆนะครับลุง

มาเป็นกำลังใจให้ลุงครับ ระยะเวลาที่หมอบอกผมว่าอย่าไปอะไรกับมันมากนะครับ เอาเป็นว่าวันนี้ของทุกๆวันลุงทำอะไรก็ได้ที่ลุงทำแล้วรู้สึกดี มีความสุขที่จะทำ จักรยานก็ปั่นเท่าที่สุขภาพจะเอื้อ ..... เลือกอาหารที่ส่งเสริมภูมิต้านทางโรค ...ต้องไม่เครียดนะครับ ผมเอาใจช่วยครับ

เฒ่า mtb เขียน:เป็นมะเร็งระยะกลาง ผมอายุเกือบจะ 72 ปีครับ ไปตรวจสุขภาพประจำปีเมื่อปีที่แล้ว (2554) หมอบอกว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว (ลุคิเมีย) ชนิดเรื้อรัง ให้ยามาทาน จนกระทั้งเม็ดเลือดขาวไกล้จะเข้าสู่ภาวะปกติ จู่ๆ เมื่อเดือนกันยายน เกิดปวดกระดูก คันตามแขน ขา ไปพบหมอ หมอแจ้งว่า มะเร็งเม็ดเลือดขาวเข้าสู่ระยะกลาง จะมีชีวิตอยู่ได้ประมาณ 3 - 5 ปี
ปกติผมปั่นจักรยานมาตั้งแต่ ปี 2551 รวมระยะทางก็ประมาณเกือบ 6หมื่นกิโล มาตอนหลังทราบเป็นลูคิเมีย จะปั่นจักรยานทุกเช้า ทุกเย็น ไม่มีวันหยุด ตอนเช้าปั่นต่อเนื่อง 1 ชั่วโมง หยุดดื่มน้ำ 3 นาที่ ปั่นต่ออีก 30 นาที รวมที่ปั่นตอนเช้า 1.30 ชั่วโมง รอบขาประมาณ 70- 80 AV = 18 เอง ตอนเย็นปั่น ปั่น 1 ชั่วโมง ข้อมูลของผู้เฒ่าครับ

หากท่าน น้องๆ ลูกๆ หลานๆ พี่ๆ มีข้อเสนอแนะอย่างไรบ้าง ในเมื่อผู้เฒ่าคนนี้จะมีชีวิตอยู่อีก 3 - 5 ปี

ผมเองอายุ 55 ปีครับ คงไม่มีคำแนะนำ หรือกำลังใจใดๆ สำหรับท่านอย่างเหมาะสมครับ
ท่านคงพร้อมที่จะต้องสู้กับสิ่งที่จะมาตามคุณหมอแจ้ง แต่ผมว่า หมอก็ว่าไปตามวิชาการ
แต่การดูแลสุขภาพเรา เราทำเพื่อตัวเราเอง อย่างที่ท่านได้ดำเนินอยู่ผมว่า สุขยอดแล้วครับ
ขอนำสิ่งดีๆจากท่านเป็นวิทยาทานต่อๆไปนะครับ

เป็นกำลังใจให้คุณลุงครับ เดินมาถูกทางแล้ว เดินต่อไปอีกไกลๆนะครับ แข็งแรงมากๆนะครับผม

โรคนี้ ... รักษาทางไสยศาสตร์ จะอายุยืนยาวกว่ามากครับ
ไม่ใช่เพราะปฏิหาร หรอกนะครับ แต่รักษาทางสไยศาสตร์ ทางตะวันออก หรือทางจิตวิทยา จะทำให้ผู้ป่วย มีกำลังใจต่อสู้โรค สูงกว่าทางการแพทย์ เยอะ
แม่ผม หมอบอกเป็นมะเร็งระยะ2อยู่ได้อีก3ปี แก่รักษาทุกทางเท่าที่รู้ ตอนหลังเลิกไปหาหมอรพ.เลิกฉายแสง แล้วไปรักษาทางสไยศาสตร์
ทั้งคนทรง หมอดึงเส้น หมอแมะ หมอยาเทวดา กินจิ้งจก กินฉี่ เห็ดหลินจือ ยาผีบอก ยาคนทรง เลิกกินข้าวมื้อเย็น กินแต่ปลาต้มกับผักต้ม
สุดท้ายตอนนี้ผ่านมา20ปีแล้วครับ ถึงไม่อาจบอกว่าหาย100%
แต่ร่างกายก็แข็งแรงดีขนาด ประกันชีวิตที่เคยยกเลิกสัญญาไปแล้ว กลับมาขอให้แกไปทำใหม่
ถ้าแกเลือกไปฉายแสงรพ. แกอาจจะตายไปตั้งแต่ก่อน3ปีอีก เพราะโรคนี้ สภาพจิตใจสำคัญมากๆ แต่รพ.มันก็มองคนเป็นแค่ก้อนเนื้อเท่านนั้น
ปล. ตอนที่แม่ผมรู้ตัวว่าเป็น พ่อผมตายไปแล้ว ญาติพี่น้องก็มีอยู่ไม่กี่คน พึ่งพาไม่ได้ซักคน บางคนก็ร้ายสุดๆ ศัตรูคู่แข่งการค้าคนอิจฉาก็เต็มไปหมด
แม่รู้ว่า ทุกคนสาบแช่งให้แม่ตายจะได้เข้ามาแย่งกิจการ แย่งมรดกลูกๆที่พึ่งสิบกว่าขวบ ทำให้แกกัดฟันสู้ จะไม่ยอมตายเด็ดขาด เพื่อปกป้องลูกๆทั้ง3
ความอดทนที่จะต่อสู้กับยมทูต ของแก เรียกว่า ทำให้ทุกวันนี้ ผมยังรู้สึกผิด ที่ใช้ชีวิตได้ไม่เต็มที่คุ้มค่า กับที่แม่สู้มาเลยครับ

http://setthasat.com/2012/02/16/the-top ... -the-dying
http://www.liferevo.org/index.php?optio ... &Itemid=75