ประสบการณ์จริงครับ เลยอยากขอบคุณผู้จัดงาน Car Free Day 2012 ปทุมธานี และน้ำใจของชาวปทุมฯ
โพสต์: 24 ก.ย. 2012, 12:45
ขออนุญาตใช้พื้นที่นี้ มาแสดงความขอบคุณทีมผู้จัดและพี่ๆ ที่ดูแลนักปั่นครับ
ผมได้มาร่วมกิจกรรม Car Free Day 2012 ปทุมธานีกับเพื่อนๆ 8 คันครับ ต้องขอโทษผู้เกี่ยวข้องทุกท่านที่ไปถึงช้าด้วยครับ มากันจากหลายๆ บ้านเลยรวบรวมกันได้ช้าหน่อย แต่ที่อยากแสดงความชึ่นชมมาเป็นพิเศษคือ
- พี่ทีมงานที่คอยปิดท้ายขบวนให้ครับ ผมและภรรยาปั่นกันช้า รั้งท้ายสุดเลยครับ พี่เจ้าหน้าที่ก็ยังขี่ตาม คอยดูแลอยู่ใกล้ๆ คอยบอกทางและให้กำลังใจไม่ห่างเลยครับ
- ตอนหมดแรง หน้ามืดก็เอาใจใส่-ช่วยเหลือเป็นอย่างดี เรียกรถช่วยเหลือมารับ และอยู่ช่วยดูแลจนทุกอย่างดีขึ้น
- ช่วยขี่นำทางให้น้องผู้หญิงอีกคนในกลุ่มที่หยุดช่วยกันตอนมีปัญหาให้กลับไปเข้าร่วมกลุ่มใหญ่ได้ตามที่ตั้งใจไว้ด้วยความปลอดภัย
มีเหตุการณ์น้ำใจดีที่น่ายกย่องของคนปทุมธานีมาแชร์ด้วยครับ
ระหว่างที่ให้ภรรยาพักและกำลังดูแลกันอยู่ ได้มีสามี-ภรรยาคู่หนึ่งตะโกนข้ามถนนมาถามว่าต้องการยาลมหรือเปล่า ทั้งที่ผมบอกไปว่ามียาดมแล้วทั้งสองคนก็ยังขี่รถมอเตอไซด์ไปวนยูเทิร์นเอายาลม (ผสมน้ำมาเรียบร้อย) และยาดมมาให้อีก ซาบซึ้งใจกับน้ำใจของคนปทุมที่ไม่ได้รู้จักกันแต่เป็นห่วงเป็นใยผู้มาเยือนอย่างเราเหลือเกินครับ
ยังไม่หมดครับ ช่วงเวลาเดียวกัน มีคุณป้าท่านหนึ่งขับรถกระบะ (เก่าๆ) มาหาเพื่อนแถวนั้น เห็นเราถึงกับลงมาพร้อมกับยาลมและครีมนวดอีกขวด เราก็ปฏิเสธไปอย่างสุภาพว่าเพราะดีขึ้นบ้างแล้ว ไหว้และขอบคุณในน้ำใจของคุณป้ากันไป แต่ระหว่างรอรถของเพื่อนมายกจักรยานกลับ คุณป้าแกก็แวะมาคุย ดูแล และแนะนำให้หาน้ำหวานมาดื่มจะได้สดชื่นเร็วขึ้น ฯลฯ ไปจนสุดท้าย จากไปโดยไม่เรียกร้องอะไรแม้แต่น้อย แต่น้ำใจที่ให้เรากับความช่วยเหลือด้วยจิตใจบริสุทธิ์นี่ ลืมไม่ลงจริงๆ ครับ
ผมไม่ได้ถามชื่อชาวปทุมฯ น้ำใจงามทั้งสามท่านมาเพราะกลัวจะเป้นการละลาบละล้วงเกินไปนะครับ แต่อยากแชร์ประสบการณ์ดีๆ ครั้งนี้ให้เพื่อน-พี่น้อง นักปั่นทราบ หากวันหนึ่งผมมีโอกาสที่จะเป็นผู้ให้แก่เพื่อนนักปั่นบ้าง ผมจะไม่ลังเลเลยครับ...
ขอบตุณมาถึงผู้จัดกิจกรรมดีๆ อาสาสมัครดูแลงานที่น่ารัก และพี่-คุณป้าขาวปทุมฯ อีกครั้งครับ
ผมได้มาร่วมกิจกรรม Car Free Day 2012 ปทุมธานีกับเพื่อนๆ 8 คันครับ ต้องขอโทษผู้เกี่ยวข้องทุกท่านที่ไปถึงช้าด้วยครับ มากันจากหลายๆ บ้านเลยรวบรวมกันได้ช้าหน่อย แต่ที่อยากแสดงความชึ่นชมมาเป็นพิเศษคือ
- พี่ทีมงานที่คอยปิดท้ายขบวนให้ครับ ผมและภรรยาปั่นกันช้า รั้งท้ายสุดเลยครับ พี่เจ้าหน้าที่ก็ยังขี่ตาม คอยดูแลอยู่ใกล้ๆ คอยบอกทางและให้กำลังใจไม่ห่างเลยครับ
- ตอนหมดแรง หน้ามืดก็เอาใจใส่-ช่วยเหลือเป็นอย่างดี เรียกรถช่วยเหลือมารับ และอยู่ช่วยดูแลจนทุกอย่างดีขึ้น
- ช่วยขี่นำทางให้น้องผู้หญิงอีกคนในกลุ่มที่หยุดช่วยกันตอนมีปัญหาให้กลับไปเข้าร่วมกลุ่มใหญ่ได้ตามที่ตั้งใจไว้ด้วยความปลอดภัย
มีเหตุการณ์น้ำใจดีที่น่ายกย่องของคนปทุมธานีมาแชร์ด้วยครับ
ระหว่างที่ให้ภรรยาพักและกำลังดูแลกันอยู่ ได้มีสามี-ภรรยาคู่หนึ่งตะโกนข้ามถนนมาถามว่าต้องการยาลมหรือเปล่า ทั้งที่ผมบอกไปว่ามียาดมแล้วทั้งสองคนก็ยังขี่รถมอเตอไซด์ไปวนยูเทิร์นเอายาลม (ผสมน้ำมาเรียบร้อย) และยาดมมาให้อีก ซาบซึ้งใจกับน้ำใจของคนปทุมที่ไม่ได้รู้จักกันแต่เป็นห่วงเป็นใยผู้มาเยือนอย่างเราเหลือเกินครับ
ยังไม่หมดครับ ช่วงเวลาเดียวกัน มีคุณป้าท่านหนึ่งขับรถกระบะ (เก่าๆ) มาหาเพื่อนแถวนั้น เห็นเราถึงกับลงมาพร้อมกับยาลมและครีมนวดอีกขวด เราก็ปฏิเสธไปอย่างสุภาพว่าเพราะดีขึ้นบ้างแล้ว ไหว้และขอบคุณในน้ำใจของคุณป้ากันไป แต่ระหว่างรอรถของเพื่อนมายกจักรยานกลับ คุณป้าแกก็แวะมาคุย ดูแล และแนะนำให้หาน้ำหวานมาดื่มจะได้สดชื่นเร็วขึ้น ฯลฯ ไปจนสุดท้าย จากไปโดยไม่เรียกร้องอะไรแม้แต่น้อย แต่น้ำใจที่ให้เรากับความช่วยเหลือด้วยจิตใจบริสุทธิ์นี่ ลืมไม่ลงจริงๆ ครับ
ผมไม่ได้ถามชื่อชาวปทุมฯ น้ำใจงามทั้งสามท่านมาเพราะกลัวจะเป้นการละลาบละล้วงเกินไปนะครับ แต่อยากแชร์ประสบการณ์ดีๆ ครั้งนี้ให้เพื่อน-พี่น้อง นักปั่นทราบ หากวันหนึ่งผมมีโอกาสที่จะเป็นผู้ให้แก่เพื่อนนักปั่นบ้าง ผมจะไม่ลังเลเลยครับ...
ขอบตุณมาถึงผู้จัดกิจกรรมดีๆ อาสาสมัครดูแลงานที่น่ารัก และพี่-คุณป้าขาวปทุมฯ อีกครั้งครับ