ThaiMTB.com

เมื่อต้นเดือนมีนาคม ผมได้รับคำเชิญให้ไปร่วมกิจกรรมของบริษัทฯ ที่ลำปาง ในวันศุกร์ที่ ๒๐ มีนาคม โดยเดินทางผ่านสนามบินเชียงใหม่ทั้งขาไปและขากลับ ในเมื่อเป็นช่วงต่อเนื่องกับวันเสาร์-อาทิตย์ ไปเชียงใหม่ทั้งทีก็ต้องหาเรื่องอยู่ต่อ หาเพื่อนปั่นจักรยาน

ชาวเชียงใหม่คนแรกที่ติดต่อได้คือ “ปีเตอร์ โคช็อตต์” (Peter Coeshott) ที่รู้จักกันที่ชมรมพระรามเก้า และปั่นด้วยกันมาหลายหนที่ออชาร์ดปาร์ค ปีเตอร์อาสาจะพาผมเที่ยวเชียงใหม่

ต่อมาผมติดต่อคุณหนูเบนท์ (ท่านรองผู้กำกับฯสภ.แม่ริม) โดยโพสต์ข้อความบนเว็บบอร์ด และติดต่อคุณโรจนาที่เพิ่งบอกบนเว็บบอร์ด ว่าจะไปปลูกบ้านบนที่ดินที่มีอยู่ที่อำเภอพร้าว

คุณหนูเบนท์จัดจักรยาน KLEIN ไว้ให้ผมยืมปั่น คุณโรจนาแอบไปชวนพี่สมศักดิ์ ที่มีรถตู้ COMMUTER คันเบ้อเริ่ม ใหม่เอี่ยม ตบแต่งภายในด้วยอุปกรณ์แสงเสียงเพียบ และคุณนุช จัดวางโปรแกรมปั่นสายสันทราย-พร้าว โดยวางแผนให้เสร็จ ว่าจะไปเริ่มต้นปั่นแถวๆกม. 20

ตกลงเช้าวันเสาร์ที่ ๒๑ มีนาคม เราเริ่มต้นปั่นกันที่หน้าที่ทำการเทศบาลตำบลแม่แฝก ระยะทางจากนั่นไปถึงตัวเมืองพร้าวประมาณ 70 กม. ในรูปนี้มีปีเตอร์ ท่านรองผู้กำกับ คุณนุช คุณโรจนา และผม ส่วนพี่สมศักดิ์นั้นไม่อยู่ในรูป เพราะเป็นคนถ่าย และไม่ได้ปั่นจักรยานจากตรงนั้น เพราะต้องขับรถ

แล้วต่อมามี ริชาร์ด แรมสเด็น (Richard Ramsden) ขาแรงเสือหมอบรุ่นเกิน 60 ที่ขับรถมาจากด่านซ้าย จ.เลย ตามไปสมทบกลางทาง โดยมีภรรยาชาวไทยไปช่วยขับรถให้

ต้องขอบคุณคุณพี่สมศักดิ์ คุณโรจฯ และท่านรองผู้กำกับเป็นอย่างยิ่งเลยครับ ที่ช่วยกันจัดทุกสิ่งทุกอย่างให้ผมได้มีกาสปั่นจักรยานบนเส้นทางนี้ ซึ่งเคยเห็นในรายงานสรุปทริปของคุณสมชาย เขมะรังสี ที่ยิ่งมีส่วนเสริมทำให้ผมอยากไปปั่น
http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkato ... 73741&st=1 ถนนสายนี้ผมเคยอยู่ในทีมงานก่อสร้างตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคม จนถึงกลางเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2518 นับจากวันเริ่มต้นก็ ๓๔ ปีพอดี และนับจากวันที่จากมาก็ ๓๓ ปีเศษ ที่ไม่ได้มีโอกาสไปเยือนเส้นทางนั้นตลอดสายอีกเลย (สาย 1001 ตามแผนที่นี้)ผมจึงอยากไปมาก และครั้งนี้ก็ได้ไปสมอยาก ด้วยความช่วยเหลือของทุกท่านที่ได้เอ่ยนามมา

ที่จริงจุดที่คุณโรจฯนัดพบ ที่ “ตลาดรวมโชค” แถวๆริมปิงซุปเปอร์มาร์เก็ต ก็ไม่ไกลจาก “บ้านพิมุกต์” เท่าไร http://www.thaimtb.com/cgi-bin/viewkato ... 6903&st=66 แต่ผมก็ไม่ฟังเอง หรือฟังไม่รู้เรื่อง ที่ท่านรองพยายามแนะนำให้ผมไปที่นั่นก่อน เพื่อไปเอาจักรยาน ผลสุดท้ายเลยต้องลำบากท่านอีก ให้ผมยืมจักรยานแล้วยังต้องเอาไปส่งถึงจุดนัดผม แย่จังเลย..ผม

รูปถ่ายในรายงานนี้คุณโรจนาส่งมาให้ผมทางอีเมล์ เข้าใจว่าเป็นผีมือของพี่สมศักดิ์ทั้งหมดครับ
รูปลดขนาดมาแล้ว แต่ยังลดไม่พอ ผมมาลดลงอีก และปรับความสว่าง ปรับคอนทราสต์บางรูป
ไม่มีรูปที่ผมถ่ายเองเลย เพราะผมไม่ได้เอากล้องไป
พี่สมศักดิ์ทั้งบริการรถ เสียสละอดปั่นจักรยาน แล้วยังบริการถ่ายรูปด้วย ขอบคุณอย่างยิ่งครับ

ปีเตอร์เตรียมประกอบจักรยาน กำลังขำคุณนุชทำโจ๊ก ท่านรองผู้กำกับก็ประกอบจักรยาน และผมกำลังจะสูบยาง ปีเตอร์ประกอบจักรยานเสร็จแล้ว กำลังโม้ "ใหญ่ขนาดนี้แน่ะ"

ปีเตอร์ทำท่าโอบสองสาว (ไม่รู้ใครทำรูปย่น ) เตรียมพร้อมที่จะออกปั่นแล้ว ท่า่นรองผกก.สูบยาง

เริ่มออกปั่นแล้ว ไม่รู้ใครทำรูปย่นอีก ขึ้นเขาแล้ว แล้วก็ขึ้นอีก ....

รูปนี้ต้องพูดว่า เหลืองกับแดง ก็ไปด้วยกันได้ แต่วันนี้ แดงทำป่วนที่กทม. โรจดูข่าวแล้วเสียใจที่ใส่เสื้อแดงอยู่วันนึง

ขอบพระคุณพี่ธานินทร์ค่ะ ที่เสียสละเวลาลงรูป โรจไม่คุ้น(ยังไม่ได้ศึกษา...มัวแต่ทำสวน, จัดบ้านทั้งวัน)
และพี่ยังมีการเล่าเรื่องที่ละเอียดละออ
แต่มีที่ผิดหน่อยนึงคือ วันที่ ที่หัวข้อเรื่องน่ะค่ะ

ขอบคุณที่ทักท้วงเรื่องวันที่ครับ.. คุณโรจ.. ตอนที่ตั้งหัวข้อเรื่องทีแรกมันยาวเกิน ระบบรับไม่หมด
พอแก้ตัดให้สั้นลง เติมเลข ๑ ทีหลัง แล้วไม่ทันดูว่าเติมไม่เข้าอีก คงเต็มพอดี

ตอนนี้แก้ไขแล้วครับ..

จากแม่แฝก ผ่านบ้านร่มหลวง แล้วขึ้นเขา ผ่านบ้านแม่นาป้าก (ผมไม่แน่ใจ นึกว่าเป็น แม่นาป้าด) เสื้อเหลืองกับเสื้อแดงอีกแล้ว..

ตอนนั้นริชาร์ดก็ขับรถมาทัน แซงไปแล้วไปหยุดตรงที่ๆมีทางหลบ ดูเหมือนจะเป็นทางเข้าสวนป่า พวกเราเลยถือโอกาสหยุดพักเติมพลังครั้งแรก หลังจากปั่นมาได้สักยี่สิบโลเศษละมัง แดงกะเหลืองอีกแระ ริชาร์ดเอาเสือหมอบมาด้วย แต่เมื่อพวกเราปั่นเสือภูเขากันหมด เขาก็เอาเสือภูเขาลงปั่น ภรรยาของริชาร์ด ที่เห็นทางซ้ายของผมนั่นแหละครับ มาช่วยขับรถ

ป้ายที่เห็นข้างหลังนั่นบอกว่าอีก ๑๑ กม.ถึงบ้านแม่หอพระ ใครทำรูปย่นอีกแล้ว เลยจากแม่หอพระไปก็จะเป็นบ้านโหล่งขอด กะว่าคงแวะกินมื้อกลางวันที่นั่นพอดี
แถวนั้นเป็นที่ตั้งแค้มป์ที่ผมพักอาศัยอยู่ตอนมาสร้างทางเมื่อ ๓๔ ปีก่อน

ถึงแล้ว.. บ้านโหล่งขอด.. แวะร้านใหญ่ มีอาหารขายหลายอย่าง..
ระหว่างนั้นเสือออยติดต่อมาทางโทรศัพท์พอดี
ข้อความแรก 12:14 น. บอกว่า กำลังยืนอยู่กลางสะพานรอรถไฟมา แต่ปัญหารถไฟลาวไม่อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นรถไฟEXP เลยขึ้นสะพานแทนค่ะ*
ข้อความถัดมา 12:17 น. บอกว่า วันนี้เจอพตท.วิเชียร(คุณหนูเบนท์)ไหม? ช่วยสะกิดซิคะ*ออย
ต่อมาอีก 12:41 น. บอกว่า เที่ยงนี้กินข้าวผัดริมโขงฝั่งลาวแถววัดโพสว่าง จ่ายไป 18,000 กีบ อร่อยไม่เป็นพิษค่ะ* สภาพพื้นที่ที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลาผันผ่านนานกว่า ๓๓ ปี ทำให้ผมไม่สามารถจำได้ว่าแค้มป์เดิมของผมนั้นอยู่ตรงไหน.. จนมีพวกเรา ..ไ่ม่แน่ใจว่าเป็นพี่สมศักดิ์หรือท่านรองผกก. ..ถามแม่ค้าว่า รู้ไหมว่าแค้มป์เดิมที่สร้างทางนั้นอยู่ตรงไหน.. แม่ค้าทวนคำว่า แค้มป์อิตาเลียนไทยน่ะหรือ? อยู่ถัดไปนี่เอง แค่ ๓๐๐ เมตร ติดกับวัด... ตอนนั้นฉันยังเป็นเด็กน้อย อยู่ชั้นป.๖ ..ยังมัวแต่เล่น ยังไม่รู้จักทำมาหากิน

ออกเดินทางต่อ ช่วยกันเสาะหา ว่าแค้มป์เดิมที่ผมอยู่นั้นน่าจะอยู่แถวนี้ละมัง
ฝั่งนี้น่าจะเป็นแค้มป์คนงานและโรงซ่อมเครื่งจักร ส่วนออฟฟิศและแค้มป์นายช่างอยู่ฝั่งโน้น ฝั่งนี้มีโรงเรือนร้าง สงสัยว่าเป็นส่วนหนึ่งของสโตร์และโงงานเก่าหรือเปล่า??
ผมดูแล้วไม่น่าใช่ โรงเรือนนี้น่าจะไม่เก่าถึงสามสิบกว่าปี สรุปแล้วดูยังไงๆผมก็มองไม่ออก ว่าที่ตั้งแค้มป์เดิมนั้นอยู่ตรงไหน จำเค้าเดิมไม่ได้เลย

จากนั้นก็ปั่นกันต่อไปจนถึงวัดดอยแม่ปั๋ง (รูปนี้ขอยืมมาจากกระทู้ของคุณสมชาย เขมะรังสี ครับ)
แวะที่นั่นอยู่นานมาก นมัสการอัฐิ"หลวงปู่แหวน"ที่บรรจุอยู่ภายในสถูป รูปถ่ายที่คุณโรจฯส่งมาให้ผมมีแค่นี้ครับ ไม่ทราบยังมีรูปมากกว่านี้อยู่ที่ใครไหม
ผมไม่ได้เอากล้องไป จึงไม่มีรูป..

จากวัดดอยแม่ปั๋งเราก็ปั่นไปแวะที่เมืองพร้าว ผมไปรำลึกถึงความหลังครั้งโน้น สมัยที่"หมอเมืองพร้าว" อภิเชษฐ์ นาคเลขา อยู่ที่นั่น ..
http://guru.google.co.th/guru/thread?ti ... l=th%3Flid
http://www.toulo.com/product/ProductDet ... oryID=2010

แล้วจึงปั่นต่อไปอีกสักเจ็ดกิโลได้ละมัง ไปที่ "ดอยฝรั่งบังกะโล" รีสอร์ตริมทุ่งนานอกเมืองพร้าว ด้่านหลังใกล้ภูเขา ที่คุณโรจฯจัดไว้เป็นที่พักคืนนั้น
ไม่น่าเชื่อ ว่าที่อำเภอห่างไกลอันไม่ค่อยได้ยินชื่อว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างพร้าวจะมีที่รีสอร์ตที่พักชั้นดีมีรสนิยมอย่างนั้น ต้องขอขอบคุณคุณโรจฯอีกครั้งครับ และเนื่องจากผมไม่มีรูปที่พวกเราถ่ายกันมา จึงขอทำลิ้งค์ไปที่เว็บไซต์ของรีสอร์ตนะครับ
http://www.doifarangbungalow.com/
http://www.doifarangbungalow.com/thai/tindex.htm



แล้วรุ่งขึ้นเราไปที่ที่ดินของคุณโรจฯ ริมถนนสายพร้าว-เวียงป่าเป้า ออกจากเมืองพร้าวไปสามกิโลเศษ อยู่ตรงที่ที่เริ่มขึ้นเนิน บนเนินแรก วิวสวย.. เราไปดูที่ดินแปลงติดกันที่เขามาเสนอขาย เป็นที่ๆที่อยู่ต่ำลงไปทางด้านหลัง ถ้าคุณโรจฯซื้อก็จะทำให้ที่ที่เดิมใหญ่อยู่แล้วขยายใหญ่ขึ้น และก็จะใกล้แหล่งน้ำใต้ดิน

ถ้ามีโอกาสไปอีกจะต้องหาเวลามากขึ้น ปั่นไปทางเส้นนั้น ขึ้นดอยขุนแจ๋ ไปเวียงป่าเป้า ตามรอยคุณสมชายนะครับ ..จบรายงานของผมเพียงแค่นี้.. สวัสดีครับ

เข้ามาปูเสื่อนั่งรออ่านอยู่...มะรืนนี้ไม่ได้ไปไหน นอนอยู่บ้านค่ะ

เรียนพี่ธานินทร์ค่ะ
รูปหมดแล้วค่ะ กล้องนี้เป็นกล้องนุช นุชเพิ่งซื้อกล้องมา หัดถ่าย แต่ถ่ายรูปได้ดี
เจ้านาย(ที่เป็นญาติ)ยังชมว่าถ่ายสวย
แต่รูปพวกนี้ พี่สมศักดิ์(ซึ่งถ่ายรูปเก่ง)เป็นคนถ่าย นุชบอกว่า พี่เค้าไม่ค่อยคุ้นกล้องนุช เลยถ่ายออกมาเบี้ยวๆ
ไอ้โรจเองก็ไม่รู้เรื่องกล้องเลย(ตกลงมันรู้เรื่องอะไรบ้างเนี่ย) เลยงงๆว่า รูปมันบิดๆไปตอนไหน อย่างไร น่ะค่ะ

โรจไปอ่านเรื่อง หมอเมืองพร้าว ที่พี่ลิงค์มา น่าสนใจจัง แกเท่มากๆ และ ชาวบ้านพวกนั้น น่ากลัวจริงๆ
หนูจะโดนอะไรบ้างมั้ยล่ะเนี่ย...

พี่โรจนาขา...เมื่อไหร่ทำบ้านดินเสร็จ นัดพาไปฉลองทำบุญขึ้นบ้านใหม่ตามพื้นเมืองคนเหนือดีไหมค่ะ? จะไปชวนลุงสถิติ อ้อสถิตย์ ปั่นจักรยานพาไปด้วยค่ะ