ThaiMTB.com

ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#14
จาก ทะเล สู่ ภูผาและหมอกฝน : Sea Level to Mountain, 1-13 Aug 2012
[วันอังคารที่ 31 กรกฎาคม - วันจันทร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ.2555] ]

http://www.facebook.com/media/set/?set= ... 359&type=3

**เป็น FB ไปก่อนนะครับเพิ่งกลับถึงบ้านมาได้ 3 วันยังไม่รู้ว่าจะสรุปทริปหรือเปล่าเลย..ขี้เกียจอย่างมาก... **

เส้นทางก็ประมาณนี้ครับ จาก
-สอ.รฝ.สัตหีบ(ไปร่วมงาน โครงการ ปั่นจักรยานกู้วิกฤต คืนชีวิตให้ท้องทะเลไทย:1 ส.ค.55) แล้วปั่นจักรยานเที่ยวไปเรื่อยๆตามเส้นทาง ทางหลวง 331 ผ่าน พลูตาหลวง-บ้านบึง-พนัสนิคม ไปเข้า 304 ผ่าน กบินทร์บุรี-นาดี-วังน้ำเขียว-ปักธงชัย ไปร่วมงานปั่น"ปั่นเพื่อน้อง"(5 ส.ค.55)ที่โคราช
-แล้ว..ปั่นไปตามเ้ส้นทางหลวง 3068 จาก โคราช ผ่าน อ.ขามทะเลสอ ต่อเข้าทางหลวง 2148 ไป อ.ด่านขุนทด
-ออกจาก ด่านขุนทด ไม่ทราบหมายเลขทางหลวง เพื่อลัดทางผ่าน อ.เทพารักษ์ ไปออก ตรงห้วยยายจิ๋ว(บนทางหลวง 205) แต่กาลกลับเป็นมีเส้นทางลัดไปออกอ.เทพสถิตย์ได้เลย เพื่อไปเลี้ยวเข้าทางหลวง 2354 ไป อช.ป่าหินงาม ...
-จากป่าหินงามใช้เส้นทางลัด(คือไม่ออกไปปากทางเดิมที่เข้ามาอช.ป่าหินงาม) เลี้ยวซ้ายตรง"บ้านหนองใหญ่" เข้าทางหลวง 5037..เส้นทางนี้ช่วงข้ามเขายังเป็นทางลูกรังและหินลอยบ้าง.. ; ไปออกตรงบ้านโคกสะอาด เลี้ยวซ้ายปั่นไปออกแยกซับมงคล เพื่อไปเลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 225 มุ่งไป อช.ไทรทอง(ผาหำหด)
-อีกวัน..ย้อนกลับมาผ่านแยกซับมงคลอีกครั้งเพื่อข้าม"เขาพังเหย"ผ่านไปอ.ภักดีชุมพล ข้ามเขาลูกย่อมๆจากอ.ภักดีชุมพล ไป จ.เพชรบูรณ์ที่อ.บึงสามพัน แล้วจับทางหลวงหมายเลข 21 ผ่านอ.หนองไผ่ อ.เมืองเพชรบูรณ์ เพื่อไปดักคณะปั่นจากกทม.ที่จะขึ้น"ภูทับเบิก"ในวันที่ 11 ส.ค. ที่อ.หล่มสัก
-แล้วก็ปั่นกับคณะที่มาจากกทม. 3 คนขึ้นไป"ภูทับเบิก" โดยเพิ่มอีกท่านหนึ่งที่ไปดักตรงแยกขึ้นภูทับเบิก รวม เป็น 5 คน(555+พอดี )
-จาก"ภูทับเบิก"ปั่นข้ามไปเที่ยวฝั่ง"ภูหินร่องกล้า" ลงทางอ.นครไทย ปั่นผ่านอ.ชาติตระการ อ.ทองแสนขัน ฯ มุ่งเข้าจบการเดินทางที่[b]อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์[/b] ครับ

เข้ามาชมครับคุณกบ ไปเดี่ยวเลยเยี่ยมยอดจริงๆ
คงจำผมได้ พักที่ สอ.รฝ.สัตหีบ นอนห้องเดียวกัน

oodd เขียน:เข้ามาชมครับคุณกบ ไปเดี่ยวเลยเยี่ยมยอดจริงๆ
คงจำผมได้ พักที่ สอ.รฝ.สัตหีบ นอนห้องเดียวกัน

ขอบคุณครับ..จำได้ครับพี่..ก็ปั่นไปเรื่อยๆ ตามโปรแกรมที่วางไว้บ้าง มีเปลี่ยนแปลงโปรแกรมไปบ้างครับ..แล้วแต่ ใจ+ขามันจะพาไปครับ...

มันเริ่มต้นมาจาก อยากไปมันหลายที่ อยากไปช่วยงานปั่นจักรยานของศูนย์กสิกรรมธรรมชาติที่สอ.รฝ.ฐานทัพเรือสัตหีบ .. อยากไปงาน"ปั่นเพื่อน้อง"ที่โคราช ด้วยเหตุผลเพราะปีนี้ยังไม่ได้ไป"ปั่นเพื่อน้อง"เลยสักจังหวัด .. อีกอย่างไม่ใช่อยาก แต่"ต้อง"ไป คือ ไปทำธุระที่จังหวัดอุตรดิตถ์ .. และ .. อยากไปแวะเที่ยวตามสถานที่ต่างๆตามรายทางที่จะผ่านไป และ ไม่เคยได้ไปเลยในชีวิตครับ รวมถึง..อยากปั่นจักรยานไปในเส้นทางที่ไม่เคยไปด้วย เลยจัดให้ตัวเองได้ไปให้สมอยากสักนิดหน่อย ก็เลยวางแผนเส้นทางไว้ประมาณนี้ครับ (แต่เปลี่ยนแปลงเส้นทางปั่นไปเรื่อย.. ไม่ได้ไปหลายที่ในรายการนี้ และ ได้ไปที่ไม่มีในนี้)
คิดไว้ว่า..คงใช้เวลาไม่ต่ำกว่าครึ่งเดือน อย่างน้อยต้อง 20 วัน


ตระเตรียมของอย่างดีเมื่อคืนวันที่ 29 กรกฎาคม 55 เพื่อออกเดินทางวันที่ 30 กรกฎาคม 55


เป้าหมายแรก ไปขอพักนอนกลางทางที่"ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติมาบเอื้อง" เล่นๆก่อนสักคืน แล้ว วันที่ 31 ค่อยปั่นต่อไปสัตหีบ เพื่อร่วมงานปั่นที่นั่นในวันที่ 1 สิงหาคม 55



วันจันทร์ที่ 30 กรกฎาคม 2555
รถพร้อม คนพร้อม แต่...ฝนตกตั้งแต่เช้ายันเกือบเที่ยง เลยเกิดอาการขี้เกียจไป

วันอังคารที่ 31 กรกฎาคม 2555
เมื่อวาน..ถูกเลื่อน บอกกับตัวเองว่า วันนี้ฝนตกแดดออกก็ต้องเดินทางแล้วนะ ไม่งั้นไม่ทันงานที่สัตหีบแน่นอน นั่งคิดนอนคิดถึงแผนการเดินทางว่าจะเอาแผนไหนเพราะมี 2 แผน คือ ... 1.ปั่นยาวไปสัตหีบเลย 2.ไปขึ้นรถไฟที่อาสุทธิชัยได้แจ้งไว้ในกระทู้ที่หัวลำโพง หรือ สถานีไหนก็ได้ที่รถไฟผ่าน

คิดไปคิดมา..เอาแผน 2 ดีกว่า สบายๆไปก่อนเพราะไม่ได้ปั่นจักรยานหนักๆมาร่วม 2 เดือนแล้ว และแผนการเดินทางยังต้องไปอีกกว่าครึ่งเดือนไปวอร์มกล้ามเนื้อให้มันค่อยๆฟื้นจากงานปั่นสบายๆที่สัตหีบก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งโหมหนักเลย จะเสียการใหญ่ที่วางไว้

เลยปั่นออกจากบ้านตี 5 ไปสถานีรถไฟหัวลำโพง
เดินทางไปสัตหีบด้วยรถไฟไทยสาย กรุงเทพฯ-พลูตาหลวง...โชคดีที่"มูลนิธิกสิกรรมธรรมชาติ"เจ้าภาพหนึ่งของงาน โดย "อาสุทธิชัย" ทำหนังสือขอความอนุเคราะห์ตู้ขนคนและจักรยานมาได้ 1 ตู้ นั่งกันไปสบายๆ 12 คน 12 คัน..ครับ.


ชีวิตที่ไปกับจักรยานทั่วประเทศ โดยไร้ซึ่งรองเท้าแม้สักหนึ่งคู่..
"ลุงฤาษี" ..ผมไม่ทราบว่า ใครเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้แก หรือ แก เรียกเอง แต่เท่าที่รู้แกไม่ได้ชื่อนี้ ผมเคยถามแกแต่ก็จำไม่ได้แล้ว ไว้สักวันหากได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนแกที่อ.วิเศษชัยชาญบ้าง คงได้รับคำอบทุกอย่างรวมถึงชีวิตที่ติดกับผืนดินที่แกทำอยู่..

มาถึงประมาณ 11 นาฬิกา ก็ปั่นเอาแรงกันนิดหน่อย..เพียง 7-8 กิโลเมตรเพื่อไปที่"สอ.รฝ."(หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง) แต่มี + ทวนลมให้เป็นอุปสรรคเล็กน้อย..


รูปนี้คุณ Chalerm Nuwongsri(http://www.facebook.com/chalerm.nuwongsri)ให้มาขอบคุณครับ..

มาถึงก็เอาสัมภาระเข้าจับจองห้องนอนกันที่บ้านรับรองหลังใหญ่นี้(มี 2 หลังคู่)..แอร์เย็นเจี๊ยบ..








ราคาค่าบ้านพักเผื่อใครสนใจไปครับ..


สุดท้าย..หลังจากผมไปเดินเล่นสักพัก กลับมาเขาแจ้งว่าให้ย้ายไปบ้านแถว..2 ชั้น พัดลม(สงสัยเส้นเราไม่ใหญ่พอ )
แต่ได้ห้องแถวไม่มีแอร์ก็ดีเหมือนกัน เพราะยังไงอากาศริมทะเลฤดูกาลนี้ ก็เย็นสบายดีมากๆ แถมบ้านกว้างขวาง เอาจักรยานเข้าไปไว้ที่ชั้นล่างของบ้านได้ด้วย..

มาทะเลก็ต้อง ออกมาเดินชมทะเลบ้างครับ
ทะเลหน้าฝน ยามต้องพายุตะวันตกเฉียงใต้ ไม่ค่อยงาม แต่มันก็ คือ "ทะเล"


ตบไฟช่วยเสริมหน้าให้สว่างสักนิด


เมื่อย้ายของเข้าบ้านใหม่เสร็จ ไม่มีกิจกรรมอะไรทำ
ก็เลยไปปั่นจักรยานเล่น..พิเรนเข้ามาเส้นทางบ้านพัก ผบ.สอ.รฝ. และ บ้านพักรับรอง ผบ.ทร.ซะงั้น..เกือบทำให้ทหารเวรเฝ้าป้อมอีกฝั่งหนึ่งรับกรรมเสียแล้วครับ.. (ก็ฝั่งที่ผมปั่นขึ้นมามันไม่มีป้อมทหารเวรนี่นา )


พยายามหาที่ตั้งกล้องเพื่อถ่ายภาพ(บริเวณที่เขาหวงห้าม)..เส้นทางนี้สวยงามน่าปั่นครับ เลาะริมทะเลไปลงอีกฟากหนึ่งได้ .. จะเห็นเมืองสัตหีบอยู่ด้านขวาของภาพ


"ป้องนภา รักษาฝั่ง"

ก็ปั่นเล่นลงไปอีกทางหนึ่ง ไปคุยกับทหารเวรป้อมอีกด้านหนึ่ง จึงรู้ว่า มันเป็นเขตหวงห้าม เลยปั่นออกไปด้านนั้นเลยไม่ย้อนทางเดิม กลัวกรรมหนักจะไปตกกับทหารเวรซะงั้น.. (ว่าจะไปถ่ายภาพบ้านรับรองผบ.ทร.ซะหน่อยยังไม่ได้ถ่ายเลย )

กลับถึงที่พัก ก็นั่่่งคุยกับลุงฤาษี พี่อ๊อด แล้วใครอีกคนหว่า..จำชื่อไม่ได้ขอโทษทีครับ
เพื่อรอเวลาไปกินข้าวเย็น ระหว่างนั้นก็ตามระเบียบ อาบน้ำ+ซักผ้า ประมาณ 5 โมงเย็นก็ปั่นจักรยานไปกินข้าวกันที่ "ครัวเทียนทะเล"(น่าจะใช่ชื่อนี้) .. นี่คือ "ต้นเทียนทะเล" ครับ เห็นมีอยู่ต้นเดียวบริเวณนั้น..
**ผมปั่นจักรยานเล่นผ่านมาที่นี่เมื่อบ่ายแล้วครั้งหนึ่ง เห็นเขาจัดเตรียมอะไรๆเยอะแยะก็ไม่นึกว่า ของนักปั่นงานนี้**


อาหารดี คนกินชอบ ครับ..
กองทัพเดินด้วยเท้าครับ..แต่ท้องต้องอิ่มเพื่อมีพลัง โดยเฉพาะนักปั่นทั้งหลาย


หลังจาก ข้าวเรียงเมล็ดในกระเพาะ และ ย่อยไปได้นิดหน่อย ก็มีการสัมมนากันนิดหน่อยครับ เกี่ยวกับ "โครงการปั่นจักรยานกู็วิกฤต คืนชีวิตให้ท้องทะเลไทย" .. วิทยากร ซึ่งเป็นผู้นำชุมชนและกลุ่มรณรงค์เพื่ออนุรักษ์ ฟื้นฟู ท้องทะเลไทยจากพื้นที่ต่างๆริมฝั่งทะเลไทย...ที่จะเป็นเจ้าภาพในช่วงงานปั่นจักยาน 3-11 ตุลาคม 2555 ตั้งแต่ สอ.รฝ.สัตหับ ไป ชุมพร .. ที่มาวันนี้เป็นตัวแทนจาก บางละมุง สมุทรปราการ บางขุนเทียน ฯ



เผื่อใครสนใจ..
อันนี้ ใบสมัคร "โครงการปั่นจักรยานกู้วิกฤต คืนชีวิตให้ท้องทะเลไทย
ฟื้นฟูลุ่มน้ำและท้องทะเล (ชลบุรี-ชุมพร) ระหว่าง ๓ – ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๕" ครับ..
มีรายละเอียดอยู่ด้านในแล้ว..http://www.tempf.com/getfile.php?id=135 ... fe2be9d7ae
เห็นว่ารับแค่ 150 คนเท่านั้น..มีเบอร์โทรไปสอบถามได้ครับ
**ได้ข่าวจากน้องในเฟสบุ๊ก(จริงเท็จอย่างไรไม่ทราบ) ว่า คนเก่า(คือ คนที่เคยไปกับโครงการฯเมื่อเดือนมีนาคมน่ะครับ)สมัครมาแล้ว 70 คน**

วันที่ 1 สิงหาคม 2555
วันนี้อ.ยักษ์(ดร.วิวัฒน์ ศัลยกำธร)นัดชาวจักรยานที่พักที่สอ.รฝ.ด้วยรหัส 5-6-7
ก็ไม่ได้เคร่งครัดเวลามากหรอกครับ สบายๆ..ไปๆมาๆกว่าจะปั่นไปกินข้าวเช้าก็ร่วม 7 โมงเช้าแล้ว..


ถ่ายภาพหมู่นิดหน่อย หลังอาหารเช้า..


มารวมตัว ณ บริเวณที่จัดงาน กับ นักปั่นท้องที่สัตหีบและใกล้เคียงอีกหลายร้อยคัน..










งานใหญ่ของสอ.รฝ.เลยครับ..เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 12 ส.ค.ปีนี้






มีการวางไข่เต่าเพื่อเพาะในหลุมบนหาดทรายใกล้กับศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าด้วย


แล้วก็ปล่อยเต่าทะเลด้วยครับ..


เด็กๆมองเต่าตัวน้อยอย่างสนใจ อยากจะปล่อยเต่ามาก..




ผมปล่อยตัวนี้ครับ..



คนเยอะ..ทั้งข้าราชการทหารเรือ ประชาชน นักเรียน นักปั่นจักรยาน ฯ

หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง(สอ.รฝ.) ร่วมกับ นักปั่นจักรยานสะพานบุญ เครือข่ายกสิกรรมธรรมชาติ สถาบันเศรษฐกิจพอเพียง และครอบครัวข่าวเด็ก และสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง ๓ จัดโครงการ “ปั่นจักรยานกู้วิกฤติ คืนชีวิตให้ท้องทะเลไทย” ขึ้น เพื่อรณรงค์ให้ข้าราชการ ครอบครัว และประชาชนในพื้นที่สัตหีบไม่ทิ้งขยะและของเสียลงสู่น้ำทะเล โดยมี...พลเรือเอก ฆนัท ทองพูล ผู้บัญชาการกองเรือยุทธการ เป็นประธานในพิธีเปิดโครงการฯ ณ ศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเล หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง
**พอดีผมไปอยู่ท้ายแถว เลยไม่ได้ถ่ายภาพตอนเปิด ถาพนี้เอามาจากเวบของทหารเรือ http://www3.navy.mi.th/index.php/main/d ... ent_id/312 **


มัวแต่ช้า และ ถ่ายภาพเกือบตามกลุ่มหน้าไม่ทัน..


แต่ก็มีคนอยู่ด้านหลังบ้าง..






ออกมาถนนสุขุมวิทแล้ว


ประมาณ 11 โมงครึ่ง..แวะเข้าพักกินของว่างที่วัดสัตหีบ


นั่งพักสักครู่..นึกได้ อ้าวนี่วัด"หลวงพ่ออี๋"นี่นา..เลยเดินไปกราบไหว้
นึกว่าไม่มีใคร ก็ไปเจอลุงฤาษีอีกคนเดียวเท่านั้น

หลังจากนั้น ก็ปั่นผ่านย่านตลาดเพื่อปชส.การอนุรักษ์ทะเลไทย ผ่านถนนเลีบยทะเลมาเข้าเขตทหารเรือทางด้านอ่าวดงตาล แล้วกลับมากินข้าวกลางวันที่ครัวเทียนทะเลที่เดิม..
หลังจากนั้นมีกิจกรรมปาลูกบอลบำบัดน้ำเสียลงทะเล แต่ผมไม่ได้อยู่ร่วม เพราะกลับบ้านพักไปก่อนเพื่อเก็บของ..ออกเดินทางตามเส้นทางที่ได้วางไว้

กลับมาอาบน้ำเสร็จ ว่าจะเก็บของกลับนอนเอาแรงแบบกึ่งหลับกึ่งตื่นไม่เต็มตานักจนคณะนักปั่นที่เหลือกลับมาถึงบ้านพักเพื่อเก็บของรอขึ้นรถของทหารเรือที่จะไปส่งที่กรุงเทพฯเวลา 16 น....

ประมาณเกือบบ่าย 3 โมง..ผมถึงได้ร่ำลาผู้อาวุโสต่างๆเพื่อออกเดินทางต่อตามแผน..ในใจเริ่มคิดว่า เหลือเวลาอีกไม่กี่ชั่วโมงจะไปได้ถึงไหน..ขอนอนต่อที่นี่อีกสักคืนดีไม๊.."ช่างมันเถอะ ไปหา(ตาย)เอาดาบหน้า" ผมคิดอย่างนั้น...ดูจากแผนที่แล้วผมกะว่า คงไปไม่ไกลกว่า"เขาไม้แ้ก้ว"แน่นอน**แต่ในความคิดของสมองยังมีแผนสำรอง คือ ไปนอนบ้านเพื่อนที่พัทยาหนึ่งคืน**

เริ่มปั่นหนีความกดอากาศในระดับน้ำทะเลแล้วครับ
ออกมาจากเขตทหารเรือ ก็ปั่นไปเรื่อยๆครับ...ตามเส้นทางที่วางไว้แล้ว คือ ปั่นตามทางหลวงหมายเลข 3(สุขุมวิท)ไปผ่านแยกพลูตาหลวง เข้า ทางหลวงหมายเลข 331 แล้วก็ตียาวขึ้นไปเรื่อยๆใกล้ค่ำที่ไหนก็ค่อยหาที่นอน

พื้นที่ที่ผ่านส่วนใหญ่บนทางหลวงหมายเลข 331 นี้จะเป็นไร่อ้อย ไร่สัปรด และ โรงงาน นิคมอุตสาหกรรม ให้ได้เห็นได้สัมผัสรับรู้ถึงการพัฒนาของเขตอุตสาหกรรมภาคตะวันออกโดยเฉพาะ...เส้นทางนี้มีรถบรรทุกวิ่งกันมาก เพราะเป็นเส้นเชื่อมต่อไปสู่จังหวัดอื่นๆได้มากมาย เช่น ฉะเชิงเทรา ปราจีนบุรี และ ขึ้นยาวเชื่อมต่อไปถึงทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.. ช่วงจากพลูตาหลวงจนถึงสี่แยกตัดกับทางหลวงหมายเลข 36(สามแยกกระทิงลาย-ระยอง)จะเป็น 2 เลน จากนั้นไปจะเป็นถนน 4 เลนตลอด

ในใจยังคิดว่า จะโทรไปบอกเพื่อนว่า วันนี้จะไปพักด้วยหนึ่งคืน...แต่ก็เปลี่ยนใจ เพราะกลัวพรุ่งนี้จะหมดสภาพจากการเลี้ยงต้อนรับของเพื่อนที่ไม่ได้เจอะกันนานพอสมควร
จนมาถึงเขตต.เขาไม้แก้วราวบ่าย 5 โมงเย็นแล้ว วัดเขาไม้แก้วก็น่าจะพักได้..แต่ก็ผ่านไป(จริงๆแล้วทุกวัดเข้าไปเถอะครับ พระท่านมีเมตตาเสมอ) จนไปคุยกับพี่คนหนึ่ง..ถามแกว่านอกจากวัดไม้แก้วที่ผ่านมาแล้ว มีวัดไหนอีกไม๊ครับ..แกก็บอกว่า มี"วัดสายสุคนธ์" ไปอีกประมาณ 5 กม.อยู่ช่วงขึ้นเนินเขาไปหน่อยขวามือ..เห็นว่ายังไม่เย็นมากนัก ปั่นไปวัดนี้ดีกว่า อยู่ห่างเขตชุมชนของเขาไม้แก้วด้วย(ผมชอบวัดที่เงียบๆสงบๆน่ะครับ..แต่ใจจริงไม่ชอบนอนวัดเท่าไหร่..)

พอได้ระยะและขึ้นเนินเขา ก็มองไปฝั่งขวาเสมอ เพราะเขาบอกว่าวัดอยู่ฝั่งโน้น..
ก็เห็นป้ายเห็นธง คิดว่าใช่แน่เพราะไม่มีวัดในระแวกนี้แล้ว
กลับกลายเป็นชื่อ "สำนักสงฆ์สายสุคนธ์"..ยังงงๆเหมือนกันครับ แต่ก็ตัดสินใจว่า จะวัด หรือ สำนักสงฆ์ นอนหมดหละ


ต้องไหลรถลงเนินเขาทางเป็นลูกรังบ้าง หินลอยบ้างเข้าไปที่วัดประมาณ 2 กม.ครับ..
ไปถึงไม่รอช้าครับ..ถามหาเจ้าอาวาสจากเณรรูปหนึ่ง อาจารย์เจ้าอาวาสก็ซักถามความเป็นมาเป็นไปของเราก่อนหละครับ ซึ่งเป็นเรื่องปกติ อันนี้ผมไม่อึดอัดแถมชอบอยู่แล้ว..แล้วก็ชี้ให้นอนในศาลาเล็กๆที่ประดิษฐานพระสีวลีองค์เท่าตัวคน..ผมเลยสบายได้นอนใกล้พระ

พูดถึง"สำนักสงฆ์สายสุคนธ์" จากที่ผมดูสถานที่ก็กว้างขวาง มีโบสถ์หลังใหญ่สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ศาลาการเปรียญก็ใหญ่โต แต่ทำไมยังไม่ได้ยกฐานะเป็น"วัด" จากที่สังเกตมีพระอยู่ 2-3 รูป มีเณรอยู่ 2 รูป ..และ ผมได้พูดคุยกับเจ้าอาวาส และ ทหารเรือนายหนึ่งที่บ้านอยู่ใกล้ๆวัดและดูแล้วน่าจะเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่ในการสร้างสำนักสงฆ์นี้..บอกว่า ทำเรื่องขอไปนานแล้ว แต่ยังไม่ได้รับหนังสือตราตั้งให้ยกฐานะเป็นวัดเลย..

ที่นอนของผมคืนนี้ครับ..




กว่าจะกางเต๊นท์เสร็จได้ใช้เวลานานพอดูครับ เพราะพระหนุ่มรูปหนึ่ง และ เณรอีก 2 รูป เดินเข้ามาพูดคุยด้วย สอบถามความเป็นมาเป็นไปของผมเหมือนกัน ด้วยความสงสัยในการเดินทางปั่นจักรยานท่องเที่ยวแบบนี้..แต่ที่ไหนได้ เล่นมาทีละรูป และ ถามที่ละคนๆละครั้ง เลยต้องตอบคำถามซ้ำไปตลอด แต่ก็เป็นที่เฮฮากันไประหว่างผมกับพระและเณรที่เข้ามาสอบถาม
อาบน้ำซักผ้าเสร็จ ก็มาหุงข้าวกิน และ พูดคุยกับทหารเรือคนที่บอกไปเบื้องต้นแล้ว

ปั่นตั้งแต่ลงรถไฟที่สถานีพลูตาหลวง ปั่นในงานที่สอ.รฝ. และ ปั่นมาถึง"วัดสายสุคนธ์" ก็ได้ระยะเท่านี้ครับ
มาครั้งนี้สังเกตตัวผมเอง ความเร็วในการปั่นชอบไปแช่อยู่ประมาณ 17-19 กม./ชม.เท่านั้น (ก่อนนี้ชอบแช่อยู่ประมาณ 20-25 กม./ชม.) หรือ เพราะอ่อนซ้อม



ประมาณนี้ครับ..

วันพฤหัสบดีที่ 2 สิงหาคม 2555

เมื่อวาน..ระหว่างรอข้าวมื้อเย็นสุกได้ที่ ผมก็เอาแผนที่มาดูเส้นทางของวันนี้ไปด้วย กะประมาณดูแล้วหากไปในเส้นทางเดิม คือ เข้าไปเที่ยวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไนยท่าจะไม่ทันกาลงาน"ปั่นเพื่อน้อง"ที่โคราชเป็นแน่แท้(ตั้งใจให้ถึงสักบ่า่ยๆของวันที่ 4 ส.ค.) .. จะปั่นไปให้ถึงอช.ทับลานก็ดูจะระยะไกลเกินไปสำหรับ"นิสัยการปั่นของผม" .. จะนอนแถว"เขาหินซ้อน"ก็ดูจะใกล้ไปหน่อย .. เส้นทางช่วงนี้ก็น่าจะยังไม่ใช่เขาสูงชัน ส่วนใหญ่น่าจะทางราบ อาจมีลักษณะคล้าย"ควน"ทางภาคใต้แต่ก็ไม่น่าจะชันเท่า .. กะว่าไปหาที่นอนก่อนถึงตัวอำเภอกบินทร์บุรีแล้วกันตรงไหนก็ได้

วันนี้..ยังเกาะไปบนเส้นทางเดิม(331)ครับ เพื่อไปตัดเข้าทางหลวง 304 แถวอ.พนมสารคาม จ.ฉะเชิงเทรา ทางหลวงเส้นนี้(304)จะตัดผ่าน อ.กบินทร์บุรี อ.นาดี อ.วังน้ำเขียว อ.ปักธงชัย ไปสิ้นสุดที่ อ.เมือง จ.นครราชสีมา

ออกจากวัดเมื่อเวลาราว 6 โมงครึ่ง..ไม่ได้กินอะไรเลย ปั่นจักรยานมาจนเวลา 7 โมงครึ่งก็จอดพักเอาข้าวที่หุงเผื่อไว้จากมื้อเย็นเมื่อวานออกมากินเป็นอาหารเช้าเพิ่มเติมคาร์โบไฮเดรตก่อนครับ ระหว่างจอดรถพัก ก็ตามระเบียบ ตากผ้าไปด้วย.. เพราะเมื่อคืนผ้าที่ตากไว้โดนฝนสาดเอา..


อย่างที่บอกไว้แล้ว เส้นทางนี้ส่วนใหญ่จะปลูกอ้อย สัปรด
แต่ก็มีโรงงาน และ นิคมอุตสาหกรรม มากมายตลอดทางเช่นกัน


ไปนั่งติดฝนคุยกับตำรวจยศร้อยตรีเสียเกือบ 2 ชั่วโมง(อายุมากแล้ว..น่าจะเพิ่งเลื่อนขั้นมาจากนายดาบ) อยู่ตรงป้อมตำรวจสี่แยกเข้าเมืองพนมสารคาม(หากเลี้ยวขวาจะไปผ่าน อ.สนามชัยเขต เขาอ่างฤาไนย และไปออก อ.วังน้ำเย็น) .. แรกๆแกก็คุยเหมือนไม่รับแขกหรอก ไอ้ผมก็ยังขี้เกียจออกปั่นลุยฝนไป เลยนั่งคุยกับแกจนผ่านไปสักระยะก็พอคุยกันได้เฮฮาคล่องขึ้นนิดนึง ..
เกือบบ่าย 2 เห็นฝนมันตกๆหยุดๆมาหลายรอบแล้ว เลยขอลาท่านนายร้อยขี่ต่อมา .. เส้นทางส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้หละครับ มีเนินที่ไม่ชันให้ไต่ยาวๆแบบนี้เยอะ..


พอบ่าย 2 โมงเหลือระยะที่ต้องปั่นอีกไม่ไกลแล้ว กะไว้ว่า พอเหลือ 10 กม.ก่อนถึงอ.กบินทร์บุรีจะเริ่มหาที่นอน


แล้วก็ตัดสินใจแบบทันทีทันใด..เลี้ยวซ้ายเข้าวัดหนองคล้าเมื่อเวลาประมาณบ่าย 5 โมงเย็น
วันนี้นอนวัดอีกแล้ว.. ได้ศาลานอนคนเดียวเลย(มีรถกระบะเร่ขายของเข้ามา 2 คันเห็นว่าจะมานอน..ไปๆมาๆกลับไปหาที่อื่นนอนแทน)

วันศุกร์ที่ 3 สิงหาคม 2555

เมื่อวาน..ปั่นมาได้เกือบ 140 กม. ไหงเยอะขนาดนั้น..
อย่างที่บอกไปแล้วครับ...เส้นทางเมื่อวานไม่ลำบากในการปั่นจักรยาน แถมไม่ได้แวะถ่ายรูปเท่าไหร่ ก็เลยปั่นได้ระยะมาขนาดนี้


วันนี้..ตั้งใจว่าไปนอนเล่นที่อช.ทับลานสักคืนดีกว่า แล้ว พรุ่งนี้ค่อยดิ่งเข้าโคราชสักบ่ายแก่ๆ
ออกจากวัดก็เกือบ 7 นาฬิกาเข้าไปแล้ว ไปอาศัยกินข้าวเช้าที่ตัวอ.กบินทร์บุรีเอา แล้วมุ่งหน้าตามทางหลวงหมายเลข 304 ต่อไปครับ .. ปรากฏว่า ผมไปจอดพักที่ปั๊มน้ำมันตรงข้ามที่ทำการอช.ทับลานตอนเกือบ 11 นาฬิกา .. "เอาไงดี..ปั่นมาได้ไม่เท่าไหร่เอง" .. เลยเปลี่ยนแผนปั่นจักรยานต่อไปอีกสักระยะ โดยอาจไปหาที่นอนแถวอ.วังน้ำเขียว หรือ ระยะที่ให้เหลือระยะทางไปโคราชอีกสัก 70-80 กม. วังน้ำเขียวก็ไปอีกไม่เท่าไหร่เอง อีกอย่าง..หากวันนี้ข้ามเขาสูงไปวังน้ำเขียวได้แล้ว พรุ่งนี้ได้ปั่นสบายๆเข้าโคราช


ราวบ่าย 3 แก่ๆ..หลังจากข้ามเขาชันด้วยการพักทุกๆ 1 กม. (ยาวเท่าไหร่ไม่ได้จำเลยครับ น่าจะสัก 5-6 กม.) และ นอนเล่นที่ศาลาริมทางก่อนจุดสูงสุดของเส้นทางไปพักใหญ่ ก็ได้เวลาดิ่งลงเขายาวประมาณ 9 กม.(ถ้าจำไม่ผิด)ก่อนถึงอ.วังน้ำเขียว .. ดิ่งลงมาได้เพียง 2 กม.ก็เกือบเบรคไม่ทันเหมือนกันครับ..เพราะ เห็นที่นี่..


จะไม่แวะได้ไงครับ...กำลังอยากเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาพอดี .. แวะแล้วไม่ผิดหวังครับ เพราะที่นี่ มีห้องน้ำกว้างขวางหลายห้อง สะอาด(เห็นเจ้าหน้าที่มาทำความสะอาดแต่เช้า) แถมมีศาลาให้นั่งพักหลายศาลา มีสนามเด็กเล่นอีกต่างหาก..
นั่งพักสักครู่..เอาหละหวา..นอนพักแรมที่นี่แล้วกันคืนนี้.. เพราะพรุ่งนี้ก็เหลือระยะอีกเพียง 80 กว่ากม.เท่านั้น
วันนี้.จึงปั่นจักรยานมาได้ 90 กว่าโล..ถือว่าไม่ขี้เหร่