ThaiMTB.com

It’s okay to wear whatever works for your lifestyle.
http://bikeyface.com/2012/06/28/dressing/

คิดเช่นเดียวกับ พี่ Dhandranunda ครับ ไฟแรงๆที่คนส่วนใหญ่ใช้ในบ้านเรามันก็ระดับธรรมดาครับ
ราวๆ 5-600ลูเมน เทียบไฟรถไม่ได้ครับ คนละเรื่องกันเลย ฉะนั้นคงไม่มีใครตาบอดจากไฟจักรยาน
เพราะไฟซีน่อนนั่นล่ะแรงกว่าไฟจักรยานตั้งไม่รู้กี่เท่า ตายังไม่บอดกันเลยครับ แถมตอนนี้มีตัดหมอกหลังอีก สุดๆไปเลย

ผมก้ออีกคนคับ ชอบไฟสว่างใส่ทีห้าหกอัน อยากให้รถคันอื่นๆเห็นเราชัดๆกลัวเหมือนกันคับ ปลอดภัยทั้งเค้าทั้งเรา

หมวก, ถุงมือ จำเป็นต้องมีครับ

ชุดธรรดา สวมหมวกก็พอ

เสื้อจักรยานก็ดีครับ ระบายความร้อน เหงื่อ ไม่ค่อยเก็บกลิ่น ซักง่าย แห้งเร็ว เลือกที่ไม่ต้องมีชื่อทีมก็มี สวมแล้วจะเหมือนเสื้อกีฬาทั่วๆ ไป(ยกเว้นมีกระเป๋าหลังและมีแถบยางยืดที่ขอบเอว)

ผมคิดตรงกันข้ามนิดหน่อยน่ะครับ
คนเดินถนนคงไม่เครียดเรื่องไฟเรา
แต่ รถที่อยู่หลังเรา น่าจะเครียดมากถ้าเราใช้ไฟท้ายแรงสูงครับ ยิ่งระดับที่นั่งของรถยนต์ยิ่งหัวตรงกับไฟท้ายเราเปะเลยมั้ง
จักรยานปั่นไกล้ๆกันหัวอยู่สูงจึงไม่แสบตา แต่ถ้าในซอยหรือรถติดๆ รถยนต์จะต้องทนแสงแรงๆจากไฟท้ายเรา ตลอดทาง ไม่มีทางหนีต้องหันหน้าหลบอย่างเดียว
ผมว่า เขาคงเครียดพอสมควรเลยครับ ผมเจอคนเอามาส่องไส่หน้ายังเครียดเลย ไฟท้ายแรงๆเนี่ย
ส่วนไฟหน้า รถยนต์ไม่น่าเครียดนะ ที่เครียด คงจะเป็นคนเดินเท้า ผมเองก็เคยเป็นคนชอบเดิน บางทีก็ไม่สบอารมณ์กับรถยนต์ รถเครื่อง ไฟสูงพอสมควร
แต่จักรยานไฟสูงยังไม่เคยเจอครับ เจอแต่ไฟแว๊บๆๆ (แต่ผมใช้นะ ไฟซูม ปั่นๆไป คนเดินไม่ค่อยพอใจเหมือนกัน)

ส่วนเสื้อผ้า ชุดลำลอง ใช้ได้ต่อเมื่อปั่นท่าแม่บ้าน หรือ ปั่นแบบปล่อยฟรี เท่านั้นอ่ะครับ
ถ้าปั่นแบบออกกำลังกาย หรือ ซอยรอบขาเมื่อไร.. เหงื่อแตกเน่าทั้งตัว เสื้อธรรมดาอมเหงื่อไว้ ทั้งคันทั้งเหม็นทั้งร้อนทั้งชื้น ไม่ไหวล่ะครับ ยังไงก็ต้องใช้เสื้อจักรยานไม่ก็เสื้อบอล กางเกงผมใช้3ส่วนครับ ชอบตูดเปลือยๆ เลยไ่ม่ใช้กางเกงจักรยาน

ไฟจักรยานเบามากครับ เอาจากมุมมองคนขับรถ ผมก็คนขับรถคนนึง ผมบอกเลยว่ามันเบาจริงๆ เจอเป็นกลุ่มผมยังไม่รู้สึกอะไร เพราะมันต้อง
สวนกับไฟรถด้วย แถมผ่านฟิล์มอีก คือมันธรรมดาอ่ะครับ ไฟเบรครถยังแรงกว่าเยอะ ส่วนไฟตัดหมอกหลังรถอย่าพูดถึงเลยโครตแรงครับ

เรื่องการแต่งกาย เมื่อก่อนก็รู้สึกอายครับ แต่เดี๋ยวนี้ไม่สนล่ะ จัดเต็ม

ให้ความสำคัญกับไฟครับ กลางคืนไฟไม่ติด ไม่ปั่นเด็ดขาด

เมื่อก่อนผมกดไฟหน้าจักรยานลงพื้น กลัวไฟแยงตา ผมติดสองดวง

แต่ตอนนี้ ผมยกไฟขึ้นระดับสายตาเลย แต่ก็กลัวคนหน้ามืดเซมาหาเหมือนกัน

ไฟหน้าผมอย่างแรง ไม่ปล่อยให้ถ่านอ่อนด้วย

ชุดจักรยานอย่าให้มากเกิน

บางคนใส่มาก ๆ แล้วดูเหมอืนจิ้งเหลน

คนอื่นบนถนนก็มองคนปั่นจักรยานว่าเป็นตัวประหลาดขึ้นไปทุกวัน

ต้องแต่งตัวแบบนั้นเท่านั้นถึงจะปั่นจักรยานได้

ถ้าอย่างงี้ขี่รถไม่ดีกว่าหรือ ไม่ต้องเปลี่ยนชุด

ตัวเองเลยยึดหลัก ชุดธรรมดา เน้นกางเกงขาสั้นเสื้อกล้าม

ไม่ให้ขากางเกงเข้าไปปั่นในโซ่เป็นพอ ส่วนเสื้อกล้ามก็ระบายเหงื่อ แห้งไว หน่อย

แม้จะเป็น lycra lover กับเค้านิด ๆ แต่ให้ใส่ปั่นคงไม่อ่ะ เพราะมันต้องซื้อหา วุ่นวาย

และกลายเป้นตัวประหลาดในสายตาคนอื่น....ผมมองดู พี่ รปภ. แม่บ้าน พนักงาน PC

เค้าไม่ต้องมีชุดจักรยานหรืออุปกรณ์เซฟอะไรเค้าก็ยังปั่นกันได้

เข้าใจว่าชุดจักรยานแบบจิ้งเหลนนี่เกิดขึ้นมาเพราะพวกที่ชอบเล่นจักรยานเป็นงานอดิเรกโดยแท้

ประโคมโหมซื้ออุปกรณ์กัน เพราะเริ่มปั่นจักรยานด้วยอาการ phobia (กลัว) ไปหมด

คนเราจะตายมันก็ต้องตายค่ะ ปั่นจักรยานก็ตาย ไม่ปั่นจักรยานก็ตาย

ใส่ชุดเซฟ ใส่หมวก แค่ไหนมันก็ตาย

ถ้าไม่ตาย แค่บาดเจ็บ ก็ถามใจตัวเองว่ายังไหวมั๊ย ถ้ายังไหวก็ลุกขึ้นมาหยิบจักรยานปั่นต่อไป

อย่าไปคิดอาไรมาก

เคยโดนคนจักรยานสวนกันด่าเลยครับว่าไฟแสบตาเค้า ขนาดกดองศาต่ำกว่าระดับสายตาแล้วนะ