ThaiMTB.com

วันนี้ขี่จักรยานไปทำงานวันแรก
ใส่หมวกใส่อะไรพร้อม ขี่มาเรื่อยๆ ใช้ความเร็วสัก 20-25 km/h
ผมขี่บนสุขุมวิท พยายามชิดซ้ายไว้ตลอด
ปรากฏว่ามีเก๋งเลี้ยวซ้ายจะเข้าซอยตัดหน้าผม
เบรคไม่อยู่ครับ (ตกใจไม่กล้ากำเบรคหมดด้วย) โดนเบียด
แฮนด์จักรยานไปขูดกับเสา A ด้านหลังของรถเป็นรอย
ก็เซ็งๆนะครับ ขี่มาอยู่ดีๆ ตัดหน้าเข้าซอยกระชั้นชิดมาก (คงนึกว่าเป็นจักรยานแล้วจะไม่เร็วมั้งครับ)

สุดท้าย จอดเก้ๆกังๆกันทั้งสองฝ่าย ผมรอให้เค้าลงมา เค้าก็ไม่ลง
ทำอะไรไม่ถูกเลยขี่ออกไป
เรียกว่าวันแรกก็เจิมกันเลยทีเดียว

ผมคิดว่า การที่ผมพยายามขี่ซ้ายสุดนี่เลยทำให้รถมองไม่เห็นผมรึเปล่าครับ
ยังไงขอคำแนะนำเรื่องความปลอดภัยด้วยครับ

โดนมาเหมือนกันครับ เบียดจนเราต้องลงจากถนนเลย ดีที่ไม่ตกคูน้ำ

คิดว่าถ้าเห็นมีรถมา ต้องเข้าขวาำไปกลางเลนเลยครับ

เคยคิดว่าอยู่ซ้าย เขาคงตามหลังเรื่อยๆ

แต่ความจริง ไม่มีใครทนขับตามเราได้เลย

มีแต่คนขับมาเทียบ ซักพักก็เบียด . . . ถุยชีวิต

เส้นสุขุมวิทรถเยอะครับ ระวังหน่อยก็ดีครับเห็นไม่ท่าไม่ค่อยดีก็ชะลอเลยครับ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ครับ

บนถนนสุขุมวิท 20-25 สำหรับผมถือว่าเร็วนะครับ ยังไงก็โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก ทางเจ้าของรถก็คงจะรู้ตัวว่า
เลี้ยวกระทันหัน หรือว่ามองแล้วแต่ไม่เห็นเพราะพอดีไปอยู่ในมุมบอดของกระจกมองหลังและมองข้าง
ขี่รถในเมือง ถึงปากซอยทุกซอย พยายามบีบเบรคชะลอรถนะครับ ไม่รู้ว่าจะโผล่มาจาก ในซอยหรือจะเลี้ยวเข้าซอยเมื่อไหร่

การขี่รถซ้ายสุดในสภาพการจราจร ควรจะพยายามเหลือบหางตาขวามองข้างขวาหลังเป็นระยะๆ โดยไม่ต้องหันศีรษะครับ จะได้เห็นระยะของรถที่จะเข้ามาใกล้เรา
และจะได้ทราบว่าเค้าจะมาเข้าซอยหรือไม่เข้าซอย จะได้ชะลอหรือเร่งความเร็วเพื่อไม่กีดขวางทาง บางช่วงของสุขุมวิทผมก็ต้องกระโดดไปปั่นบนทางเท้าครับ เพราะมีเลนจักรยานอยู่ แต่ก็ต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวในการหลบหลีกคนเดินเท้า รถเข็น และก็ป้ายโฆษณา ผมเองทั้งขับรถและขี่จักรยานบนถนนเส้นนี้ บางครั้งก็เข้าใจคนขับรถนะครับ ตัวเองเคยขับแล้วเจอจักรยานปั่นมาเลนซ้าย พอจะเลี้ยวเข้าซอย บางท่ีต้องชะลอเพื่อให้จักรยานไปก่อนก็มีครับ เพราะหากแซงไปแล้วเข้าซอย
บางทีเกิดภาวะ "​ คิดว่าจะชะลอให้ "​ โดยทั้งสองฝ่าย สุดท้ายชนกันเองครับ

อย่าท้อแท้ครับ เป็นกำลังใจให้ เรื่องอุบัติเหตุผมก็โดนมาไม่ใช่น้อย แต่ไม่เข็ด

ประสบการณ์จะสอนเราครับ สู้ๆ

รูปแบบการใช้ถนนใน กทม. ไม่มีกฏตายตัวครับ ประสพการณ์จะสอนเราเอง

มีกระทู้หนึ่งในเวป Pantip.com นานมาแล้ว มีคนใช้มอเตอร์ไซด์คันหนึ่ง ทดลองขับชิดซ้ายตามกฏจราจรปรากฏว่า "เกือบตาย" โดนรถใหญ่ เบียด-เฉี่ยว ปาดหน้าตลอด เขาเลยสรุปว่านิสัยการขับขี่มอเตอร์ไซด์ในปัจจุบันที่เห็นกันบ่อยๆ เป็นเพราะ "ความจำเป็นบังคับ" แล้วคนที่ขับผิดกฏมักจะ "รอดตาย" เสียด้วย

เอาแค่ถูกกฏแต่อย่า "เถรตรง" ดีกว่าครับ ปากซอยที่มีรถยนต์เลี้ยวเข้า-ออกหนาแน่น ผมมักเบนออกไปอยู่กลางหรือชิดขวาสุดของเลนครับ ค่อยๆ เบนนะครับ อย่างเปลี่ยนตำแหน่งบนถนนแบบกะทันหันเพราะจะถูกรถยนต์หรือมอเตอร์ไซด์เฉี่ยวชนได้ครับ

้เหุตผลมีนิดเดียวครับ

1. รถยนต์ที่ "ทิ่มหน้า" ออกจากซอยจะไม่มีระยะหรือจังหวะ "ตัดหน้า" เราออกมาได้ครับและ

2. รถยนต์ที่คิดจะแซงขวาจักรยานแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าซอยจะมีความเสี่ยงเพิ่มอีก 2 เท่า เนื่องจากต้องแซงเราออกไป "คร่อม" ในเลนกลาง เสี่ยงที่จะถูกรถยนต์ในเลนกลาง "เฉี้ยว" และเสี่ยงที่จะถูก "เสียบ" แย่งเลี้ยวจากรถยนต์ที่ตามหลังจักรยานครับ

แต่ไม่ใช่ว่าวิธีแบบนี้จะใช้ได้ตลอดไป ต้องดูเหตุการณ์เฉพาะหน้าเป็นองค์ประกอบการตัดสินใจด้วยครับ

บนถนนสุขุมวิทที่รถยนต์หนาแน่นมาก และเลนบนถนนที่พื้นที่น้อยอาจจะใช้วิธีแบบนี้ไม่ได้นอกจากปั่นฯ ให้ช้าลงและใช้ความระวังมากขึ้นเท่านั้นเองครับ

โดนสอนมาเหมือนกันว่าอย่าไปชิดซ้ายสุด ให้อยู่กลางๆเลนหรือค่อนมาทางขวามากหน่อย เผื่อที่ทางซ้ายไว้หลบได้ด้วย
ขี่จักรยานบางทีก็เหมือนเล่นโกะหรือขับเครื่องบินรบ ต้องถือครองพื้นที่ให้ได้ประมาณนึง อย่าไปปิดทางถอยตัวเอง

เมื่อก่อนก็โดนปาดโดนเบียดบ่อย ตอนนี้ถ้าเราต้องผ่านซอยที่คาดว่าจะมีรถเลี้ยวซ้ายเข้าบ่อยผมจะพยายามปั่นออกด้านขวาเล็กน้อยและให้สัญญาณมือทางขวาเหมือนเราจะ
เลี้ยวขวาจะทำให้รถที่ตามเรามาสังเกตุได้ง่าย ปั่นผ่านปากซอยได้สะดวกครับ แต่ต้องลดความเร็วลงนะครับ

ผมก็ปั่นสุขุมวิทเหมือนกัน แต่รถน้อย ลองมาแถวบางปู-คลองด่านวันอาทิตย์ครับ

ในเมืองกรุงผมใช้เส้นทางวิบากบนบาทวิถีเป็นส่วนใหญ่ครับ กลัวรถเฉี่ยวด้วย ได้ขี่ช้าๆชมวิว ดูสาวๆออฟิศได้ใกล้ชิดกว่าบนถนน อิอิ

เคยโดนเหมือนกัน กำเบรคจึ๊กเลย ปลดครีตแทบไม่ทัน
แค้นมาก อยากกลับไปเอารถที่บ้าน มาปาดหน้าคืน ให้หายแค้น

เป็นกำลังใจให้ครับ เดี๋ยวก็ชำนาญเชื่อซิ

ผมปั่นสุขุมวิท ช่วงเอกมัย ถึง บางนาครับผม

เห็นคำแนะนำแล้วรู้สึกว่าผมเองก็ขี่ผิดอยู่หลายอย่าง
เช่น ซ้ายสุดตลอด (เพราะคิดว่าปลอดภัย) แต่พอรถเมลจอดก็เข้าขวาสุดแซงทันที
และคงต้องใช้ความระมัดระวังมากกว่านี้ด้วยในเรื่องความเร็วของตัวเอง

วันนี้ที่ปันครั้งแรกก็เส้นทางจากอ่อนนุช ถึงแบริ่ง และแบริ่งกลับอ่อนนุชครับ

ส่วนปั่นบนทางเท้า ช่วงอ่อนนุชไปถึงบางนา ผมขึ้นปั่นไม่ได้เลยครับ ทางเท้าสูงมาก
อีกทั้งมีคนเดิน แม่ค้า ฯลฯ เลยลงปั่นถนนตลอดทางเลยครับ

ดีครับมีคนปั่นจกย.ไปทำงานเพิ่มขึ้นอย่าเพิ่งท้อครับ
ผมปั่นไปทำงานผ่านเส้นสุขุมวิททุกวันทำงาน บ้างวันรถเยอะ บ้างวันก็โล่ง
ผมชอบปั่นบนฟุตบาตโดดเล่นมันดี ถ้าบนฟุตบาตไม่สะดวกก็ลงปั่นบนถนน
ความเร็วที่ปั่นไม่รู้เพราะเลิกติดไมล์มานานแล้ว บางจังหวะก็ใช้ความเร็วใกล้เคียงกับพาหนะร่วมทางอื่นๆ
ปั่นบนถนนอย่าลังเล อย่าใจลอย ตัดสินใจให้เร็ว
ฝึกใช้เบรคหน้า-หลังให้คล่อง เบรคหน้าจะช่วยหยุดรถได้ดีกว่าเบรคหลัง
แต่ต้องฝึกให้คล่องไม่งั้นลอยข้ามแฮนด์แน่

ปั่นจกย.ในกรุงเทพฯ มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด
รถจกย.ของผมปั่นไปทำงานและปั่นออกทริป

จักรยาน ยิ่งล้มยิ่งเก่งครับ
บนนถนน ยิ่งขายหน้า ยิ่งอาย ก็ยิ่งมั่นใจครับ
ปรกติคนปั่นแรกๆแล้วเจอเรื่องพวกนี้ บางคนเลิกปั่นไปเลยก็มี อย่ายอมแพ้ัมันเด็ดขาดครับ

ปั่นไปทำงานเหมือนกันครับ คลองเตย - ปู่เจ้า แต่เดี๋ยวนี้ส่วนใหญ่จะปั่นเส้นรถรางสายเก่าครับ