ThaiMTB.com

...สรุปผลการผจญภัยนักปั่นจักรยานทัวร์ริ่งโดดเดี่ยว “Solo Cycling Tour in Nepal” ภาค 2 ของเสือออยได้พิชิตขุนเขาที่สูงกว่า 1,500 เมตรกว่า ผ่าน 4 เมืองที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวไม่ใช่แพ็กทัวร์ยอดนิยม ซึ่งเป็นเส้นทางผจญภัยที่สนุกมากทั้งประทับใจมาก ฉันรวบรวมรูปพร้อมเขียนข้อมูลใกล้สำเร็จแล้ว โดยมีเพื่อนนักปั่นเจ้าถิ่น พี่ดีพัก เศรษฐา (Dipak Shrestha) เป็นพี่เลี้ยงให้ฉันได้ขี่จักรยานไปด้วยแค่สองคนเอง เรื่องค่าใช้จ่ายในการเดินทาง 10 วัน หักไป 350 USD จากงบประมาณจำกัดแค่ 700 USD แต่พี่ดีพักเป็นคนจ่ายมากกว่าฉัน เพราะดูแลและให้ความเอ็นดูฉันเป็นพิเศษ ได้รับอาหารเจริญที่ดี ที่พักสะดวกสบาย ไม่มีปัญหาในการสื่อสารภาษาอังกฤษ พอรู้เรื่องบางประโยคสั้นๆ เข้าใจง่าย แถมมีเถียงกันบ้าง พี่ดีพักไม่ถือโกรธฉัน ทำหน้าที่สั่งสอนให้ฉันปรับตัวให้เป็นคนมีสุขภาพดี วางตัวในการกินอาหารให้ถูกหลักอนามัยในช่วงอยู่เนปาล

...แหะๆ ฉันโดนพี่เลี้ยงคุมเรื่องอาหารอย่างเดียว ผลให้ฉันลดความอยาก

วันแรก วันศุกร์ที่ 6 เมษายน 2555 ...บินเดี่ยวสู่กาฐมานฑุ

...ถึงสนามบินนานาชาติตรีภูวัน สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล ในตอนเที่ยงครึ่งกว่า ฉันจูงจักรยานเดินผ่านด่านตรวจเสร็จเรียบร้อยแล้ว มีกลุ่มแบกเป้เที่ยว (Back Packer) กลุ่มคุณดิเรก กับนายคล้าว (จาก Trekkingthai คอม) และเพื่อนใหม่ๆ รู้จักกันด้วย ฉันบอกว่ามีคนมารับแล้ว พวกเราไม่ต้องห่วงฉันนะคะ ...โบกมือบายๆ

...ฉันได้พบคุณราชา ศากยะ (Raja Shakya) เจ้าของบริษัททัวร์ในปาตัน เป็นเพื่อนของคุณอ่อง เจ้าของ บ.ศรัทธาทัวร์ กับคุณธานินทร์๙๙ รู้จักกันดี มารับฉันแล้วพาไปส่งที่พักอยู่ที่วัดไทยกีรติภวัน หรือเรียกชื่อเต็มว่า "วัดไทยนารถ มณฑป ศรี กีรติ วิหาร" (Wat Thai Nagara Mandapa Shree Kirti Vihar) อยู่ที่เมืองกีรติปูร์ (Kirtipur Town) ห่างสนามบินตรีภูวันไปทางเมืองปาตัน ราว 13 กม.

... บันทึกการเดินทางขี่จักรยานทัวร์ริ่งกึ่งวิบาก ฉันได้เรียนรู้มากมาย ขอบอกว่า ที่นี่มีเพื่อนนักปั่นจักรยานเนปาลหลายคน เป็นมิตรมาก ได้เที่ยวสถานที่ที่ไม่มีชื่อขึ้นบรรจุหนังสือคู่มือนักแบกเป้ไทยด้วย ...ฉันก็หลงเสน่ห์บนยอดเขาที่สวยงาม จึงได้กลับมาสู่เนปาลอีกครั้งค่ะ

...เวลาสิบโมง การบินไทยทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสู่เนปาลตั้ง สามชั่วโมงข้างหน้า

หลังจากฝ่าด่านคนแน่นเต็มสนามบินสุวรรณภูมิอย่างที่ในข่าวทีวี หนังสือพิมพ์ ทำอินเช็คนานมาก

ฉันผ่านด่านไม่นานแค่ 2 ชม.เอง ...โอโห....คนเที่ยวนอกประเทศเยอะจัง

หิวววววววว....ตั้งแต่มาเช็คตั๋วการบินไทย แล้วผ่านตรวจหนังสือเสร็จแล้ว

ฉันยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย อดอาหารไปตั้ง 4 ชม. ต้องรอกินอาหารบนเครื่องบินดีกว่า

ก่อนเข้าเนปาล...มีพนักงานการบินไทยแจกใบวีซ่า ใบขาเข้าขาออก ฉันจะต้องกรอกแบบฟอร์มคำขอเข้าเมืองอย่างถูกต้อง และทำวีซ่าที่ฉันทำเสร็จจากสถานฑูตเนปาลใน กทม. เรียบร้อยแล้ว เพียง 875 บาท ถ้ายังไม่ได้ทำวีซ่าเลย ต้องลงมาทำที่สนามบินเนปาล ต้องเสียเงิน 40 USD (1,200 บาท) เสียเวลาเยอะ

ฉันทำพิธีเข้าเมืองเสร็จแล้ว ลงไปข้างล่างรับจักรยานเป็นคันสุดท้าย

ดีที่มีพนักงานการบินไทยเป็นลูกน้องของคุณราชา สั่งให้ตามตัวเสือออยได้ทันที ..โห..ตามประชิดตัวได้ถูกคนแล้วค่ะ

ปล. เรื่องกรอกข้อมูลที่พักในกรุงกาฐมานฑุ จะต้องเขียนระบุว่า โรงแรมที่เข้าพักชื่ออะไร อยู่ไหน
ฉันเขียนที่อยู่บริษัทของคุณราชาไปแทนโรงแรมก็ผ่านวีซ่าได้แล้ว

ถ้าไม่มีชื่อ อาจจะมีปัญหาตอนผ่านตรวจหนังสือก็ว่าได้ค่ะ

ไม่มีปัญหาเรื่องหลงทาง...คุณราชา ศากยะ ขี่มอเตอร์ไซค์พาฉันขี่จักรยานตามไปเส้นทางสู่สามแยกถนน ริง (Ring Rd.) ตัดถนนเล็กแทรกซ่อนใน เกือบหลงเข้าซอยแคบ มุดใต้สะพานข้ามแม่น้ำ สัมผัสสลัมเนปาลตามริมแม่น้ำ แล้วไปถึงเมืองกีรติปูร์

ยอมรับว่า ไกลมาก แต่อยากได้ที่พักฟรีๆ ต้องไปอยู่โน้นๆ ค่ะ

โอ้....ชื่อเมืองกีรติปูร์ เหรอ....มิน่าเป็นเมืองที่มีบ้านเรือนซับซ้อนมากมาย เหมือนสลัมใหญ่ๆ จริงๆ

Kirtipur Town .. เมืองกีรติปูร์

...เป็นเมืองเก่าขึ้นชื่อในประวัติศาสตร์ใกล้เคียงกับเมืองปาตัน เมืองบัตตะปูร์ มีสถานโบราณเล็กๆ ตั้งอยู่บนเนินเขา มองเห็นกรุงกาฐมานฑุได้ชัดเจน อากาศกลางวันร้อน กลางคืนก็หนาววววววว...ต้องรีบอาบน้ำให้ทันสี่โมงเย็นเช่นกัน

ขี่จักรยานขึ้นเนินตั้งแต่ กม.ที่ 9 ไปเรื่อยๆ ลาดชันชันๆ พอหอมปากหอมคอ ได้เหนื่อย ขานิ่มหมดแรงงงงง

เพราะตรงนี้มีเนินให้เล่นเยอะๆ

คุณสังเกตมุมซ้ายมือจะเห็น วัดไทยอยู่บนเนิน มีเจดีย์สีทองอร่าม มองเห็นได้ไกล

ฉันรู้ว่า ใช่ เลย รีบไปให้ทันเวลาที่พี่ดีพักจะมาหาเสือออยในราวห้าโมงเย็น

เรื่องซิมการ์ดมือถือเนปาล

นั่น..ทำเรื่องยุ่งยาก ต้องวานคุณราชา กับเด็กสาวลูกวัดไทยพาฉันไปซื้อซิมการ์ด แล้วทำแบบฟอร์มยื่นขอซื้อซิมมือถืออย่างถูกกฎหมาย ดันฉันอ่านคำข้อเขียนเป็นภาษาเนปาลีล้วนๆ ไม่ออก ต้องให้เด็กสาวเขียนให้ เวลาจะซื้อซิมมือถือจะต้องมีสำเนาเอกสารหน้าพาสปอร์ต กับรูปถ่ายสีหน้าตรง 1 นิ้ว (ดีที่ฉันเตรียมเอามาพอดี) ไปให้คนขายมือถือรับจดทะเบียนเบอร์ใหม่ให้ฉัน บอกว่ารอ 30 นาทีจะพิมพ์เบอร์มือถือพร้อมชื่อเจ้าของคือเสือออยลงระบบเน็ตลงทะเบียนของเว็บค่าย NCELL (คล้ายค่ายมือถือ AIS ไทย) จนกว่าได้รับสัญญาณเปิดเน็ตพร้อมส่ง SMS ได้ทันที

ฉันต้องจ่ายค่าซิมการ์ดไป 100 NRP เอง..เท่ากับจ่ายสี่สิบบาทเอง

ถูกจังค่ะ

แต่ค่าส่ง SMS ครั้งละ 2-5 NRP ถ้าที่เหลือตั้ง 50 NRP ต้องเติมเงินใส่อีกด้วย

** ร้านขายซิมการ์ดมือถือ อยู่ตรงข้ามประตูวัดไทย หาไม่ยากหรอก ถ้ามีป้ายรูปมือถือก็รู้ และเวลาปิดร้านตอนเย็นห้าโมงค่ะ

วัดไทยกีรติภวัน

...เป็นวัดไทยแห่งแรกในเนปาล มีเรียกชื่อเต็มว่า "วัดไทยนารถ มณฑป ศรี กีรติ วิหาร" (Wat Thai Nagara Mandapa Shree Kirti Vihar) อยู่ที่เมืองกีรติปูร์ (Kirtipur Town) ห่างสนามบินตรีภูวันไปทางแยกเมืองปาตัน ราว 13 กม. ตั้งอยู่บนเนินต่างระดับ

วัดนี้ คุณอ่อง เจ้าของบริษัทศรัทธาทัวร์ เป็นโยมผู้อุปถัมภ์วัดไทยมานาน 17 ปีแล้ว มีการบินไทย และคนไทยบริจาคเงินสร้างวัดไทยขึ้นมา ...มีเจ้าอาวาสเป็นพระหนุ่มชื่อ พระด็อกเตอร์ นรวงศ์ สุวุนาติโก (Pra Dr. Narawanr Tamang) ท่านนี้เป็นชาวเนปาลเกิดที่นี่ เคยไปเรียนบวชที่วัดบวรนิเวศวรวิหาร บางลำภู ตั้งแต่ 16 พรรษา เขียนพูดไทยได้ชัดเจน อังกฤษก็เก่ง ไม่เป็นปัญหาสำหรับฉัน

ฉันได้เข้าที่พักเป็นห้องฆราวาสอย่างดี มีเตียงสามที่ ห้องน้ำในตัว หน้าต่างกว้าง มองเห็นวิวเมืองสวยดี มีอาหารให้กินตลอด เพราะเป็นอาหารเพลที่ชาวบ้านถวายให้ตอนเช้า

เดินชมวัดไทยในเมืองกีรติปูร์

... ที่นี่ กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของนักเที่ยวเนปาลมาถ่ายรูปวัดไทย

เวลาเปิด-ปิด ในช่วง 08: 00 - 17:00 น. ให้เฉพาะนักท่องเที่ยวเท่านั้น ทุกวันค่ะ

แต่ไม่มีคนไทยพักที่นี่ มีฉันคนเดียวมาอาศัยกิน นอน หลับในวัดที่นี่

พระ แม่ชี ลูกวัดในวัดที่นี่เป็นพวกเนปาลีหมด

เมื่อเวลาปิดประตูวัดแล้ว ปรากฏชายคนในคราบนักบิดมอเตอร์ไซค์เดินลงมาหาเสือออยถึงห้องพัก รู้ว่าเป็น "พี่ดีพัก เศรษฐา" (Dipak Shrestha) มาพบฉันได้อย่างดีใจมาก บอกว่า "ยูเก่งมากขึ้น พี่ก็ดีใจมาก" และได้พูดคุยปรับทุกข์ พี่ดีพักเขียนใบสั่งให้ฉันเตรียมตัวเดินทางในพรุ่งนี้

นัด 06:00 น. อย่าลืมนะ...เสือออย. พี่ดีพักจะมารับตามสัญญาแล้ว

ดันพี่ดีพัก ตรวจสอบเสื้อผ้า ของใช้ในกระเป๋าของฉัน

... "เฮ้ยๆ ของนี่เอาไปไม่ได้" พี่ดีพักห้ามทำติดนิสัยบ้าหอบฟางเอาไปด้วย จึงหยิบเสื้อผ้าอย่างน้อยแค่สามชุดเอง ไม่เอาหนังสือตำราไปด้วยเนอะ ทิ้งไว้ในห้องชั่วคราวก่อน

เส้นทางไปวัดไทยกีรติภวัน (ตามเส้นสีแดง) จากสนามบินตรีภูวัน ไปทางใต้ แล้วอ้อมไปทางถนนหลัก ระยะทางประมาณ 13 กม. ไม่เกินชั่วโมง

ขอพัก......................คร่อกฟี้ๆ

พรุ่งนี้จะเล่าเรื่องเริ่มเดินทางปั่นจักรยานมาราธอน 125 กม. โปรดติดตามชมด้วยค่ะ