ThaiMTB.com

ทริปนี้มีผู้ร่วมเดินทาง 5 ชีวิต อายุมากสุด ลุงเหรียน 70 ปี น้อยสุด 45 ปี
ทริปนี้ ขาดคุณ กมล ไป 1 คน ยังรักษาตัวอยู่อีกไม่นานคงได้มาร่วมแก๊งอีก ขอให้หายป่วยไวๆครับ
เริ่มล้อหมุนยกแรกที่สามแยก 10 น. แม่สะเรียง อมก๋อย หน่วยพิทักป่า 94 ก.ม
ถึงที่พัก มืดพอดี 18.30 น.วันนี้อากาศไม่ค่อยจะร้อนมาก มีฝนตกตามเส้นทาง เมฆพอจะบังดวงอาทิตย์
ทำให้ 5 นักปั่นไม่ร้อนมาก สภาพทางสวยงาม มีต้นศนสามใบขึ้น มากมาย
ได้รู้จักคุณหนุ่ยและภรรยาเดินทางจาก กทม.กลับมาเยี่ยมบ้านโดยบังเอิน ชวนเชิณให้เราเข้าบ้านก่อนถึง แม่ตื่น
เป็นบ้านของ อ.สงกรานต์ ต้อนรับเราด้วยขนมจีน และขนม น้ำเย็นๆ เราต้องขอขอบพระคุณมา ณ.ที่นี้
ตะเกียบ 3 คัน โช๊ค 2 คัน ล้อ 26 4 คัน ล้อ 700 1 คัน ใส่ยางมาไม่ดูถนนเลย อิอิอิ
ซีรีย์เกาหลี ฝากรูป

ดอกไม่ข้างทาง บานต้อนรับนักท่องเที่ยมที่มาเยือน

ทานอาหารเที่ยงที่อมก๋อย

หน่วยงานตรงนี้ท่านสามารถขอพักแรมได้ แต่เราจะไปต่อให้ถึงจุดหมายของวันนี้

รอชม

เลยบ้านยางเปียงไปก็จะเป็นทางขึ้นดอย 3 ดอย ชันๆ ที่พักเราอยู่ยอดดอย ช้ายลงไปอีก 200 ม.
18 น.ยังไม่ถึงที่หมาย ต้องพักรอลุงเหรียน 30 นาที ก็ยังไม่มา ความมืดเริ่มปกคลุมถั่วพื้นที่
ที่จะพักยังไม่รู้ว่าอีกไกลไหม ให้ลุงจ่าและเสือทวน ไปก่อน ผมก้ปั่นตามหลังไปต้องเปิดไฟ
หน้าหลังไม่เห็นทางแล้ว พอพ้นเนินก็เจอ ทวนปั่นสวนลงมาบอกว่าพบที่พักแล้ว
ผมปั่นลงไปตามที่ ทวนบอก ทิ้งให้ทวน ช่วยดักรอกลัวคนตามมาอีก 2 คนจะเลยไป

ว้าววววว...เดี๋ยวนี้ ลุงก้อง และคณะ โป้งๆชึ่ง.. ถ่ายรูปได้งาม..มากๆๆๆๆค่ะ..ตักข้าวมากิน พร้อมเฝ้าหน้าจอแล้วค่ะ..

เข้าที่พักมีห้องว่าง 2 ห้อง หลังกินบะหมี่ใส่ปลากระป๋องต้มจนอิ่มแล้ว
คุรแดงก้ตามลงมาบอกว่าลุงเหรียนปั่นตามหลังมาแล้ว ทิ่งห่าง 80 เมตร เดียวก็คงลงมา
ให้ ทวนรออยู่ หลังจากนั้น 1 ชั่วโมงผ่านไป ทานทนไม่ไหวที่จะคอยหิวก็หิว เลยลงมาบอกผวกเรา
ว่ายังไม่เห้นลุงเหรียน คุณจ่าเลยอาศาไปตาม ขอเจ้าหน้าที่ขี่มอไซค์ไปส่ง หายไปอีก 2 ชั่วโมง
กลับมาพร้อมหัวหน้าพิทักป่า บอกว่าหาลุงเหรียนไม่เจอ ทำให้ทุกคนเรื่มไม่สบายใจ ลุงเหรียน มือถือก็ไม่พก
ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไง โทรถาม ร .พ และสถานีตำรวจก็ไม่มี จนหมดหนทางตามหา
ผมเลยบอกคืนนี้นอนพักเอาแรงก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ดึกแล้ว สักครู่หัวหน้าขับรถกลับที่พัก
ก็ย้อนกลับมาบอกว่าเจอลุงเหรียนแล้ว แกกางเตีนท์นอนก่อนถึงทางเข้า 200 เมตรเอง
ลุงจ่าไปชวนมานอนด้วยกันก็ไม่ยอมมา เสียเวลาหลับไปหลายชั่วโมง เที่ยงคืนพอดีกว่าจะได้นอน เฮ้ออออ
เหตุการอย่างนี้จะไม่เกิดขึ้นหากมีมิอถือ วันหน้าคนที่ไม่มีมือถือใช้ผมคงจะไม่ชวนไปไหนด้วย
ยอดดอยนี้สวยมาก ตอนเช้าฤดูฝนคงได้ชมทะเลหมอก


กำลังชื่นชมทิวทัศน์สวยงาม

รูปยามเช้าก่อนออกจากที่พัก

อาหารเช้านี้ข้าวต้ม ร้อนๆคล้องคอ ตามด้วยกาแฟร้อนๆ ลุงเหรียนตามลงมา
ขอโทษที่ทำให้ทุงคนเป็นห่วง บอกว่ามันมืดแล้วตามองไม่ค่อนจะเห็นทางเลยหาที่กางเต๊นท์
โถทังแล้วใครจะไปรู้ตามมาติดแล้วก็ เล่นหายไปเฉยๆ



จากจุดนี้ไปอีก 30 ก.ม ไหลลง 20 เรียบและขึ้น ทางไปวัด โฆ๊ะพะโด๊ะ ขึ้นและลง 50 ก.มขึ้น 2 ก.ม ลง 500 เมตร อิอิอิ
ทวน ขาแรงมาด้วย ทัวริ่ง ล้อ 700 --35 พร้อมเดินทาง

คุณจ่ากำลังมัดสัมภาระ

เลยทางเข้าหน่วยพิทักมา 300 ม. ถึงยอกดอย

แม้ลุงแกอายุตั้ง70ยังใจสู้อยู่แต่ก็อดห่วงไม่ได้ทำให้ต้องเสียเวลาพักผ่อนหลายชั้วโมงเชียวทริปครั้งต่อไปลุงก้องคงต้องคิดหนักแล้วครับ

ปล่อยให้รถมันไหลลงนี้มันสนุกจริงๆ อากาศยามเข้าเย็นสบาย ขอวันนี้อย่าร้อนอีกสักวันเถอะฟ้า

มาเกาะไปด้วย..ครับ

ขึ้นวัดโฆ๊ะผะโด๊ะทางไหนครับลุง.....เยี่ยมไปเลยครับห้าเสือตะลุยดอย

ชาวบ้านบอกไปวัดได้ 2 ทาง ทางหน้า โรงเรียนจะไกล้กว่า แต่ทางไม่ดี ทางข้างโรงเรียนไกลแต่ทางดี
เราเลียกทางเข้าข้างดรงเรียน ไม่รู้ว่าคุณ ปานใช้ทางเส้นไหน ลุงรอดูกระทู้ โพสไม่ถึงสักที ลืมโทรถาม
ชาวบ้านบอก 50 ก.ม ก็ไม่ไกล 4-5โมงเย็นคงจะถึง อิอิอิ มันไม่เป็นอย่างที่คิด ร้อนมากอากาศตอนเที่ยง
เสียเวลาพักเยอะไป ขึ้นเขาไม่มีจบซักที น้ำไม่พอกินค้องกินน้ำข้างทาง น้ำจะให้พอต้องคน 6-7 ลิตร
และขอตามหมู่บ้านที่ผ่าน กว่าจะถึงวัด 3 ทุ่มกว่า ดีที่ฝากลุงเหรียนไปกับรถออฟโหลดที่ไปดอย เปเปอร์
บ้านหลังนี้ใช้เฟิองทำรั้ว ตอนนี้ราคาเหล็ก เก่ากิโล 10 กว่า บาท

ขึ้นเขามา 10 กว่าโล ได้น้ำที่ชาวบ้านใช้ดื่มกิน วัวก็ดื่ม เย็นดีลุงขอต้มก่อนแต่ก็ชิมไปหลายอึก
เหม็นกลิ่นโคลน เลยจุดนี้ไป 3-4โล ก็มีหมู่บ้านชาวบ้านยังชวนให้ไปนอนที่หมู่บ้าน

หากเจอทางปูนให้เตรียมออกแรงงัดยาว

รูประหว่างทางไม่รู้หายไปไหน ขอลงเท่าที่จะมีครับ เลยหมู่บ้าน ลงยาว รูปป้ายหมู่บ้านก็หาย

พอถึงจุดนี้ให้ไปทางซ้าย อีก 20 ก.ม ก็จะถึง วัด

ต่อจากนี้ไม่ได้ถ่ายรูปแล้ว เหนื่อย เริ่มมืด ได้แต่เข็นๆปั่นๆ ขึ้นๆลงๆ
เริ่มหิวมีอะไรที่พกก็เอามากิน เจอเด็กหนุ่มชาวบ้านก็สอบถามสภาพเส้นทาง
พอมืดก็ไม้มีคนออกบ้านแล้ว คิดจะกางเตนท์นอนข้างทางหากมีแหล่งน้ำ
พอหุงต้มข้าว หรือบะหมี่ที่พกมา ก็กลัวลุงเหรียนจะคอย อยู่ที่วัดและเป็นห่วง
หากไปไม่ไหวจริงๆก็คงต้องนอนข้างทาง เรา 4 คนลุงเหรียนคงจะวางใจ
รูปบริเวณรอยๆวัด ตอนเช้า ได้พูดคุยกับเจ้าอาวาส เป็นชาวเขา โฆ๊ะพะโด๊ะ แปรว่าพระเจ้าผู้เป็นใหญ่
หรือพระพุธเจ้าองค์ใหญ่ วัดมีอาคารที่รองรับนักแสวงบุณ ได้ เป็นร้อยคน

วันนี้ขึ้นดอยเปเปอร์ จากนั้นก็จะไหลยาว ร่วม 20 กิโลเมตร ก็จะถึงทางดำ
คิดว่าไม่เกิน 10 โมงคงจะถึง ทานข้าวเช้ากาแฟร้อนเข้าห้องน้ำเสร็จ หลังจากถวายปัจจัยแล้ว
เวลา 8 น.ล้อหมุน ขึ้นดอยถึงหน่อยป่าไม้ 5-6 โล