ThaiMTB.com

Dream Hunters กลุ่มคนล่าฝันที่มีใจรักในการปั่นจักรยานเมื่อสุขภาพ ชอบท่องเที่ยวด้วยการปั่นจักรยานทางไกล (touring)
อายุไม่เกี่ยว ขอให้มีจิตใจเด็ดเดี่ยว ฝันให้ไกล แล้วปั่นไปให้ถึง...............................

นั่งรถไฟไปลงชุมพร จากนั้นปั่นเข้าระนอง พังงา และภูเก็ต เเผนการเดินทางทุกกำหนดไว้ หลังจากพูดคุยกัน
มาลงตัวหลังจากที่ลาพักร้อนจากงานประจำได้ บวกกับวันหยุดยาว ช่วงสงกรานต์ 10-15 เมษายน 2555
ตอนเเรกๆคิดว่าจะมีเพื่อนๆ ร่วมปั่น 4-5 คัน แต่บางคน visa ไม่ผ่าน สุดท้าย เหลือกันเพียง 2 คัน กับ คนสอง วัย

Highway 65 พี่ใหญ่ใจดี ของน้องๆ สว ท่านนี้ แม้อายุร่วงเลย หลักหก มาเเล้วห้าปี แต่ อายุเป็นเพียงสิ่งสมมุติ ร่างกายซิของจริง
ตลอดเส้นทาง คดเคี้ยว ขึ้นเเละลงเขา ไม่เป็นอุปสรรค ในการไล่ล่าความฝัน....

Dream Hurnter 36 ร่วมสานฝัน เป็นตัวล่อเป้า ช่วยกระตุกกระตุ้น สนับสนุน และดูเเลกัน จนฝันนั้นกลายเป็นจริง.............


เย็นวันที่ 10 ณ.ชุมทางรถไฟสายใต้ ที่ สถานีรถไฟบางซื่อ พวกเรามาถึงเกือบจะทุ่มเเล้วแต่ยังพอมีเวลาเหลือ หาข้าวหาปลากิน
ก่อนที่รถไฟจะมา ร้านอาหารมีให้เลือกมาก หลายร้านอยู่ แต่เเนะนำร้านเเถว7-11 อร่อยและราคาไม่เเพง เราเลือกที่จะสั่งอาหารจานเดียว
ข้าวกระเพราเนื้อไข่ดาว ตบท้ายด้วยเบียร์เย็นๆ คนละขวด สดชื่นดีจัง

ขบวนรถที่เราจะนำรถจักรยานขึ้นไปเป็น รถด่วน ขบวนที่ 85 ออกจาก สถานีบางซื่อ 19:50 น
ผมได้ทำการจองล่วงหน้าก่อนเดินทางประมาณห้าวัน ตู้นอนเต็มหมด เหลือตู้นั่งพัดลม
ซึ่งเดี๋ยวนี้สบายมาก สามารถจองทาง Internet และจ่ายผ่านบัตรเครดิต
คิดค่าบริการเพียง 20 บาทต่อที่นั่ง ไม่ต้องเสียเวลาไปรับตั๋ว พิมพ์ตั๋วจากเครื่อง printer ได้เลยทีเดียว

ส่วนค่าระวาง รถจักรยานยนต์ไม่เเน่ใจว่าจะเป็นมาตราฐานเดียวกันหรือไม่ เพราะแต่ละครั้งไม่เท่ากัน
วันนี้เสียค่าระวางคันละ 120 บาท รวมขนลงที่ชุมพรให้ด้วย


ป้ายสถานีคือจุดที่ตรงกับตู้สัมภาระ ถ่ายภาพก่อนออกเดินทาง อ้อลืมบอกไป วันนี้รถไฟมาตรงเวลาครับพี่น้อง

Highway 65




Dream Hurnter 36



ที่ตู้สัมภาระจะมีเจ้าหน้าที่รถไฟทำใบค่าระวาง สะดวกสบายมาก




สังเกตุวันนี้มีจักรยานอยู่ที่ตู้นี้หลายคน สอบถามเจ้าหน้าที่ เห็นว่าลงชุมพรเหมือนกัน




พี่เล็กพี่ใหญ่ใจดี นั้งสบายใจ พูดคุยถูกคอกับเจ้าหน้าที่รถไฟ สอบถามได้ใจความ บ้านอยู่ดอนเมืองใกล้ๆ กลู่ม Dream Hurnters นี่เอง จะปลดเกษียณปลายปีนี้

รถไฟไทย ยังคงเอกลักษณ์ไม่เปลี่ยนเเปลง เคยนั่งไปเรียนหนังสือเมื่อเกือบสิบห้าปีก่อน มานั่งวันนี้เหมือนเดิมทุกประการ (ไม่เเน่ใจว่าชมหรือเปล่า )
แนะนำถ้าอยากจะนั่งรถไฟเเล้วนำจักรยานไปปั่นควรจะจองตู้นอนพัดลมหรือเเอร์ก็สุดเเท้แต่กำลังทรัพย์ แต่ไม่เเนะนำชั้นสามเพราะคนจะเยอะมาก ลุกนั่งลำบาก จะทำให้การเดินทางไปปั่นไม่สนุกก็เป็นได้ แต่ถ้าใครไม่คิดอะไรเชิญ ครับ

รถไฟมาถึงสถานีชุมพรตีห้ากว่าๆของวันที่ 11 เมษายน หลังจากเอารถจักรยานลงจากตู้สัมภาระ
สอบถามเส้นทางไปยังสี่เเยกปฐมพร จากเจ้าถิ่นวินมอไซค์ด้านหน้าสถานี มีเส้นทางลัดไม่ผ่าน
ตัวตลาดชุมพร ระยะทาง 5 กม















ปั่นมาได้สักพักก็เเวะหาปั๊มน้ำมัน อาบน้ำล้างหน้า เเปรงฟัน เป็นเสื้อผ้า ตอนเช้าๆ ยังไม่ค่อยมีผู้คนมาใช้บริการ ทำให้สะดวกมากๆในการทำ
ภาระกิจส่วนตัว

ออกเดินทางต่อ วันนี้ พี่เล็กใส่เสื้อทีมตัวใหม่จากสปอนเซอร์รายใหญ่เเละรายเดียวเจ้าของเบียร์ยี่ห้อดัง
เส้นทางจากตัวเมืองชุมพรช่วงเช้าๆ อากาศดี สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านค้า



ไม่นานนัก เราก็ปั่นข้ามสะพานข้ามสี่เเยก ปฐมพร มุ่งหน้าเข้าถนน หมายเลข 4 ระยะทาง 113 กม

ระยะทางเพียง 110 กม ดูเหมือนจะไม่ไกลเท่าไร แต่ทว่า ทางโค้งขึ้นและลงเขาคงจะทำให้เสียเหงื่อกันบ้างล่ะ



สองข้างทาง ธรรมชาติมาก ผู้คนยังดำเนินชีวิตอย่างเรียบง่าย ทำบุญตักบาตรเป็นที่ชินตาสำหรับคนบ้านนอก แต่ในเมืองใหญ่คงจะเห็นไม่บ่อยนัก





13 กม จากสี่เเยกปฐมพร เรามาเจอกับ สองสามีภรรยา นั่งกินกาเเฟอยู่ที่ร้านริมถนนเลยเเวะเข้าไปทักทายสอบถาม
ได้ใจความว่า ผู้ชายข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกลจาก NewYork เป็นครูสอนภาษาอยู่โรงเรียนอินเตอร์เเถวๆบางกระปิ อยู่เมืองไทยมา 4ปี
ส่วนสาวเจ้าคงจะเป็นครูเหมือนกัน แต่ไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านี้ คุยกันไปกันมา ก็ถึงบางอ้อ ว่ามาขบวนเดียวกัน จะไประนองเหมือนกัน
เลยชวนกันปั่นไปด้วยกันซะเลย





ปั่นมาซักพัก เริ่มทิ้งห่างกันกับ อดัม กับ โอ้ สองหนุ่มสาวที่มีหัวใจรักจักรยานเหมือนกัน ดูเเล้วคงปั่นไปไม่ถึงระนองเป็นเเน่เเท้




เส้นทางหมายเลข 4 มีด่านทหารหลายจุด สอบถามได้ความว่า ส่วนใหญ่ตรวจตราพวกหลบหนีเข้าเมือง



จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่น ปั่น ปั่น




ดัน ดัน ดัน

บ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี คือเป้าหมายต่อไป ตั้งอยู่ที่ราบเชิงเขา
สิ่งที่ขึ้นชื่อรือชาก็ คือซาลาเปา สองข้างทางมีให้เลือกลิ้มชิมรส มากมายหลายร้าน






ร้านนี้อร่อยเจ้าประจำ ไม่ว่าจะมาครั้งใดต้องเเวะ อร่อยทั้ง ซาลาเปา ขนมจีบ ข้าวมันไก่ก็รสชาดดี เจ้าของร้านเป็นกันเองยิ้มเเย้มเเจ่มใส

เส้นทางในฝันอีกเส้นที่ยังเป็นฝันอยู่ ดรีมฮันเตอร์อยู่ดอนเมืองตรงไหนครับผมอยู่รังสิต ติดตามชมต่อครับ

อิ่มอร่อยเรียบร้อยเเล้ว ออกปั่นกันต่อไป เป้าหมายต่อไป ส่วนที่เเคบที่สุดของประเทศไทย
คอคอดกระ อยู่ในเขตอำเภอ กระบุรี





Dream Hunters ฝันให้ไกล เเล้วไปให้ถึงฝัน วันนี้มาเเค่สอง แต่วันหน้ามาเป็นสิบ










เจอกับอดัมและน้องโอ๋อีกครั้ง เลยถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระลึก



หลังจากนั้นเราก็ปั่นไปพร้อมๆกัน แต่ด้วยร่างกายและประสบการณ์ที่ต่างกัน ไม่นานนัก สองสามีภรรยาก็นั่งรถประจำทางไปลงที่กระบุรี

กฤษณ์ชพงษ์ เขียน:เส้นทางในฝันอีกเส้นที่ยังเป็นฝันอยู่ ดรีมฮันเตอร์อยู่ดอนเมืองตรงไหนครับผมอยู่รังสิต ติดตามชมต่อครับ

ขอบคุณก๊าปที่ติดตาม ผมอยู่รังสิตคลองสาม ส่วนพี่เล็กอยู่ คูคต
อีกสองคนอยู่ตลาดไท

อากาศตอนเที่ยงๆ ค่อนข้างจะร้อนมากเลยที่เดียว ขนาดสองข้างทางจะร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยยังเเสบเข้าไปถึงผิวกายด้านใน
เลยหยุดพักผ่อนนอนเอาเเรงที่เพิงขายของข้างทางจนกระทั่งบ่ายโมงครึ่งจึงออกเดินทางต่อ

เหลืออีก 20 กมจะถึงตัวเมืองระนอง จากเเดดดี ซักพักเดียว ฝนตกมาเเบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย แต่ไม่เเรงมากนัก
สภาพถนนที่ฝนตกค่อนข้างจะลื่น เลยต้องระมัดระวังกันเป็นพิเศษ
ช่วงนี้บ่ายสี่โมงเย็นเเล้ว พี่เล็กบอกว่ามีเเผ่นดินไหว แต่ยังไม่รายละเอียดมากนัก
เราเลือกที่จะปั่นเรียบทะเลซึ่งเป็นทางอ้อมกว่า โดยปั่นขึ้นเขานางหงษ์ ซึ่งมีเนินชันหลายช่วงอยู่
เหลืออีก 7 กมจะถึงตัวเมืองฝนตกลงมาหนักมาก ไม่สามารถปั่นฝ่าไปได้ เลยหาที่พักเป็นร้านค้า
ริมถนน











คอนโดนกอีเเอ่น อีกอาชีพหนึ่งที่มีให้เห็น



ภาคใต้ก็มีเขาใหญ่ด้วย



ขอสักรูป อิ อิ


พี่เล็กทำอะไรอยู่นะ ชักเป็นห่วง











ที่นี้เองที่ทำเอาทริปนี้เกือบจะปิดก่อนกำหนด ทีวีออกข่าวเรื่องเเผ่นดินไหว และประกาศ
ระนอง พังงา ภูเก็ตเป็นพื้นที่เสี่ยงที่จะเกิดสึนามิ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะทั้งของพี่เล็ก และของผม จากคนที่รู้จัก ครอบครัว หัวหน้างาน
และที่นี้เองที่เราตกลงกันว่าจะไม่ไปต่อ เพราะอันตรายเหลือเกิน
ส่วนเหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อ จะมาเล่าให้ฟังพรุ่งนี้นะครับ

ต้องกลับไปซ่อมใหม่

เส้นนี้แหละ อยากไปปั่นมากๆ
ขอบคุณครับ...