ThaiMTB.com

ไม่รู้ว่่าปกติทัวร์ริ่วแฮนด์ต้องเป็นยัวไงครับแต่อยากได้แบบแฮนด์ตรงครับ พอจะแนะนำให้ได้มั้ยครับ?
ราคาไม่อยากเกิน 20000 บาทครับ? ถ้าได้ร้านด้วยยิ่งดีครับ สูง184 cm. ครับ


ขอบคุณมากครับ

ลองโทรถามนครไทยดูครับ แถวลาดพร้าว 101
ราคาไม่ถึง 2 หมื่น

ขึ้นอยู่กับว่าตั้งใจจะปั่นฯ ยังไงครับ

Touring แบบไม่พกอะไร ไปเช้า-เย็นกลับ แฮนด์ตรงหรือเอาเสือภูเขามาปรับเปลี่ยนใส่ยางทางเรียบก็ได้แล้วครับ

แต่ถ้า Touring ปั่นฯ กันเช้าจรดเย็น ออกทริปเที่ยวหนึ่ง 3 วัน 7 วัน ระยะทางปั่นฯ อาจจะเป็นพันกิโลฯ ลักษณะนี้มักเป็นแฮนด์ทรงเดียวกับแฮนด์หมอบ หรือไม่อีกทีก็เป็นแฮนด์ทรงเลข 8 หรือบางทีก็เรียกว่าแฮนด์ปีกผีเสื้อ (Trekking Bar) เพื่อที่จะได้มีตำแหน่งจับหลายรูปแบบสำหรับแต่ละสถานะการณ์บนทางยาวๆ ครับ

แบบหลังนี่นิยมจักรยานเฟรมโครโมลี่แบบมีตะเกียบหน้า + ยางทางเรียบหน้ากว้าง มีตระแกรงหน้า/หลังสำหรับบรรทุกสัมภาระครับ

จักรยานทัวริ่ง กับการปั่นจักรยานทัวริ่ง
มันเป็นคนละเรื่องเดียวกันนะครับ

อย่างที่คุณเสือ spectrum บอกไว้ครับ
ถ้าเดินทางท่องเที่ยวธรรมดาๆ เอารถจักรยานอะไรมาใช้ก็ได้ครับ แค่ 1-2 วัน ติดตะแกรงหลังได้ใส่ของได้ก้ไปได้แล้ว
แต่ถ้าจะไปหลายวัน ก็ต้องเลือกรถที่ขี่สบายๆหน่อยและที่สำคัญก็คือเป็นรถที่ควบคุมรถได้ง่ายและเป็นรถที่เราถนัดและคุ้นเคยมากที่สุด

เพิ่มเติมนิดหน่อย

เวลาที่ผมขี่จักรยานเพื่อทัวริ่ง ผมไม่ได้ขี่ทั้งวันครับ ระยะทางต่อวันก้ไม่ได้ไกลมากมาย
ระหว่าง 70-80-90-100-110-120 กม ใช้เวลาบนอาน ประมาณ 5-6 ชั่วโมงหรือบางครั้งก็น้อยกว่านั้น
ระหว่างทางก็หยุดตามสถานที่ท่องเที่ยวบ้าง บางครั้งก็หยุด 1-2 วัน แล้วเดินทางต่อ
ความเร็วการเดินทางก็ไม่ได้เร็วอะไรมากมาย ความเร็วสูงสุด ประมาณ 30 ความเร็วเฉลี่ย แค่ 16-17 เท่านั้น

ถ้าการขี่จักรยานแบบที่ จขกท ถามถึงนั้น
ผมว่าไม่ใช่การขี่จักรยานทัวริ่ง และก็ไม่จำเป็นต้องใช้รถจักรยานเฉพาะสำหรับขี่ทัวริ่งก็ได้ครับ

ในรูปนี้เป็นรถเสือภูเขา Nishiki ใช้ตะเกียบ ล้อขนาด 26x 1.25 กระเป๋าสี่ใบ
เดินทางจากกรุงเทพไปห้วยขาแข้งก้ไปได้ครับ


หรือแบบนี้ Gary Fisher Zebrano ก็เป็นเสือภูเขาตะเกียบเหมือนกัน ก็ไปถึงสุโขทัย-ศรีสัชนาลัยได้ครับ



ส่วนที่จะเลือกใช้แฮนด์หมอบหรือแฮนด์ตรงหรือ แฮนด์แบบไหนก็เอาที่ตัวเองถนัดที่สุดครับ

ตัวผมเองเลือกใช้แบบแฮนด์ตรง เพราะถนัดที่สุด ควบคุมรถง่าย
ส่วนที่ที่สำหรับพักมือหรือเปลี่ยนอิริยาบทขณะขี่ก็ใช้บาร์เอนแล้วเอายางในเก่ามาพันเอาให้มันใหญ่ๆหน่อยจับกระชับมือ
เรื่องการเปลี่ยนอิริยาบทการจับแฮนด์นี่ก็ไม่ค่อยจะได้เปลี่ยนมากเท่าไหร่
เพราะระยะทางประมาณ 25 กม หรืแประมาณ ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงผมก็จอดพักแล้วครับ

บางครั้งขี่ๆอยู่อากาศมันร้อนหรือลมแรงมาก ก็จอดนอนเสียเลยก็มี ไม่รีบครับ

เห็นด้วยกับคุณเสือสเป็คตรัม ว่าถ้างบไม่มาก อยากให้เอาเสือภูเขาที่มีมาดัดแปลงเป็นทัวริ่งเอา
ประสิทธิภาพไม่ได้ด้อยกว่ามากมายอะไร ประหยัดเงินไว้สำหรับทัวริ่งตัวเต็มกว่า 5 หมื่นในอนาคต
ถ้าตอนนั้นใจเรา ยังอยู่กับทัวริ่งนะ

ส่วนที่ว่าชอบแฮนด์ตรงมากกว่า ก็ไม่เป็นไร มีนักเดินทางไกลร่วมครึ่งหนึ่งที่ชอบแฮนด์ตรงเหมือนคุณ
ก็ใช้แฮนด์เดิมเสือภูเขานั่นแหละ ต้องเข้าใจว่า ทัวริ่งตัวเต็มที่มักจะจัดให้เป็นแฮนด์หมอบให้มา
ก็เพราะอยู่บนฐานคิดว่า เปลี่ยนตำแหน่งจับได้มากหลายตำแหน่งกว่าแฮนด์ตรง

แต่ถ้าเจ้าตัวผู้ขี่ปั่น ยืนยัน เขาชอบของเขาเช่นนั้น ก็ต้องเป็นเช่นนั้น ปลูกเรือนต้องตามใจผู้อยู่
ประเด็นสำคัญที่ผมอยากหมายเหตุไว้ที่ไม่ค่อยได้ยินใครกล่าวในเรื่องแฮนด์ทัวริ่งก็คือ
การเปลี่ยนตำแหน่งจับได้หลากหลายมันเป็นเพียงเรื่องเดียว
เรื่องที่สำคัญก็คือ ไม่ใช่เปลี่ยนตำแหน่งจับที่ตัวรถ แต่ควรเปลี่ยนตำแหน่งที่จับบนเรือนร่างคนด้วย

กล่าวคือ....ไม่ว่าจะจับดรอปบาร์ หรือจับบาร์บน หรือจับตรงตำแหน่งเบรค มันก็ต้องใช้ส้นมือเสมอไป
ซึ่งพันกิโลผ่านไปพร้อมกับความชอกช้ำแล้วช้ำอีก อยากจะเปลี่ยนตำแหน่งไม่ใช้ส้นมือจับแล้ว แต่ก็ทำไม่ได้
ไม่ว่าตำแหน่งไหนก็หลีกส้นมือไม่พ้น

ส่วนตัว...ผมกลับสนใจ ไตรบาร์ หรือแอร์โรบาร์ แล้วแต่เรียก เพราะน้ำหนักเรือนร่างส่วนบน
จะกดทับลงที่ศอก โดยส้นมือได้พัก แม้ว่าการใช้ศอกช่วยประคองรถทำให้เราต้องก้มมากก็ตาม
แต่ผมจะใช้ศอกไม่มากนัก ใช้ตอนเมื่อย สิ่งที่ผมพบอย่างไม่ตั้งใจก็คือ มุมองศาของเอว
หลังและคอ ก็เปลี่ยนตามไปด้วย ทำให้หายเมื่อยไปด้วย

ไม่มีตำแหน่งไหนที่ดีที่สุดของการขี่ทัวริ่ง ตำแหน่งที่ว่ากันมาว่าเป็นท่าที่ดีที่สุด
แต่ท่ามกลางกิโลเมตรและชั่วโมงที่มากมาย ยังไงๆก็เอาไม่อยู่ ต่อให้โซฟาก็เถอะ
นั่งๆนอนๆอยู่เป็นชั่วโมงๆ ก็ต้องเปลี่ยนอิริยาบทบ้าง
สำหรับผม...จักรยานทัวริ่งที่ดีต้องเอื้อให้ร่างกายผู้ขี่ปั่นขยับปรับเปลี่ยนได้บ้าง
ดังนั้นการใช้ไตรบาร์ หรือ แอโรบาร์ น่าจะตอบโจทย์ความเมื่อยล้าได้ดีกว่าแฮนด์ดรอป

ขีดเส้นใตข้อความสำคัญ คือ เปลี่ยนตำแหน่งร่างกายกดทับ
ไม่ใช่เปลี่ยนตำแหน่งที่ตัวรถครับ คือตัวเฉลยที่สำคัญ

ขอบอร์ดทัวริ่งแยกต่างหากครับ

เห็นด้วยกับคุณ Rainbow เลยครับ
เรื่องการเปลี่ยนตำแหน่งกดทับ
แต่ผมงบน้อยครับ ก็เลยติดได้แค่บาร์เอน
และเมื่อต้องการเปลี่ยนตำแหน่งการกดทับต่างๆก็เลย ใช้วิธีจอดพักดีกว่า
บางครั้งก็พักนานไปหน่อย หลับไปเลยก็มีบ่อยๆ ตื่นมาอีกทีก็สดชื่นขี่ต่อไปได้อีกครับ

rainbow เขียน:ขอบอร์ดทัวริ่งแยกต่างหากครับ

เห็นด้วยอีกคนครับ

rainbow เขียน:
ไม่มีตำแหน่งไหนที่ดีที่สุดของการขี่ทัวริ่ง ตำแหน่งที่ว่ากันมาว่าเป็นท่าที่ดีที่สุด
แต่ท่ามกลางกิโลเมตรและชั่วโมงที่มากมาย ยังไงๆก็เอาไม่อยู่ ต่อให้โซฟาก็เถอะ
นั่งๆนอนๆอยู่เป็นชั่วโมงๆ ก็ต้องเปลี่ยนอิริยาบทบ้าง
สำหรับผม...จักรยานทัวริ่งที่ดีต้องเอื้อให้ร่างกายผู้ขี่ปั่นขยับปรับเปลี่ยนได้บ้าง
ดังนั้นการใช้ไตรบาร์ หรือ แอโรบาร์ น่าจะตอบโจทย์ความเมื่อยล้าได้ดีกว่าแฮนด์ดรอป

ขีดเส้นใตข้อความสำคัญ คือ เปลี่ยนตำแหน่งร่างกายกดทับ
ไม่ใช่เปลี่ยนตำแหน่งที่ตัวรถครับ คือตัวเฉลยที่สำคัญ

เห็นด้วยกับข้อความที่คุณ rainbow เขียนครับ

จริงๆ แล้วขึ้นอยู่กับว่าจะ Touring แบบใหน ถ้าเป็นแบบ Slow Life Touring อย่างที่คุณ breeze ตั้งกระทู้ไว้

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=470780

จะเป็นแฮนด์ตรงหรือแฮนด์อะไรก็ได้ขอให้เป็น "รถที่ขี่สบายๆหน่อยและที่สำคัญก็คือเป็นรถที่ควบคุมรถได้ง่ายและเป็นรถที่เราถนัดและคุ้นเคยมากที่สุด" อย่างที่คุณ Felix กล่าวไว้

แต่ Touring อีกแบบที่มีเป้าหมายการเดินทางจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหนึ่งประเภท "ปั่นฯ รอบประเทศ" หรือ "ปั่นฯ รอบโลก" อย่างนี้ แฮนด์สำหรับ Touring ไม่ว่าจะเป็นแฮนด์ทรงหมอบ แฮนด์ทัวริ่งทรงปีกผีเสื้อ หรือแม้กระทั่ง ไตรบาร์ เป็นเรื่องจำเป็นครับ เนื่องจากแฮนด์ดังกล่าวไม่ได้มีผลเฉพาะเรื่อง "การเปลี่ยนอริยาบท" เท่านั้น แต่ในสภาวะอากาศหลากหลายรูปแบบที่ไม่อาจจะประเมินล่วงหน้าได้ อย่างเช่น พายุฝน ลมแรง ฯลฯ แฮนด์เหล่านี้มีประโยชน์ช่วยผ่อนแรงในการปั่นฯ ทางไกลมากกว่าแฮนด์ตรงเพียงอย่างเดียวครับ

ทุกท่านที่ว่ามา ให้ความรู้เน้นๆทุกท่านเลย ขอบคุณครับ

ขอบคุณพี่ๆทุกท่านมากครับ เห็นทีคงต้องเอาจักรยานเสือภูเขาที่บ้านมาดัดแปลงครัับผม

ได้ความรู้เพียบจริงๆ...อยากให้มีบอร์ดทัวร์ริ่งเช่่นกันครับ

ยังไม่มีบอร์ดทัวร์ริ่งแท้ ลองดูตรงนี้แก้ขัดไปก่อนครับ ผมเองก็ปั่นมาทุกอย่าง สุดท้ายก็มาจบที่ทัวร์ริ่งครับ
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=70&t=40504
อันนี้ของผมเปิดเองเล็กๆน้อย
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 2&t=371263

ส่วนตัวผมใช้แฮนด์ตรง ใส่แฮนเดิลบาร์

แต่พอตอนเมื่อยแล้วเมื่อยอีก
ตอนนั้นอยากเปลี่ยนเป็นแฮนด์ดรอป
แม้จะไม่ถนัดนัก แต่การเปลี่ยนชั่วคราวก็น่าจะทำให้อะไรๆดีขึ้นบ้าง
นึกเล่นๆที่ไม่สามารถเป็นจริงได้คือ เปลี่ยนแฮนด์ได้ทุก 3 ช.ม.
มีรถตามเซอร์วิส เอาช่างมาด้วย

เปลี่ยนแฮนด์ตอนเรางีบกลางวันข้างทาง
ตื่นขึ้นมาเป็นแฮนด์อันใหม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ว้าววว

ความหมายก็คือ นักจักรยานทัวริ่งกำลังรอแฮนด์ในฝัน
เป็นแฮนด์ที่มีการปรับเปลี่ยนทางเลือกในระยะเอื้อมที่หลากหลาย
ในมุมองศาที่ไม่ซ้ำกัน ได้มากกว่า 80 ทิศทาง (พูดเล่น)

เป็นแฮนด์ที่สามารถรองรับท่าอะไรก็ได้ที่จะเปลี่ยนไปของผู้ปั่น
แม้จะเป็นท่าที่ควบคุมรถได้ไม่ดีนักก็ไม่เป็นไร
แต่ตอนทางไกลมันเรียบยาว ไม่มีสถานการณ์ขี่ปั่นที่ต้องตั้งใจสูง
ยังไม่เคยเห็น แบบไหนที่มีทางเลือกมาก

แต่แฮนด์ที่ใกล้เคียงในฝันมากที่สุดเป็นแฮนด์ Modulo Dumbo
Made in Italy เคยเห็นขายที่ร้านคุณหมา Bok Bok Bike
ราคา 3,800 ป่านนี้ของหมดไปนานแล้วมั้ง

Felix เขียน:เห็นด้วยกับคุณ Rainbow เลยครับ
เรื่องการเปลี่ยนตำแหน่งกดทับ
แต่ผมงบน้อยครับ ก็เลยติดได้แค่บาร์เอน
และเมื่อต้องการเปลี่ยนตำแหน่งการกดทับต่างๆก็เลย ใช้วิธีจอดพักดีกว่า
บางครั้งก็พักนานไปหน่อย หลับไปเลยก็มีบ่อยๆ ตื่นมาอีกทีก็สดชื่นขี่ต่อไปได้อีกครับ

เห็นด้วยครับ
ไตรบาร์ก็น่าสนใจมาก โดยเฉพาะตอนขึ้นเขา คนแรงน้อยเมื่อจับไตรบาร์จะทิ้งน้ำหนักตัวไปข้างหน้ามากขึ้น ทำให้ปั่นเบาขึ้น
แต่เมื่อคิดถึงราคาของมันก็ต้องหยุดคิดอีกทีเหมือนกัน
ส่วนตัวผมว่าแฮนด์ตรง + บาร์เอน นั่นพอเพียง และลงตัวที่สุดในเรื่องสมรรถนะ + ราคา

น่าจะมีโรงงานที่ผลิตบาร์เอนรูปแบบใหม่ที่คล้ายกับรูปตัว S
ติดตรงปลายแฮนด์ คือเป็นบาร์เอนที่อยู่ข้างบนเยื้องไปข้างหน้า แบบ Bull Horn
ส่วนด้านล่างก็โค้งๆลงมาแบบ ส่วนดรอป พอเมื่อยๆก็มาจับดรอปตรงด้านล่าง

แต่แฮนด์มันคงรุงรังน่าพิกล