ThaiMTB.com

"Slow Life Touring"

การท่องเที่ยวแบบไม่เร่งรัด

ใส่ใจกับสิ่งเล็กๆ ตามเส้นทาง ไม่เร่งรีบ ไม่เร่งร้อน ทำเวลา แล้วคุณจะพบความสวยงามของธรรมชาติ ที่อยู่ไม่ไกลตัวคุณเลย

นับย้อนไปสิบกว่าปี ผมเป็นคนชอบเที่ยว ชอบกางเต้นท์ ลุยป่า ชมธรรมชาติ เรียกว่า อุทยานแห่งชาติส่วนใหญ่ไปมาเกือบครบ (ในยุคนั้น)

พกกล้อง 1 ตัว Nikon F90X กล้องฟิลม์ตัวท็อปของระดับสมัครเล่น

การถ่ายภาพแต่ละครั้ง ค่อยๆ บรรจงถ่าย ซึมซับบรรยากาศรอบๆ ตัว

ไม่เคยเร่งรีบ มีเวลาเสมอกับธรรมชาติ

ผมก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าผมเปลี่ยนไปเมื่อไร รู้ตัวอีกทีก็เปลี่ยนไปแล้ว ผมกลายเป็นพวกทัวร์จิ้มจุ่ม ไปซะแล้ว

อยากไปดู ไปเห็นหลายๆ ที่ แต่ละที่ใช้เวลาไม่นาน

ถามว่าสนุกไหม ก็สนุกดี แต่ถามว่าได้อะไรไหม เราก็คงได้แค่ชื่อว่าเคยมาเคยไป ณ ที่แห่งนั้น

จวบจนได้มาปั่นจักรยาน ความรู้สึก แบบเดิมๆ ก็เริ่มกลับมา

วันนี้เราทำอะไรอยู่ เราเป็นอะไรไป เรากลายเป็นนักท่องเที่ยวแบบฉาบฉวยตั้งแต่เมื่อไรกัน

ผมจึงตั้งใจกลับไปเป็นคนเดิม คนที่ท่องเที่ยวแบบซึมซับบรรยากาศ คนที่ท่องเที่ยวแบบปล่อยให้เวลาไหลไปช้าๆ แล้วเฝ้าดู มองดู เรียนรู้ ศึกษา

หยุดชีวิตให้ช้าลง เพราะ

"โลกมันไม่เคยหมุนเร็วกว่าเดิม แต่เราต่างหากที่เร่งรีบและพยายามให้โลกหมุนเร็วเท่าเรา"

Slow Life Touring จึงเป็นการท่องเที่ยวแบบใช้ชีวิตที่หมุนไปตามโลก เรียนรู้ สัมผัส ใส่ใจ มองโลกในแบบที่โลกเป็น

ผมจึงตั้งใจทำกระทู้นี้ เพื่อเป็นบันทึกการเดินทาง ที่ทุกท่านสามารถใช้เป็นคู่มือ ท่องเที่ยวตามได้ - แต่ประสบการณ์ในเส้นทางเดียวกัน ที่แต่ละท่านสัมผัสได้ อาจแตกต่างกัน ดังนั้น แม้เส้นทางที่ผมทำไว้ จะเป็นเส้นทางที่ท่านเคยปั่นผ่าน ก็ลองปั่นอีกที เพียงแต่คราวนี้ ปรับเวลาของเรา ให้หมุนไปช้าๆ พร้อมกับโลก

การท่องเทียวแบบ Slow Life คืออะไร

ความจริงอาจมีหลายนิยาม ตามแต่ความเข้าใจของแต่ละท่าน รูปแบบ Slow Life ของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพราะชีวิตของแต่ละคน หมุนเร็วไม่เท่ากัน
ดังนั้นในนิยามของผม ผมวางแนว Slow Life Touring ไว้ดังนี้ครับ

1. จุดมุ่งหมาย(สถานที่) "ไม่ได้" มีไว้พุ่งชน ในแต่ละทริป แต่ละวันที่ปั่น ไม่จำเป็นต้อง กำหนดว่า เราจะต้องปั่นได้ระยะทางเท่าใด ชีวิตช้าๆ อยู่ที่ตัวเรา ไม่ได้อยู่ที่สถิติระยะทาง จะมีประโยชน์อะไร ถ้าเราต้องตั้งหน้าตั้งตาปั่นไป 100 กิโลเมตร เพื่อไปท่องเที่ยว ณ จุดมุ่งหมาย เพียง 1 ชั่วโมง แล้วปั่นกลับอีก 100 กิโลเมตร

แล้วบอกตัวเองว่า วันนี้ฉันปั่นไปเที่ยวมา 200 กิโลเมตร น่าภาคภูมิใจไหม ก็น่าภาคภูมิใจ แต่เคยไหมที่เพื่อนเราถามว่า "อ้าวแล้วไว้แวะร้าน...หรือเปล่า ร้านนี้อร่อยนะ"

แล้วเราก็ งง ว่า มีร้านนี้ด้วยหรือ อยู่ตรงไหนนะ

หากเป็นเช่นนั้น สิ่งที่คุณไป มันกลายเป็น เป้าหมายของการท่องเที่ยวแบบ ทำระยะทาง ว้นหนึ่งฉันจะปั่นไปได้ไกลเท่าไร

แต่ไม่ใช่การท่องเที่ยวแบบซึมซับอย่างช้าๆ

2. ปั่นให้เร็วเท่าที่คุณจะเรียนรู้ธรรมชาติ และบรรยากาศรอบๆ ตัว ความเร็วในการปั่นทริปแบบ Slow Life นั้น ไม่ได้จำกัดว่า ต้องทำความเร็วได้เท่าไร อาจมีประเด็นอ้างอิงแค่เรื่องของร้านอาหารที่ต้องเติมพลัง ว่าควรปั่นให้ถึงร้านกี่โมง เพื่อเติมพลังให้เราปั่นต่อได้ (แต่ถ้าผูกข้าวไปทานเอง ประเด็นนี้ก็ไม่ต้องคิด)

แต่ขอให้ปั่นให้เร็วพอที่จะไม่เหนื่อย เร็วพอที่จะมองเห็นและศึกษาธรรมชาติ ซึมซับบรรยากาศรอบๆ ตัว และเร็วพอที่จะหยุดอย่างปลอดภัย ในเวลาที่เราต้องการหยุดเพื่อชมบรรยากาศ

3. วางแผนการเดินทางให้หลวม มีเวลาพักให้นานพอ แน่นอนว่า Slow Life Touring ด้วยจักรยาน จะปล่อยให้เวลาไหลไปเหมือนการใช้พาหนะอื่นๆ ไม่ได้ เพราะเรามีปัจจัยเรื่องเวลาเข้ามาเกี่ยวข้องเป็นสำคัญ จะต้องเผื่อเวลาให้เดินทางกลับหรือถึงที่พักไม่มืด ถึงที่พักในเวลาที่ปลอดภัย

ดังนั้นก่อนเริ่มต้นทริปควรวางแผนการเดินทางไว้ให้เหมาะกับกำลังของตัวเอง และกำหนดจุดเที่ยวชม ไว้คร่าวๆ บวกเวลาไว้ให้นานพอ

ถ้าเดินทางจริงๆ แล้วพบว่า เวลาไม่ตรงกับที่วางแผนไว้ ก็ไม่ต้องกังวล (ถ้ากังวล สุดท้ายก็จะกลายเป็นทัวร์จิ้มจุ่ม) แต่ขอให้คิดว่า เราได้ซึมซับบรรยากาศเพียงพอหรือยัง อยู่ให้นานพอที่คิดว่า เราได้เก็บความรู้สึกดีๆ ไว้แล้ว

หากกระทบเวลา ก็เลื่อนหรือตัดสถานที่ท่องเที่ยวในช่วงท้ายๆ ออก แล้วคำนวณการเดินทางให้เหมาะสม
เคล็ดลับที่จะช่วยให้คุณท่องเที่ยวแบบ Slow Life ได้ง่ายขึ้น

บางครั้งเราติดนิสัยเดิมๆ ท่องเที่ยวแบบเดิมๆ มาเป็นสิบปี คงยากที่จะเปลี่ยน แต่ก็มีเครื่องมือช่วยให้เราเริ่มท่องเที่ยวแบบ Slow Life ได้คือ

1. สมุดและปากกา จดบันทึกการเดินทาง จดมัน ณ ตรงนั้น ไม่ใช่เขียนเป็นบทความ แต่จดสิ่งที่เราคิดว่าน่าสนใจ อาจ Drawing หรือ เขียนเป็นข้อความก็ได้ ระหว่างที่เราจดบันทึก จะช่วยให้เราได้ทบทวน สิ่งที่เราได้เรียนรู้ ได้เห็น อาจเกิดคำถาม เกิดมุมมองใหม่ๆ

2. กล้องถ่ายรูป ระหว่างทาง มองหาภาพสวยๆ ก็จะช่วยให้เรา ลืมความเร็ว ลืมความเหนื่อย ลืมจุดมุ่งหมาย เพราะเรามองปัจจุบัน ไม่ใช่มองอนาคตไปที่สถานที่ที่เราตั้งใจไป แถมด้วยเมื่อจบทริปกลับมา เราอาจมีภาพสวยๆ ในมุมมองที่ไม่มีใครเห็น หรือพลาดไป

ถ้าเจอมุมสวยๆ ก็จอดถ่าย อย่าเอาประเด็นเวลาที่คิดว่า เดี๋ยวไปถึงที่หมายไม่ทัน มาเป็นตัวรั้งเรา เพราะไอ้ความเร่งรีบในการไปให้ถึงที่หมาย เพียงเพื่อตอบโจทย์ที่ว่า "ไปถึง" มันไม่ใช่หัวใจของการท่องเที่ยวแบบ Slow Life

3. ปาก การพูดคุย กับคนในท้องถิ่น ช่วยให้เราเรียนรู้ได้มากกว่าแค่มอง แค่ชม เราอาจได้เรื่องเล่าสนุกๆ จากคุณยาย เริ่มต้นง่ายๆ จากร้านค้า ร้านอาหาร ที่เราไปจับจ่ายใช้สอยนั้นละ อาจได้อะไรดีๆ มามากมาย อาจได้เส้นทางใหม่ ให้ลองปั่น แม้ว่าไปแล้วตันก็ตาม


สารบัญทริปท่องเที่ยวแบบ Slow Life
ทริป 1 - ตลาดระแหง 100 ปี วัดเจดีย์หอย
ทริป 1.5 - ทำสำรวจเส้นทางไหว้พระ 9 วัด ใน อ.บางกรวย
ทริป 2 - ตลาดวัดลำพญา ตามหา "นกกระจาบทอง"
ทริป 3 -บางขุนเทียนชายทะเล จักรยานผมถึงทะเลมาแล้วครับ
ทริป 4 - ตามกันต่อไปครับ

ทริปตลาดระแหง 100 ปี - เจดีย์หอย

ทริปนี้ความจริงเกิดจากการอ่านทริปของหลายๆ ท่าน แล้วตั้งใจจะลองจักรยานคันใหม่ที่เป็น Touring ยังไม่ได้ตั้งใจเป็น Slow Life เต็มๆ ทริป กลิ่นอายของการเดินทางจึงยังไม่ชัดเจนนัก แต่ก็พอจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีได้

ผมจึงเริ่มวางแผนการเดินทางระยะทาง 90 กิโลเมตร ใช้เวลาทั้งวัน ถือเป็นระยะทางที่กำลังดี สบายๆ ไม่เหนื่อย

เส้นทางที่วางแผนไว้ ส่วนใหญ่จะวางไว้คร่าวๆ โดยใช้ Google Map แล้วบันทึกเส้นทางไว้ใน "สถานที่ของฉัน" (บังเอิญตั้งเป็นภาษาไทยครับ ไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษฟังก์ชันนี้ชื่ออะไร)

เพื่อในกรณีที่หลงทางจะได้เปิดดูในมือถือได้ว่า เราอยู่ตรงเส้นทางหรือไม่ (...ผมใช้บ่อยมากๆ โดยเฉพาะถ้าเป็นเส้นทางที่เลาะเลี้ยวค่อนข้างเยอะ)
เริ่มต้นออกจากแยกบางสีทอง บางกรวย (ถนนนครอินทร์ พระราม 5) ผมเลือกใช้เส้นทางถนนราชพฤกษ์ที่คุ้นเคย ปั่นยาวๆ ไม่เร็วมากเป็นการวอร์มร่างกายไปในตัว
ช่วงเวลาเช้าๆ อากาศกำลังดี ผมหยุดรถครั้งแรกที่จุดสิ้นสุดถนนราชพฤกษ์ ตัดกับถนน 345 บริเวณนี้เริ่มมีธรรมชาติให้สัมผัส มีนกหลากหลายชนิดออกหาอาหาร เท่าที่ผมนับๆ ดู เจอมากกว่า 10 ชนิด จนรู้สึกว่า สักวันคงต้องหาหนังสือ Birds of Thailand หนังสือที่รวมพันธุ์นกในไทย มาอ่านเพิ่มเติม บ้างแล้ว

เพราะเมืองไทยเป็นสวรรค์ของนักดูนก เพราะมีนกมากมาย ถึง 982 ชนิด จาก 8000 กว่าชนิดทั่วโลก

จากจุดตัด 345 - ราชพฤกษ์ ผมใช้เส้นทางถนนสายใน มุ่งหน้าคลองพระอุดม (ถนนโยธาธิการ นบ. 2003)

เส้นนี้ทางไม่ค่อยดีนัก แต่ไม่ถึงกับปั่นไม่ได้เลย จักรยานทุกคันสามารถผ่านได้สบายๆ แต่ทำความเร็วได้ไม่มากนัก

ผมโชคดีมากๆ ที่เช้านี้ได้มีโอกาสเห็น นกยางฝูงใหญ่

นกยางเป็นนกชนิดหนึ่งที่พบง่ายในไทย จัดอยู่ในวงศ์นกกระสา และน่าจะเป็นนกยางโทนใหญ่ ซึ่งพบได้มากมายทั่วประเทศไทย ตามหนองน้ำ

ผมแวะจุดนี้ค่อนข้างนาน ถ่ายไปหลายรูป ไม่มีสวยเลย

แนวเดียวกันครับ ชีวิตไม่เร่งร้อน เพื่อนผมที่ปั่นด้วยกัน เคยแวะตัดผมร้านแถวสมุทรสาคร
เจ้าของร้านชอบวิ่งมาราธอนอยู่ด้วย เลยคุยกันถูกคอ จนกลายเป็นขาประจำกันไป

อย่างที่ผมได้กล่าวไว้แล้วว่า การท่องเที่ยวแบบ Slow Life ส่วนหนึ่งเราควรใส่ใจกับสิ่งแวดล้อมล้อมข้าง ระหว่างทาง

อย่างนกยางโทนใหญ่ ฝูงนี้ อยู่ไกลจากถนนหลายสิบเมตร ถ้าเราปั่นโดยมองแต่ถนน ไม่ได้สนใจมองไปไกลๆ หรือปั่นเร็ว ก็อาจพลาดสิ่งสวยงามเล็กๆ เหล่านี้

นี่คือ ภาพริมถนน ที่พบนก
หรือบางครั้งดอกหญ้าสวยๆ ก็อาจมองผ่านไป แต่ถ้านั่งพักเล็กๆ ระหว่างทาง ก็ลองหันไปมอง หันไปใส่ใจสิ่งเล็กๆ ที่อาจเราอาจไม่เคยสนใจมาก่อนเลย ลองดู ลองศึกษา ลองกลับมาหาข้อมูลว่า ที่เราไปพบนั้นคืออะไร เราก็จะได้เรียนรู้เพิ่มเติมและเข้าใจมันมากขึ้น

เมื่อถึงจุดตัดถนนวงแหวนกาจญภิเษก (ทางหลวงหมายเลข 9) เราจะใช้ทางกลับรถ เพื่อไปทะลุมุ่งหน้าไปถนนเลียบคลองพระอุดม

โซนแถวนี้ จะเห็นทุ่งข้าว สวยงาม ยิ่งถ้าปั่นมาเช้าๆ แสงแดดสีทอง ตัดกับหมอกจางๆ สวยงามมิน้อย

น่าแปลกที่ห่างถนนใหญ่ ที่การจราจรวุ่นวาย เพียงไม่ไกล แต่ทุ่งข้าว ก็กรองความวุ่นวายออกไปจนหมด

จนผมรู้สึกอยากจะมีบ้านสักหลังอยู่แถวนี้ คงดีไม่น้อย

ถ้าปั่นตามเส้นทาง ดังกล่าว เราจะออกสู่ถนนใหญ่อีกครั้ง คือ ถนน 365 ปทุมธานี-ลาดหลุมแก้ว

ตลาดระแหง ก็อยู่ตรงจุดนี้ (ที่วงกลมในรูป)


ภาพครั้งแรกที่วาดไว้ในหัวคือ เหมือนตลาดอัมพวา ตลาดสามชุก

แต่ความจริงแล้ว ตลาดระแหง เป็นตลาดโบราณ ที่คงความโบราณไว้ได้เหมือนเดิมมาก

สำหรับใครที่อยากไปซึมซับบรรยากาศแท้ๆ ของตลาดโบราณ ก็น่าสนใจ ที่นี้มีเป็นตลาดมีชีวิต ตลาดของคนในชุมชนโดยแท้ มิได้มีข้าวของไม่จำเป็นวางขาย (พวกของขายนักท่องเที่ยวนั้นละ)

ไม่มีห้องเสื้อเลียนแบบ ที่สกรีน "ตลาดระแหง" หมายมั่นว่า นักท่องเที่ยวจะซื้อเพื่อบอกว่า ไปมาแล้วตลาดระแหง

ที่นี่มีแต่กลิ่นอาย ของความเป็นชุมชนอย่างแท้จริง ...ผมชอบมาก

วันนี้ผมจึงได้แค่ทานก๋วยเตี่ยว ฝีมือคุณยาย ทำเครื่องประกอบทุกอย่างเอง รสชาติแบบก๋วยเตี๋ยวบ้านๆ ที่ผมเคยทานสมัยยังเล็กๆ วิ่งเล่นตามห้องแถว

ตอนจ่ายตังค์ คุณยายถามว่า "ไม่เอาอีกชามหรือหนู"

ความจริงก็อยากทานอีก เพราะรสชาติแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ แล้ว ในยุคที่ก๋วยเตี๋ยวสำเร็จรูปมากขึ้น ลูกชิ้นจากโรงงานเดียวกัน หมูแดงจากโรงงานเดียวกัน เส้นก็มาจากแหล่งเดียวกัน เรียกหาความแตกต่างค่อนข้างยาก แต่ก็เป็นชีวิตเมืองที่มาพร้อมกับสิ่งที่เรียกว่า "มาตรฐาน"

ผมจึงได้แต่ตอบเลี่ยงๆ ไม่เสียน้ำใจ "พอดีผมทานมาเยอะแล้วก่อนปั่นนะครับ วันนี้ขอแค่ชามเดียว"

เพราะความตั้งใจผม อยากจะไปลองทานอะไรหลายๆ อย่างในตลาดมากกว่า

แต่ในความจริง ผมถึงตลาดเช้าเกินไป จึงมีแต่ตลาดสดที่เปิดขาย ร้านของชำต่างๆ ยังปิดประตูอยู่ ร้านดังอย่าง แปโภชนา ก็ยังมิได้ลอง ของหลายๆ อย่างในตลาดระแหง ยังมิได้สำรวจ

เรียกว่ามิได้หยุดเพื่อชื่นชมมากพอ รายละเอียดในตลาดระแหงในทริปครั้งนี้ จึงยังไม่เต็มอิ่ม ผมบอกกับตัวเองว่า คงต้องปั่นมาอีกบ่อยๆ เนื่องจากไม่ไกลมาก

ระยะจาก แยกบางสีทอง ถึง ตลาดระแหง เพียง 42-44 กิโลเมตรเท่านั้นเอง

จากตลาดระแหง มีสองทางเลือกคือ ปั่นบนถนนใหญ่ กับปั่นบนเส้นทางลัดของชาวบ้าน

เดิมตามแผนที่วางไว้ว่าปั่นบนถนนใหญ่ แต่เส้นทางเล็กๆ ของคนในชุมชนก็น่าสนใจ

ผมจึงปั่นตามเส้นทางของชาวบ้าน และเปิดดูแผนที่จาก Google เพื่อหาทางไปออกถนนเลียบคลองชลประทาน อันเป็นเส้นทางที่มุ่งสู่วัดเจดีย์หอย

แต่แล้ว Google ก็ทำพิษ เส้นทางที่มี กลายเป็นไม่มี (ตามรูปก่อนหน้านี้ที่เป็นกากบาท)

ผมจึงต้องวนกลับมาออกเส้นทางตามลูกศรสีเขียวแทน
ปั่นเลาะไปเรื่อยๆ ตามคลอง ถนนไม่ค่อยเรียบแต่ก็เป็นคอนกรีตตลอดเส้นทาง ร่มรื่นพอสมควร มีบ้านเรือนอยู่ประปราย

ระหว่างทางก็เจอน้องๆ จับกลุ่มวิ่งเล่น บางคนก็ถือคันเบ็ดไปตกปลา

เพราะ Slow Life ผมจึงไม่ได้ปั่นเร็ว ความช้าที่พอดี จึงพอให้ได้ยินเสียงเล็กๆ ของเด็กๆ คุยกัน

"โห ต้องเป็นนักแข่งจักรยานแน่เลย" (แอบคิดในใจ ไม่รู้น้องมองยังไง สงสัยไม่เห็นพุง )
"ปั่นเร็วชิ...าย เลย" (แอบคิดในใจ พร้อมหันไปมองไมล์ แค่ 19-21 เองนะ)

น้องๆ บางคนก็ใช้ BMX แอบมาปั่นตาม

ผมเลยชะลอ แล้วยิ้มให้ น้องๆ เหมือนได้ใจ เลยเร่งปั่นกันใหญ่ จนทัน

เลยคิดในใจ แอบฝากรอยประทับไว้ในใจ เป็นแรงจูงใจเด็กๆ ดีกว่า

"ปั่นกันดีๆ นะ ระวังล้ม" แล้วก็ ฟิ้ว... (แอบเร่งนิดหน่อย)

ได้ยินเสียงตามหลังมา "โห ไมเร็วจัง ตามไม่ทันเลย เจ๋งว่ะ"

จากนั้นไม่นานก็ออกสู่ถนนเลียบคลองชลประทานได้

ปั่นไปอีกไม่ไกล ก็ถึง วัดเจดีย์หอย

ปุเลงปุเลง เขียน:แนวเดียวกันครับ ชีวิตไม่เร่งร้อน เพื่อนผมที่ปั่นด้วยกัน เคยแวะตัดผมร้านแถวสมุทรสาคร
เจ้าของร้านชอบวิ่งมาราธอนอยู่ด้วย เลยคุยกันถูกคอ จนกลายเป็นขาประจำกันไป

ขอบคุณครับ

มองดูหอย แล้วใจหาย ได้ความคิด
มองชีวิต ของหอย ยังมีค่า
แม้สิ้นชีพ ยังฝากซาก มากราคา
เราสิหนา จะหาค่า อันใดมี

มองเนื้อหนัง หากตายลง คงเหม็นเน่า
คิดแล้วเศร้า ปลงสังเวช ในสังขาร
ร่างสุดหล่อ แต่ไร้ค่า อุ้ย ทรมาน
ตรองคิดอ่าน ฝากรอยดี มีไหมเอย
-- บทกลอนจากเจดีย์หอย 8 ล้านปี

ที่วัดเจดีย์หอย จุดเริ่มต้นจากเจ้าอาวาสองค์แรก มาสร้างวัดที่นี้ ไม่มีน้ำ แห้งแล้ง จึงขุดสระเพื่อเก็บน้ำไว้ใช้ ขุดๆ ก็เลยเจอหอย จำนวนมาก จึงเรียกทางราชการมาตรวจสอบ ก็พบว่าเป็นหอยอายุกว่า 8 ล้านปี

จึงขุดรวบรวมแล้วเอามากองเป็นเจดีย์

เป็นอนุสรณ์ ให้เราปลง และคิดตาม ดังคำกลอนที่เขียนไว้

นั่งพักอยู่ที่วัดไม่นาน ก็มีโทรศัพท์เข้ามา จากคุณภรรยา

ความตั้งใจแรก ว่าจะปั่นต่อไปตลาดลำพญา เลยต้องหยุดลง

แล้วก็กลับบ้านแต่โดยดี


ทริปลองรถทัวริ่งใหม่ ลองกล้องใหม่ เพื่อดูว่าตอบโจทย์ Slow Life จริงหรือเปล่าก็เลยจบลง

ปั่นยิงยาว ถึงบ้าน 11.30 น. บ่ายไปทำธุระต่อสบายๆ

รวมระยะทาง 93 กิโลเมตร ใช้เวลาบนอานจักรยาน 4 ชั่วโมง 15 นาที ความเร็วเฉลี่ยประมาณ 23 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

กระเป๋าหน้าแบบติดแฮนด์ใช้ดีมั้ย มีอาการแฮนด์แกว่งป่าวคับ ถ้าใช้ดีจะซื้อมาใช้มั่ง รถสวยจัง อยากได้

jony 6000 เขียน:ชอบแนวคิดครับ โดนใจ ขอปักไว้ติดตามครับ

ขอบคุณครับ ติดตามอย่างเดียวไม่พอนะ กระจายความคิดที่เห็นว่าดี เห็นว่าชอบด้วยก็ดีครับ

paejam เขียน:กระเป๋าหน้าแบบติดแฮนด์ใช้ดีมั้ย มีอาการแฮนด์แกว่งป่าวคับ ถ้าใช้ดีจะซื้อมาใช้มั่ง รถสวยจัง อยากได้

แป๊ะ จัดไปเลย Ortliebs เวิร์กมากๆ ไม่มีแกว่ง ล็อกด้วยสลิงก์ ทนสุดๆ ตอนติดตั้ง กว่าจะเอาคีมตัดได้แทบตาย ดังนั้น ทนแรงแน่นอน

แต่ได้มาแล้ว ถ้าจะไว้ใส่กล้อง ต้องหาฟองน้ำเสริมนะ เอาไส้ของกระเป๋ากล้องมาใช้ก็ได้

ถ้าอยากได้จริง มาดูแถวบ้าน ได้ราคาถูกมาก

ตามมาเที่ยวด้วยคนครับ.........

รอเก็บเงินเซ็ททัวริ่งซักคัน..แล้วจะพาเที่ยวภาคใต้ครับ.....