ThaiMTB.com

http://park.dnp.go.th/visitor/nationpar ... _CODE=9130

ผมทำงานแถวถนนสุนทรโกษา คลองเตย

ที่บริษัท พนักงานลุ้นกันมาก ว่า วันจันทร์ ที่ 9 เมษายน บริษัทจะหยุดตามที่รัฐบาลขอความร่วมมือไหม
แล้วผลก็ออกมาเมื่อวันพุธที่ 28 ว่า หยุดจริงๆนั่นแหละ ผมเลยได้โอกาสที่จะลอง Fuji newest 4.0 ที่เพิ่งซื้อมาได้หนึ่งเดือน ด้วยการปั่นไปเที่ยวน้ำตกไทยประจัน ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี หน่อย

โดยจะเดินทางไปหลังเลิกงาน ประมาณ 17:00 คงถึงที่ทำการอุทยานไม่เกินเที่ยงคืน เพราะระยะทางจากบางปะแก้วไม่ถึง 110 กิโลเมตร

เป็นการปั่นไปเที่ยวอุทยานน้ำตก ครั้งแรกในชีวิต หลังจากเคยปั่นไปบึงฉวาก ด้วย Marawuti Laxer เมื่อปี 2551 ประมาณ 200 กิโลเมตร จากถนนเจริญนคร และ ปี 2553 ปั่นไปหาเพื่อนหญิงที่อำเภอศรีมหาโพธิ ปราจีนบุรี ด้วย Panasonic เสือหมอบอลูมีเนียมวินเทจ ประมาณ 180 กิโลเมตร จากหน้าพันทิพย์พลาซ่า

ท่านใดจะร่วมเดินทางด้วยก็ได้นะครับ ถ้าไปดักรอผมแถวศาลพันท้ายนรสิงห์จะสะดวกมากน่ะ

วันอาทิตย์ไปหาซื้อเต็นท์ที่ถนนอัษฎางค์ดีกว่า หลังละ 350 บาทเอง เพราะอุทยานแห่งนี้ ไม่มีเต็นท์ให้เช่าน่ะ มีแต่ลานสำหรับกางเต็นท์

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=615

บางนาทีมกับหนองโพจะไปกันวันอาทิตย์ที่8ครับ

เครดิตภาพจาก..http://park.dnp.go.th/visitor/nationpar ... _CODE=9130

น้ำตกสวย...คนปั่นก็สุดยอดเลยครับ

ไว้พบกันครับ

เสียดายมีเวลาแค่สองวัน เลยต้องกลับวันที่ 8 ตอนค่ำ เพื่อกลับมาพักผ่อน จะได้ทำงานวันอังคารได้ไหว

วันสงกรานต์ คงเป็นทริปที่ไกลที่สุดในชีวิต ผมจะปั่นไปนครสวรรค์ 300 กิโลเมตร
ไปปากท่อครั้งนี้ คงเป็นแค่การซ้อมน่ะ

ทีมหนองโพ ที่ปั่นสวนกับผมวันนี้ ตรงทางเข้าอุทยาน แล้วโบกมือทักทาย ใช่ไหมครับ

วันที่ 1 ไปเดินถนนอัษฎาง ซื้อเต็นท์แล้ว เดินหาซื้อแก๊สกระป๋อง จึงได้คำตอบว่า แพงจัง เตาแก๊สเจ็ดร้อยกว่า กระป๋องแก๊สขนาด1 ลิตร เกือบสองร้อยบาท จึงไม่เอาดีกว่า
วันที่ 5 ผมจึงแวะซื้อแอลกอฮอลล์ก้อน ที่ตลาดครุใน 50 ก้อน 150 บาท ซื้อมาแล้ว จึงแบ่งเอาไว้ 25 ก้อน แล้วแวะซื้อถ้วยสแตนแลส ขันน้ำขนาดสองลิตรกับถาดสแตนเลส ในแผงทุกอย่างสิบบาท งานวัดทุ่งครุ

วันที่ 7 เมษายนออกเดินทาง 18:00 หลังเลิกงาน ใช้เส้นทางพระรามสอง แล้วแวะดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ที่ปั๊มน้ำมันที่มหาชัย แล้วแวะทานก๋วยเตี๋ยวที่ปั๊มก่อนถึงแยกวังมะนาว 10 กิโลเมตร ซื้อขนมปังหนึ่งแถว ไข่ไก่สี่ฟอง บะหมี่ถ้วย ใส้กรอก แล้วปั่นต่อไปกลับรถที่แยกวังมะนาว สองกิโลเมตร ถึงแยกปากท่อ เลี้ยวซ้ายเข้าไป แล้วแวะข้างทางเอาไฟฉายคาดหัว ปั่นต่อไป เห็นป้ายบอกว่า อุทยานไทยประจัน 43 กิโลเมตร ผมย่ามใจ คิดว่าทางราบตลอด จึงไปต่อ ที่ไหนได้ เจอเนินไปสิบเนิน จึงต้องลงจูงบางเนิน ไปได้ครึ่งทาง เห็นสามแยก เขียนว่า ตลาดน้ำบนน้ำตกกวางโจว อำเภอหนองหญ้าปล้อง จึงคิดว่า ไว้คราวหน้าก่อนเถอะ

จากสามแยกไปไม่ไกล ผมต้องลงจูง พบคนพื้นที่กำลังจูงจักรยานยนต์ขึ้นเนินสองคน เพราะน้ำมันหมด เขาถามผมว่า จะไปไหนครับ ผมเลยตอบว่า น้ำตกไทยประจัน เขาบอก อีกสิบกิโล ผมจึงถามเขาว่า บ้านอยู่ไกลไหมครับ เขาบอก อีกสองกิโลก็ถึงบ้านแล้ว
ผมจึงปล่อยจักรยานไหลลงเนินไป ไปได้ไม่ไกลก็เจอฟาร์มนกกระจอกเทศ ที่เป็นรีสอร์ท ตอนแรกคิดว่า เหนื่อยมาก น้ำส้มในขวดที่ดูดด้วยสายยางก็จะหมดแล้ว แวะค้างดีไหม แต่มาคิดได้ว่า เราจะเอาเต็นท์มาทำไมกันล่ะ จะถึงอุทยานแล้ว ไปต่อดีกว่า

เมื่อมาถึงปากทางเข้าน้ำตก ประมาณตีหนึ่งกว่า เห็นป้ายบอกว่า 4 กิโลเมตร จึงแข็งใจปั่นต่อไปจนถึงสถานปฏิบัติธรรมในนั้น ซึ่งผมปั่นเลยที่ทำการอุทยานไปหนึ่งกิโลเมตร ด้วยความเข้าใจผิด จึงปั่นกลับมาที่ทางเข้าอุทยาน เห็นก็อกน้ำ จึงตรงเข้าไปเปิดใส่ขวดมาดื่ม ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่ป่าไม้เรียก จึงหันไปถามเขาว่า ที่กางเต็นท์อยู่ไหนครับ เขาบอกว่า กางข้างโรงอาหารนี่แหละ ผมจึงกางเต็นท์ไว้แล้วเดินไปอาบน้ำ ในห้องน้ำที่ห่างไป 25 เมตร แล้วกลับมานอนหลับ

ตื่นมาประมาณเกือบ 7:00 หลังจากทำธุระแล้ว ก็ทอดอาหารด้วยแอลกอฮอลล์ก้อน ลวกบะหมี่ แล้วมานั่งทานบนโต๊ะซีเมนต์กลม พอทานแล้วก็ ถึงเวลาเปิดอุทยานพอดี 8:00 จึงเดินไปซื้อน้ำดื่มมาใส่ขวดติดรถ เห็นร้านค้ากำลังเตรียมอาหาร จึงคิดว่า เราคิดถูกที่นำอาหารมาเอง เพราะร้านค้าแถวนี้ ขายกันตอนสาย

หลังจากเก็บของมัดขึ้นท้ายจักรยานแล้ว ก็ปั่นขึ้นไปทางขึ้นน้ำตก ผ่านเขื่อนไปทางเข้าน้ำตกสามชั้น ซึ่งเป็นน้ำตกย่อยของน้ำตกไทยประจัน ผมจึงล๊อคจักรยานไว้แล้วเดินต่อไปอีก 300 เมตร เห็นร่องรอยไฟไหม้ป่า ต้นไผ่ล้มขวางทางบ้าง จึงยกต้นไผ่ที่ล้ม วางพาดไปตามแนวยาวของทาง แล้วเดินลงไปน้ำตกสามชั้น พบกับท่อน้ำเหล็กขนาด 25 เซ็นติเมตร จึงเดินไปบนท่อน้ำ ไปถึงน้ำตก แล้วเอาโทรศัพท์กับของชิ้นเล็กมาใส่ถุงกันน้ำ วางไว้บนโขดหิน แล้วลงไปนอนแช่น้ำตกทั้งเสื้อยืดกางเกงวอร์มขาสั้น พอลงไป รู้สึกเย็นจัง จึงแปลกใจตัวเองที่เมื่อก่อน ไปเที่ยวน้ำตกเอราวัณไม่หนาวขนาดนี้ หรือเป็นเพราะว่าตัวเองลงเล่นน้ำเช้าเกินไปกันนะ แล้วมานอนเล่นบนโขดหิน จนเผลอหลับไปชั่วโมงหนึ่ง จึงเดินกลับมาที่สัมภาระ
จึงได้ข้อเตือนใจมาบอกทุกท่านว่า หากจะไปเที่ยวน้ำตกนี้ ควรหาถุงพลาสติคใหญ่กับยางรัดของมาด้วย เพราะมดพันธุ์ไหนไม่รู้ เข้าไปในรองเข้า จนผมต้องเอารองเท้าตบกับก้อนหิน ให้มันออกมาให้หมด แล้วคิดในใจ จักรยานเราจะโดนไปด้วยไหมนี่
พอมาถึงรถ ก็เห็นมดไต่กันไปมาบนรถจริงๆด้วย จึงเอาเสื้อยืดตัวที่จะทิ้ง ปัดออกให้หมด แล้วปั่นกลับมาที่ร้านค้าสวัสดิการของอุทยาน นั่งทานน้ำอัดลม แล้วคุยกับชาวบ้านแถวนั้น ซึ่งเขาเริ่มถามผมว่า มาถึงตีหนึ่งครึ่งเหรอคะ คุยกันไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เรื่องโป่งกระทิง ซึ่งทางเนินสูงกว่าที่ผมผ่านมาอีก จนถึงเรื่องที่นักศึกษาผู้หญิง เขามีความตั้งใจเดินไปจนถึงชั้นที่เก้าน้ำตกนี้กันจนได้ ผมเลยคิดว่า ให้มีเวลาก่อนเถอะ ไม่พลาดแน่

แล้วคุยกับเขาเรื่องการเปรียบเทียบที่นี่กับเอราวัณ ซึ่งผมบอกว่า น้ำตกเอราวัณสำหรับครอบครัวเที่ยวสบายๆ แต่ที่นี่สำหรับคนลุยจริงๆ 10:00 ได้เวลากลับ ผมจึงลาเจ้าหน้าที่และชาวบ้านในร้าน แล้วปั่นออกไปประมาณสองกิโลเมตร ก็พบทีมจักรยานสวนมา ผมจึงเดาว่าใช่ทีมหนองโพไหมนะ
มีรถกระบะ บรรทุกจักรยานไฮบริดล้อหลังเบี้ยวมาด้วย ผมจึงเดาไปว่า คงลงหลุมแรงระหว่างทาง

ขากลับผมไม่ต้องลงจูงเพราะเนินไม่สูงมาก และได้แรงส่งจากขาลงที่ทั้งชันทั้งยาวเกินหนึ่งกิโลเมตรทำความเร็วได้เกิน 40 ก.ม./ช.ม. เห็นสองข้างทางมีไร่สัปปะรดและแผงขาย แต่ไม่ได้แวะเลย เพราะกลัวหนักรถ ลิ้นจี่ที่พระรามสองแม่กลองก็ไม่ได้แวะ กลับมาถึงแยกบางปะแก้วสองทุ่ม แล้วปั่นกลับที่พักที่ประชาอุทิศ 90 แวะทานอาหารที่ร้านข้าวต้มหน้าแฟลต แล้วกลับเข้ามาชงเครื่องดื่มมอลต์ก่อนนอน สวัสดีครับ

ใช่ครับเป็นทีมหนองโพกับบางนาทีม ส่วนรถที่ล้อคดเป็นของเจ๊รีมีปัญหานิดหน่อยเสียดายที่ไม่เจอกันเพราะมีพวกแรงยังเหลือไปต่อที่เนินกำแพงต่อเลยไม่เจอกันแต่บรรยายได้เห็นเส้นทางจริงๆๆๆๆ