ทริปนี้ติดงานต่อเนื่อง ไม่อยากให้เพื่อนๆรอจึงบอกว่าไปไม่ได้แล้ว
แต่อย่างไรก็ต้องไปให้ได้ก็เลยต้องอาศัยตัวช่วยให้ลุงสาดขับรถไปส่งแถวกิ่งแก้ว
ไปซุ่มดักรอแบบไม่ไห้รู้ตัว พอเพื่อนๆเจอผมดักรออยู่ก็ถึงกับอึ้งทึ่งเสียวกันเลยทีเดียว
ขาไปยางรั่ว 2 ครั้ง เข้าปั๊ม 3 ครั้งมั๊ง ไปถึงร้าน อ.อุ้ม 4 ทุ่ม สั่งอาหารกันแบบไม่คิดชีวิต
อาหารร้านนี้รสชาติดีครับ แม้ไม่ถึงกับเลิศเลอสุดๆ แต่ถ้าเทียบกับจ่ายแค่คนละ 130 บาท
ก็ต้องเรียกว่าเกินคุ้มครับ
จากนั้นก็เข้าที่พักซึ่งเป็นตึกแถว2ชั้น มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน ป๋าโนจองไว้สองหลัง
ราคาก็แค่หลังละพันเดียวเอง ถูกมากๆครับ
จากนั้นใครใคร่อยู่ก็อยู่ ใครอยากปั่นเที่ยวก็ไปกัน ก็เลาะถนนริมหาดไปเรื่อยละครับ ผ่านผับบาร์
ร้านอาหาร รีสอร์ทสวยหรูมากมาย แต่จะน่ากลัวหน่อยก็ตรงเด็กแว้นเยอะเหมือนกัน ยิ่งตอนนี้เขา
กำลังเตรียมเส้นทางไว้แข่งรถ นักซิ่งนอกสนามทั้งหลายก็เลยถือโอกาสซ้อมไปด้วยเลย
กลับมานั่งเม้าท์นั่งคุยกว่าจะนอนก็เกือบเช้า คนไหนนอนเร็วก็ตื่นเช้า คนไหนนอนดึกก็ตื่นเกือบเที่ยง
วันรุ่งขึ้นคุณอึ่งกับอ.ต้อยก็ไม่อยู่แล้ว ได้ความว่าขอกลับก่อน ก็เลยเหลือกัน 7 คน
ทานข้าวเก็บของเสร็จกว่าจะออกก็บ่าย 2 ปั่นไป ม.บูรพา พื้นที่กว้างดี แต่บรรยากาศเงียบเหงา
มี นศ.ซ้อมเชียร์เล่นกีฬาบ้างนิดหน่อย จากนั้นก็กลับทางเดิมแวะไปขึ้นเขาสามมุกนวดขาเล่น
จากนั้นก็กลับไปที่ร้าน อ.อุ้ม ร้านเดิมเพราะติดใจ สั่งอาหารมาชุดใหญ่ตามเคย หมดไปคนละ
130 บาทเท่าเดิม ถูกจริงๆครับร้านนี้ ออกจากร้าน5โมง ถึงสะพานบางปะกงก็แวะถ่ายรูปกันเล็กน้อย
พร้อมกับลุงแดนขอแยกตัวกลับไปทางสุขุมวิทสายเก่า ลุงแดนนี่ต้องบอกว่าสุดยอดจริงๆ อายุตั้ง 74 ปี
แล้วยางก็ใหญ่ ลมก็อ่อนแต่ไปได้สบายๆ แข็งแรงมากๆครับ
จากนั้นก็ขี่ฝ่าความมืดไปเรื่อยๆ ยิงตรงๆยาวๆ แวะปั๊ม 2 ครั้ง ความเร็วก็อยู่ประมาณ 28-30
แต่บางช่วงก็แตะ 34 กันเลย พอถึงบางนาช่วงสะพานข้ามแยกไปศรีนครินทร์ก็จอดร่ำลากัน
บางคนจะกลับทางศรีนครินทร์ ส่วนผม พี่ชัย และน้องนพก็ปั่นตรงต่อไปยังพระโขนง
ผมถึงบ้านเกือบสามทุ่มครึ่ง กับคะแนนสะสม 187 กม. ซึ่งถ้าปั่นจากบ้านก็ทะลุ 200 แน่นอน
