เสือนุ๊ค แชมป์กีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย
'' ลูกศิษย์ครูเนิ่มเข้าที่หนึ่ง....''
เขาพูดกันเช่นนี้ ....ลูกศิษย์ครูเนิ่มเข้าที่หนึ่ง ลูกศิษย์พี่เนิ่มเข้าที่หนึ่ง ลูกศิษย์อาจารย์เนิ่มเข้าที่หนึ่ง เขาพูดกันเช่นนี้.....
เป็นมงคลแก่ชีวิตของเด็กน้อยจริง ๆ กระผมตอบทุก ๆ คน...
กว่าจะเดินทางมาถึงจุดนี้ได้ เป็นบทพิสูจน์ของความเพียรอย่างแท้จริง
เป็นบทพิสูจน์ของคน เด็ก จักรยาน บทพิสูจน์ว่าเราทำได้...หากเราไร้ซึ่งความเพียร ผลผลิตย่ิอมไม่เกิดดอกผล และผลผลิตของความเพียรต้นกล้างามนี้ ใช้เวลาในการบ่มเพาะอยู่นานแสนนาน ด้วยการบ่มเพาะที่เกิดจากดวงใจ เกิดจากความรัก ใจที่รักจักรยาน ใจที่เฝ้าแผ้วถางเส้นทางให้เด็กเดินไปสูฝั่งฝันอันงดงาม...
url=
http://image.ohozaa.com/view/83hge]
[/url]
โอกาสของคนเราใช่ผืนแผ่นดินและแผ่นฟ้าจะเปิดให้อย่างง่ายดาย เด็กน้อยก็เช่นเดียวกัน เราต้องเป็นเข็มทิศชี้ทางให้ได้รับโอกาสใหม่อีกครั้งหนึ่ง อีกครั้งหนึ่ง อีกครั้งหนึ่ง โอกาสทางด้านการศึกษา โอกาสทางด้านการกีฬา โอกาสทางด้านความเป็นคนที่สมบูรณ์พร้อมในภายภาคหน้า
ทุก ๆ โอกาสแห่งชีวิต มีองค์ประกอบที่เป็นปัจจัยสำคัญในการนำทาง คือความรัก คือความเพียร คือความพยายาม
กระผมไม่เชื่อว่าเราทำไม่ได้ ฉันไม่เชื่อเช่นนั้น เรา คือคุณ คือผม คือท่าน คือเราทุกคน
''ทำได้''
หากฉันไร้ซึ่งความพยายาม ความเพียร ย่อมไม่เกิดผลผลิต แต่ผลผลิตของฉันนี้ ฉันใช้ชีวิตมาทั้งชีวิต
ที่เฝ้าบ่มเพาะต้นกล้างาม
อนุรักษ์ เพชรรี่ ก็มีความฝันเช่นเดียวกับฉัน เช่นเดียวกับท่าน เช่นเดียวกับเด็กทุก ๆ คน
ต้องตื่นกันตั้งแต่เช้า เพื่อซ้อม..... ต้องปั่นจักรยานกันเป็นวัน ๆ เพื่อให้เก่ง ต้องซ้อมอย่างหนัก และหนัก
เมื่อซ้อมไป เมื่อฝึกไป ยิ่งค้นพบคำตอบให้กับตนเองอย่างลึกซึ้ง หากเขาไม่ดำรงไว้ซึ่งความรักในการปั่นจักรยาน ย่อมทำได้ได้ และการจะค้นหาความหมายเจอ เขาต้องเรียนรู้เรื่องแห่งความรัก รักจักรยาน รักคนปั่นจักรยาน รักคนที่ปั่นจักรยาน ....
เป้าหมายของชัยชนะไม่ใช่คำตอบ คำตอบจากภายในกลายเป็นความสุขที่ได้ปั่นจักรยาน ผลผลิตของการแข่งขัน
คือผลตอบแทนที่ได้ปั่นจักรยานด้วยความรัก....
ในขณะทำการแข่งขันมิสามารถที่จะทราบได้ว่าตนเองเป็นผู้ชนะ รู้แต่เพียงว่า ยิ่งปั่นยิ่งสนุก ยิ่งปั่้นยิ่งมีความสุข ยิ่งเหนื่อยิ่งอยากเหนื่อยอีก เหนื่อยแล้วเหนื่อยอีก...
เมื่อเหรียญทองได้เดินทางมาคล้องใจ .... เราสวมกอดกันนิ่งเงียบ
นิรันดรยภาพของดวงใจจักรยาน ได้เดินทางมาเปิดประตูให้เราเข้าไปสัมผัสพบ
พื้นที่แห่งชีวิต ที่แผ่กระสันต์ทั่วสรรกาย
ไม่ใช่ว่าเราจะเก่ง ใช่ว่าเราจะแข่งชนะทุก ๆ สนาม
''แต่เหรียญทองที่คล้องใจ'' ได้ตอบแทนและหยิบยื่นกำลังใจให้ ช่วยต่อชีวิตและเติมความฝันให้เกิดการคลุกรุ่น
เต็มไปด้วยกลิ่นไอแห่งพลังและความหมายของการมีชีิวิต
ช่วยเติมพลังช้าวไข่เจียวของเด็กน้อยจากบ้านหลังนี้ ระอุไปด้วยกำลังแห่งชีวิตที่คิดฝึกซ้อม ฝึกซ้อม และฝึกซ้อม.....
มอเตอร์ไซค์หนึ่งคันกับขบวนจักรยานหนึ่งกลุ่ม วิ่งโลดแล่นไปทั่วเมืองพิษณุโลก ด้วยรอยยิ้มที่พิมพ์ใจ ด้วยไออุ่นและเสียงหอบเหนื่อยของเด็กน้อยจากบ้านฉัน....
ชีวิตเราเป็นเช่นนี้ มานานนับหลายหลายปี ผ่านศิษย์รุ่นแล้วเล่า สอนเขาดีบ้างไม่ดีบ้าง ดุด่าว่ากล่าวกันบ้าง โกรธเคืองแง่งอนกันบ้าง อยากซ้อมก็ซ้อม ไม่อยากซ้อมก็อย่าซ้อมกันบ้าง ทุก ๆ อย่างเป้นความหมายของชีวิต และสิ่งสำคัญที่สุดที่คอยพร่ำเตือนกันตลอด
เมื่อเราคิดว่าเราเก่ง ภารกิจจักรยานย่อมดับลง
ดับลงด้วยความหยิ่งผยอง.... ดับลงด้วยความลำพอง ดับลงด้วยความโอ้อวด ดับลงด้วยการขาดความนอบน้อม....ซึ่งเป็นการขาดเสน่ห์ของชีวิตคน
จักรยานไม่มีใครเก่งเกินใคร ไปแข่งถ้าแพ้ก็แบกรถกลับบ้าน กระผมแบกรถกลับบ้านมาเป็นสิบ ๆ ปี ไปแข่งชนะก็บันทุกใส่ท้ายกระบะกลับบ้าน ไปแข่งแพ้ก็กลับมาเริ่มต้นกันใหม่
ไม่เป็นไร กลับไปซ้อมกันใหม่ คำปลอบประโลมใจจากใจสู่เด็กน้อย เริ่มต้นกันใหม่ กลับบ้านมาเริ่มต้นกันใหม่....
บ้านของฉันอยู่ที่เมืองพิษณุโลก ฉันมีพี่น้องที่ปั่นจักรยานกันหลายสิบ หลายร้อยชีวิต พี่น้องฉันให้กำลังใจกันมาโดยตลอด บ้านของฉันอบอุ่นไปด้วยพลังแห่งจักรยาน ...
บ้านที่ประกอบไปด้วยพลังแห่งรัก ขอให้กำลังใจเด็กน้อยทุก ๆ คน กลับบ้านแล้วไปเริ่มต้นกันต่อไป
...
นั้นคือชัยชนะที่แท้จริง ที่บ้านเรา....
เป็นมงคลชีวิต อนุรักษ์ เพชรรี่ ในนามตัวแทนเขตการศึกษาที่ ๖ ได้รับรางวัลชนะเลิศจักรยานประเภทถนน ไทม์ไทอัลชาย ในการแข่งขันกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ ๓๓ อุบลราชธานีเกมส์ เมื่อวันที่ ื๒๘ มกราคม ๒๕๕๕ จังหวัดอุบล
