ThaiMTB.com

ทริปวันเสาร์ที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๕๕

[list] ๐๖.๐๐ น. หมู่บ้านยัวร์เฮ้าส์
[list] ๐๖.๑๕ น. สี่แยกบางสีทอง
[list] ๐๗.๐๐ น. ดอกรัก อาหารป่า (ถนน ๓๔๕) [/list][/list][/list]

ผู้ร่วมปั่น ๑๗ ท่าน

(แถวนั่ง)

• ๑. คุณกะปิ (kapi)
  ๒. คุณนายแดง
  ๓. คุณนาย ปากเกร็ด
  ๔. คุณลูน (julee)

(แถวยืน)

• ๕. อ.สุธีรัชต์
  ๖. คุณเม่น (เสือเม่น)
  ๗. คุณยุทธนา (Yuthana)
  ๘. คุณอ้อ (Lsp_noob)
  ๙. คุณไชยยันต์
  ๑๐. น้าเอก รฟท.
  ๑๑. คุณปกรณ์ (pakornk)
  ๑๒. คุณบลู (Inlovebike_ja)
  ๑๓. คุณไฝ
  ๑๔. คุณวิทย์
  ๑๕. คุณบุญเลิศ
  ๑๖. คุณฤทธิ์ (ไม่อยู่ในภาพ)

๑๗. ผมครับ สมพิศ (หลังกล้อง)



มื้อเช้า : ร้านแปโภชนา อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี
มื้อกลางวัน : ร้านส้มตำครกทอง อบต.บางเดื่อ เมืองปทุมธานี


เส้นทางขาไป :

• หมู่บ้านยัวร์เฮ้าส์ - สี่แยกบางสีทอง - วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์ - วัดโตนด - ถนนรัตนาธิเบศร์ - ถนนราชพฤกษ์ - ถนน 345 - ประตูน้ำพระอุดม - วัดทองสะอาด - โรงเรียนคลองพระอุดม - เลียบคลองระแหง - แปโภชนา (มื้อเช้า) - วัดเจดีย์หอย

เส้นทางขากลับ :

• วัดเจดีย์หอย - มหาวิทยาลัยชินวัตร - เลียบคลองพระอุดม - วัดไพร่ฟ้า - ส้มตำครกทอง (มื้อกลางวัน)

ปิดทริป - ร้านส้มตำครกทอง (ส้มตำ ไก่ย่าง ฯลฯ )

เดินทางกลับ :

• หมู่บ้านมณีรินทร์ - ถนน 345 - วัดเกาะเกรียง - วัดป่าเลไลยก์ - ถนนชัยพฤกษ์ - วัดสาลิโข - วัดใหญ่สว่างอารมณ์ - วัดสิงห์ทอง - ท่าอิฐ - สะพานพระนั่งเกล้า - วัดบางนา - วัดโตนด - วัดพุฒิปรางค์ปราโมทย์ - หมู่บ้านเยาวพรรณ - สี่แยกบางสีทอง - วัดรวก - หมู่บ้านยัวร์เฮ้าส์

สถิติของผมครับ
ออกจากบ้าน ๐๕.๕๐ น. กลับถึงบ้าน ๑๗.๐๑ น.
ระยะทาง ๑๑๕.๕๙ กม.
ความเร็วเฉลี่ย ๑๙.๗๐ กม./ชม.



* ขอบคุณเสือเม่น ผู้จัดทำคลิปวิดีโอนี้ครับ

สวัสดีครับ..ไม่พูดพ่ามทำเพลง ลงรูปต่อจากน้าสมพิศฯเลยแล้วกัน..ก่อนอื่นขออภัย ถ้าผิดพลาดประการใด ข้าฯผู้มีสติปัญญาน้อยขอรับประทานโทษแต่ผู้เดียว..อิอิ


กลุ่มรวมมิตรจะขยันปั่นออกกันแต่เช้า ดูซิครับ!หลักฐานเห็นไหม พระยังบิณฑบาตรอยู่เลย


ไปถึงจุดนัดเริ่มสตาร์ท..ที่ร้านดอกรัก อาหารป่า ถนน ๓๔๕ ถ่ายรูปไว้หน่อย สาวๆๆๆ ของทริปนี้


ถ่ายรูปหมู่(หมู..อิอิ) กันหน่อย ที่ลงซ้ำภาพนี้มีน้าสมพิศฯ ครับ.


ออกเดินทาง จุดมุ่งหมายยังอีกไกล..ครับท่าน..อิอิ


ใครไม่รู้ดูเอง รถสวยซื้อมาใหม่ ชุดก็สวยๆ คร๊าบพี่น้อง..

โห !! ระดับน้ำท่วมสูงมิดหัวเลย

ชมต่อในชุดที่ ๒ ดีไหมครับ..ตอนนี้น้าเอก.ชักง่วงนอนแล้วซิ


มาดูลีลาท่าของเสือเม่น..มือดี(วีดีโอ) โอ๊ะๆๆเชยแหลกเลยน้าเอก เดี๋ยวนี้เขาต้อง you tube กันแล้ว.อิอิ



ปั่นๆๆมา ค่อยน่าสดชื่นพบเห็นท้องทุ่งเริ่มมีสีเขียวของต้นข้าว ดีกว่าทริป.ที่ผ่านมาเมื่อ ๒-๓ อาทิตย์




ถึงแล้วครับเป้าหมายแรก..โดยเฉพาะมื้อเช้า ไชโย ข้าวจะได้ตกถึงท้องแล้ว

อ้าว! แล้วกันคิดว่าทุกๆท่านคงจะหิวข้าว กันจนตาลาย ไปก้มมองพื้นน้ำกันเป็นแถวๆ

ที่ไหนได้พบสิ่งแปลกประหลาดกับกลุ่มเรา แต่ชาวบ้านแถวนั้นเขาเฉยๆ

แต่ละท่านวิพากษ์วิจารย์กันใหญ่ บ้างก็ว่าปลาดุก บ้างว่าปลาเทศบาล ยิ่งไปกันมีใครบอกปลาพวกพอขี้ลอยมาแย่งกันกินใหญ่ลอย โฮ้ๆๆ กำลังจะหม่ำข้าวน๊ะเนี๊ยะ
ไว้แล้วจะคุยต่อว่าที่แท้มันคือปลาอะไร..

สมพิศ เขียน:
โห !! ระดับน้ำท่วมสูงมิดหัวเลย

น้าสมพิศฯ สุดยอดๆ ผมมองไม่เห็นจริงๆ เห็นได้ไง สมแล้วที่เป็นนักกฏหมายต้องมองเห็นได้ทะลุ..ไม่อย่างนั้นไม่ชนะคดี..ได้หรอก..

อรุณสวัสดิ์วันตรุษจีน..ซินเซียยู่อี่..กินแล้วไม่ต้องจ่าย อุ๋ย ไม่ใช่ "ซินเซียยู่อี่ ซินลี้ฮวดใช้ มั่งมีมั่งมีรวยๆๆ กันทั่วๆหน้า" น้าเอก..ขอมั่วไปอย่างนั้นไม่ได้มีภรรยาเป็นหม๋วยเกี๊ยะ(อิอิ..อยากมีเหมือนกันแต่ไม่มีสิทธิ์แย้ว) โม้มากไปชมภาพชุดที่ ๓ ต่อกันดีกว่า...




มื้อเช้า..หลังจากได้ใช้พลังงานกันไปพอสมควรแล้ว อาหารหลักและเมนูอร่อยที่นี่ของเขา โดยเฉพาะปลาช่อนแดดเดียว.อร่อยๆๆ.เชื่อหรือไม่เชื่อได้พิสูจน์แล้วมีการสั่งเบิ๊ลๆ กันจริ๊งไหมครับ. งานนี้มีคนที่น่าสงสารมากๆ ก็คือเสือเม่น.ของเรา คุณเธออยู่ในวันที่ถือศิลอดทางคริสตศาสนาพอคือตะวันขึ้นถึงตะวันตกไม่ทานอาหารนอกจากน้ำเท่านั้น ว้า! เลยอดลิ้มชิมรสชาดของปลาช่อนแดดเดียวเลย ไม่เป็นไรน้าเอก กินเผื่อแล้ว





มื้อเช้านี้ เข้าใจว่าน้าสมพิศฯ พี่เลิศ พี่ยุทธนา และน้าเอก จะรับประทานข้าวได้คล่องคอขึ้นน๊ะ ก็ด้วยน้ำสีอัมพัน..อะไรน้ะ! สิงห์ๆ นี่แหละ ไม่ใช่น้ำเก็กฮวยน๊ะ เห็นได้ยินใครบอกพี่เลิศ.ทานข้าวติดคอต้องหาตัวช่วยให้หล่อลื่นลงง่ายๆหน่อย (ข้ออ้าง..ที่จริงๆ แล้วน้ำที่ว่านั้นเขาเรียกน้ำเครื่องเคียงปลาช่อนแดดเดียว..อิอิ)

ชุดที่ ๔ โม้เรื่อง ระหองระแหง โอ๋ยไม่ใช่ ตำบลระแหง/ตลาดร้อยปีระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว ..และปลาแขยง..
คำว่า ระแหง ตามพจนานุกรม หมายถึงรอยแยก แตกระแหง อะไรทำนองนั้น นี่ฉบับราชบัณฑิต(ผู้รู้) แต่ต่อนี้ผู้เดา..เดิมทีคำนี้น่าจะมาจากคำว่าปลาแขยงเพราะที่นี่มีปลาแขยงชุกชุม ถูกเรียกกันมาเรื่อยๆ เลยเพี้ยน เป็นระแหง เพราะถ้าระแหงจริงๆ ไม่น่าจะใช่เพราะพิสูจน์แล้วไม่เห็นมีรอยแยกแตกระแหง ณ ที่ใดในตำบลนี้ เห็นแต่ปลาแขยงมากๆ หลายๆ อยู่อาศัยในแม่น้ำลำคลองพระอุดม ไม่เชื่อดูภาพหลักฐานได้ ซึ่งขอบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าวันนี้นั้นในตอนเช้าที่ไปถึงมีปลาแขยงว่ายมาต้อนรับนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะคณะจักรยานกลุ่มรวมมิตร.. (ห้ามนำไปใช้อ้างอิงเด็ดขาด จะทำให้เสื่อมเสียประสาดสังคมสาดหมด..โม้เล่นสนุกๆ น๊ะจ๊ะ)





ข้างล่างนี้ข้อมูลจริงไม่ได้โม้..
ตลาดร้อยปีระแหง...จังหวัดปทุมธานี
ที่ชายคลองระแหงติดต่อคลองพระอุคมยังมี ตลาดริมน้ำ อายุ ๑๐๐ ปี ตลาดทั้ง ๒ ฝั่งปลูกด้วยไม้เป็นห้องแถวติดต่อกัน ซึ่งเกิดขึ้นจากการที่ผู้คนสมัยก่อนสัญจรทางเรือและทางรถไฟ โดยมีทางรถไฟสายแรก คือ สายตลาดระแหง-บางบัวทอง มาสิ้นสุดที่โรงเรียนวรพงษ์ หมู่ ๔ ต.ระแหง ต่อมาการคมนาคมเจริญขึ้น มีถนนผ่านหน้าอำเภอ ผู้คนก็หันมาสัญจรทางรถยนต์กัน กิจการรถไฟก็ล้มเลิกไป แต่ยังคงเหลือตลาดเอาไว้ให้เป็นอนุสรณ์อยู่จนทุกวันนี้
ลาดหลุมแก้ว เดิมขึ้นอยู่กับ อ.เชียงราก จ.ปทุมธานี ต่อมาได้ยกขึ้นเป็น อ.ลาดหลุมแก้ว เมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๔๕๙ มีเขตปกครอง ๖ ตำบล คือ ต.ระแหง ต.หน้าไม้ ต.ลาดหลุมแก้ว ต.คูขวาง ต.คูบางหลวง และต.คูตัน ต่อมาปี ๒๔๗๙ ทางราชการโอน ต.บ้านแหลม อ.บางกระดี มาขึ้นกับ อ.ลาดหลุมแก้ว จนปี ๒๔๘๘ ได้เปลี่ยนชื่อ ต.บ้านแหลม เป็นต.คลองพระอุดม และต.คูตัน เป็น ต.บ่อเงิน
ปัจจุบันได้มีการจัดทำสถานที่เลี้ยงปลาบริเวณคลองระแหง หน้าลานวัดบัวแก้วเกษรกับโรงเรียนชุมชนวัดบัวแก้วเกษร โดยจะกักน้ำให้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ อีกจุดที่ศาลาริมน้ำข้างห้องสมุด จัดทำเป็นท่าเรือรับ-ส่งนักท่องเที่ยว และจำหน่ายสินค้า เช่น ขนมพื้นบ้าน ขนมไทยโบราณ ผลิตผลทางการเกษตร
ตั้งแต่ สะพานคลองระแหง จะทำทางเดินเชื่อมต่อกันระหว่างลานวัดกับตลาด เพราะตรงนี้ชาวตลาดระแหงอยู่กันมาตั้งแต่รุ่นทวด โดยยังอนุรักษ์ชุมชนดั้งเดิมไว้จนได้รับรางวัลจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
มีร้านขายอุปกรณ์จับสัตว์น้ำอายุกว่า ๙๐ ปี ร้านขายยาจีนและยาแผนโบราณ ร้านตัดผมรุ่นคุณปู่ ร้านขายอุปกรณ์การเกษตรก็ยังอยู่ มีทั้งเคียวเกี่ยวข้าว จอบ เสียม ค้อน ตะปู เครื่องใช้ในครัวเรือน ปุ๋ยหมัก หม้อดินเผาหุ้งข้าว
หรือร้านอาหารขึ้นชื่อ คือ ร้านแปโภชนา ซึ่งเป็นร้านเก่าแก่ มีนายสุรศักดิ์ บุญญาภากร เป็นเจ้าของร้าน ปัจจุบันเป็นประธานสภาเทศบาลด้วย ร้านนี้รับช่วงขายกันมา ๖๖ ปีแล้วยังขายดี มีลูกค้ามาอุดหนุนทั้งวัน เพราะรสชาติอร่อยการเดินทาง มีถึง ๓ เส้นทาง คือ กรุงเทพฯ-รังสิต-ปทุมธานี หรือกรุงเทพฯ-นนทบุรี-ปากเกร็ด-ปทุมธานี หรือกรุงเทพฯ-บางใหญ่-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว-ปทุมธานี จากตัวเมืองเข้าสู่ตำบลระแหงใช้เส้นทาง ๓๔๖ มุ่งหน้า อ.ลาดหลุมแก้ว ระยะทางประมาณ ๑๓ กิโลเมตร
แหล่งท่องเที่ยวอื่นในอำเภอลาดหลุมแก้ว นั้นมีหลายแห่ง อาทิ สุสานหอยที่วัดเจดีย์หอย ต.บ่อเงิน ซึ่งมีเจดีย์ที่สร้างจากเปลือกหอยนางรมยักษ์ บริเวณวัดมีสระน้ำขนาดใหญ่ มีปลาสวายที่ทางวัดเลี้ยงไว้จำนวนมาก และบ่อเต่าหับ ซึ่งนักท่องเที่ยวซื้ออาหารเลี้ยงปลาและเต่าได้
วัดมหาเมฆ อยู่ที่บ้านลำมหาเมฆ หมู่ ๓ ต.บ่อเงิน หากมาตามถนนปทุมธานี-บางเลน จะอยู่ระหว่างทางไปวัดเจดีย์หอย โดยมีทางแยกเลี้ยวซ้ายเข้าวัด ระยะทางประมาณ ๑ กิโลเมตร ที่นี่มีจุดน่าสนใจ คือ บึงน้ำไหล มีนกหลากหลายชนิดอาศัยอยู่จำนวนมาก เช่น นกกระยางขาว นกกระสา นกกาน้ำ เป็นต้น น่าเสียดายที่ปัจจุบันกอไผ่ที่นกใช้ทำรังถูกไฟไหม้หมด แต่ก็ยังมีบึงน้ำและหอดูนกให้นักท่องเที่ยวได้เที่ยวชมกัน
วัดบัวขวัญ ในวัดมีพระพุทธรูปปางพระผอม คือ ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๕ นอกจากนี้ยังมีพลับพลาที่ประทับในพระราชพิธีแรกนาขวัญ สมัยรัชกาลที่ ๖ ที่เรียกว่าศาลาแดง เดิมตั้งอยู่ที่วังพญาไท กรุงเทพฯ เป็นพลับพลาไม้สักทั้งหลัง ซึ่งสวยงามและทรงคุณค่าทางสถาปัตยกรรม นอกจากนี้ยังมีหลวงพ่อดำ อายุร้อยกว่าปี เป็นที่เคารพสักการะของชาวลาดหลุมแก้ว

ขอขอบพระคุณข้อมูลจากการท่องเที่ยวจังวัดปทุม ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

ข้อมูลภาพสนับสนุนบทความ(โม้..ขี้คุย ของน้าเอก)ก่อนหน้านั้นครับ.








ร้านกัลบก.(ร้านช่างตัดผม) เก่าแก่โบราณมีให้อยู่ในปัจจุบันนี้จริงๆ



ร้านอุปกรณ์ การประมง เครื่องมือการก่อสร้างเล็กๆน้อยๆ ร้านขายของเบ็ดเตล็ดๆ อื่นอีกมากหลาย

แหม! ต้องขอบพระคุณ น้าสมพิศฯเ ป็นอย่างยิ่งภาพนี้ผมพลาดไปได้ไง..เห็นว่าปลาแขยงมีอยู่ใต้ถุนร้านแปโภชนา..อีกมากมายดังภาพ..ขออนุญาตให้ความรู้เรื่องปลาแขยงอีกสักนิ๊ดๆ(ขอโม้..)ต่อน๊ะครับอย่าเพิ่งเบื่อ..
เรื่องปลาแขยงนี้สมัยก่อนนั้นคนไม่ค่อยนิยมบริโภคปลาแขยงเท่าใดนัก เหตุเพราะมันชอบกินอาวุธชีวะภาพประเภททุ่นระเบิดเรือดำน้ำ ที่ล่องลอยอยู่เหนือน้ำ(ขี้ที่เป็นก้อนๆลอยน้ำน๊ะครับ..ขอโทษถ้าใครกำลังรับประทานอาหาร ให้อภัยน้าเอกด้วย..อิอิ) จริง ๆ แล้วปลาแขยงมันคงไม่ได้ชอบกินข้าวเม่าเปียกซักเท่าใดนัก
แต่เนื่องจากมันต้องลอยคอหากินบนผิวน้ำหรือที่เรียกว่าคอย "ฮุปเหยื่อบนผิวน้ำ" นั่นเอง พออะไรตกลงน้ำหรือลอยมาใกล้ ๆ มันก็จะฮุปกินทันที อะไรกินได้มันก็กิน อะไรกินไม่ได้ มันก็คงคายมั้ง
กรณีนี้สามารถพิสูจน์ได้จากคำพูดที่บอกว่า "ปลาตอด" นั้นหมายถึง "ปลาแขยงตอด" นั้นเอง ด้วยคำนี้เราจะเห็นว่าปลาแขยงนั้นไม่กลัวใคร เนื่องเพราะในสมัยนั้นไม่มีใครนิยมรับประทานปลาแขยงกัน พอมีใครกระโดดลงไปกลางฝูงมัน ๆ จึงมักจะรุมเข้าตอด แต่พอตอดแล้วคงรู้ว่าไม่อร่อยมันจึงได้ว่ายน้ำแตกฝูงหนีไปซะ
ด้วยเหตุที่มันไม่กลัวใครเช่นนี้ เมื่อมนุษย์ผู้ปล่อยทุ่นระเบิดเรือดำน้ำเปลี่ยนรสนิยมในการกินมากินเจ้าปลาแขยงกันแล้ว จึงทำให้เจ้าปลาแขยงนี้หมดไปจากลำน้ำเจ้าพระยาตอนล่างอย่างรวดเร็ว (ปัจจุบันไม่ได้เห็นกันเลยทีเดียว) แต่อเมซิ่งจริงๆ ที่น้าเอก..ได้พบเห็นที่ตลาดร้อยปีระแหง (จริงๆ น่าจะมาจากตลาดแขยง ชื่อนี้น่าจะถูกต้องกว่า) ตำบลระแหง อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
ปลาแขยงที่พบในประเทศไทยนั้นมีหลายชาติพันธุ์แต่ที่พบมากที่สุดเห็นจะเป็นเจ้าปลาแขยงข้างลาย ปล่อยครั้งที่คนมักจะคิดว่าปลาแขยงและปลาสังกะวาดนั้นเป็นปลาชนิดเดียวกัน ซึ่งจริง ๆ แล้วถึงมันจะกินทุ่นระเบิดเรือดำน้ำเหมือนกัน แต่มันก็ไม่ใช่ประเภทชนิดเดียวกันแต่อย่างใด ปลาแขยงนั้นเป็นปลาที่ลอยฝูงอยู่เหนือน้ำ ในขณะที่ปลาสังกะวาดนั้นจะจมผู้อยู่ใต้ผิวน้ำ มีบ้างที่ขึ้นมาฮุปน้ำเล่นเป็นระยะ ซึ่งสิ่งนั้นสามารถบอกได้ว่ามีความเปลียนแปลงที่ใต้น้ำ เช่น น้ำกำลังจะเสีย น้ำทะเลกำลังหนุน เช่นเดียวกับในเดือนนี้ ซึ่งเป็นเดือนที่น้ำเหนือกำลังไหลบ่า และน้ำทะเลกำลังจะหนุนขึ้นมาชนกัน
การจับปลาแขยงนั้น ไม่นิยมการใช้ตาข่ายดักเพราะปลาแขยงเป็นปลาที่อาศัยอยู่บนผิวน้ำและมีขนาดเล็ก ดังนั้น สวิงจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุดที่จะตัก ช้อนมันขึ้นมาสเด็ดน้ำผ่าหัว ดึงใส้ คลุกเกลือ ตากแดดเดียว ทอดกรอบ

มาชมภาพชุดที่ ๕ กันต่อดีกว่า..น้าเอก นอกเรื่องโม้ไปเรื่อยๆ คงเบื่อกันแหละ..


อิ่มแล้ว..ต้องเดินทางกันต่อเพื่อเผาผลาญพลังงานไม่สะสมในร่างกายมากเกินจำเป็น


บางท่านขอจบทริปนี้ที่ร้านแป..ไม่ไปต่อ เนื่องต้องรีบกลับมีธุระ ที่เหลืออีก ๑๒ ท่านไปกันต่อ(มีใครบางท่านบางคนผมไม่ไหวเจ็บปวดข้อมือมากๆ เมื่อวานทำงานหนักไปหน๊อย!ไม่รู้แอบทำโอทีนอกเวลาหรือป่าว เป็นอันไม่สามารถปั่นต่อไปขอกลับไปนำตัวช่วยก่อนเดี๋ยวมา.. ) จุดมุ่งหมาย ส้มตำร้านครกทอง..




พักขากันหน่อยที่วัดเจดีย์ห้อย..ที่นี่ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปเท่าไรเพราะมากันปล่อยมาก ตรงนี้มีปลาสวาย..ครับ.

เดินทางต่อ


พักขาอีกสักครั้ง ยินเสียงใครบางท่านบอก..จะไม่ไหวแล้วหมดพลังปลาช่อนแดดเดียว แล้วน๊ะ ..

กำลังเซิ๊ตหาไรรือ?คุณอ้อ..

แต่เอะตรงนี้แม่น้ำคลองพระอุดม ตัดกับคลองหลวงหรือนี่! เห็นแม่ค้าที่ร้านขายน้ำเขาน้าเอก.อย่างนั้น น้าเอก.ไม่มีความรู้.ขออภัย ท่านใดรู้ช่วยเสริมต่อทีครับ..

ต่อภาพชุดที่ ๖ ร้านส้มตำครกทอง จุดหมายปลายทาง..ใครบางท่านบอกว่า ร้านอยู่แค่เอื้อมทำไมต้องอ้อมอ๊อมๆ ไปไกลอย่างนั้น..ประเด็นนี้ขอยกให้น้าสมพิศฯ ตอบชี้แจงด้วยดร๊าบ...




ถึงแล้วจุดหมายปลายทางวันนี้..ก็พบเข้ากับสมาชิกกลุ่ม ๖๐ ที่แตกกระสันซ่านเซ็น๔-๕ ท่าน รวมพี่เชาร์ของเรามากับเขาด้วย..(น้าเอก..ขอบอกจริงๆ แอบติดต่อประสานงานไว้แล้วกับพี่ปรีชา นัดร้านแป และส้มตำครกทอง)



ล่องรอยคราบน้องน้ำยังมีให้เห็น ณ ที่ร้านนี้เช่นกัน.


สัญญาลักษณ์หรือโลโก้ ของร้าน..

ขอโม้ต่ออีกสักนิ๊ดๆ น๊ะคร๊าบ อยากจะกล่าวถึงร้านส้มตำครกทองนี้ จริงๆ แล้วโสลแกนๆ ของเขาคือ "ไก่ย่างในอ่าง ส้มตำครกทอง ปทุมธานี" มีบทความกล่าวถึง (ขออภัยไม่ได้เขียนเองน๊ะ คัดลอกเขามาอนุญาติเจ้าลิขสิทธิ์ด้วยน๊ะ นำมาแพร่ ไม่ใช้การค้า..แหะๆๆ)

ไก่ย่างในโอ่ง-ส้มตำครกทอง ปทุมธานี
ห่างเหินไม่ได้แนะนำอาหารจานโปรดคุณผู้หญิงไปพักใหญ่ พอเดาออกไหมจ๊ะว่าคืออะไร ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก แม่นแล้ว อาหารจานนั้นไซร้คือ "ส้มตำ" ปัจจัยที่ห้าของสาวๆ นั่นเอง นานๆ จะพาไปชิมทั้งทีต้องเสาะแสวงหามือตำส้มตำระดับทองคำ จะได้ฟาดจนเต็มคราบสมอยาก
ถามไถ่แหล่งข่าวหลายราย ต่างตอบเป็นเสียงเดียวว่าต้องไปกิน "ส้มตำครกทอง" ที่เมืองปทุมธานีสิ ขนาดสาวๆ แถวสนามบินสุวรรณภูมิยังถ่อไปกินข้ามเมืองเลย อย่ากระนั้นเลยจัดแจงชักชวนพรรคพวกและมัคคุเทศก์สาวๆ ผู้ชื่นชอบส้มตำเป็นชีวิตจิตใจช่วยสงเคราะห์ปิ่นโตเถาเล็กตาดำๆ นำทางไปที่ร้าน

เอาล่ะครับ เชิญขึ้นรถตามไปชิมได้แล้ว ไปดูกันซิว่าจะเป็นส้มตำจากครกทองจริงหรือเปล่า

มาไกลไม่อยากเสียเวลาต้องขึ้นทางด่วนขั้นสองหรือทางด่วนศรีรัช วิ่งขึ้นเหนือเข้าทางด่วนอุดรรัถยา (หรือสายแจ้งวัฒนะ-บางปะอิน) ผ่านทางลงเมืองทองธานีไปอีก 1 ป้าย ลงที่ "ศรีสมาน" จ่ายเงินค่าผ่านทางแล้วเลี้ยวออกทางซ้ายสุดที่จะไปติวานนท์ วิ่งตรงไปจนผ่านสี่แยกแล้ว "ข้ามสะพานนนทบุรี (หรือสะพานนวลฉวีนั่นเอง)" จากนั้นไปเรื่อยๆ อีกประมาณ 3 กิโลเมตรกว่าๆ จนถึง "สี่แยกบางคูวัด" มีป้ายบอกชื่อแยกอันเบ้อเริ่ม ให้เลี้ยวขวาที่สี่แยกนี้ ตรงไปอีก 3 กม. ผ่านโชว์รูมอีซูซุพระนครและปั๊มบางจาก เห็นปั๊ม ปตท.ด้านขวาเมื่อไหร่ ให้มองหาร้าน 7-11 ทางซ้ายอยู่ปากซอยวัดไพร่ฟ้า เลี้ยวซ้ายเข้าซอยไปสักพักใหญ่จะถึงที่ทำการ อบต.บางเดื่อ มีหอเก็บน้ำสูงชะลูดเป็นจุดสังเกต ให้เลี้ยวซ้ายเข้าซอยที่อยู่ตรงข้าม อบต. และแล้วก็ถึงร้านส้มตำครกทองเสียที

ร้านส้มตำครกทองเป็นร้านโล่งๆ โถงใหญ่มีหลังคาคลุม ก่อนถึงตัวร้านเป็นที่ตั้งศาลพระภูมิและที่สำคัญคือมี "ครกสีคล้ายสีทอง 2 ใบขนาดยักษ์ตั้งบูชาอยู่หน้าศาล" อีกด้วย ที่จอดรถนั้นอยู่ถัดจากตัวร้านติดๆ กัน เห็นที่จอดโล่งๆ อย่างนี้ ถ้าท่านมาถึงหลังเที่ยงอย่านึกเลยว่าจะมีที่จอด แน่นเหมือนกับมีงานวัดเชียวแหละ ดังนั้น ควรมาก่อนเที่ยง (11 โมงเช้ายิ่งดี) หรือหลังบ่ายโมงครึ่ง
ขอขอบคุณสำนวนประพันธ์ของท่านไว้ ณ ที่นี้ด้วย.



นี่แหละ! แม่ครัวท่านนี้ที่ฝีมือเด็ด น้าเอกแอบเลียบๆเคียงๆเข้าไปจะคุย พี่แกบอกโอย..กำลังยุ่งๆ ทำไม่ทัน..แต่ได้ยินเสียงแจ้วๆ เดียวน๊ะจ๊ะกำลังจะได้แล้ว..แต่หันกระซิบทางลูกข้างคนเขาสั่งอะไรน๊ะ..

คุณยายปิ้งปลาซ่อนอ๊ะ..อร่อย.ลำแต้ๆ คุณยายตอบขอบใจอ้ายหลานชายที่ชมยาย..วันนี้หยุดขายลอดช่องน้ำกะทิ..ยายบอกตอนนี้ต้องซื้อลอดช่องมันแพงจัง!