ThaiMTB.com

พวกปั่นได้วันละ 100+ แบบไม่ชมนกชมไม้ เขาปั่นกันอย่างไร

รอฟังด้วยคนครับ

เข้ามาปูเสื่อรอฟังครับ

domena เขียน:เข้ามาปูเสื่อรอฟังครับ

นั่งด้วยคนครับ

JADE555 เขียน:พวกปั่นได้วันละ 100+ แบบไม่ชมนกชมไม้ เขาปั่นกันอย่างไร

เอาแบบแข่ง ultra endurance ประสาทหลอน หรือแบบปั่นทางไกล self-supported อะครับ ....

ถ้าแบบ ultra endurance ก็ต้องแบบ Jure Robic (ผู้ชนะ Race Across America 5 สมัย) ชาว Slovenia มีอาชีพเป็นทหาร เวลาแข่งก็นอนน้อยๆเข้าไว้ ตอนแข่งมีประสาทหลอนด้วย แรงจูงใจในการซ้อมมาจากความยากจนและการที่พ่อไม่รักด้วย
"That Which Does Not Kill Me Makes Me Stranger"
http://www.nytimes.com/2006/02/05/sport ... wanted=all
................The negativity is accentuated, perhaps, by the fact that Robic trains exclusively alone. What’s more, he’s famously disinclined to seek advice when it comes to training, medical treatment and nutrition. ‘‘Completely uncoachable,’’ says his friend Uros Velepec, a two-time winner of the Ultraman World Championships. Robic invents eclectic workout schedules: six hours of biking one day, seven hours of Nordic skiing the next, with perhaps a mountain climb or two in between, all faithfully tracked and recorded in a series of battered notebooks.

‘‘I find motivation everywhere,’’ Robic says. ‘‘If right now you look at me and wonder if I cannot go up the mountain, even if you are joking, I will do it. Then I will do it again, and maybe again.’’ He gestures to Mount Stol, a snowy Goliath crouched 7,300 feet above him, as remote as the moon. ‘‘Three years ago, I got angry at the mountain. I climbed it 38 times in two months.’’

Robic goes on to detail his motivational fuel sources, including his neglectful father, persistent near poverty (three years ago, he was reduced to asking for food from a farmer friend) and a lack of large-sponsor support because of Slovenia’s small size. (‘‘If I lived in Austria, I would be millionaire,’’ he says unconvincingly.) There is also a psychological twist of biblical flavor: a half brother born out of wedlock named Marko, Jure’s age to the month. Robic says his father favored Marko to the extent that the old man made him part owner of his restaurant, leaving Jure, at age 28, to beg them for a dishwashing job..........................

"The craziness is methodical, however, and Robic and his crew know its pattern by heart. Around Day 2 of a typical weeklong race, his speech goes staccato. By Day 3, he is belligerent and sometimes paranoid. His short-term memory vanishes, and he weeps uncontrollably. The last days are marked by hallucinations: bears, wolves and aliens prowl the roadside; asphalt cracks rearrange themselves into coded messages. Occasionally, Robic leaps from his bike to square off with shadowy figures that turn out to be mailboxes. In a 2004 race, he turned to see himself pursued by a howling band of black-bearded men on horseback."

"Yet Robic does not excel on physical talent alone. He is not always the fastest competitor (he often makes up ground by sleeping 90 minutes or less a day), nor does he possess any towering physiological gift. On rare occasions when he permits himself to be tested in a laboratory, his ability to produce power and transport oxygen ranks on a par with those of many other ultra-endurance athletes. He wins for the most fundamental of reasons: he refuses to stop."

แต่ถ้าเอาแบบทางไกล self-supported ประสาทไม่หลอนขี่ไปยิ้มไปก็ต้อง Vin Cox ขี่คนเดียวประสาทหลอนไม่ได้ อย่าใช้ front pannier อย่าขี่ fully load touring bike อย่าขนของที่ไม่จำเป็น
http://www.greatbikeride.com/index.php
Vin Cox, champion cyclo-cross racer, mountain biker, mountaineer, long distance trekker, and new holder of the Guinness World Record for circumnavigating the world by bicycle. 18,225.7 miles through 17 countries in 163 days, 6 hours, 58 minutes.

http://www.bikeradar.com/news/article/v ... ord-27795/

อย่างที่พี่หุ่นบอกครับเลยครับ

ส่วนผมส่วนมากเวลาออกปั่นไปไกลๆเกินร้อยโล
ตอนเด็กจะคิดว่า
เวลาไปต่างจังหวัด ขี้เกียจนั่งรถหลายต่อ ปั่นหมอบดีกว่า ไม่ต้องต่อรถ ไปที่เดียว ถึงเลย
โตมาหน่อย นั่งรถไฟไปทำงานต่างจังหวัด ก็ขี้เกียจยกจักรยานขึ้นรถไฟ ก็เลย ขี่หมอบไปเลย ไม่ต้องยกขึ้นรถไฟ
หรือ ใน กทม รถติด ก็ จักรยานดีกว่า เช่น บ้านอยู่หลักสี่
แต่อยากไปปั่นที่พระรามเก้า หรือ สุวรรณภูมิ กับชาวหมอบที่นั้น
เราก็ปั่นไป ถึงโน่น ก็ วอมเสร็จพอดี ซัดได้เลย
ขากลับก็ปั่นกลับ คูดาว พอดี
หรือ ไปเที่ยวเป็นหมู่คณะ กทมหัวหิน เพื่อนๆเบื่อนั่งรถตู้ ก็เลยเอาจักรยานลงรถตู้แล้วปั่นไป แล้วให้รถตู้ขับตามหลัง
อะไรทำนองนี้

สรุปคือ

ถ้ารักการปั่นจักรยาน ระยะทางไม่เกี่ยงครับ

ปล
ส่วนมาก av 35 up

แมวทอง เขียน:ส่วนมาก av 35 up

AV 18+ Uncensored ดีกว่า แอร๋วว.. ซรวบ!!



ถ้าแบบจริงจังเลย นอกเหนือจากการฝึกซ้อมแล้ว เทคนิคส่วนตัวผมอยู่ที่การเตรียมตัวมากกว่าครับ เรื่องสารอาหารกับการพักผ่อนสำคัญมากๆ

ที่ผมขาดไม่ได้เลยคือพวกปรีเวิร์คเอาท์ที่เน้นไปที่แม๊กนิเซียม ซึ่งต้องอัดก่อนปั่น แล้วก็จำพวกแอลคาร์นิทีน จากนั้นจึงเป็นสปอร์ตดริ้งค์เป็นระยะครับ ปิดท้ายด้วยมัลติวิตามินและอะมิโน


ผมไม่ใช่คนที่ฟิตและไม่มีเวลาฝึกซ้อม แต่เวลาทำงานทัวร์ที่มีระยะทางโหดๆวันละสองสามร้อยโลก็ไม่ขายหน้าลูกทัวร์ฝรั่งครับ

โอ้รวรวรวรว เซรี๊ยบบบบ

ขอบคุณครับ

แบบผม ที่ไม่ใช่นักกีฬาอาชีพน่ะ
1. เอาวันที่เคลียร์งานได้ คือ งานไม่เร่งด่วนมาก เพราะคงต้องใช้เวลาบนจักรยานมากอยู่
2. หาจุดหมายเอาไว้ ว่าจากไหน ไป ไหน จะได้รู้ระยะทางโดยประมาณ ก็ จะได้กะเวลาถูก
3. รถ ยาง อาหารเช้า ต้องพร้อม
4. รีบไปเลย จะรออะไรเล่า เดี๋ยวเวลาก็หมดหรอก...
ส่วนเทคนิค ก็ไม่มีอะไรมาก รอบขาปลานกลาง 80-90 เน้นยืนความเร็วนิ่งๆ ไม่อัดทิ้งอัดขว้าง จอดให้น้อย จอดแล้วออกให้เร็ว พกอาหารติดหลังไปด้วยได้ครึ่งทางก็เติมเลย...