ThaiMTB.com

สวัสดีปีใหม่ ครับพี่น้อง .....
ทริปนี้ขอนำเสนอเส้นทางที่น่าหลงใหลอีกเส้นทางหนึง่ที่น่ามาทดสอบกำลังใจกำลังกาย ได้สัมผัสบรรยากาศที่เห็นแล้วหายเหนื่อย อบอุ่น แล้วก็ดีใจที่ได้เกิดเป็นคนไทย...อย่าช้าเลยไปลุยกันเลยดีกว่า หวังว่าจะเป็นแนวทางให้เพื่อน ๆพี่ ๆได้สัมผัสสิ่งดี ๆ ที่ยังเหลืออยู่บนโลกใบนี้............

เส้นทางในวันนี้ เชียงดาว-อ่างขาง เส้นทางโดยรวมขึ้นเขา 70% ระทางรวม 88.5 กม งานนี้ไม่ต้องห่วงมีเขนอยูแล้ว 55555555
สำหรับงานนี้เปิดซิ่งคู่ขาตัวใหม่...เซ็ทรถแพ็คของ เตรียมลุย เลิศงามยามดี 6.30 นออกเดินทางจากเชียงดาว ใช้เส้นทาง 107 มุ่งขึ้นเหนือ 10 กม โดยประมาณ แยกซ้ายเข้าไปทาง อ .เมืองงาย จากนั้นก็ยาว ๆกันไปเลย

เส้นทางช่วงนี้ปั่นกำลังสนุกเรียกเหงื่อออกมาได้ดีทีเดียว เข้ากิโลเมตรที่ 40 มาเกือบครึ่งทางแล้ว ที่ทางแยกเลี้ยวขาวตามลูกศร จากป้าย ยังคงค้างอีก 50 กม ...แต่อุดมไปด้วยเนินเขาล้วน ๆ 55555555...จากแยกนี้ไปก้ถึงบ้าน อรุโณทัย เป็นหมูบ้านของลูกหลานของทหารจีนคณชาติ ( ทจช )ทัพที่ 3 ของนายพล หลีเหว้นห้วน ที่ได้มาตั้งรกรากในไทย ..ภาษาท้องถินใช้ภาษาจีนแต้จิ้ว ถ้าฟังไม่ผิด...

และจากนี้ไปอีก 44 กม เริ่มเห็นเทือกเขาชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ...สิ่งที่เฝ้ารอก้มาถึง เนินแล้วก็เนิน ที่คอยดูดดื่มพลังงานของเราได้ดีนักแล

มาช่วยหอบ.. กับเนินชันๆครับ

มาถึงช่วงนี้ไม่มีอะไรมากมายนอกจากเนินชัน ๆกับทางคดเคี้ยวไปตามใหล่เขา มีการหยุดพักเป็นระยะ ๆเพื่อถนอมร่างกายให้ช่ำน้อยที่สุด เท่าที่มีประสบการณืในการปั่นขึ้นเขา ที่นี้ไม่น้อยหน้าที่ใหนเลย....มีเสียงรถของนักท่องเที่ยวคำรามตอลดเส้นทางเพราะต้องเร่งตลอดเวลา .....ไม่เหงาเลย555555555.....มีวิชาอะไรก้ควักออกมางัดกับเนินให้หมด ทั้งท่างูเลือยสะยบเนิน เขนกระชากหัวใจ ปันออกจากอรุโณทัย มาประมาณ 14 กิโล ก็มาพักยาว ๆ ที่โรงเตี๊ยมถ้ำงอบ

ประมาณ 15.00 น ถึงโรงเตี๊ยมถ้ำงอบ ซึ่งเคยเป็นกองบัญชาการของนายพลลี ทัพที่ 3 แห่ง กองทัพก๊กมินตั๊ง เมนูขึ้นชื่อที่นี้เขาบอกว่าเป็นขาหมู + หมั่นโถ๋ แต่ไม่ได้ทดลองชิม... ..เพราะระยะทางที่เหลือ บวกกับเวลา ..และช่วงหน้าหนาวมึดเร็วมาก ปั่นมาถึงตอนนี้ก็ 65 กิโลโดยประมาณ แข้งขาเริ่มมีอาการแล้วครับ ซึ่งระยะทางที่เหลืออีก 23 กิโล กับเนินชัน ๆอีกเพียบ ....

นั่งพักไป นวดขาไป พอเริ่มเข้าที่พอลุยต่อได้ก็ไปกันต่อ เพราะถึงตอนนี้เวลามีน้อยลงแล้วครับพี่น้อง อากาศเริ่มเย็นมาอีกครั้งแล้ว ออกจากโรงเตี๊ยมถ้ำงอบก็มีทางราบนิดหน่อย แล้วก็เนินเหมื่อนเดิม มีบางช่วงก็มีดิ่งลงเขาเลยก็มีแต่ลงแบบชัน ๆ แล้วก็หักศอก ก่อนเข้าบ้านผาแดง...และหลังจากบ้านผาแดแล้วก็เป็นเนินไล่ไปตามใหล่เขาทั้งสิ้น ....ถึงตอนนี้ รอบขาตก... พักบ่อย... หิวน้ำ...ที่สำคัญอากาศเย็นและก็มืดไวมากในหุบเขา...แถมตะคิวเริ่มก่อตัว.....ในใจคิดแล้วว่าคืนนี้ได้นอนแถว ๆนี้แน่ ....ใหน ๆก็ใหน ๆแล้ว ปั่นไปจนกว่าจะหมดแล้วกัน...สุดท้ายก็มาหมดที่หน้าฐานปฏิบัติการซุ่ยถัง...ห่างจากอ่างขาง 14 กิโลโดยประมาณ....จำเป็นต้องลงหลักปักเต้นท์ ที่นี้.....ถึงตอนนี้ก็ 18.30 น ได้...

........หนึ่งทุ่มทำการลงหลับปักเต้นท์เสร็จ..นั่งนวดขา ชมดาว...พี่ทหารที่มาประจำการก็เข้ามาทักทาย พูดคุยกันพักใหญ่พี่เขาชวนเข้าไปนอนในฐานก้ได้ เพราะตอนดึก ๆที่นี้เย็นมาก ....แล้วบอกว่าเมื่อคืนก่อน 5 องศา....... ......ก็ขอบคุณพี่เขาไปอยากลองของว่างั้นเรา...หลังจากนั้นก็เพิ่มพลังด้วย มาม่า 2 ถ้วย + ไข่ต้ม 2 + กับข้าวหลาม 1 ....ไม่รู้ว่ายัดเข้าไปได้งัย5555....จากนั้นก็หลับไม่รู้เรื่องตายสนิท...
........ไม่รู้ว่ากี่องศาเมื่อคืน แต่ตอนเช้าหนาวมากเพราะลมที่พัด...แต่ไม่เสียแรงที่ได้มานอนที่นี้....เพราะภาพที่ได้เห็น ถึงไม่สวยที่สุด..แต่มีความสุข ทีสุดที่ได้เห็น....

..........ห้องพักสุดหรุ .........

ขอปาดนิด นึง ครับ รอ ชมและ ติดตามอยู่น่ะครับ

นั่งสูดโอโซน ...ที่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาดทั่วไปได้.........

นั่งดูดดืมจนเต็มปอด...ก็เก็บข้าวของพร้อมลุยต่อวันนี้เป้าหมาย เข้าอ่างขาง แล้วไปนอนค้างคืนที่ หมู่บ้านนอแล ชายแดนไทยพม่า...จากฐานปฏิบัติการสุ่ยถัง ...เส้นทางไม่ต่างจากเมื่อวาน ยังมีเนินให้ประลองอีก 15 กิโล แล้วก็มีดิ่งลงเขาชัน ๆ ไปจนถึงอ่างขาง ซึ่งจากช่วงนี้ไปเริ่มเห็นต้นพญาเสือโคร่งมากขึ้นตามแนวถนน....

...เนินๆ.แล้วก็เนิน...

...ปั่นไปพักไป ตามสภาพ...ปันจนมาถึงก่อนทางร่วมที่ขึ้นมาจากทาง อ.ฝาง เจอแม่ค้าขายของที่ระลึกลงมา...เพื่อไม่ให้เสียโอกาสทางการค้า ...." ซื้อกาไล สักอันบ่...อันละ ห้าบา.ๆ" (ซื้อกำไรสักอันใหม อันละห้าบาท ) เป็นกำไรที่สานจากต้นหญ้า มีแบบย้อมสี และไม่ย้อม ...น่ารักดี ...ก็อุหนุนไป 4 วง...จากนั้นก็อัดกับเนินยาว ๆอีกยก..จนผ่านทางทางร่วมไป เส้นทางเริ่มเป็นการดิ่งลงเขา แล้ว ด้วยความชัน ที่ประมาทไม่ได้เลย..ซึ่งสองข้างทางมีต้นพญาเสือโคร่งดอกบานสวยงามตลอดเส้นทาง...

..13.00 น โดยประมาณก้มาถึงสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ประชาชน นักท่องเที่ยวเยอะมาก รถยนต์แทบไม่มีที่จอด เป้าหมายที่มาเพื่อสัมผัสอากาศดี ๆ ธรรมชาติสวย ๆ .....แต่สิ่งหนึงที่ทุกคนลืมกันไปนั้นคือขยะที่เพิ่มมากขึ้น ทุก ๆปี..ด้วย..คิดแล้วใจหายจริง ๆ....