โดนพวกหมาหมู่ทำร้าย ส่งท้ายปีเก่าซะงั้น
โพสต์: 26 ธ.ค. 2011, 18:47
วันนี้ตั้งใจว่าจะปั่นจาก รังสิตไปบางปะอินครับ (คนเดียว)ทุกอย่างก็เป็นไปตามกำหนดการปั่นไปเรื่อยๆ เป้าหมายแรกก็ที่พระราชวังบางปะอิน แวะเที่ยวกินข้าวเสร็จก็จะไปตลาดโก้งโค้งต่อ ถามคนแถวนั้นเขาบอกว่า มันเลยสถานีรถไฟบางปะอินไปไม่กี่กิโลเอง (เส้น3477)
ตอนนั้นก็แบบชิวๆมาก เพราะยังเหลือเวลาพอสมควรไม่รีบกลับ ปั่นแบบสบายๆมาก นึกครึ้มใจอยากฟังเพลง จะหยิบเอ็มพีสามออกมา ก็ได้ยินเสียงหมาเห่าซะงั้น
เหลือบไปมองด้านซ้าย มีสุนัขตัวนึงกำลังไล่เห่าตามมา ความเร็วจักรยานตอนนั้นอยู่ที่ 15 km/h ออกแรงปั่นขึ้นอีกหน่อย สุนัขตัวที่สองก็โผล่มาจากบ้านถัดไป
"...เอ้ย เห่าไรวะ"
เปลี่ยนเกียร์ปั๊ป ออกแรงปั่นเต็มที่ จักรยานเร็วขึ้นๆๆๆๆ 19 20 21 km/h จะหนีพ้นละ แต่เสียงเห่ายังไล่หลัง
"shipหายละ"
มีดักหน้าอยู่อีกสองตัว ซึ่งสุนัขนี่ก็แปลกถ้าเห่าขึ้นมาสักตัว ไอ้พวกที่เหลือก็เอาด้วย บ้านมันก็ไม่ใช่แต่มาไล่เห่ากุซะงั้น นาทีนั้นที่คิดออกอย่างเดียวก็คือต้องเร็วที่สุด รถเร็วขึ้นๆ
23 km/h ละ 24 25 2..
งาบบบเข้าให้ โดนละขาขวาเต็มๆ รู้สึกถึงแรงกระชาก (สู้เกียร์หมาไม่ได้จริงๆ)
เจ็บแต่กัดฟัน กว่าจะปั่นให้พ้นพวกสุนัขแกงค์นี้ (ต่อไปนี้จะเรียกว่า "หมา" ) ก็เลยไปประมาณร้อยเมตร
"หนักละ เลือดออกด้วย" นาทีนั้นไม่รู้จะเอาไงละ อีกไม่กี่กิโลก็จะถึงตลาดแล้ว เอาไงดีละเป้าหมายสุดท้ายของวันนี้แล้วด้วย ไปต่อตามแผนที่วางไว้หรือกลับเพื่อความปลอดภัยดี
ปั่นต่อไปหาที่ทำแผลก่อนละกัน ซึ่งนับว่าโชคดีมากจริงๆ ปั่นไปหน่อย ก็เจอโรงพยาบาลชุมชน ต.บ้านโพ เขาก็ล้างแผลทำแผลให้แต่ไม่มีวัคซีนฉีดให้ ต้องไปฉีดที่โรงพยาบาล
แต่จะให้ปั่นกลับนี่สิ รู้สึกไม่อยากปั่นแล้ว เกิดไปเจอฝูงนั้นอีก รู้สึกปอดมากตอนนั้น โชคดีมากถึงมากที่สุด ท่านปลัดมาเยี่ยมโรงพยาบาล(ผมไม่แน่ใจว่าปลัดอะไร แต่คุณพยาบาลคนงามเรียกอย่างนั้น) ท่านบอกว่าจะพาไปส่งที่โรงพยาบาลบางปะอินให้ ขอบคุณทุกท่านมากจริงๆ
จากนั้นก็ปั่นกลับรังสิต ด้วยอารมณ์ที่เห็นหมาข้างถนนแล้วกลัวขึ้นมา ตอนปั่นก็เจ็บขา แต่เอาวะไหนๆก็ไหนๆละ
ถ้าไปถึงตลาดก็อาจจะได้อะไรติดไม่ติดมือมา ซึ่งเดี่ยวก็อาจจะหมด อาจจะลืม
แต่วันนี้ มีหลายคนที่ผมคงจำไปอีกนาน ทั้งคุณพยาบาล คุณปลัด คุณผู้ช่วยปลัด(มั้ง) และ คุณตาท่านนึงอายุ 82 ละ
ถึงหมาจะกัดเสือ ก็ขอเลียแผล หายดีแล้วจะกลับไป
ป.ล. ถ้าเจอหมาไล่แบบนี้ ทำไงดีครับ
ตอนนั้นก็แบบชิวๆมาก เพราะยังเหลือเวลาพอสมควรไม่รีบกลับ ปั่นแบบสบายๆมาก นึกครึ้มใจอยากฟังเพลง จะหยิบเอ็มพีสามออกมา ก็ได้ยินเสียงหมาเห่าซะงั้น
เหลือบไปมองด้านซ้าย มีสุนัขตัวนึงกำลังไล่เห่าตามมา ความเร็วจักรยานตอนนั้นอยู่ที่ 15 km/h ออกแรงปั่นขึ้นอีกหน่อย สุนัขตัวที่สองก็โผล่มาจากบ้านถัดไป
"...เอ้ย เห่าไรวะ"
เปลี่ยนเกียร์ปั๊ป ออกแรงปั่นเต็มที่ จักรยานเร็วขึ้นๆๆๆๆ 19 20 21 km/h จะหนีพ้นละ แต่เสียงเห่ายังไล่หลัง
"shipหายละ"
มีดักหน้าอยู่อีกสองตัว ซึ่งสุนัขนี่ก็แปลกถ้าเห่าขึ้นมาสักตัว ไอ้พวกที่เหลือก็เอาด้วย บ้านมันก็ไม่ใช่แต่มาไล่เห่ากุซะงั้น นาทีนั้นที่คิดออกอย่างเดียวก็คือต้องเร็วที่สุด รถเร็วขึ้นๆ
23 km/h ละ 24 25 2..
งาบบบเข้าให้ โดนละขาขวาเต็มๆ รู้สึกถึงแรงกระชาก (สู้เกียร์หมาไม่ได้จริงๆ)
เจ็บแต่กัดฟัน กว่าจะปั่นให้พ้นพวกสุนัขแกงค์นี้ (ต่อไปนี้จะเรียกว่า "หมา" ) ก็เลยไปประมาณร้อยเมตร
"หนักละ เลือดออกด้วย" นาทีนั้นไม่รู้จะเอาไงละ อีกไม่กี่กิโลก็จะถึงตลาดแล้ว เอาไงดีละเป้าหมายสุดท้ายของวันนี้แล้วด้วย ไปต่อตามแผนที่วางไว้หรือกลับเพื่อความปลอดภัยดี
ปั่นต่อไปหาที่ทำแผลก่อนละกัน ซึ่งนับว่าโชคดีมากจริงๆ ปั่นไปหน่อย ก็เจอโรงพยาบาลชุมชน ต.บ้านโพ เขาก็ล้างแผลทำแผลให้แต่ไม่มีวัคซีนฉีดให้ ต้องไปฉีดที่โรงพยาบาล
แต่จะให้ปั่นกลับนี่สิ รู้สึกไม่อยากปั่นแล้ว เกิดไปเจอฝูงนั้นอีก รู้สึกปอดมากตอนนั้น โชคดีมากถึงมากที่สุด ท่านปลัดมาเยี่ยมโรงพยาบาล(ผมไม่แน่ใจว่าปลัดอะไร แต่คุณพยาบาลคนงามเรียกอย่างนั้น) ท่านบอกว่าจะพาไปส่งที่โรงพยาบาลบางปะอินให้ ขอบคุณทุกท่านมากจริงๆ
จากนั้นก็ปั่นกลับรังสิต ด้วยอารมณ์ที่เห็นหมาข้างถนนแล้วกลัวขึ้นมา ตอนปั่นก็เจ็บขา แต่เอาวะไหนๆก็ไหนๆละ
ถ้าไปถึงตลาดก็อาจจะได้อะไรติดไม่ติดมือมา ซึ่งเดี่ยวก็อาจจะหมด อาจจะลืม
แต่วันนี้ มีหลายคนที่ผมคงจำไปอีกนาน ทั้งคุณพยาบาล คุณปลัด คุณผู้ช่วยปลัด(มั้ง) และ คุณตาท่านนึงอายุ 82 ละ
ถึงหมาจะกัดเสือ ก็ขอเลียแผล หายดีแล้วจะกลับไป
ป.ล. ถ้าเจอหมาไล่แบบนี้ ทำไงดีครับ
