ThaiMTB.com

นานๆ ได้เปิดคนแรก ขอปล่อยของหน่อย

ก่อนอื่น ต้องประเมินสภาพตัวเองและครอบครัวก่อนครับว่าจะ "จั่วสู้" หรือจะ "หมอบ"

ถ้ามีคนแก่ เด็ก คนป่วย หมา แมว ปลา มีภาระมากมายให้เป็นห่วง หรือทำเลบ้านตัวเองอยู่ในซอยลึก ห่างถนนใหญ่มาก ที่ต่ำ สวน ท้องร่อง ฯลฯ
- แบบนี้ง่ายมากครับ หมอบไปเลยให้สิ้นๆ เรื่อง บอกทุกคนให้เก็บข้าวของ ปิดบ้านให้ดี และออกเดินทางในขณะที่ยังขนของได้เต็มที่ ดีกว่ารอน้ำเท่าเอวแล้วมาร้องขอเรือทหาร หรือเรือรับจ้างเที่ยวละ 2000

ถ้าคิดจะจั่วสู้ ก็ต้องแกร่งพอควร และยืนอยู่ได้ด้วยตนเองในระยะหนึ่ง นั่นคือมีอาหาร น้ำ และของใช้จำเป็น แต่ยังไม่พอครับ ต้องดูว่าคนอื่นเขาจะสู้เหมือนเราด้วยไหม แรกๆ อาจสู้ แต่พอต้องถ่ายในส้วมมือถือ ต้องอาบน้ำแบบไม่ถนัด บางคนถอดใจได้ง่าย
- ถ้าไหว ก็สู้กันไป แต่ถ้าไม่ไหว รีบออกมา และทำใจ

มีหลายคนในทีวีเข้าใจผิด โดนน้ำท่วมก็เรียกร้องขอถุงยังชีพ มันไม่ใช่ว่าถ้าเราโดนน้ำท่วมแล้วเราจะมีสิทธิได้ถุงยังชีพนี้นะครับ มันเกิดจากคนมีน้ำใจเขาเอามาให้เราต่างหาก และภาระกิจของทหารก็มีไว้ช่วยเหลือประชาชน ไม่ใช่มีไว้เสิร์ฟอาหารให้เรากินทุกมื้อ
- คิดจะสู้ ก็ต้องอยู่อย่าให้เป็นภาระสังคม คือควรอยู่ได้ด้วยตัวเองสักระยะหนึ่ง

การกักตุนอาหารในสไตล์ของผมเอง ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่
- ไม่กักตุนอะไรมากมาย ผมกินของที่คนอื่นมองข้าม และจะหาซื้อในช่วงใกล้วิกฤติ เช่นกล้วยน้ำว้าดิบ 1 เครือ ส้ม หมูหยอง หมูแผ่น น้ำพริกเผา ขนมปังกรอบ นม ใช้ช่วงโอกาสทองนี้เป็นช่วงเวลาลดน้ำหนักไปด้วยในตัว ฝึกตัวเองให้กินน้อย ใช้เวลาว่างช่วยเหลือผู้อื่น ทำตัวเองให้เป็นประโยชน์
- ปล่อยให้สิทธิ์คนที่อยู่ในซอยลึกๆ เขาหาซื้อของก่อนครับ เขาลำบากกว่าเรา บางคนเป็นคนงานต่างด้าวอีกด้วย ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่ ยังไงก็เดินลุยออกไปหาของกินได้ง่ายกว่า ถ้าจำเป็นต้องร้องขออาหาร ก็ขอได้ง่ายกว่าคนที่อยู่ในซอยลึก
- เตรียมจักรยานไว้ให้พร้อม รับรองได้ใช้ลุยแน่ (ผมไม่ห่วงเรืองน้ำจะเข้าจุดหมุน)

ผมอยู่พระราม 2 ครับ

วันนี้ไปซื้อของ มีพวกขนมปังกรอบ คุ๊กกี้ สาหร่ายอบแห้ง ถั่วทั้งมีเปลือกและไม่มีเปลือก พวกโก๋แก่อะไรนี่แหละ เหลือบานตะเกียงเลย
กำลังมองหาซีเรียลที่ผสมนมหรือน้ำก็ทานได้เลย (แต่ผมว่ามันแพงอ่ะ) น่าจะเป็นเมล็ดธัญพืชอบแห้ง ผลไม้อบแห้ง
เห็นเค้าว่าให้ตุนน้ำพริกกระป๋องด้วย แต่ผมทานทีไรท้องเสียทุกทีเลยไม่เอา

มาม่า 50กว่าซอง ปลากระปฺอง 3โหลและข้าวสารถุง5โล5ถุง อยู่กัน4คนครับ

ธัญพืชเหรอ เคลลี่(ขี้)บ่อยแน่นอน


อาหารผมเน้นที่กินแล้วย่อยหมดไม่ค่อยเหลือกากใยครับ ไม่อยากให้น้อง"เคลลี่"มารบกวน

อาหารที่เหมาะจะเป็นพวกแป้ง ไข่(ซึ่งหายากและแพงกระทันหัน) ไม่เน้นเนื้อ ไม่เน้นผัก

กินพวกแป้งให้พลังงานสูงก็แจวเรือไปช่วยคนอื่น ไม่งั้นน้ำหนักขึ้นแน่นอน

ไม่กักตุนอาหารใดๆ ทั้งสิ้น อยู่กัน 5 คน มีแต่ซื้อนมมากขึ้นให้พอทุกๆ 5 วัน กับหมูและไข่ เพราะเด็กจะกินและหายากในช่วงแรกๆ แต่ตอนนี้หาซื้อได้ตามปกติ
ส่วนน้ำถ้าหายากจะใช้กระบอกกรองน้ำดื่มซึ่งตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องใช้ ระบบไฟใช้แผงโซลาร์เซลชารจ์แบทเก็บไว้ใช้งาน แต่ถ้าต้องทำขนาดนี้ กรุงเทพ คงจะท่วมหมดแล้วไปไหนไม่ได้

จริงๆ ไม่ควรกักตุน กันเลย เส้นทางขนส่งขาด
ของก้อขาด ตลาดอีก น่าจะแบ่งๆปั่นกันไป ให้ซื้อหาได้
นี่หล่ะหนา แต่ละคน ตัวเราใหญ่กัน (เหตุแก่ส่วนตนกันมากมั่ง)

ของผมไม่ได้ตุ้นอะไรเลยครับ

O'Pern เขียน:นานๆ ได้เปิดคนแรก ขอปล่อยของหน่อย

ก่อนอื่น ต้องประเมินสภาพตัวเองและครอบครัวก่อนครับว่าจะ "จั่วสู้" หรือจะ "หมอบ"

ถ้ามีคนแก่ เด็ก คนป่วย หมา แมว ปลา มีภาระมากมายให้เป็นห่วง หรือทำเลบ้านตัวเองอยู่ในซอยลึก ห่างถนนใหญ่มาก ที่ต่ำ สวน ท้องร่อง ฯลฯ
- แบบนี้ง่ายมากครับ หมอบไปเลยให้สิ้นๆ เรื่อง บอกทุกคนให้เก็บข้าวของ ปิดบ้านให้ดี และออกเดินทางในขณะที่ยังขนของได้เต็มที่ ดีกว่ารอน้ำเท่าเอวแล้วมาร้องขอเรือทหาร หรือเรือรับจ้างเที่ยวละ 2000

ถ้าคิดจะจั่วสู้ ก็ต้องแกร่งพอควร และยืนอยู่ได้ด้วยตนเองในระยะหนึ่ง นั่นคือมีอาหาร น้ำ และของใช้จำเป็น แต่ยังไม่พอครับ ต้องดูว่าคนอื่นเขาจะสู้เหมือนเราด้วยไหม แรกๆ อาจสู้ แต่พอต้องถ่ายในส้วมมือถือ ต้องอาบน้ำแบบไม่ถนัด บางคนถอดใจได้ง่าย
- ถ้าไหว ก็สู้กันไป แต่ถ้าไม่ไหว รีบออกมา และทำใจ

มีหลายคนในทีวีเข้าใจผิด โดนน้ำท่วมก็เรียกร้องขอถุงยังชีพ มันไม่ใช่ว่าถ้าเราโดนน้ำท่วมแล้วเราจะมีสิทธิได้ถุงยังชีพนี้นะครับ มันเกิดจากคนมีน้ำใจเขาเอามาให้เราต่างหาก และภาระกิจของทหารก็มีไว้ช่วยเหลือประชาชน ไม่ใช่มีไว้เสิร์ฟอาหารให้เรากินทุกมื้อ
- คิดจะสู้ ก็ต้องอยู่อย่าให้เป็นภาระสังคม คือควรอยู่ได้ด้วยตัวเองสักระยะหนึ่ง

การกักตุนอาหารในสไตล์ของผมเอง ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่
- ไม่กักตุนอะไรมากมาย ผมกินของที่คนอื่นมองข้าม และจะหาซื้อในช่วงใกล้วิกฤติ เช่นกล้วยน้ำว้าดิบ 1 เครือ ส้ม หมูหยอง หมูแผ่น น้ำพริกเผา ขนมปังกรอบ นม ใช้ช่วงโอกาสทองนี้เป็นช่วงเวลาลดน้ำหนักไปด้วยในตัว ฝึกตัวเองให้กินน้อย ใช้เวลาว่างช่วยเหลือผู้อื่น ทำตัวเองให้เป็นประโยชน์
- ปล่อยให้สิทธิ์คนที่อยู่ในซอยลึกๆ เขาหาซื้อของก่อนครับ เขาลำบากกว่าเรา บางคนเป็นคนงานต่างด้าวอีกด้วย ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่ ยังไงก็เดินลุยออกไปหาของกินได้ง่ายกว่า ถ้าจำเป็นต้องร้องขออาหาร ก็ขอได้ง่ายกว่าคนที่อยู่ในซอยลึก
- เตรียมจักรยานไว้ให้พร้อม รับรองได้ใช้ลุยแน่ (ผมไม่ห่วงเรืองน้ำจะเข้าจุดหมุน)

ผมอยู่พระราม 2 ครับ

คุณโอเปิ้ล คนคิดดี แบบ คุณโอเปิ้ล คงมีน้อย หล่ะครับ ถ้าจะตุ้นก้อเอาแต่พอจำเป็นจริง
ตามสไตล์ พี่ไทย เราๆ ก้อเอามันจนหมดตลาด ฉันมาก่อนได้ก่อน เก็บก่อน วิสัยพ่อค้าก้อไม่เปลียน จังหวะขายทำกำไร
ขายมั่งแพงๆ ไปเลย คนเดือดร้อน ต้องใช้อยู่แล้ว

Khaw_Pad เขียน:

O'Pern เขียน:นานๆ ได้เปิดคนแรก ขอปล่อยของหน่อย

ก่อนอื่น ต้องประเมินสภาพตัวเองและครอบครัวก่อนครับว่าจะ "จั่วสู้" หรือจะ "หมอบ"

ถ้ามีคนแก่ เด็ก คนป่วย หมา แมว ปลา มีภาระมากมายให้เป็นห่วง หรือทำเลบ้านตัวเองอยู่ในซอยลึก ห่างถนนใหญ่มาก ที่ต่ำ สวน ท้องร่อง ฯลฯ
- แบบนี้ง่ายมากครับ หมอบไปเลยให้สิ้นๆ เรื่อง บอกทุกคนให้เก็บข้าวของ ปิดบ้านให้ดี และออกเดินทางในขณะที่ยังขนของได้เต็มที่ ดีกว่ารอน้ำเท่าเอวแล้วมาร้องขอเรือทหาร หรือเรือรับจ้างเที่ยวละ 2000

ถ้าคิดจะจั่วสู้ ก็ต้องแกร่งพอควร และยืนอยู่ได้ด้วยตนเองในระยะหนึ่ง นั่นคือมีอาหาร น้ำ และของใช้จำเป็น แต่ยังไม่พอครับ ต้องดูว่าคนอื่นเขาจะสู้เหมือนเราด้วยไหม แรกๆ อาจสู้ แต่พอต้องถ่ายในส้วมมือถือ ต้องอาบน้ำแบบไม่ถนัด บางคนถอดใจได้ง่าย
- ถ้าไหว ก็สู้กันไป แต่ถ้าไม่ไหว รีบออกมา และทำใจ

มีหลายคนในทีวีเข้าใจผิด โดนน้ำท่วมก็เรียกร้องขอถุงยังชีพ มันไม่ใช่ว่าถ้าเราโดนน้ำท่วมแล้วเราจะมีสิทธิได้ถุงยังชีพนี้นะครับ มันเกิดจากคนมีน้ำใจเขาเอามาให้เราต่างหาก และภาระกิจของทหารก็มีไว้ช่วยเหลือประชาชน ไม่ใช่มีไว้เสิร์ฟอาหารให้เรากินทุกมื้อ
- คิดจะสู้ ก็ต้องอยู่อย่าให้เป็นภาระสังคม คือควรอยู่ได้ด้วยตัวเองสักระยะหนึ่ง

การกักตุนอาหารในสไตล์ของผมเอง ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่
- ไม่กักตุนอะไรมากมาย ผมกินของที่คนอื่นมองข้าม และจะหาซื้อในช่วงใกล้วิกฤติ เช่นกล้วยน้ำว้าดิบ 1 เครือ ส้ม หมูหยอง หมูแผ่น น้ำพริกเผา ขนมปังกรอบ นม ใช้ช่วงโอกาสทองนี้เป็นช่วงเวลาลดน้ำหนักไปด้วยในตัว ฝึกตัวเองให้กินน้อย ใช้เวลาว่างช่วยเหลือผู้อื่น ทำตัวเองให้เป็นประโยชน์
- ปล่อยให้สิทธิ์คนที่อยู่ในซอยลึกๆ เขาหาซื้อของก่อนครับ เขาลำบากกว่าเรา บางคนเป็นคนงานต่างด้าวอีกด้วย ผมอยู่ใกล้ถนนใหญ่ ยังไงก็เดินลุยออกไปหาของกินได้ง่ายกว่า ถ้าจำเป็นต้องร้องขออาหาร ก็ขอได้ง่ายกว่าคนที่อยู่ในซอยลึก
- เตรียมจักรยานไว้ให้พร้อม รับรองได้ใช้ลุยแน่ (ผมไม่ห่วงเรืองน้ำจะเข้าจุดหมุน)

ผมอยู่พระราม 2 ครับ

คุณโอเปิ้ล คนคิดดี แบบ คุณโอเปิ้ล คงมีน้อย หล่ะครับ ถ้าจะตุ้นก้อเอาแต่พอจำเป็นจริง
ตามสไตล์ พี่ไทย เราๆ ก้อเอามันจนหมดตลาด ฉันมาก่อนได้ก่อน เก็บก่อน วิสัยพ่อค้าก้อไม่เปลียน จังหวะขายทำกำไร
ขายมั่งแพงๆ ไปเลย คนเดือดร้อน ต้องใช้อยู่แล้ว

ยอดเยี่ยม