ThaiMTB.com

เท่าที่ทราบ คนไทยที่ปั่นรอบโลกสำเร็จในอดีตคือ พี่วิเชียร ปิ่นเกษร กระบี่มือเดียว พี่หมู-วรรณ คู่รักนักปั่น ส่วนที่เป็นตำนานปั่นทางไกลข้ามทวีปไปเรียนต่อก็คืออาจารย์ปรีชา พิมพ์พันธ์

ขณะที่ตอนนี้พี่สมบัติ รักสกุล กำลังปั่นอยู่ ไม่ทราบว่านอกจากนี้มีใครอีกบ้าง

เท่าที่ทราบ แต่ไม่ถึงปั่นทั่วโลก..แต่ฝันที่จะปั่นในหลายๆที่ ทั่วโลก..ก็คงเป็น พี่สว่างหน่ะครับ.. ปั่นไปเรื่อยๆ ทุนหมดก็กลับมาหางาน..มีทุน ก็ออกไปปั่นต่อ อะไรแบบเนี่ยะหน่ะครับ.. ..
..ก่อนหน้านี้ ก็ได้ยินหลายๆคน นะครับ ว่าจะปั่นรอบโลก.แต่เงียบไปหมดเลย..เลยไม่ได้ติดตาม..

อ.ปรีชา ก็รอบโลกครับ
และก็จากเทียร่า เดลฟูเอโก ปลายแหลมทวีปอเมริกาใต้ ไปสู่อลาสกา
เหนือสุดทวีปอเมริกา เมื่อวัยเกษียณ อีกต่างหาก

ผมอ่านกระทู้ของคุณเรนโบว์ ที่เล่าประสบการณ์ปั่น ก็ดูเหมือนจะไปหลายประเทศเหมือนกันนะครับ

ไม่รู้ว่านิยามของการปั่นจักรยาน หรือ การเดินทางรอบโลกนี่ มันมีเงื่อนไขอะไรชัดเจนหรือเปล่า เห็นเพื่อนเคยบอกว่าต้องผ่านนิวซีแลนด์ อะไรประมาณนี้

ขออภัย..ผมอ่านแล้วไม่ข้าใจคำถาม

ข้ามคำถามไปก่อน ไปสู่ที่ตอบได้ แล้วไงถามมาใหม่ครับ

นิวซีแลนด์ก็เป็นประเทศหนึ่งที่อยู่ในเส้นทางปั่นผ่าน แต่เลือกที่จะไม่ผ่านก็ได้
นิวซีแลนด์น่าผ่านเพราะเป็รประเทศที่สวยงาม มีความมั่นคงปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน
สูงมากกว่าประเทศไทยเยอะ (ฟังมาว่า) บ้านไม่มีรั้ว ไปตลาดใกล้บ้าน ไม่ต้องปิดประตู

อย่างไรก็ตาม ผู้ร้ายมีเสมอ ไม่มีที่ไหนไม่มีผู้ร้าย แต่กรณีนี้เปรียบเทียบว่าผู้ร้ายน้อยประมาณนั้น
เคยดูภาพยนต์ เรื่อง Lord of the rings ได้ไหม สวยไหมล่ะ นั่นแหละถ่ายทำที่ประเทศนี้

ถามคนนั่งข้างๆว่า เขาเข้าใจคำถามว่าอย่างไร
แล้วเลยคุยต่อกันแตกประเด็น
ในความเข้าใจของเพื่อนผม เขาว่า
การขี่จักรยานรอบโลก ต้องเป็นการขี่ไปทุกประเเทศที่มีในโลก
ผมตอบว่าไม่จำเป็น เพราะหากนิยามแบบนี้ ก็คงมีนักจักรยานรอบโลกกว่าครึ่ง
ไม่ใช่เกือบทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ ที่หมดสิทธิ์ใช้ชื่อว่า "ขี่ปั่นรอบโลกมาแล้ว"

รวมทั้งหมูวรรณ และ รวมทั้ง อ.ปรีชา ก็จะไม่เข้านิยามด้วย

คำอภิปราย ก็จะเข้ามาสู่ประเด็นว่า แล้วคนที่จะสามารถอ้างว่า ได้ขี่จักรบานรอบโลกมาแล้ว
จะต้องมีลักษณะพฤติกรรมขี่ปั่นอย่างไร จึงจะเข้านิยามที่ยอมรับกันได้
อันนี้ถามโอ๊ตนนท์ด้วย ถามทุกๆคน พวกท่านคิดอย่างไร???

ผมไม่มีคำตอบสำเร็จรูปอยู่ แต่อาจมีประเด็นขึ้นหลังอ่านคำนิยามของแต่ละท่าน

รอบโลกของผม คงหมายถึเพียง ปั่นจากทิศใดทิศหนึ่งแล้วไปโผล่มาอีกทิศ กลับมาจุดเดิม หล่ะมัง โดยมีตัวช่วย เรื่อ เครื่องบิน ในการข้ามน้ำข้ามทะเล เพื่อไปเดินทริปต่อ.... แต่จะให้ปั่นครบทุกๆประเทศนั้น คงจะเป็นไปได้ยาก หรือแทบจะไม่ได้ ซึ่งมีหลายๆประเทศ เขาเข้มงวดการเข้าประเทศเขา อีกอย่าง..กว่าจะปั่นครบทุกประเทศ ครบ ผมว่าใช้เวลาหลายปีเลย..รอบเทียบ กับนักปั่นทั่วริ่ง คนอื่นๆที่ปั่นรอบโลกได้..ขนาดยังปั่นไม่ครบทุกประเทศยังใช้เวลาเยอะ....
..สมมุติว่าผม มีทุน มีเวลา และอยากจะปั่นรอบโลกจริงๆ ..เคยเลือกเส้นทางไว้เล่นๆ คือปั่นลงใต้ ผ่านเอเชียใต้ ไปถึงอินโดนีเซียแล้วก็ข้ามไปออสเตรเลีย..จากตะวันตก ไปทางตะวันออกสุด แล้วก็นั่งเรือข้ามไป อเมกาใต้สุด ขึ้นไปจนถึงเหนือ แถวๆ อลาสก้าเลยมั๊ง ...แล้วก็นั่งเครื่องต่อเข้ารัสเซีย เข้าญี่ปุ่นเกาหลีใต้ จีน เวียดนาม ลาว กลับไทย.. จะเห็นว่า มันก็ยังขาด แถบยุโรป สำหรับแผนนี้..งั้น มาเปลี่ยนเส้นทาง จาก อเมริกาเหนือเข้ายุโรป หรือแอฟฟริกาใต้ ขึ้นไปถึงเสปน เข้าดินแดนยุโรป ขึ้นเหนือๆ ลัดเลาะไป รัซเซีย มองโกเลีย เข้าจีน เวียดนาม ลาว ไทย....แบบนี้ก็น่าจะเรียกว่ารอบโลกได้..
...สำหรับผม การปั่นรอบโลก คงจะไกลเกิน เพราะผมมีอะไรหลายๆอย่างที่ต้องทำ และยังทำไม่สำเร็จ ทั้งทุน ทั้งเรื่องครอบครัว การดูแลพ่อแม่..ผมยังมีภาระ..การตั้งเป้า จะปั่นรอบโลก มันสร้างข้อจำกัดเรา..แต่ถ้า แบบอิสระ นึกอยากจะไปปั่นประเทศ ไหน ก็ไปปั่นแบบนี้อิสระกว่าเยอะ..มีนักปั่นทัวริ่งหลายๆคน ที่เขาก็ปั่นทำนองแบบนี้ ไม่จำกัดเส้นทาง เพียงแต่ นึกอยากจะลองไปปั่นที่นั้น ที่นี่ หลายๆแห่งทั่วโลก ระยะทาง มันก็ อาจจะมากกว่า คนปั่นรอบโลก แบบแผนเส้นทางที่ผม บอกเสียอีก.. เอาแค่ปั่นในไทย ตลอดสิบปีมานี่..ถ้าผมปั่นตามเส้นทางผม รอบโลกนั่น..ผมว่าระยะทาง มันก็พอๆกันแล้วนะนั่น.. ...
...สำหรับคนที่ปั่นรอบโลก ถ้าจะให้คุ้มกับประสบการณ์ ที่ผ่านไปในแต่ล่ะที่ ผมว่าน่าจะ หรือควร จะ เรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น แห่งนั้นๆ หรือจดบันทึกเป็นเรื่องเรา เก็บไว้ แล้วเอามาแชร์ ให้เพื่อนๆ ได้รับชม ก็จะเป็นการปั่นทัวริ่งที่คุ้มค่า กว่าการปั่น เพื่อทำลายสถิติ คำว่าปั่นรอบโลกเสียอีก...

เห็นด้วยครับ ประเด็นสำคัญไม่ได้อยู่ที่เป้าหมายหากคือ ทางผ่าน ที่จะเก็บเกี่ยว รวมทั้งแบ่งปันให้ผู้คนทั้งหลายได้รับทราบข้อมูล รวมทั้งวิถีชีวิตของผู้คนและเส้นทางที่ผ่านไป

คุณโอ๊ตนนท์ พูดถึงพี่สว่าง ทองดี ผมเลยไปค้นข้อมูลดู น่าสนใจดีครับ แต่อัพเดทล่าสุดของพี่แกตั้งแต่ปีที่แล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้กลับมาไทยหรือยัง หรือว่าไปถึงไหนแล้ว

เห็นด้วยเลยครับ ถ้าใครมีโอกาสได้ทำในสิ่งที่หลายคนฝันและยังไม่พร้อมที่จะทำในตอนนี้ ก็ควรจะถ่ายทอดประสบการณ์ระหว่างทางในรูปแบบต่างๆ ผมจะคอยอุดหนุนหนังสือ หรือว่าติดตามชมคลิปวิดีโอต่างๆ

อยากเห็นคุณโอ๊ตนนท์ ปั่นรอบโลกด้วยครับ ถึงจะไม่พร้อมตอนนี้ แต่ดูอย่างพี่สมบัติ แกอายุ 50 กว่า ถึงเริ่มออกเดินทางปั่นรอบโลก หรือนักเดินทางรอบโลกอีกหลายคนที่อายุก็ไม่น้อย เพราะฉะนั้น ถ้าอยากทำจริงๆ สักวันคงได้โอกาสนั้นแหละครับ สู้ สู้

เมื่อกี้เปิดเจอเว็บ http://www.worldbiking.info ชอบสโลแกนของเขาที่ว่า dream it. plan it. bike it.

โอ๊ตนนท์ เขียน:พี่สมบัติ เขามีงานทำและเกษียณ เลยมี เงินบำเน็จ บำนาญ เป็นส่วนหนึ่งของทุนในการเดินทาง..บวกกับ ทางครอบครัว พี่เขา ดูแลกันดีอยู่...ตอนนี้พี่เขากลับมา เพื่อหาทาง จะทำวีซ่า ไปประเทศปากีสถาน..ไม่รู้จะทำสำเร็จหรือไม่ พี่เขาบอกว่า ถ้าไม่สำเร็จ ก็คงจำเป็นต้องนั่งเครื่องบินข้ามประเทศนั้นไป....
...ของผม ถ้าจะเดินทางรอบโลก ผมคงไม่ปั่นคนเดียว..อยากยกไปปั่นทั้งครอบครัวเลย.. จะได้ดูแลกันง่ายๆ...เหมือนทางมาทิเบตนี่..ถ้าทิเบตเปิด และ ผมมีธุระกิจที่มั่นคง..มีเงินพอ อยากจะพา พ่อแม่ มาร่วมเดินทางเหมือนกัน...ใจจริง..ผมอยากให้หลายๆคน เห็นในสิ่งที่ผม เห็น รู้สึกอย่างที่ผมรู้สึก ในทุกๆสถานที่ เส้นทางที่ผมผ่าน...
..ตอนจบทริปทิเบต ผมน้ำตาซึม เพราะคิดถึงเพื่อนที่จากไป.เป็นเพื่อนที่สนิท และดีที่สุดของผม..ระหว่างเดินทาง ผมยังคิด ถึงเพื่อน ว่ามันน่าจะมาปั่นด้วยนะ คงจะสนุกไม่ใช่น้อย..แต่ ด่วนไปก่อนผมซะอีก...
...แผนผมตอนนี้ คืออยากหาทางตั้งตัวที่ไทยให้ได้..และขอ ปั่นให้ทั่วไทย บ้าง..มีหลายๆแห่ง ที่อ่านกระทู้เพื่อนๆ ที่ไปปั่นกันมา แล้วเกิดอาการอิจฉา..ทำไมเราคนไทย ยังไม่เคยไปชมไปเยือนที่นั่นเลย..ถ้าผมตั้งตัวที่ไทยได้..ผมจะเริ่มทำฝันผมต่อ คือปั่นไปหลายๆที่ ที่น่าสนใจในไทย..น่าสนุกดี...

ปั่นทั้งครอบครัว น่าสนใจดีนะ ยังไม่ค่อยเห็นใครทำ อิอิ เคยอ่านเจอคู่สามีภรรยาชาวฝรั่งเศสปั่นรอบโลก 10 กว่าปี ตั้งแต่ตอนยังไม่มีลูก แล้วก็มีลูกระหว่างทาง ก็พาลูกปั่นตะลอนไปด้วย จนลูกอายุได้ 7-8 ขวบมั้งครับ พวกเขาถึงกลับประเทศ เริ่มต้นชีวิตใหม่

survivory เขียน:

โอ๊ตนนท์ เขียน:พี่สมบัติ เขามีงานทำและเกษียณ เลยมี เงินบำเน็จ บำนาญ เป็นส่วนหนึ่งของทุนในการเดินทาง..บวกกับ ทางครอบครัว พี่เขา ดูแลกันดีอยู่...ตอนนี้พี่เขากลับมา เพื่อหาทาง จะทำวีซ่า ไปประเทศปากีสถาน..ไม่รู้จะทำสำเร็จหรือไม่ พี่เขาบอกว่า ถ้าไม่สำเร็จ ก็คงจำเป็นต้องนั่งเครื่องบินข้ามประเทศนั้นไป....
...ของผม ถ้าจะเดินทางรอบโลก ผมคงไม่ปั่นคนเดียว..อยากยกไปปั่นทั้งครอบครัวเลย.. จะได้ดูแลกันง่ายๆ...เหมือนทางมาทิเบตนี่..ถ้าทิเบตเปิด และ ผมมีธุระกิจที่มั่นคง..มีเงินพอ อยากจะพา พ่อแม่ มาร่วมเดินทางเหมือนกัน...ใจจริง..ผมอยากให้หลายๆคน เห็นในสิ่งที่ผม เห็น รู้สึกอย่างที่ผมรู้สึก ในทุกๆสถานที่ เส้นทางที่ผมผ่าน...
..ตอนจบทริปทิเบต ผมน้ำตาซึม เพราะคิดถึงเพื่อนที่จากไป.เป็นเพื่อนที่สนิท และดีที่สุดของผม..ระหว่างเดินทาง ผมยังคิด ถึงเพื่อน ว่ามันน่าจะมาปั่นด้วยนะ คงจะสนุกไม่ใช่น้อย..แต่ ด่วนไปก่อนผมซะอีก...
...แผนผมตอนนี้ คืออยากหาทางตั้งตัวที่ไทยให้ได้..และขอ ปั่นให้ทั่วไทย บ้าง..มีหลายๆแห่ง ที่อ่านกระทู้เพื่อนๆ ที่ไปปั่นกันมา แล้วเกิดอาการอิจฉา..ทำไมเราคนไทย ยังไม่เคยไปชมไปเยือนที่นั่นเลย..ถ้าผมตั้งตัวที่ไทยได้..ผมจะเริ่มทำฝันผมต่อ คือปั่นไปหลายๆที่ ที่น่าสนใจในไทย..น่าสนุกดี...

ปั่นทั้งครอบครัว น่าสนใจดีนะ ยังไม่ค่อยเห็นใครทำ อิอิ เคยอ่านเจอคู่สามีภรรยาชาวฝรั่งเศสปั่นรอบโลก 10 กว่าปี ตั้งแต่ตอนยังไม่มีลูก แล้วก็มีลูกระหว่างทาง ก็พาลูกปั่นตะลอนไปด้วย จนลูกอายุได้ 7-8 ขวบมั้งครับ พวกเขาถึงกลับประเทศ เริ่มต้นชีวิตใหม่

OH!! You Monk Help!! มีลูกออกมา ระหว่างทางทริป...จะตั้งชื่อลูกว่าอะไรนะนั่น...

นี่ครับที่อ่านเจอ ตอนที่เขาเริ่มปั่นผมยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย พอเขาจบทริปอันยาวนานของเขา ผมก็เรียนอยู่ ม.2 ล่ะ

http://www.wichai.net/cycling_the_world/gold.htm

ลูกเขาชื่อ มานอง ไม่รู้แปลว่าอะไร

survivory เขียน:นี่ครับที่อ่านเจอ ตอนที่เขาเริ่มปั่นผมยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย พอเขาจบทริปอันยาวนานของเขา ผมก็เรียนอยู่ ม.2 ล่ะ

http://www.wichai.net/cycling_the_world/gold.htm

ลูกเขาชื่อ มานอง ไม่รู้แปลว่าอะไร

เป็นทริปอันน่าสุดยอดจริงๆ...เอามาเขียนหนังสือเล่าเรื่องราว คงน่าติดตามไม่ใช่น้อย.. เด็กน้อย ก็เติมโตมากับจักรยานเลยนะนั่น.. ชีวิตผูกพันธ์ กับจักรยานตั้งแต่เกิด..แต่ไม่รู้ว่าเขาเลี้ยงดูแลน้อง อย่างไร..เพราะเด็กต้องการ เรียนรู้มากๆในวัยที่กำลังวิวัฒนาการสมอง.. น่ารักมากๆ.. และสิบสี่ปีนี่..เงินจากไหนมาใช้เดินทางได้ขนาดนี้เนอะ...
..ที่ผมฝันไว้ ผมขอไม่เกินห้าปี..หรือไม่ก็ ปีนึงไปสักหกเดือน..แล้วกลับมาพักที่ไทย แล้วก็ค่อยไปต่อเส้นทาง อีกปีนึง...เพราะคงยากที่จะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วไปปั่น..คงไม่มีเงินเยอะขนาดนั้น..และยิ่งถ้ามีครอบครัวไปด้วย..ค่าใช้จ่ายก็บวกอีกเยอะ.. แต่คงจะเป็นทริปที่อบอุ่นน่าดูเลย...
...คู่รัก ที่ปั่นจักรยานทัวริ่ง ผมก็เจออยู่สองคู่ นะ..ในทริป ไทย มาทิเบตนี่..ชาวฮอลแลนด์...และก็ชาวญี่ปุ่น...จะว่าไป..อิจฉา..แถมเส้นทาง ที่ปั่นผ่านมันหนาวๆ..มีแฟนให้กอดคลายหนาว..คงจะดีไม่ใช่น้อย..กึ๋ยๆๆๆ....

โอ๊ตนนท์ เขียน:

survivory เขียน:นี่ครับที่อ่านเจอ ตอนที่เขาเริ่มปั่นผมยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย พอเขาจบทริปอันยาวนานของเขา ผมก็เรียนอยู่ ม.2 ล่ะ

http://www.wichai.net/cycling_the_world/gold.htm

ลูกเขาชื่อ มานอง ไม่รู้แปลว่าอะไร

เป็นทริปอันน่าสุดยอดจริงๆ...เอามาเขียนหนังสือเล่าเรื่องราว คงน่าติดตามไม่ใช่น้อย.. เด็กน้อย ก็เติมโตมากับจักรยานเลยนะนั่น.. ชีวิตผูกพันธ์ กับจักรยานตั้งแต่เกิด..แต่ไม่รู้ว่าเขาเลี้ยงดูแลน้อง อย่างไร..เพราะเด็กต้องการ เรียนรู้มากๆในวัยที่กำลังวิวัฒนาการสมอง.. น่ารักมากๆ.. และสิบสี่ปีนี่..เงินจากไหนมาใช้เดินทางได้ขนาดนี้เนอะ...
..ที่ผมฝันไว้ ผมขอไม่เกินห้าปี..หรือไม่ก็ ปีนึงไปสักหกเดือน..แล้วกลับมาพักที่ไทย แล้วก็ค่อยไปต่อเส้นทาง อีกปีนึง...เพราะคงยากที่จะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วไปปั่น..คงไม่มีเงินเยอะขนาดนั้น..และยิ่งถ้ามีครอบครัวไปด้วย..ค่าใช้จ่ายก็บวกอีกเยอะ.. แต่คงจะเป็นทริปที่อบอุ่นน่าดูเลย...
...คู่รัก ที่ปั่นจักรยานทัวริ่ง ผมก็เจออยู่สองคู่ นะ..ในทริป ไทย มาทิเบตนี่..ชาวฮอลแลนด์...และก็ชาวญี่ปุ่น...จะว่าไป..อิจฉา..แถมเส้นทาง ที่ปั่นผ่านมันหนาวๆ..มีแฟนให้กอดคลายหนาว..คงจะดีไม่ใช่น้อย..กึ๋ยๆๆๆ....

กลับมาเมื่อไรครับ มีเรื่องจะปรึกษาด้วยครับ