ThaiMTB.com

The Master Tour of CMRU 2011 by nuke doi suthep
นั่งคิดไปคิดมา ทีเเรกกะว่าจะไม่สรุปทริป เเต่พอคิดอีกที ถึงผมจะไม่ได้เเชมป์
หรือได้ยืนโพลเดี้ยม หรือถึงเเม้ว่าผมจะไม่ใช่ทีมชาติ หรือน่องเทพ เเต่คิดเอาว่า
หลายเรื่องหลายอย่างจากตัวผม อาจมีประโยชน์กับใครบางคนที่ได้อ่านก็ได้

ทำใจก่อนนะครับ บางท่านอ่านเเล้วอาจคิดว่า ไอ้นี่มันมวยวัดชัดๆ ไม่มีหลักการอะไรเลย
นั่นละครับอย่าได้คิดมาก ผมก้เรื่อยๆเปื่อยๆ อย่าได้คาดหวังหลักการอะไรจากผมนักเลย
หลายสิ่งหลายอย่างที่เล่าให้ฟังอาจผิดบ้างถูกบ้าง อย่าได้คิดมากครับ

จะค่อยๆทะยอยเล่าไปเรื่อยๆ จากเรื่องที่นึกได้นะครับ หากท่านใดมีคำถาม หรืออยากถามอะไร
ก็โพสถามได้เลยนะครับ ไม่ต้องรอให้จบก่อน เพราะผมจะเล่าไปเรื่อยๆ เเละตอบท่านไปเรื่อยๆ

มารู้จักหน้าตากันก่อน นี่ละครับ ใครๆเค้าก้เรียกผมว่า เสือนุ๊ค ดอยสุเทพ
เเต่อย่าได้เข้าใจผิดว่าผมจะขึ้นดอยเก่งนะครับ เเค่ว่าผมย้ายมาอยู่เชียงใหม่
ในช่วงที่ปีที่มีงานพืชสวนโลกครั้งเเรกนั่นละครับ เเล้วด้วยความกลัวน้ำท่วม
เลยหาหอใกล้ตีนดอยไว้ก่อน พอจะซ้อมปั่นจะไปไหนละครับ ถ้าไม่ขึ้นดอย
ก้ออกจากห้องเเป๊บๆก็ถึงดอยเเล้ว

โดยส่วนตัวเเล้วไม่ชอบดอยเอามากๆเลยครับ เเต่ก็ขึ้นลง ขึ้นลง อยู่5ปีเเล้ว
จนใครๆก็เเซวว่าเป็นเจ้าของดอย

มาเข้าเรื่องกัน "ตัดสินใจ"
ไม่เเน่ใจว่ากีเดือนก่อนงาน พี่ตั้มสปินไบค์บอกว่า จะจัดงานเเข่งทัวร์3วัน ได้ยินครั้งเเรกก็ยังไม่ได้คิดอะไรครับ
เเต่พอเวลาผ่านไป น่าลงเเข่งกับเค้านะเนี่ย ไม่ต้องเดินทาง เเข่งในเชียงใหม่นี่เอง บวกกับช่วงเวลาที่หมดไฟพอดี
เนื่องจาก เป้าหมายเดิมที่มาเชียงใหม่คือการขึ้นดอยอินทนนท์ ซึ่งตอนนี้ขึ้นไปเเล้ว9ครั้ง เริ่มจะหาอะไรที่ตื่นเต้น
ใหม่ๆทำ พอคิดถึงเรื่องรายการนี้ เลยเริ่มมีไฟขึ้นมาอีกครั้ง

เลยตัดสินใจว่า เอาวะ เเข่งก็เเข่ง ผลยังงัยไม่สน เพราะเราต้องการอะไรที่มาจุดไฟในตัวอยู่เเล้ว
เเต่จู่ๆพอนึกจะเเข่งก็เเข่งไม่ได้นะครับ มันต้องมีการเตรียมความพร้อมในหลายๆด้าน

เนื่องจากรายการนี้เป็นรายการทัวร์3วัน ซึ่งนักเเข่งที่จะมาลงชิงชัยนั้นย่อมไม่ธรรมดาเเน่นอนครับ
ก่อนที่เค้าจะมาเเข่งเค้าก็ต้องมั่นใจเเล้วว่าเค้าสามารถ ซึ่งก็จริงๆเรารู้อยู่เเก่ใจครับ
มีทั้ง ทีมชาติ,อดีตทีมชาติ,ทีมอาชีพ,กึ่งอาชีพ,เหล่าทัพต่างๆ,สโมสรต่างๆ,ร้านค้าบริษัทต่างๆ
ล้วนเเต่ส่งนักเเข่งลงชิงชัยงานนี้กันพร้อมหน้าพร้อมตา

เพราะฉะนั้นตัวผมซึ่งไม่ได้เป็นฯลฯที่กล่าวมาข้างต้นเเล้วนั้น ต้องเตรียมตัวให้พร้อมมากกว่าปกติ
ที่เคยเเข่งเยอะๆเหมือนสมัยที่อยู่ทางใต้ เพราะงานนี้มีทั้งไทยเทศ คราสของงานเเข่งถือว่าสูงมาก

เนื่องจากผมเป็นคนที่เอาเเต่ขึ้นดอย ไม่รู้จะไปไหนก็ขึ้นดอย เพราะใกล้บ้าน ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้ไต่เขาเก่ง
สิ่งที่ต้องปรับเป็นอย่างเเรกๆคือ "ระดับความเร็ว"


ระดับความเร็วที่พูดถึงเช่น สมมุติปกติ ขาเราซ้อมปั่นอยู่คนเดียวในทางราบๆความเร็วประมาณ 35-40
เราก็ต้องปรับระดับให้ความเร็วเเละรอบขาอยู่ในคราสเดียวกับนักเเข่งในเปโลตองงานนี้ซึ่งจะอยู่ประมาณ
40 50 60 ให้ได้ เเล้วเราจะปรับได้ยังงัยถ้าเราปั่นคนเดียว เราก็ต้องหากลุ่มที่มีระดับความเร็วระดับนั้นปั่น

ที่นี้กลุ่มที่เราต้องการเพื่อปรับระดับความเร็วนั้น 40 50 60 เราจะหาที่ไหน
เรื่องนี้หายห่วงครับ เรามีพี่น้องซอยตัน,พี่ตั้มสปินไบค์ อยู่ใกล้เเค่10กม.เอง จะช้าอยู่ใย
ไปซ้อมซิครับ พี่ไปไหนผมไปด้วย อังคาร พฤหัส ยามเย็น วันเสาร์จอมทอง วันอาทิตย์ทางไกล
เอาง่้ายๆชวนไปไหนไปหมด หลุดไม่หลุดว่ากันอีกที

เมื่อก่อนเคยไปซ้อม หลังๆช่วงบ่ายๆ ผมมักจะหลับเเล้วตื่นสาย เเถมเเดดร้อนเลยไม่ค่อยได้ไป
เเต่พอตัดสินใจลงงานนี้ต้องไม่นอนบ่าย เเถมออกจาห้องไปเเดดยังร้อนอยู่เลยก็ไปครับ
เพื่องานนี้ อะไรก็ยอม เวลาไปซ้อมใครมีเป้าหมายยังงัยผมไม่รู้ ผมรู้เเต่ว่า ผมต้องการคือ1ต้องไม่หลุด
ผมไปซ้อมก่อนงานเเข่งจะเริ่มขึ้นเป็นจำนวน 15ครั้ง หลากหลายเส้นทางทั้งภูเขาเเละทางราบ

วันไหนทางราบอาจโดนบวกน้อยหน่อย วันไหนภูเขาก็โดนบวกเยอะหน่อย ผลจากการไปซ้อม
15ครั้งโดนบวกไปรวมกันทั้งหมดประมาณนะครับ 20-23นาที เเรกๆก็โดนเป็นนาทีหลังๆเหลือเเค่
บวกระดับวินาทีบ้าง ซึ่งตัวผมถือว่าผมพอใจมาก เเถมยังได้รู้เทคนิดบางอย่างหลังจากการซ้อมเสร็จอีก

หิวข้าว พักกินข้าวก่อน เดี๋ยวมาเล่าต่อ

ขอปักรอชมอยู่ตีนดอยนะเสือนุ๊ค เมื่อเย็นยังนั่งคุยกับแพทริค(เสื้อเขียว)เรื่องความสนุกของงานนี้อยู่เลย

ครับพี่โต้ง คิดๆเเล้ว เเป๊บๆเราจะได้เจอกันอีกเเล้วซิครับเนี่ย จะครบรอบปีวนกลับมาเเล้ว
ดอยอินทนนท์ 55(อินทนนท์ปีนี้อารมณ์ดีเพราะ 55)

หลังจากที่พี่ตั้มเปิดตัวเส้นทางทั้ง 3สเตจเเล้ว เเละร่างกายผมก็เริ่มจะปรับความเร็วอยู่ในเปโลตองได้เเล้ว
คราวนี้ก็มาถึงการซ้อมซิครับ หลังจากซ้อมมาได้ระยะหนึ่ง งานเข้าครับ ต้องไปอบรมที่กทม.ก่อนงานเเข่งจะเริ่ม
ในอีก2สัปดาห์ข้างหน้า ซึ่งเท่ากับว่าทั้งหมดที่ซ้อมมาจะถูกสะกัดความต่อเนื่อง

ก่อนนั้นอีก ผมรู้อยู่เเล้วว่าจุดด้อยของผมคือ ไต่เขา ลองสำรวจต้นทุนเเวดล้อมเเล้ว จะไต่เขาให้เร็วกกว่านี้ต้อง
1รีดน้ำหนักรถ 2รีดน้ำหนักคน รีดน้ำหนักรถไม่ต้องพูดถึงเลยครับต้องใช้เงินจำนวนมากซึ่งเรามีน้อย
เพราะฉะนั้นงานนี้ทำใจครับ รถที่ใช้อยู่หนัก8.91กก. ปัญหาความหนักอยู่ที่ล้อซึ่งหนักถึง2กก.

การจะรีดน้ำหนักรถนั้นตัดออกไปเลย งั้นต้องรีดน้ำหนักคน ซึ่งช่วงนั้นหนัก 76.5กก. ผมใช้เวลา่ประมาณ
3สัปดาห์ควบคุมอาหารเเละการปั่น ทำให้สามารถที่จะลดนน.ลงมาอยู่ที่ 73.5ได้เเล้วเเท้ๆ ซึ่งกว่าจะถึงวันเเข่ง
ตั้งไว้ว่าน่าจะอยู่ที่73.5หลังจากโหลดคาร์โบ48ชม.เเล้ว เเต่งานเข้าที่ต้องไปอบรม

ทำให้ขาดการซ้อมไปถึง12วันเต็มๆ กลับมาเหลือเวลาอีกเเค่10วันงานเเข่งก็เริ่มเเล้ว ไปอบรมกินดีเกิ้น
กลับมานน.กลับไปที่76.5เท่าเดิม เท่ากับว่า10วันสุดท้าย ต้องเร่งซ้อมเเละฟื้นคืนสภาพให้กลับมาให้ได้
เเถมยังต้องลดนน.ลงไปด้วย ได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น

10วัน ตั้งใจไว้จะซ้อมจริงๆถึงวันพุธ จะพักวันพฤหัส วันศุกร์ขึ้นดอยเบาๆเเล้ว เเข่ง เสาร์,อาทิตย์,จันทร์ เลย
เวลาก็เหลือเเค่5วัน 5วันที่เหลือเลยจัดเต็มซ้อมมันให้ครบเลย สเตจ 1,2,3 พ่วงด้วยสะเมิงเเละดอยสุเทพ

หลังจากทั้งคุมนน.เเละต้องซ้อมให้ทัน นน.คนก่อนขึ้นชกอยู่ที่74.5กก.
เอาเเล้วครับ ได้เเค่นี้ก็เเค่นี้ ก่อนเเข่ง48ชม.โหลดคาร์โบได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น
บางท่านอาจสงสัยว่าทำไมต้องโหลดคาร์โบ ในช่วงก่อนเเข่งหนักๆเเบบนี้ ร่างกายจำเป็นต้องใช้
พลังงานมากครับ ต่อวันน่าจะอยู่ที่ประมาณ2000กก.เเคล.+- ซึ่งในท้องเราที่กินอาหารเข้าไปเนี่ย
ต่อจาน หรือต่อมื้อมันก็จะย่อยไปพลาง ให้พลังงานไปพลาง เเต่ต่อหนึ่งมื้ออยู่ที่500-800กก.เเคล.
เเล้วที่ขาดจะเอามาจากไหน

ร่างกายก็จะดึงเอาจากคาร์โบที่ว่านี่ละครับ เเล้วมันเก็บไว้ที่ไหน มันเก็บไว้เเทรกซึมอยู่ในเซล
มัดกล้ามเนื้อเรานี่ละครับ ร่างกายจะกระจายเก็บไว้ในส่วนต่างๆได้รวมกันประมาณ2000กก.เเคล.
ที่นี้ถ้าเราใช้ที่กินไป 800 เเล้วดึงที่เก็บไว้มาใช้เกิน2000 จะเป็นงัยต่อน่ะเหรอครับ
ร่างกายก็จะดึงต่อครับ ห่วงยางของเราๆที่สะสมไว้ที่พุงเเละรอบเอวจะกลายเป็นพระเอกทันที
ไขมันจะถูกดึงมาเเปรเป็นพลังงานครับ(ทั้งหมดที่กล่าวมา ถูกบ้างผิดบ้าง ก็ขออภัยครับ)

นี่ละครับเราถึงต้องโหลดคาร์โบ เพราะ800เเรกนั้น ยังงัยเราก็กินเเน่ ส่วนสเต็บ3ไขมันนั้น
ถ้าเราไปถึงสเต็บ3 โดยที่ไม่มีอะไรมาเติมซะก่อน รับรองโหยเเน่ๆครับ เพราะงี้สเต็บ2
คาร์โบ2000นั้น ถือว่าจะเป็นมากครับ

นี่คือ1ในเมนูที่ชอบครับ บัวลอยไข่หวาน เเต่จริงๆเเล้วช่วงนั้นจะกินขนมปังซะมากกว่าครับ
บางวันเเก้เบื่อกิยบัวลอย


นน.ก่อนเเข่ง ห่วงยางเพียบ

"เรื่องกังวล"
ก่อนเเข่ง หลังจากที่ไปซ้อมเส้นทางมาเเล้วทั้ง3สเตจ สเตจ1เเละ3 จากสภาพเส้นทางเเล้ว
ไม่ค่อยกังวล เพราะรู้ว่าหลุดเเน่ๆ เเต่จะหลุดยาวเเค่ไหน เพราะเส้นทางเป็นภูเขา

เเต่ที่กังวลมากๆเป็นสเตจที่2 ซึ่งเป็นเส้นทางที่ต้องเร่งเเละยกใส่ตลอด ฮาร์ทเรทเเทบจะไม่ได้พักเลย
หัวใจเต้นรัวในโซนสูงตลอด เเถมวันที่ไปซ้อมกับพี่น้อง รอบเเรกตามไปได้ พอรอบสองหลุดที่เนินยาว
เวลาที่เราสตาร์ทเเล้วขึ้นเนินนั้นเลยน่ะครับ เนินนั้นไม่สามารถที่จะตามไปได้ หลังจากหลุดรอบ2
พอเข้ารอบ3 น้องอเล็กของเราเรื่อยๆมาเรียงๆ รวบผมเเบบไม่ต้องออกเเรงเลย

อ้าว กำเเล้วที่นี้ สเตจ2 นี่ต้องเเข่งตั้ง10รอบ เเล้วถ้ารุ่นผม30-39 มีคนที่เเรงขนาดอเล็ก เเล้วเกิดกลุ่มทำเกมส์กันเร็ว
ตั้งเเต่รอบเเรกๆ เเล้วผมมิโดนน็อครอบตั้งเเต่รอบ3เหรอครับเนี่ย
ทำงัยดีน้อ เเรงคนก็เพิ่มไม่ได้เเล้วด้วย จากการสังเกตุ ผมหลุดช่วงปลายเนิน ซึ่งเมื่อกดจานใหญ่ขึ้นไป
เเล้ว ลักษณะคือ ขายังมีเเรงไปได้ เเต่กดเเล้วรถมันเหมือนจะหยุดไม่ยอมไหลขึ้นไปเพราะเราส่งมาจาก
ข้างล่าง ซึ่งเนินเเบบนั้นมันน่าจะส่งไปเกือบถึงยอด เเล้วกดต่ออีกนิดก็จะพ้น

เเสดงว่าล้อลื่นไม่พอส่งขึ้นไป งั้นต้องหาตัวช่วย

เร็วๆ รออยู่ๆ อิอิ

ตัวช่วยที่เราต้องหามาคือล้อ เเต่ล้อเนี่ยจะหาจากไหน มันเเพงจัด บังเอิญอีกเช่นกัน
ที่ผมมีพี่คฑาเป็นตัวช่วย ยกหูโทรศัพท์หาพี่คฑา "พี่ครับมีล้อที่ไม่เเพงมากให้ยืมบ้างมั้ยครับ"
"มาๆเข้ามาดูมาเลือกเอา" ได้ยินเช่นนั้นก็ไปยืมซิครับ

มี2ตัวเลือก มาวิค คีเรี่ยม กับ ชิมาโน่ ดูราเอซ จริงๆเเล้วมีมากกว่านั้นเเต่พุ่งเป้าไปที่2ตัวนี้
เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นเช่น เกี่ยวกันล้ม เเล้วล้อเป็นอะไรไป ยังพอจะชดใช้ได้บ้าง ถ้าเป็นตัวอื่น
คงจะชดใช้กันยาวเเน่ๆ มาที่ล้อกันต่อ

งานนี้ สเตจ1 มีภูเขา สเตจ2เนินต้องยกใส่ สเตจ3ภูเขาใหญ่
คีเรี่ยม ได้ลื่น เเละเหวี่ยง เเต่จำได้ว่าหนักกว่าดูราเอซนิดหน่อย
ดูราเอซ ได้ลื่น เเละเบา จากสภาพเส้นทางเราจำเป็นต้องใช้ล้อเบามากกว่าล้อเหวี่ยง
เลยตัดสินใจ เลือกดูราเอซเป็นอัศวินขี่ม้าขาวงานนี้

หลังจากเอาR500หนัก 2กก.ออกไป ใส่ดูราเอซเเทน นน.รถหายไปประมาณ 6-7 ขีด
+กับยางซึ่งพี่คฑาจัดคอนติกรังปรี4000มาให้ ใหม่ๆสดเลย2เส้น เลยทำให้เบาขึ้นอีกจากยางเก่าประมาณ
4-5ขีด รวมๆเเล้วรถเบาขึ้นประมาณ 1กก.กว่าๆ

เอาละครับ ที่นี้ก็พร้อมเเล้วครับ เราไม่ได้ซ้อมมาเเบบเล่นๆ รถพร้อม คนพร้อม
คนพร้อมที่นน. 74.5กก. รถพร้อมที่นน.ประมาณ 7.7กก. ได้เวลาเเล้ว ว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดจะส่งผลเเค่ไหน
ผมก็ตัดซะ จะได้ระบายความร้อนจากกระบวนการเมทาบอลลิซึ่มในร่างกายได้เร็วขึ้น

ลืมเล่าไปว่า ก่อนเเข่งตีนผี sora ท่านอ่านไม่ผิดหรอกครับ sora ที่ใช้งานมายาวนานออกอาการ
ประชดพังซะงั้น เลยจำต้องจัดการหา105มาประจำการทันที

เเละเเล้วก็ถึงเวลาลงทะเบียน เเละประชุมรายละเอียด
งานนี้ลงทะเบียนสบายจริงๆ เซ็นชื่อเสร็จเลย โปรครับโปร


เอารถมาติดทรานสปอนเดอร์ซะเลย(เผื่อใครไม่ทราบ มันเป็นตัวที่ติดรถเเล้วบอกว่าเราเข้าเวลาอะไร
อันดับที่เท่าไหร่ เเบบที่โปรทัวร์เค้าใช้กันเลยนะครับ บอกเเล้วโปรจริงๆ)


งานนี้เธอจะเป็นผู้ดูเเลผมในทุกเรื่องครับ ยกเว้นเรื่องปั่น อันนี้หน้าที่ผม
รายละเอียดสตาร์ท,ส่งน้ำอาหาร,ขับรถยนต์,ขับรถมอร์ไซร์,นวด ฯลฯ ครับเธอทำทุกอย่าง
ยกเว้นปั่น


ส่วนผมมีหน้าที่ปั่นครับ ปั่นเท่านั้น ทำหน้าที่ของตัวเองครับ


บอกเเล้วงานนี้อินเตอร์เนชั่นเรซ ไทยเทศมากันครบ


ประชุม