ไดอารี่....มือใหม่
โพสต์: 15 ก.พ. 2009, 00:22
เมื่อคืนวาน 13/2/52 ช่วยพี่ชาญเล็กน้อยๆตามประสาที่จะพอช่วยได้
เพราะเห็นนายหัววุ่นวายกับธุรกิจ ร้อยล้าน แถมต้องจัดการกับชมรม
ตัวเป็นเกลียว....ถ้วยเอย เสื้อเอย ป้ายเอย น้ำท่าอีกตะหาก....
เดี๋ยวโทรไปหาคนโน้น คนนี้....เมื่อเช้าวุ่นวาย...มีโทรศัพท์ใครไม่รู้
โทรเข้ากวนใจ นายหัวหงุดหงิด...ตอบกลับภาษาใต้ " มึ้งอย่าโทรมาหลาวตะ
กูมั้วตายแหล่ว" มันก็น่ามั่วแหละครับ เพราะนายหัวขาดหัวหน้าช่าง..
บังเอิญมีเหตุต้องลาหยุดในวันนี้พอดี....12.00 น. โทรหานายหัวชาญ
อ้าวไปเตรียมการอยู่สนามซะแล้ว...ไอ้เรากลับไปช้ากว่า
....วันนี้สนุกกับการปั่นแข่งขันเสือภูเขาทางเรียบเพื่อสุขภาพ....ชมรมจักรยาน
จัดได้ดี แม้จะเป็นครั้งแรก (ครั้งที่ 1) อาจมีตำหนิบ้างแต่ก็ไม่น่าเกียจ
ผมร่วมแข่งด้วยโดยใจที่ไม่มุ่งหวังมากมาย ขอแค่ติดกลุ่มนำได้ตลอดรอดฝั่ง
ก็พอใจ...กับระยะทาง 65 กม. รุ่น 50 ขึ้นไปจนเฒ่าชะแลแก่ชรา...
คนแก่แข็งไปหมดทุกคน แถมแรงไม่ตกอีกตะหาก...ไอ้เรากำลังก้าวเข้าสู่วัยเฒ่า
ก้าวแรก...ได้เห็น...ได้ศึกษา...ได้เรียนรู้ จังหวะการปั่น ได้เห็นความแกร่ง
ของคนวัยมัน (เยิ้ม) แรงไม่ตกจริงๆ เกือบหลุดจากกลุ่ม 2 - 3 ครั้ง ดีที่ว่า
มีลูกอึดจากการได้ปั่นซ้อม นครศรีฯ -ท่าหลา หลายครั้ง กับเสือเส็ง เสือทิพย์
ขาแรง....คุยเล็กๆนะครับไม่ว่ากัน...พอหลุดกลุ่ม อัดตามได้ 40 ขึ้น จนทัน
ไม่เหนื่อยโหยหายอย่างเก่าก่อน...วันนี้มีดีหน่อยตรงที่มีฝนช่วยชโลมกาย
ช่วงเริ่มสตาร์ท...กับช่วงก่อนเข้าวิน...ค่อยยังชั่วร่างกายไม่เมื่อยล้า
ไม่แผ่วปลาย....ตอนสปริ้นส์เข้าเส้นก็อัดได้เนื้อๆ มันดีแท้...................
...เสือพรไม่น่าพลาดหล่นก่อนถึงเส้นชัย....นี่แหละ....เหมือนหนังไทยโบราณ
พระเอกมักตายตอนจบ....คราวหน้าเล่นหนังวัยรุ่นแนวใหม่นะเพื่อน........
เสือเส็ง...เสือยัณฆ์ ทำสำเร็จไม่เสียชื่อลิกอร์ทีม...อย่างน้อยๆก็เข้าวิน 2 เสือ
เสือเอกขาแรงซ้อมดี...แต่ผบทบ....บำรุงไม่ดี เลยเกิดอาการเจ...เป็นตระคริว
เลยชวด...เดี๋ยวจะต้องไปตำหนิ ผบทบ. ให้บำรุงบำเรอ พี่เค๊าหน่อย....
แบบนี้ แข็ง แต่แรงหมด ไม่ดีนะครับ....
....เสือไชย แก่...ไม่ทัน โชคร้ายต้องไปอยู่กลุ่ม 40 - 49 เจออัด สองดอก
ถอดใจแทบไม่ทัน...บ่นว่า ผมไปพังงากับจักรยานคันนี้ไม่เห็นจะเจ็บก้น...
แต่วันนี้เจ็บฉิ...หาย ไม่รู้ทั้งเร่ง ทั้งเค้นเกินไปรึปล่าว...ก้นงามๆเลยไม่ยอมรับ
...ลืมพี่สีนิล...พี่รัญ ไปได้ เกาะติดกันมาตลอด...โดยเฉพาะพี่รัญไม่เอาเปรียบ
ขึ้นไปเป็นหัวลาก 2 - 3 ตลบ ส่วนผมเอาเปรียบหมกอยู่แต่ในกลุ่มตลอด
(....ตามได้ก็บุญแล้ววว...) สรุปการแข่งขันวันนี้ทุกคนมีความสุข มอบความรัก
มอบไมตรีให้แก่กันและกัน...ไม่เสียแรงที่แข่งขันกันในวัน วาเลนไทน์..........
เพราะเห็นนายหัววุ่นวายกับธุรกิจ ร้อยล้าน แถมต้องจัดการกับชมรม
ตัวเป็นเกลียว....ถ้วยเอย เสื้อเอย ป้ายเอย น้ำท่าอีกตะหาก....
เดี๋ยวโทรไปหาคนโน้น คนนี้....เมื่อเช้าวุ่นวาย...มีโทรศัพท์ใครไม่รู้
โทรเข้ากวนใจ นายหัวหงุดหงิด...ตอบกลับภาษาใต้ " มึ้งอย่าโทรมาหลาวตะ
กูมั้วตายแหล่ว" มันก็น่ามั่วแหละครับ เพราะนายหัวขาดหัวหน้าช่าง..
บังเอิญมีเหตุต้องลาหยุดในวันนี้พอดี....12.00 น. โทรหานายหัวชาญ
อ้าวไปเตรียมการอยู่สนามซะแล้ว...ไอ้เรากลับไปช้ากว่า
....วันนี้สนุกกับการปั่นแข่งขันเสือภูเขาทางเรียบเพื่อสุขภาพ....ชมรมจักรยาน
จัดได้ดี แม้จะเป็นครั้งแรก (ครั้งที่ 1) อาจมีตำหนิบ้างแต่ก็ไม่น่าเกียจ
ผมร่วมแข่งด้วยโดยใจที่ไม่มุ่งหวังมากมาย ขอแค่ติดกลุ่มนำได้ตลอดรอดฝั่ง
ก็พอใจ...กับระยะทาง 65 กม. รุ่น 50 ขึ้นไปจนเฒ่าชะแลแก่ชรา...
คนแก่แข็งไปหมดทุกคน แถมแรงไม่ตกอีกตะหาก...ไอ้เรากำลังก้าวเข้าสู่วัยเฒ่า
ก้าวแรก...ได้เห็น...ได้ศึกษา...ได้เรียนรู้ จังหวะการปั่น ได้เห็นความแกร่ง
ของคนวัยมัน (เยิ้ม) แรงไม่ตกจริงๆ เกือบหลุดจากกลุ่ม 2 - 3 ครั้ง ดีที่ว่า
มีลูกอึดจากการได้ปั่นซ้อม นครศรีฯ -ท่าหลา หลายครั้ง กับเสือเส็ง เสือทิพย์
ขาแรง....คุยเล็กๆนะครับไม่ว่ากัน...พอหลุดกลุ่ม อัดตามได้ 40 ขึ้น จนทัน
ไม่เหนื่อยโหยหายอย่างเก่าก่อน...วันนี้มีดีหน่อยตรงที่มีฝนช่วยชโลมกาย
ช่วงเริ่มสตาร์ท...กับช่วงก่อนเข้าวิน...ค่อยยังชั่วร่างกายไม่เมื่อยล้า
ไม่แผ่วปลาย....ตอนสปริ้นส์เข้าเส้นก็อัดได้เนื้อๆ มันดีแท้...................
...เสือพรไม่น่าพลาดหล่นก่อนถึงเส้นชัย....นี่แหละ....เหมือนหนังไทยโบราณ
พระเอกมักตายตอนจบ....คราวหน้าเล่นหนังวัยรุ่นแนวใหม่นะเพื่อน........
เสือเส็ง...เสือยัณฆ์ ทำสำเร็จไม่เสียชื่อลิกอร์ทีม...อย่างน้อยๆก็เข้าวิน 2 เสือ
เสือเอกขาแรงซ้อมดี...แต่ผบทบ....บำรุงไม่ดี เลยเกิดอาการเจ...เป็นตระคริว
เลยชวด...เดี๋ยวจะต้องไปตำหนิ ผบทบ. ให้บำรุงบำเรอ พี่เค๊าหน่อย....
แบบนี้ แข็ง แต่แรงหมด ไม่ดีนะครับ....
....เสือไชย แก่...ไม่ทัน โชคร้ายต้องไปอยู่กลุ่ม 40 - 49 เจออัด สองดอก
ถอดใจแทบไม่ทัน...บ่นว่า ผมไปพังงากับจักรยานคันนี้ไม่เห็นจะเจ็บก้น...
แต่วันนี้เจ็บฉิ...หาย ไม่รู้ทั้งเร่ง ทั้งเค้นเกินไปรึปล่าว...ก้นงามๆเลยไม่ยอมรับ
...ลืมพี่สีนิล...พี่รัญ ไปได้ เกาะติดกันมาตลอด...โดยเฉพาะพี่รัญไม่เอาเปรียบ
ขึ้นไปเป็นหัวลาก 2 - 3 ตลบ ส่วนผมเอาเปรียบหมกอยู่แต่ในกลุ่มตลอด
(....ตามได้ก็บุญแล้ววว...) สรุปการแข่งขันวันนี้ทุกคนมีความสุข มอบความรัก
มอบไมตรีให้แก่กันและกัน...ไม่เสียแรงที่แข่งขันกันในวัน วาเลนไทน์..........
