ThaiMTB.com

ได้ไปลองขึ้นเขาเหล้กเหล็กไฟมา ระยะทางสั้นๆแต่ชันต่อเนื่องดีจัง สรุปว่าไม่ไหว ต้องลงมาพัก มีเข็นเล็กน้อย

ทำลายความมั่นใจอย่างมาก T_T


ไม่ทราบมีใครปั่นรวดเดียวถึงมั่ง ซ้อมยังไงครับ ขอบคุณครับ

อิจฉาคนบ้านไกล้ภูเขา

ใหม่ๆไม่ต้องเร่งมากเอาแบบไปได้เรื่อยๆค่อยๆไต่ไปนะครับ เมื่อเก่งแล้วค่อยเร่งค่อยอัดตามแต่ประสบการณ์และความทนทานของกล้ามเนื้อขาอะครับ

ซ้อมวิ่งด้วยก็ดีครับ ฝึกการหายใจ

rocklee เขียน:ใหม่ๆไม่ต้องเร่งมากเอาแบบไปได้เรื่อยๆค่อยๆไต่ไปนะครับ เมื่อเก่งแล้วค่อยเร่งค่อยอัดตามแต่ประสบการณ์และความทนทานของกล้ามเนื้อขาอะครับ

+1 ปั่นเกียร์เบาสุดๆ แต่แรกเลยครับ เอาให้ถึงก่อน แล้วค่อยเร่งเมื่อปั่นรอบสอง สาม หรือ สี่ เมื่อมีโอกาส รอบแรกเอาตัวให้รอดก่อนครับ

กี่โลได้คับขึ้นยาวๆนี่ อยากลองมั่งไม่มีเขายาวๆเลยแถวบ้านผม ถ้าไปขึ้นก็คง จบเห่ เหมือนกัน

ปั่นเรื่อยๆ ค่อยๆไล่เกียร์
เห็นท่าไม่ไหว ก็ปั่นสลับฟันปลา
แต่ระวังรถยนต์ด้วยนะครับ

อย่ากลัวครับ. ใหม่ ๆ ผมก็ใจล้วนๆเลย พยายามอย่าลงจากรถครับ

เพราะถ้าลง. แล้วมันจะติดเป็นนิสัย.

ระยะขึ้นเขาที่ี่นี่ไม่ไกลครับ 2 ช่วง ระยะรวมประมาณ 1km เท่านั้น ผมขึ้นถึงสามแยกก็หอบแล้ว ปวดหลังเหงื่อท่วมเลย

monojax เขียน:ได้ไปลองขึ้นเขาเหล้กเหล็กไฟมา ระยะทางสั้นๆแต่ชันต่อเนื่องดีจัง สรุปว่าไม่ไหว ต้องลงมาพัก มีเข็นเล็กน้อย

ทำลายความมั่นใจอย่างมาก T_T


ไม่ทราบมีใครปั่นรวดเดียวถึงมั่ง ซ้อมยังไงครับ ขอบคุณครับ

เคยขึ้นม้วนเดวจบนะครับใจเยนๆหายใจลึกๆปรดเกียหมดค่อยปั่นเรื่อยๆไม่ต้องรีบอัดไม่ไหวจริงๆก้อเลื้อยขึ้น*--*

ซอยถี่ๆ หายใจเข้าสุด ออกสุด มองใก้ลๆ มองไกลเดี๋ยวถอดใจ

toru of thailand 2010 เต่างอย-กวนบุ่น รอการทดสอบแฮงขาทุกท่าน สำหรับลุงแล้วบางช่วงจูงครับ ดูเหมือนวันนั้นชาวต่างชาติเกิดอุบัติเหตุ 2 ราย ตอนขาลง อันตรายที่สุด
http://www.uppices.com/images/07643830341895423458.jpg

1.เมื่อเจอทางสูงชันยาวๆ(ที่เรียกว่า"เขา") อย่าเพิ่งรีบเปลี่ยนเกียร์หาเฟืองที่จะต้อนรับ"เขา"..ขี่มาเกียร์ไหนใช้เกียร์นั้น ไปจนรอบและความเร็ว เริ่มอืดหรืออุ้ยอ้าย หรือ แผ่วเกิน15% 2.ให้รักษาระดับความเร็วและรอบขา+,-ไม่เกิน15%จากเดิมที่ก่อนเจอเขา..ถ้าสถิติตกลงจึงจะเปลี่ยนเกียร์ช่วยเพื่อกู้ระดับคืนมา.3.การวางเท้า(สำคัญมาก)ให้ปรับวิธีวางเท้าบนลูกบันไดโดยให้ฝ่าเท้าอยู่แนวขนานระนาบเดียวกันกับผิวถนนที่ลาดเอียงสูงชันนั้น..หรือ ถ้าไม่เข้าใจ..ให้ปรับข้อเท้าหมุนส้นลง-ยกปลายเท้าแหงนขึ้น ขี่แบบเหยียดดดด..ส้นเท้าแล้วดันก้านบันไดในจังหวะที่ก้านบันไดอยู่มุม75องศาหรือเข็มนาฬิกา10โมง..ให้ดันหรือผลักด้วยฝ่าเท้าเบาๆใช้แรงน้อยๆทั้งซ้ายขวาให้ได้จังหวะตอบรับกันอย่างลงตัวนะครับ..ห้าม.ถีบแรงๆกดหนักๆ เดี๋ยวเหนื่อย หมดแรง อ่อนล้า และเป็นตะคิว+ข้อเข่าเสื่อม ระบบหายใจจะแปล-ปวนรวนไปหมดควบคุมไม่ได้หายใจไม่ทัน..เลยหลุดกลุ่มตอนขึ้นเขานี่เสียหายมาก..ต้องมาเสียเวลาวิ่งไล่กลุ่มตอนขาลงทุกทีมันน่าเบื่อชะมัด!!! (เบื่อที่ต้องมาเรียนรู้วิธีไล่กลุ่มเพิ่มอีกเรื่อง.จบข่าวเลยครับ) 4.ควบคุมระบบการหายใจ เพื่อช่วยการทำงานของหัวใจ..ไม่ยากครับ เอาแค่พอเจอเขาให้หายใจเข้าลึกๆยาวๆเพื่อเก็บสต็อกลมในปอดเยอะๆแล้วค่อยๆหายใจออกช้าๆทีละนิด..ละนิด..อย่าปล่อยพรวดเดียว..(แต่รอบขาอย่าช้าตามนะ ยังคงรักษาจังหวะยิงตอบรับอย่างสนุกสนาน ฉึบ-ฉับๆๆยิ่งสูงก็ยิ่งต้อง ยิงๆๆๆๆๆๆๆ)..พอฝึกจนเคยชิน คุณก็จะชำนาญ..คอยถวิลหาแต่ ภูเขา ลานจอดรถสูงๆตามตึก หรือไม่ ก็สพานเกือกม้า ขี่กลัยไป กลับมา ไม่รู้จักเบื่อ...

ซ้อมปั่นบ่อย ๆ ครับ โดยเฉพาะปั่นขึ้นเขา

ค่อย ๆ ปั่นขึ้นครับ ไม่ต้องรีบ มันจะเหนื่อยเร็ว