ThaiMTB.com

ขออนุญาติกลุ่ม CharmSQ ก่อน กลุ่มนี้จะสามารถยื่นยันตัวตนของผมได้ ( ใครมีปัญหากับกระทู้นี้จะได้....ถูกตัว )
ขออภัยพี่เมือง และพี่น้อง 99 ทุกท่านที่พาดพิง
ผมวิจารณ์ในมุมมองส่วนตัวของผมต่อหน้า ( เพื่อให้อีกฝ่ายมีโอกาสตอบโต้ ) ไม่ได้ทำลับหลัง
ท่านใดเห็นต่างประการใดยินดีรับฟังครับ

แรงจูงใจจากขากลับเห็นน้องๆกลุ่มนี้ ปั่นจากสนามหลวงกลับสะพานใหม่ดอนเมือง

สมมุติว่าผมเป็นมือใหม่ ได้ข่าวจากการประชาสัมพันธ์ ไปร่วมงานโดยมีรถแม่บ้านอยู่ 1 คัน
จุดประสงค์ของงานผมเข้าใจว่าเป็นการรณรงค์ไม่ใช้รถยนต์ โดยจูงใจให้คนทั่วไปเข้าร่วมกิจกรรม
อ้าเราคนใหม่เข้าร่วมในขบวน จะได้รับการดูแลจากคนเก่าที่เรียกกันว่า staff

ตรวจสอบจุดลงทะเบียน "ร้านเวิลด์ไบค์.รามอินทรา-อาจณรงค์"
เช็คระยะทาง ขาไปประมาณ 20 กม.
เวลา 06.30น. ถ้าจะปั่นไปต้องออกจากบ้าน 5.30 น. ?? , มืดไป, หมาไล่ , กลัวรถขับเร็ว , ไฟติดจักรยานไม่มี ฯลฯ
เอาจักรยานใส่รถไปดีกว่า ถึง 6.25 น. คงพอจะลงทะเบียนทัน
อ้าวกลับตัวกันแล้ว "ข้ามถนนไปดักรอ" staff บอก
เส้นทางจาก Web เคลื่อนขบวนออกจาก >เลี้ยวกลับรถใช้ ถ.ประดิษฐ์มนูญูธรรม >เลี้ยวซ้ายกลับรถที่ ถ.ลาดพร้าว(ไม่ข้ามสะพาน)
พาตรูปั่นขึ้นภูเขาล่ะมั้ง >ผ่านแยกพระราม9 >ข้ามสะพานกลับรถเข้า ถ.เพชรบุรีตัดใหม่ >สมทบกับทีมที่4จากหัวหมาก >ถ.เพชรบุรีตัดใหม่

รถแม่บ้านไม่มีเกียร์ เจอไป 2 เนิน น้ำดื่มใครมีน้ำบ้าง แวะเซเว่นซื้อน้ำหน่อย ตลอดเส้นทาง ไม่เห็นมีจุดบริการน้ำดื่ม

จักรยานปั่นชิดซ้าย รถอีฉันก็จะเลี้ยวซ้ายเข้าซอยและรอไม่ได้รีบมากคนที่บ้านป่วย ปาดหน้าเข้ามาเลยเบรกๆ
staff เขาคงจะสอนแบบฝึกหัดเรา ให้ระวังตัวรอบด้าน โดยเฉพาะฮอนด้าซีวิคสีขาวที่คนขับอายุไม่ถึง 18 ปี

ความเร็ว ปั่นกับเหมือนกองโจร รีบให้เสร็จๆไปเหมือนกลัวใครจะมาเห็น เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ได้ช่วยอะไรนอกจากออกมาถ่ายรูป???
เทียบกับกลุ่มที่เขามารำลึก กย 15 คนก็น้อยกว่าเราแถมปิด........ทั้ง 4 ด้าน เขายังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจดูแล หรือ จักรยานอย่างเราไม่เดือดร้อนเท่าพวกเขาทนไปก่อนนะ

จากลานพระรูปถึงสนามหลวง ค่อยปั่นสบายหน่อย จะอาศัยพวกมากหรือจัดการจราจรดี
ก็ว่ากันไปแต่ชอบ ปั่นช่วงนี้ไหลต่อเนื่องไม่ต้องออกตัวใหม่ ( ไม่มีเกียร์ )

มั่วแต่ชมสนามหลวงเวอร์ชั่นไม่มีเสื่ออยู่ เพลินๆ เขาประกาศตั้งขบวนกลับตามเส้นทางเช่นเดียวกับตอนขามา
หรือเปล่าไม่ทราบแต่เราไม่ได้ยิน
แหม พี่ staff จะช่วยปั่นชมวิวรอบสนามหลวงเพื่อประชาสัมพันธ์ซักรอบ 2 รอบตะคิวคงยังไม่มาหรอก!!!!!

กลับยังไงล่ะหว่า เรียกแท็กซี่กลับแล้วกัน
แต่ไม่มีปะแจถอดล้อ เอาใส่หลังรถก็ติดถังแก๊ส
ปั่นกลับ

car free day 2012 บายๆๆๆๆๆ

ฝากอีกเรื่อง สถานีรถไฟฟ้าลาดพร้าวครับ
เอาทางเท้าตรูคืนมา

ไม่ต้องคิดมากครับ ในเมื่อเราจะไป มาได้ก็ต้องกลับได้ ขากลับรถมาก ยังต้องเปลี่ยนเส้นทางกลับหลายครั้ง เข็นจักรยานขึ้น ฟุตบาท เดินอีก 1 กิโล เพื่อความปลอดภัย
เข้าถนนหลังเยาวราช พร้อมกับแวะซื้อของกินงานเยาวราช ระหว่างทาง Taxi ก็ปาดหน้าบ้าง จะข้ามถนนรถก็รีบเร่งเครื่องเข้าใส่เหมือนกับว่าถ้าจอด จะขึ้นสะพานไม่ไหว

อย่าน้อยใจเลยครับ ผมว่ายังมีหลายคนต้องเผชิญอะไรหลายอย่าง ถือว่าฝึกไว้ครับเผื่อเราอยากปั่นไปลาวคนเดียว ประสบการณ์แบบนี้อาจช่วยได้ ตัวผมเองก็เดินจุงรถจากสนามหลวงมาหัวลำโพง คนเดียว เพราะหาประแจขันจี๋ไม่ได้มันคลายตัวออกตั้งแต่ขาไป จนสุดท้ายลูกปืนแตก เลยจุงมาหัวลำโพง เพราะแม่บ้านเข้าเยาวราชหลงแน่ ผมเลยให้ลงทางด่วนไปรอที่หัวลำโพง จะเป้นห่วงก็แต่ผู้หญิงกับเด็กเจอแบบนี้ปีน้าคงบาย..เหมือนกัน

ผมปั่นคนเดียวเองครับพี่ ถึงบ้านจะอยู่ใกล้(ราชเทวี) แต่ก็ไม่ได้มีชมรม หรือ กลุ่มไหนครับ ตื่นก็8โมงแล้วปันไปสนามหลวง เลย ไปคนเดียวกลับคนเดียว สบายใจ ไม่ต้องให้ใครมารอ+ไม่ต้องรอใคร แถมขากลับเกิดเรื่องอีก ชนกับแท็กซี ล้มเลยเบรคไม่ทัน แท็คซีปาดหน้าเข้ามารับ ผู้โดนสารผมก็ปั่นมาความเร็ว 10กว่าๆ เบรคไม่ทันจริงๆขูดสีประตูแท็คซี่ ยาวประมาณ 10กว่าเซ็นต์ได้ ผมไม่จ่ายเงินให้สุดท้าย รอตำรวจมา ตำรวจ บอกแท็คซีผิด ผมก็ไม่ได้เจ็บไรมากไม่เอาเรื่อง เมือวานเลยกลับถึงบ้านซะเกือบ 1ทุ่มเลย ขนาดบ้านอยู่ใกล้ๆเองนะเนี้ย อย่าน้อยใจไปพี่ ยังมีคนปั่นเดียวๆ อยู่อีกหลายคนครับ

ผมก็เจอเรื่องไม่ดีเหมือนกัน แต่คิดซะว่าฝึกความแข็งแรงของร่างกายและจิตใจครับ
ได้ปั่นรอบเมืองกับเพื่อนๆเป็นพันคันก็พอใจแล้วครับ วันปกติคงไม่มีอย่างนี้

อ่อ ได้ขึ้นรถไฟฟ้าฟรีด้วยนะ 5555 ประหยัดไปได้เยอะครับ

ถ้าถามผมนะ ผมว่างานนี้กทม.ทำเหมือนเอาหน้ามากกว่า มีที่ไหนเอาคนปั่นจักรยานมายืนตากแดดร้อนเปรี้ยงๆรอท่านๆทั้งหลายมาเปิดงาน

กว่าจะเริ่มเปิด กว่าจะพล่ามโน่นพล่ามนี่เสร็จ.... พอพล่ามเสร็จก็ยังไม่ยอมให้ชาวจักรยานออกไปไหน จะให้อยู่กับที่เพื่อถ่ายรูปแปรตัวอักษร 84 ต่อ

พวกเอ็งจะบ้าหรือเปล่า? ไอ้คนดำเนินงานที่คอยพล่ามเนี่ยลองมายืนตากแดดกลางสนามหญ้าด้วยกันมั้ย? ร้อนแดดเผาจนตัวเกรียมไปซีกนึงเลยทีเดียว

แล้วพอขบวนผู้ว่าจากไป ผมเชื่อว่านักปั่นเกินครึ่งเกิดอาการ "งง" เพราะไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อ... จะปั่นไปไหน? จะกลับบ้านเลยมั้ย? ปั่นตามใครดี, ฯลฯ

ส่วนตัวรู้สึกเหมือนทาง กทม. อยากเอาเรามาทำกิจกรรมให้ตัวเองได้หน้า, ถ่ายรูปว่าตัวเองมีผลงาน พอเสร็จแล้วก็ถีบหัวทิ้งยังไงก็ไม่รู้


สำหรับผมคิดว่าปีหน้าคงไม่ไปร่วมด้วยแล้วครับ จัดทริปไปปั่นกับเพื่อนสบายใจกว่าไปเป็นเครื่องมือของคนอื่น

อยากเปลี่ยนชื่อกระทู้เป็น บาย ๆ Car Free Day

ดูไปแล้ว หลังจากงาน Car Free Day ผ่านไปแล้ว ชาวบ้านเขาจะเหม็นหน้าคนปั่นจักรยานมากขึ้นอีกหลายเท่าตัว

ตอนขาไป ปั่นจาก TOT แจ้งวัฒนะ เลี้ยวขวาเข้า Local Road พวกเรานักปั่น เล่นเหมาหมดทั้งสองช่องจราจร ไม่เว้นให้ยานพาหนะอื่น
ได้ใช้เส้นทางเลย เจ้าหน้าที่ผู้จัดงานที่ใส่เสื้อเขียวก็ยังปั่นเลนขวา จริงๆแล้ว Staff เสื้อเขียว ควรจะดูแลไม่ไปให้กระทบคนอื่น

ที่สี่แยกบางแห่ง ไฟจราจรเป็นสีแดง พวกเรานักปั่น ก็ยังเกาะกลุ่มกันปั่นผ่าไฟแดงไปเป็นแถว ชาวบ้านคงไม่ชอบใจแน่ๆ

ในชีวิตจริง ชาวบ้านเขาก็ไม่ค่อยปลื้มพวกเราชาวจักรยานสักเท่าไรอยู่แล้ว ยิ่งเขามาเจออย่างนี้อีก พวกเราเลยต้องระวังตัวมากขึ้น

จะไปโทษชาวบ้านฝ่ายเดียวที่ไม่ชอบพวกเราก็ไม่ได้ ต้องมาดูตัวเราเองด้วย

ถึงอย่างไงก็ไม่เลิกปั่น จะปั่นต่อไปครับ แต่ Car Free Day 2012 ต้องขอ Bye Bye

เห็นใจจขกท มากๆ รู้สึกเหมือนกันว่าถ้ารถผมเป็นรถแม่บ้าน จักรยานตราจระเข้ คงจะรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างกลางสนามหลวงพิลึก คือไม่มีใครมอง เพราะไม่รู้จะมองทำไม รถก็ไม่ได้มีชุดขับเคลื่อน ดุม ล้อคาร์บอน เฟรมไทเทเนี่ยม ฯลฯ

งานคาร์ฟรีเดย์จึงยังเป็น "งานเฉพาะกลุ่ม" เป็นสังคมที่ยังไม่เปิดกว้างเต็มที่อันเนื่องมาจาก รูปแบบและผู้มาร่วมงาน ยังยึดติดกับภาพเดิมๆ แบบจารีตนิยม คือต้องสวมชุดแข่งเต็มยศ นำจักรยานที่คิดว่าดีที่สุดแพงที่สุดมาร่วมงาน ปั่นโชว์ทักษะความสามารถเฉพาะตัว ซึ่ีงเหล่านี้คนใช้จักรยานทั่วไปไม่มี
(ก็ไม่ทั้งหมดนะครับแต่ส่วนมากก็จะเป็นแบบนี้)

การไปร่วมตัวจุดนัดและปั่นมาร่วมงานก็จัดตารางเวลาไว้แบบ ขาแรง จะต้องปั่นค่อนข้างเร็วเพื่อมาให้ทัน ซึ่งถ้าไปร่วมงานของสมาคม (เช่น งาน moving planet เสาร์นี้ เขาจะวางตารางเวลาไว้หลวมๆ เผื่อปชช ทั่วไป ลูกเล็กเด็กแดงด้วย)

งานยังแบ่งเป็นกลุ่มเป็นชมรม นักปั่นอิสระจะไม่ค่อยรู้จักใคร ไม่รู้จะพูดคุยกับใคร แต่อันนี้ไม่น่าซีเรียส งานทุกงานก็แบบนี้

จุดบริการน้ำดื่มมีน้อยจริงๆ ครับ เห็นด้วย!

ผมหวังว่า งานปีหน้าจะ เน้นความสำคัญไปที่กลุ่มปชช ทั่วไปมากกว่าชาวเสือภูเขา ชาวเสือหมอบ ชาวรถพับ ฟิกซ์เกียร์ เพราะกลุ่มนี้ถึงไม่มีคาร์ฟรีเดย์ เขาก็ออกมาปั่นกันอยู่แล้ว ทำยังไงจะเพิ่มมวลหมู่สมาชิกที่ไม่ได้สังกัดทีม ไม่ได้ซื้อจักรยานมาเพื่อแข่งขันหรือท่องเที่ยว แต่เป็นการเพิ่มจักรยานบนท้องถนน ซึ่งเราจำเป็นต้องหาแนวร่วมจากปชช ทั่วไปให้มากๆ

smartpoe เขียน:ถ้าถามผมนะ ผมว่างานนี้กทม.ทำเหมือนเอาหน้ามากกว่า มีที่ไหนเอาคนปั่นจักรยานมายืนตากแดดร้อนเปรี้ยงๆรอท่านๆทั้งหลายมาเปิดงาน

กว่าจะเริ่มเปิด กว่าจะพล่ามโน่นพล่ามนี่เสร็จ.... พอพล่ามเสร็จก็ยังไม่ยอมให้ชาวจักรยานออกไปไหน จะให้อยู่กับที่เพื่อถ่ายรูปแปรตัวอักษร 84 ต่อ

พวกเอ็งจะบ้าหรือเปล่า? ไอ้คนดำเนินงานที่คอยพล่ามเนี่ยลองมายืนตากแดดกลางสนามหญ้าด้วยกันมั้ย? ร้อนแดดเผาจนตัวเกรียมไปซีกนึงเลยทีเดียว

แล้วพอขบวนผู้ว่าจากไป ผมเชื่อว่านักปั่นเกินครึ่งเกิดอาการ "งง" เพราะไม่รู้ว่าจะเอายังไงกับชีวิตต่อ... จะปั่นไปไหน? จะกลับบ้านเลยมั้ย? ปั่นตามใครดี, ฯลฯ

ส่วนตัวรู้สึกเหมือนทาง กทม. อยากเอาเรามาทำกิจกรรมให้ตัวเองได้หน้า, ถ่ายรูปว่าตัวเองมีผลงาน พอเสร็จแล้วก็ถีบหัวทิ้งยังไงก็ไม่รู้


สำหรับผมคิดว่าปีหน้าคงไม่ไปร่วมด้วยแล้วครับ จัดทริปไปปั่นกับเพื่อนสบายใจกว่าไปเป็นเครื่องมือของคนอื่น

ก็ทำไงได้อ่ะนะ เหมือนกับเราต้องพึ่งพาผู้หลักผู้ใหญ่ในกทม เขาจึงมักจะใช้พวกเราเป็นฐานคะแนน ใช้โฆษณาประชาสัมพันธ์ออกข่าวผ่านสื่อ
ก็ไม่รู้จะว่ายังไงเหมือนกัน เหมือนเพลง "รู้เค้าหลอกแต่ก็ยอมให้หลอก" ฮา

จริงครับ สงสารพวกบรรดาจักรยานแม่บ้าน ปั่นมาได้ แต่ปั่นกลับไม่ได้ โดนทิ้งอยู่สนามหลวง จะกลับยังไงดีหว่า...

ขอออกความเห็นหน่อยนะคะ คุณเอ_ไอคอน งานนี้เหล่า staff ไม่ได้อะไรจากงานนี้เลย และไม่เกี่ยวข้องกับ กทม ด้วยซํ้าไป แต่เสียสละพากลุ่มพวกเราชาวจักรยานละแวกรามอินทราไป
แถมต้องมาเสียเวลามาเป็นธุระให้ด้วยซํ้า แล้วจะเอาอะไรกันอีก จำนวนคนก็มากตั้ง 300 ต่างคนก็ต่างขี่ มีพวกอยากเร็วก็มีส่วนช้าก็มีปนกันไป บางกลุ่มก็แวะข้างทางรอกัน มั่วไปหมดดูไม่หมดหรอกค่ะ
แถมต้องไปให้ถึงงานตามเวลาที่นัด เดี๋ยวก็ไม่พอใจสำหรับบางคนที่ไม่ทันงานเปิดที่สนามหลวงอีก คราวหน้าก็ไม่มีใครเค้าเสียสละตัวเองมาทำกันแล้วละค่ะโดนว่ากันแบบนี้
ที่เข้ามาพูดตรงนี้ไม่ได้เป็น staff หรอกแต่เห็นมุมมองอีกมุมนึงค่ะลองคิดดู

ผมมาร่วมงานครั้งแรกคนเดียวไม่รู้จักใคร ตื่นตั้งแต่ตีสี่ คนเยอะมาก ขาไปปั่นตามเขาก็สบายดี มีนักปั่นหลายท่านตะโกนจัดระเบียบอยู่ในเลนเปนระยะ แต่ก็มีทั้งคนทำตามและไม่ทำตาม อยู่ที่วินัยละครับ ขบวนยาวมากทำให้ขาดช่วงบ้างเวลาติดไฟแดง เข้าใจว่าคงไม่ได้ประสานตำรวจจราจรไว้ก่อน ถึงสนามหลวงก็ไปยืนกลางสนามตรงเลข 4 ก็พยายามร่วมมือเต็มที่ครับ ระหว่างนี้ก็ทักทายพี่ เพื่อน รอบๆ ร้อนมากครับแต่อยู่กับจักรยานผมก็มีความสุข ทั้งพอทราบว่าคนจัดงานก็ตั้งใจดีและทำงานหนักยาวนานเพื่อเตรียมงาน กระนั้นความผิดพลาดก็มีมีพอควรปีหน้าก็พัฒนาปรับปรุงต่อนะครับ
ขากลับปั่นเดี่ยว แต่ไม่เหงา เจอนักปั่นทุกวัย ทุกแบบ ค่อยๆ แกะรอยปั่นกลับบ้านงามวงษ์วาน และโบกมือขอบคุณตำรวจตามป้อมโลคัลโรดเห็นผมปั่นหอบแดดมาก็แช่ไฟเขียวให้พอปั่นพ้น (ผมรู้สึกได้เพราะปกติขับรถไฟเขียวจะเร็วกว่านี้) ดูเวลาแล้วเร็วกว่าขับรถ ผมชักติดใจปั่นเข้าเมืองอีก
ปีหน้าจะมาอีก เพื่อเปนกำลังใจให้คณะทำงานครับ อย่างไรเห็นด้วยกับหลายท่านเรื่องการ ประชาสัมพันธ์กับคนทั่วไปที่ต้องทำให้มากกว่าเดิม อยากให้งานนี้ทำให้คนที่รักปั่นจักรยานได้ปั่นบนถนนและสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยก็ยินดีมากครับ

งานเอาหน้าก็คงต้องเข้าใจพวกชอบเอาหน้า เราคงต้องต่อสู้กับความคิดและพวกนี้กันต่อไป
และงานทำนองนี้ทีมงานก็ต้องดูแลมือใหม่ให้มากที่สุด ถ้าจะให้คนใช้จักรยานตัวจริงมาปั่น ไม่ใช่พวกออกกำลังกายหรือปั่นเที่ยว เป็นผมก็ไม่มาหรอก มันไกลเกินความสามารถ
กิจกรรมควรจะเป็นกลุ่มและเขตตามพื้นที่มากกว่าการรวมพลทั้งหมด ไม่งั้นก็ได้แต่พวกขาเก่า ขาแรง ขาลอง มือใหม่แบบหลวมตัวก็คงหลงมานิดๆหน่อยๆ ตามจำนวนกระแสรักโลก(รักจริงหรอ)