ThaiMTB.com

ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#6 - Pattaya : The Sleepless City
วันเสาร์ที่ 3 กันยายน - วันจันทร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ.2554
ขอขึ้นชื่อเรื่องให้โก้เก๋ตัวภาษาอังกฤษซะหน่อย เพราะไปถึงเมืองที่ชาวต่างชาติเดินกันจ๋าไปหมด

ก็กะจะไปหาเพื่อนที่พัทยาซะหน่อยครับ กางแผนที่ดูแล้ว ระยะทางเกือบๆ 150 กม. (ก็ไม่ใช้เล่นเหมือนกัน )

จากแผนที่เมื่อออกถ.บางนา-ตราดที่ "บางบ่อ" แล้ว ก็จะไปตามถนนเส้นนี้ และ ถ.สุมขุมวิท ผ่านตัวเมืองชลบุรี-บางแสน-หนองมน-บางพระ-ศรีราชา-อ่าวอุดม-โรงโป๊ะ-บางละมุง-พัทยาใต้ ตามนี้เลยครับ

เช้าวันเสาร์ที่ 3 กันยายน

แทบไม่อยากจะลุกจากที่นอน ไม่ใช่ไม่อยากไปพัทยา(ก็วางแผนมาแล้วนี่นา)
แต่เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ กว่าจะสลบไปได้ก็ตี 3 กว่าตื่นมา 6 โมงเช้า
ถามตัวเองหลายรอบ "จะปั่นไปไหวเหรอ"

ออกจากบ้านเวลานี้ครับ...กะว่าปั่นชิวๆไปถึงสัก บ่าย 4 โมงเย็นก็ได้

ก็กะไปตามแผนที่ที่วางไว้น่ะแหละ จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาเสียสมองไปกับเส้นทางการเดินทางอีก(เพราะตอนนี้สมองเหมือนไม่อยากทำงาน )

ผ่านเรือนจำกลางคลองเปรม ก็เตรียมขึ้นสะพานข้ามถ.วิภาวดีรังสิตไปผ่านม.เกษตรฯ


ออกมาสายรถราเต็มไปหมด "นี่วันเสาร์เขาทำงานกันด้วยเหรอ?" (เผอิญไม่ได้เป็นลูกจ้างเขามานานเลยลืมไปน่ะครับ )

ด้วยความที่ไม่ค่อยได้ออกไปไหนในกรุงเทพฯนัก เลยไม่ค่อยชำนาญเส้นทาง
พอถึงแยกเกษตร-นวมินทร์นึกว่าจะตรงได้ (อุตส่าห์ไม่ลงไปอุโมงค์เพื่อให้รถราเขาหวาดเสียวเราเล่นแล้วนะ)
กลับโดนบังคับเลี้ยวซ้ายจนได้ (สงสัยยังมึนๆอยู่ )


เที่ยวกลับมา เลยปั่นลงอุโมงค์ที่แยกนี้กลับบ้านซะเลย

ตามแผนที่จะลัดทางโดยเลี้ยวเข้า ถ.คลองลำเจียก ออก ถ.นวลจันทร์ แล้วเลี้ยวไปตามถ.หมายเลข 350 ไปออกถ.รามอินทรา

แต่ไปๆมาๆไม่ทันสังเกตทางเลี้ยวเข้าถ.คลองลำเจียก เลยมาแล้วทำไงล่ะ
ไม่เป็นไรไปเลี้ยวตรงถ.นวมินทร์เลย(ดูตามแผนที่แล้วได้นี่นา)
แต่กลับมาเลี้ยวตรงสี่แยกที่"สีดำ"เลี้ยวไปน่ะแหละครับ ก็เขาบอกว่าไป"ถ.รามอินทรา"ได้นี่


แต่พอไปชนกับเส้น 350 กลับไม่รู้ซะงั้นว่าิ ตอนนี้เราปั่นอยู่ตรงส่วนไหนของกรุงเทพฯ
(ก็อย่างที่บอกครับไม่ได้เดินทางในกรงุเทพฯนานมากแล้ว ถนนเปลี่ยนแปลง-เพิ่มเติมมามากจริงๆ)

หยุดปั่นถึง 2 ครั้งเพื่อความแน่ใจเพราะหากพลาดขึ้นมาได้หาที่กลับรถไกลกันหละ
จะถามใครก็ไม่มี เพราะร้านค้าใกล้เคียงยังไม่เปิดกันเลย

ลองควักแผนที่ที่พิมพ์มาบ้างออกมาดู ก็ยังงงๆ(ไม่รู้เพราะนอนน้อยหรือเปล่า)
ก็เลยลองปั่นมาอีกระยะ อืม..มันบอกไปถ.รามอินทราได้ ก็เลยปั่นจนมาข้าม ถ.วงแหวนตะวันออก


เพิ่งรู้ว่ากรุงเทพฯเขามีไอ้นี่ด้วย...(โง่จริงๆเรา )


แล้วก็หยุดรถพิจารณาป้าย...ว่าจะไปทางไหนดี(ไม่อยากกลับรถไกล)


แต่ก็ยังถามตัวเองตลอดว่า...เราอยู่ตรงส่วนไหนของกรุงเทพฯกันหละเนี่ย
แล้วก็เลือกป้ายขวามือ..แต่ต้องใช้ฝีเท้าและความเร็วหน่อยเพื่อเข้าเลนขวาให้ได้ก่อนแยกข้างหน้า

พอเข้าถ.รามอินทราได้ค่อยใจชื้นมาหน่อย คราวนี้คิดอย่างเดียวคลำไปทีละเป้าหมายดีกว่า

แล้วก็เล็งไปที่ซ.รามอินทรา 115/1 เพื่อเลี้ยวไปถ.หม่อมเจ้าสง่างาม สุประดิษฐ์ ฝั่งตรงข้าม เพื่อไปออก ถ.เสรีไทย

คิดมาแต่ไกลแล้วว่า พอใกล้จะถึง เอาสักซ.115 จะต้องเร่งสปีดและหาจังหวะชิดขวาเพื่อเลี้ยวเข้าถ.หม่อมเจ้าสง่างาม สุประดิษฐ์ ฝั่งตรงข้ามให้ได้

กาลกลับเป็นว่า ทางปิดเลี้ยวข้ามไปไม่ได้ มองไปไกลๆก็ยังไม่เห็นที่กลับรถ
ตัดสินใจยกจักรยานขึ้นสะพานลอยเลยแล้วกัน

เข้าถ.นี้มากว้างขวางรถน้อยดีมาก


ไม่กี่ร้อยเมตรก็มาออกถ.เสรีไทย เลี้ยวซ้ายไปเลย

ออกถ.เสรีไทยแล้ว ไปอีกไม่กี่ร้อยเมตร ก็ต้องใช้ฝีเท้าทำความเร็วอีกรอบเพื่อตีรถเข้าเลนขวา เลี้ยวผ่านถ.มีนพัฒนา ไปเลี้ยวขวาอีกทีเพื่อเข้า ถ.รามคำแหง


สัก 300 ม.ไปเลี้ยวเข้าซ.รามคำแหง 166 (จริงแล้วไปเลี้ยวเข้าซ.164 ได้เลย..แผนที่กูเกิลมันบอกมา)


เพื่อไปผ่านม.PERFECT PLACE เพื่อไปออกด้านถ.ร่มเกล้าข้างหลัง

อ้อ...เวลาผ่านรปภ.หมู่บ้าน ผมก็ทำมึนๆปั่นผ่านเข้าไปเลยครับ



Google ไหนเลยจะฉลาดล้ำ(และทำให้ผมเริ่มผิดเส้นทางตั้งแต่ที่นี่ )...บอกว่าออกซ.เคหะร่มเกล้า 6 เพื่อไปออก ซ.ร่มเกล้า 30
ปรากฏผล...ทางหมู่บ้านปิดทางเข้าออกตรงซ.เคหะร่มเกล้า 6 ไปนานแล้ว
(ตอนออกมาจากหมู่บ้านได้ก็นึกว่าถูกทาง เพราะช่วงนี้ลืมควักแผนที่ออกมาดู ออกจากหมู่บ้านที่ซ.เคหะร่มเกล้า 64 ซึ่งเปิดอยู่ทางเดียว ผมมารู้เอาตอนขากลับจากพัทยา และเส้นสีดำ คือเส้นที่ผมปั่นช่วงกลับ)

ออกจากซ.เคหะร่มเกล้า 64 จำได้ว่าในแผนที่ให้เลี้ยวขวา ซึ่งตามสถานการณ์นี้จะผิดเส้นทาง แต่ก็เลยปั่นตามผิดไปเรื่อย...ผ่านถ.ราษฎร์พัฒนา ถามทางจนไปออกถ.วงแหวนตะวันออก


เลยตัดสินใจจะปั่นเลาะเส้นทางไปเรื่อยๆว่าจะพาไปถึงไหน???

เส้นทางส่วนใหญ่ก็จะเลาะไปตามเลียบถ.วงแหวนตะวันออก และั มอเตอร์เวย์


มีบางช่วงต้องซิกแซก เลี้ยวไปถนนอื่นบ้าง บางช่วงก็สลับปั่นฝั่งซ้ายบ้างฝั่งขวาบ้าง แต่ก็พยายามจะเลาะกลับเข้ามาเลียบมอเตอร์เวย์ให้ได้เหมือนเดิม

อ้อ..ลืมบอกไปว่า จักรยานเสือหมอบ คงไม่อยากมาเส้นนี้แน่นอน เพราะบางช่วงทางราดยางเสียหายจากรถบรรทุกใหญ่ เข้าออกโกดังคลังสินค้าครับ

ได้กาแฟเย็นจากรถเร่ขายตามโรงงานหน้าคลังสินค้านี้ ทำให้คลายร้อยไปได้หน่อย...

มีช่วงนี้เท่านั้นที่ต้องเลี้ยวไปอ้อมไกลหน่อย เพราะติดคลองข้ามไม่ได้


จากตัดถ.หลวงแพ่งก็เข้าเลาะเหมือนเดิม แต่ดันเข้าช่องผิด จนเกือบจะปั่นเข้ามอเตอร์เวย์ซะแล้ว
ก็ป้ายบอกไปชลบุรี-พัทยา แต่ไม่เห็นบอกว่าเข้ามอเตอร์เวย์นี่นา..ช่วยไม่ได้


แต่ตอนนี้..ผมต้องช่วยตัวเองก่อนครับ เพราะปั่นเข้ามาก็กิโลกว่าๆขี้เกียจปั่นย้อนศรออกไปทางเดิม
เลยหาช่องมุดรั้วดีกว่า


เอาแบบเห็นจะๆว่าจะปั่นเข้ามอเตอร์เวย์เสียแล้ว...

เส้นทางก็ข้ามไปฝั่งขวาบ้าง กลับมาฝั่งซ้ายบ้าง ราดยางบ้าง หินคลุกบ้าง และ ลูกรังบ้าง

โดยจะมีสะพานแบบนี้ข้ามไปตลอด(มาจากด้านโน้นครับ)


จะไปด้านนี้ครับ(มีทางลอดใต้สะพานไปวิ่งอีกฝั่ง แต่ถามทางแล้ว...เขาแนะนำให้ตรงไปครับ)


แล้วก็พบทางแบบนี้(อีกฝั่งขวาก็ไม่ต่างกัน)
(มาถามพี่ที่ร้านอาหารมื้อกลางวัน เขาบอกว่าเป็นเส้นทางหลบตำรวจของวัยรุ่นแถวนั้น)

จนมาออกบ้าน"กาหลง" บริเวณที่วงสีเหลืองไว้


เหนื่อยจากอาการเพลียที่ไม่ค่อยได้นอนเมื่อคืน และ หิวจนตาลาย เจอะร้านอาหารตามสั่ง ไม่มีรอช้าแล้วครับ ข้าวจาน+น้ำแข็งใสอีกหนึ่ง


เวลาคุณตุ๊กตาบอกว่า 12.12 น.พอดีจ้า...


พอเริ่มอิ่มอยากจะหาที่งีบสักหนึ่งยก แต่ดูที่ร้านอาหารไม่มีที่จะให้นอนสบายๆได้เลย จึงปั่นออกมาตามทางเืพื่อไปออกถ.บางนา-ตราดที่"บางบ่อ"

ก่อนปั่นออกมา...ยังถามพี่คนขายอาหารว่า "มีทางเลาะมอเตอร์เวย์ไปอีกหรือเปล่า" ด้วยนะครับ(เหนื่อยเพลียซะขนาดนี้ เวลาล่าช้ามาขนาดนี้แล้วยังคิดจะเลาะต่ออีกหรือ )

ก่อนขึ้นถ.บางนา-ตราด(กม.29) เลยแวะนอนไปหนึ่งยก หลับๆตื่นๆ เพราะน้องสาวและเพื่อนที่พัทยาโทรมา(คนจะนอนรบกวนเสียจริ๊งงงง....เวรกรรมๆ )

กว่าจะขึ้นมาปั่นบนถ.บางนา-ตราดก็ปาเข้าไปบ่าย 2 โมงกว่าแล้วครับ
เลยกะเวลาใหม่ ถึง พัทยาสัก 6 โมงเย็นก็ได้อ่ะ





ตอนจะเข้าเมืองชลบุรี(เพราะไม่อยากไปอ้อมทางบายพาส) กลับไม่สามารถจะแทรกจักรยานเข้าไปเลนขวาได้เลย ก็รถสารพัด โดยเฉพาะรถบรรทุกวิ่งกันมา 5 เลน แดดก็ร้อน เพลียก็เพลีย คิดในใจ...จะสปีดตัดไปสงสัยจะไม่รอด เลยจำใจต้องออกไปวิ่งบายพาสซะงั้น
**อย่างที่คนขายก๊วยเตี๋ยวในเที่ยวกลับของผมบอกเหมือนกันว่า "ถนนสำหรับปั่นรถจักรยานเที่ยวมันมีน้อยลง" เมื่อผมพูดถึงความลำบากในการเข้าตัวเมืองชลบุรีในขาไปให้ฟัง**

ออกจากบายพาสมาได้ก็ปาไป บ่าย 4 โมงครึ่งแล้วครับ.. กะเวลาใหม่ถึงสัก ทุ่มนึง ก็ได้อ่ะ (จากที่นี่ไปถึงพัทยาใต้ ระยะทางประมาณ 50 โล มีขึ้นลงเนินเขาบ้างช่วง บางพระ-ศรีราชา-อ่าวอุดม-แหลมฉบัง)
แดดร้อนมาตลอดนับแต่จะเข้าถ.รามอินทราแล้วครับ แถมช่วงเลาะเลียบมอเตอร์เวย์มาแทบไม่มีที่ให้หลบแดดเลย
ช่วงถ.บางนา-ตราด และ ถ.สุขุมวิท รวมถึงบายพาส ก็อาศัยพักเข้าปั๊ม เพื่ออาบน้ำ..เอ้ย..ล้างหน้าล้างตาครับ แต่ตั้งแต่หัวลงมาที่ลำตัวเปียกไปหมด

ออกจากบายพาสผ่านแยกเข้าบางแสน(แยกอ่างศิลา)รถกลับเข้ากรุงเทพฯเยอะมาก

แล้วผมก็มาถึงพัทยาจนได้
แต่จากตรงป้ายนี้ต้องปั่นไปอีกราว 7-8 กม.เพื่อไปที่พัทยาใต้