CAAD10
โพสต์: 16 ส.ค. 2011, 22:29
สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น
ไม่ว่าแคนนอลเดลจะโหมโฆษณาอย่างเริ่ดหรูประการใดก็ตาม หาได้ช่วยให้ตัวแทนฝ่ายขาย
คลายความลำบากใจได้ซักเท่าไรนักกับการนำเสนอ CAAD10 ให้แก่กลุ่ม
เจ้าของร้านและนักปั่นหัวแข็งกลุ่มหนึ่งซึ่งขายจักรยานและบังเอิญขี่เจ้า CAAD9 อยู่ด้วย
พวกเขาไม่ยอมเชื่อง่าย ๆ ว่าจะมีเฟรมอลู ฯ ตัวไหนเยี่ยมไปกว่าเจ้า CAAD9 คันโปรดสุดเลิฟ
ที่พวกเขาใช้กันอยู่แล้วอย่างแน่นอน
เรื่องของเรื่องมันก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นกันจะๆ กันไปเลย
CAAD10 เล่นของแพงด้วยกระบวนการหล่อเย็นขึ้นรูปท่อที่เรียกว่า Hydroform
ซึ่งเป็นการรีดท่อให้ได้ทั้งหนาหรือบาง รวมถึงทุกรูปทรงองค์เอวตามต้องการด้วย
ระบบบีบอัดไฮโดรลิคที่อุณหภูมิห้องล้วน ๆ โดยไม่ใช้ความร้อนมาระคายเคืองอลูฯ เลย
แคนนอลเดลอ้างว่าวิธีนี้ทำให้สามารถกระชากน้ำหนักเฟรมได้ถึง 200 กรัมเอาง่าย ๆ
แถมยังเพิ่มค่า stiffness ได้มากกว่า 20% เมื่อเทียบกับ CAAD9 เลยทีเดียว
ข้อมูลแค่นี้ไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนความคิดนักปั่นหัวเสธฯ กลุ่มนี้ได้ พวกเขาเลยเข้วคิวผลัดกัน
ควบเจ้าตัวจริงเสียงจริงที่ละคน ก่อนจะสรุปอย่างเป็นเอกฉันท์เลยว่า เฮ้ย ฟีลลิ่งยังกะ
ควบคาร์บอนค่าตัวแพงกว่ากันเป็นเท่าตัวยังไงยังงั้น มันทั้ง stiff และแข็ง แต่ไม่กระด้าง
นุ่มอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ ว่าเข้าไปนั่น แถมยังเบาสะใจอีก โอ๊ย โอ๊ย
สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ
อะไรมันจะซู๊ดยอดปานนั้น อะไรกันแน่ที่ให้ฟิลลิ่งอย่างนั้นได้ ยังงี้ต้องพิสูจน์
ว่าแล้วก็จับทั้งคู่ขึ้นเขียงชำแหละเปรียบเทียบกันดื้อ ๆ ทันทีประสาพวกไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ
เริ่มต้นง่าย ๆ ด้วยการเติมน้ำหนักที่บันไดพร้อมทั้งวัดค่าการบิดตัวแนวดิ่งด้วยเจ้า ไดอัลเกจ
ที่เห็นในรูปแหละครับ ค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนักที่บันได้ไปเรื่อย ๆ แล้วนำค่าที่อ่านได้
มาพล๊อตเป็นกราฟเทียบกับดื้อ ๆ ระหว่าง CAAD9 และ caad10
ผลปรากฏว่าค่าความชันของเส้นซึ่งเทียบเท่าค่า stiffness ของ CAAD10
ดีกว่ารุ่นพี่ CAAD9 อยู่ถึง 20% ค่าความชันน้อยกว่าแสดงว่าทนต่อการบิดตัวได้ดีกว่า
นั่นหมายถึงอีกว่าแรงกระทีบบนบันได้จะส่งไปล้อได้ดีกว่าครับ
ทำเหมือนเดิมอีกครั้ง คราวนี้วางเจ้า ไดอัลเกจแนวนอน ค่าที่ได้ ผลที่ได้นี่อึ้งเลยครับ
ไหงเป็นหยั่งงี้ CAAD10 มีค่าความชันเหนือกว่ารุ่นพี่ถึง 4 เท่า
นี่คงเป็นคำตอบว่าทำไมมันจึงนุ่มนวล ไม่กระด้าง
สัมผัสได้ชัดเจนใกล้เคียงคาร์บอน เพราะค่านี้ว่ากันว่าแสดง
ถึงความสามารถในการดูดซับแรงกระแทกจากพื้นถนนเข้าสู่ผู้ขี่นั่นเอง
สิบมือคลำ(ของคนอื่น) ไม่เท่า(หามาเก็บไว้)ลูบคลำทั้งสองมือสองเท้าเลย
ดูเหมือนว่าผลจากการขึ้นเขียงชำแหละเข้ากันได้อย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ยกับฟิลลิ่งบนถนน
จากการควบเจ้าตัวจริงเสียงจริง นั่นคือปั่นได้อย่างมีชิวิตชีวา สู้มือ สู้เท้า บนถนนผิวแข็ง
นุ่มนวลบนผิวขรุขระ เบาหวิวพร้อมโหนกระชากขึ้นเขาได้อย่างไม่อายคัวคาร์บอน
ทั้งราคาพอคบหาได้ (อีกซักคัน) ตอบสนองความต้องการผู้ขับขี่ได้อย่างครบเครื่องเรื่องกระบวนท่าแบบนี้ เดี่ยวเหอะ
ดีอยู่ที่ปาก ทุกข์อยากอยู่ที่มือ
จับแฮนให้มั่นคง และเท้าปั่นให้สม่ำเสมอ (เกี่ยวกันมั๊ยนี่)
มือไม่มั่นคงก็ล้มระเนระนาดเลยครับเพ่ เท้าไม่ปั่นแล้วมีจักรยานไว้ทำมาย เพราะฉะนั้นใคร
สนใจจะคบหาไว้ประดับตัว ประดับก๊วน C’Dale แถว 347 อีกซักคัน ก็ไม่น่าจะผิดหวังแต่ประการใดครับพี่น้อง
คัดมาจากที่นี่
http://spinzonecycling.com/about/caad-c ... -pg267.htm
