สอบถามมุมมองเลือกการออกทริปให้เหมาะสมกับตัวเอง

[ไม้]

ท่านกำหนดปัจจัยอะไรบ้าง มองมุมใหนบ้างในการตัิดสินใจเข้าร่วมทริปใดทริปหนึ่ง แล้วจะต้องเตรียมความพร้อม
อย่างไรบ้างขอระดมความคิดเห็น วิจารณ์เต็มที่เลยครับ ขออีกข้อครับทริปในฝันควรเป็นอย่างไร เพื่อให้มั่นใจว่า
ออกทริปไปแล้ว ราบรื่นครับ

[gamaraman]

ผมดูความพร้อมของร่างกายตัวเอง ระยะทางในการปั่น กลุ่มปั่นเป็นเสือภูเขาหรือหมอบหรือทัวร์ริ่งและกลุ่มที่เปิดทริป(เป็นขาแรงหรือว่าทั่วไป)จะได้ไม่เป็นภาระของกลุ่ม

[ไม้]

ผมดูความพร้อมของร่างกายตัวเอง ระยะทางในการปั่น กลุ่มปั่นเป็นเสือภูเขาหรือหมอบหรือทัวร์ริ่งและกลุ่มที่เปิดทริป(เป็นขาแรงหรือว่าทั่วไป)จะได้ไม่เป็นภาระของกลุ่ม

ตรงนี้แหละครับที่ทำให้ประมาณตัวเองไม่ถูก
1. ความพร้อมของร่างกาย เราไม่แน่ใจว่า เราสามารถไปกับกลุ่มได้ระดับใด
2. คำว่าภาระของกลุ่มนี่แหละครับ พอเราไม่แน่ใจหรือกำลังตกปั๊บ จะเป็นภาระทันที

[gamaraman]

ผมดูความพร้อมของร่างกายตัวเอง ระยะทางในการปั่น กลุ่มปั่นเป็นเสือภูเขาหรือหมอบหรือทัวร์ริ่งและกลุ่มที่เปิดทริป(เป็นขาแรงหรือว่าทั่วไป)จะได้ไม่เป็นภาระของกลุ่ม

ตรงนี้แหละครับที่ทำให้ประมาณตัวเองไม่ถูก
1. ความพร้อมของร่างกาย เราไม่แน่ใจว่า เราสามารถไปกับกลุ่มได้ระดับใด
2. คำว่าภาระของกลุ่มนี่แหละครับ พอเราไม่แน่ใจหรือกำลังตกปั๊บ จะเป็นภาระทันที

ตอบข้อ1.คุณควรจะรู้ว่าตัวเองปั่นได้ความเร็วเท่าไรระยะทางเท่าไรสามารถยืนระยะความเร็วได้ยาวนานแค่ไหนและควรสอบถามกลุ่มที่คุณจะไปกับด้วยว่าปั่นกันด้วยความเร็วเท่าไรปั่นกันในลักษณะไหนเป็นแบบท่องเที่ยวหรือปั่นกันแบบขาแรงยิงกระฉูด
ตอบข้อ2.ต้องลองออกไปปั่นดูแล้วจะรู้ประสบการณ์จะบอก
...ต้องขอโทษด้วยนะครับบางทีอาจจะตอบไม่ค่อยตรงประเด็นต้องคุยกันหรือถามจากปากผู้ที่มีประสบการณ์...

[breeze]

ถามตัวเองก่อนว่า

1. ร่างกายพร้อมไหม ต่อให้ขาแข็ง หรือขาอ่อน ถ้าร่างกายไม่พร้อม ไปแล้วเป็นภาระของทีมทั้งนั้น แม้หลายๆ ทีม เขาจะบอกว่า ไปด้วยกัน กลับด้วยกัน แต่เชื่อเถอะว่ามีคนไม่พอใจอยู่แน่ๆ ถ้าคุณเป็นตัวถ่วงเขา บางทีก็ทิ้งเลย ตามไม่ทันก็เรื่องของคุณ แต่บางทีมก็ดูแลกันดี จะกลับข้ากลับเร็วแค่ไหน ก็ไปด้วยกันตลอด

ดังนั้นร่างกายต้องพร้อมก่อน

คำว่าร่างกายพร้อมหมายถึง ร่ายกายแข็งแรง นอนเต็มที่ พักผ่อนเพียงพอ

การพิสูจน์ว่า ร่ายกายแข็งแรงหรือไม่ก็ง่ายๆ ก็ปั่นไปติดต่อกัน ไม่ต้องพักใหญ่ (พักเล็กๆ ดื่มน้ำอะไรแบบนี้ 2-5 นาที) ได้ระยะทางไกลสุดๆ เท่าไร นั่นถือเป็นง่ายๆ ว่า 1 ยก

เช่น คุณปั่นได้ 20 กิโลเมตร ขาไม่ต้องลงพื้นเลย อย่างนี้ คุณไปทริป 40-60 กิโลเมตรได้สบายๆ เพราะเวลาไปทริปจะมีพักใหญ่ๆ นานเป็นสิบนาทีหรือชั่วโมง อยู่แล้ว การพักใหญ่ก็เหมือนเริ่มปั่นใหม่

อย่างผม ปั่นต่อเนื่อง ขาไม่ลงพื้น ไม่พักเลย (พักเล็กๆ ติดไฟแดงอะไรแบบนี้บ้าง) ได้ 65-70 กิโลเมตร อย่างนี้ผมเคยไปทริป 150 กิโลเมตรมาแล้ว สบายๆ

ดังนั้น คุณก็ต้องเตรียมตัวก่อน ด้วยการฝึกปั่นให้แข็งแรง

เช่น ควรจะปั่นได้ต่อเนื่อง 1 ชั่วโมง ไม่ต้องพัก ได้ระยะทาง 22-25 กิโลเมตร เป็นต้น อย่างนี้ ก็สามารถไปทริปที่เขาปั่นกันเบาๆ ได้แล้ว


2. ใจพร้อมแค่ไหน เช่น ฟังว่าทริป 100 กิโลเมตร ก็ถอดใจ อย่างนี้ ไม่ควรไป เพราะใจไม่สู้ หรือใจสู้แค่เท่าที่เคยปั่นได้ เช่น ปั่นทุกวันได้ 30 กิโลเมตร ไกลกว่านี้ก็ถอดใจ อย่างนี้ ต้องปรับที่ใจตัวเอง ให้สู้ คิดว่าระยะทางคือ ความท้าทาย


-----------------
ทั้งนี้การปั่นหาทริปที่ชอบนั้น ผมเชื่อว่า ปั่นไปเรื่อยๆ จะพบเองว่าตัวเองชอบปั่นแบบไหนครับ

อย่างผม
1. ชอบปั่นเร็วประมาณ 20-27 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ระยะทางไม่เกี่ยง ขึ้นอยู่กับวีซ่าที่ได้มาว่าต้องกลับกี่โมง
2. ชอบออกเช้ามืด ไม่ชอบแดดแรงๆ

ดังนั้นโดยทั่วไป ทริปที่ผมไป คือ ทริปไปเดียว เพราะออกเช้ามืด ไม่ค่อยมีคนชอบออกด้วย

ผมจึงปั่นไปเที่ยว ที่ต่างๆ คนเดียวบ่อยๆ ครับ

ส่วนไปเป็นกลุ่ม ถ้ากลุ่มไหนปั่นกันเร็ว อัดกันตลอด ผมก็ไม่ไป เพราะไม่ใช่สไตล์การปั่นของผม

ประมาณนี้ครับ

---------------------------

ยังไงต้องลองออกกับเขาสักทริป เช่น ทริปมือใหม่ของลุงโท

หรือไม่ก็จัดเอง มาตั้งกระทู้ชวนปั่นเอา

ผมก็เคยตั้งชวนปั่น ไปลำพญา ไปนครปฐม ไปเข้าเมืองกรุงเทพ ชมนิทรรศการ มีผู้ร่วมทริปมากบ้าง น้อยบ้าง บางทริปก็ไม่มีเลย อย่างน้อย การกำหนดเอง เราสบายใจว่า เราไม่เป็นตัวถ่วงใคร เพราะเป็นเส้นทางที่เราวางแผนไว้ เราต้องทำให้ได้

ปล. ถ้าบ้านใกล้กัน ไปกับผมก็ได้ ผมปั่นเบาๆ ช่วยเป็นพี่เลี้ยงฝึกให้ได้ครับ

[ททท.เลย]

3 หลักใหญ่
1. ความพร้อม ความฟิตของร่างกาย
2. อัตราความเร็ว/ ระยะทางในการปั่นของตัวเอง
3. อัตราความเร็ว / ระยะทางของกลุ่ม
ด้วยความปรารถนาดีจากกลุ่มเสือเมืองเลย

[gamaraman]

ถามตัวเองก่อนว่า

1. ร่างกายพร้อมไหม ต่อให้ขาแข็ง หรือขาอ่อน ถ้าร่างกายไม่พร้อม ไปแล้วเป็นภาระของทีมทั้งนั้น แม้หลายๆ ทีม เขาจะบอกว่า ไปด้วยกัน กลับด้วยกัน แต่เชื่อเถอะว่ามีคนไม่พอใจอยู่แน่ๆ ถ้าคุณเป็นตัวถ่วงเขา บางทีก็ทิ้งเลย ตามไม่ทันก็เรื่องของคุณ แต่บางทีมก็ดูแลกันดี จะกลับข้ากลับเร็วแค่ไหน ก็ไปด้วยกันตลอด

ดังนั้นร่างกายต้องพร้อมก่อน

คำว่าร่างกายพร้อมหมายถึง ร่ายกายแข็งแรง นอนเต็มที่ พักผ่อนเพียงพอ

การพิสูจน์ว่า ร่ายกายแข็งแรงหรือไม่ก็ง่ายๆ ก็ปั่นไปติดต่อกัน ไม่ต้องพักใหญ่ (พักเล็กๆ ดื่มน้ำอะไรแบบนี้ 2-5 นาที) ได้ระยะทางไกลสุดๆ เท่าไร นั่นถือเป็นง่ายๆ ว่า 1 ยก

เช่น คุณปั่นได้ 20 กิโลเมตร ขาไม่ต้องลงพื้นเลย อย่างนี้ คุณไปทริป 40-60 กิโลเมตรได้สบายๆ เพราะเวลาไปทริปจะมีพักใหญ่ๆ นานเป็นสิบนาทีหรือชั่วโมง อยู่แล้ว การพักใหญ่ก็เหมือนเริ่มปั่นใหม่

อย่างผม ปั่นต่อเนื่อง ขาไม่ลงพื้น ไม่พักเลย (พักเล็กๆ ติดไฟแดงอะไรแบบนี้บ้าง) ได้ 65-70 กิโลเมตร อย่างนี้ผมเคยไปทริป 150 กิโลเมตรมาแล้ว สบายๆ

ดังนั้น คุณก็ต้องเตรียมตัวก่อน ด้วยการฝึกปั่นให้แข็งแรง

เช่น ควรจะปั่นได้ต่อเนื่อง 1 ชั่วโมง ไม่ต้องพัก ได้ระยะทาง 22-25 กิโลเมตร เป็นต้น อย่างนี้ ก็สามารถไปทริปที่เขาปั่นกันเบาๆ ได้แล้ว


2. ใจพร้อมแค่ไหน เช่น ฟังว่าทริป 100 กิโลเมตร ก็ถอดใจ อย่างนี้ ไม่ควรไป เพราะใจไม่สู้ หรือใจสู้แค่เท่าที่เคยปั่นได้ เช่น ปั่นทุกวันได้ 30 กิโลเมตร ไกลกว่านี้ก็ถอดใจ อย่างนี้ ต้องปรับที่ใจตัวเอง ให้สู้ คิดว่าระยะทางคือ ความท้าทาย


-----------------
ทั้งนี้การปั่นหาทริปที่ชอบนั้น ผมเชื่อว่า ปั่นไปเรื่อยๆ จะพบเองว่าตัวเองชอบปั่นแบบไหนครับ

อย่างผม
1. ชอบปั่นเร็วประมาณ 20-27 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ระยะทางไม่เกี่ยง ขึ้นอยู่กับวีซ่าที่ได้มาว่าต้องกลับกี่โมง
2. ชอบออกเช้ามืด ไม่ชอบแดดแรงๆ

ดังนั้นโดยทั่วไป ทริปที่ผมไป คือ ทริปไปเดียว เพราะออกเช้ามืด ไม่ค่อยมีคนชอบออกด้วย

ผมจึงปั่นไปเที่ยว ที่ต่างๆ คนเดียวบ่อยๆ ครับ

ส่วนไปเป็นกลุ่ม ถ้ากลุ่มไหนปั่นกันเร็ว อัดกันตลอด ผมก็ไม่ไป เพราะไม่ใช่สไตล์การปั่นของผม

ประมาณนี้ครับ

---------------------------

ยังไงต้องลองออกกับเขาสักทริป เช่น ทริปมือใหม่ของลุงโท

หรือไม่ก็จัดเอง มาตั้งกระทู้ชวนปั่นเอา

ผมก็เคยตั้งชวนปั่น ไปลำพญา ไปนครปฐม ไปเข้าเมืองกรุงเทพ ชมนิทรรศการ มีผู้ร่วมทริปมากบ้าง น้อยบ้าง บางทริปก็ไม่มีเลย อย่างน้อย การกำหนดเอง เราสบายใจว่า เราไม่เป็นตัวถ่วงใคร เพราะเป็นเส้นทางที่เราวางแผนไว้ เราต้องทำให้ได้

ปล. ถ้าบ้านใกล้กัน ไปกับผมก็ได้ ผมปั่นเบาๆ ช่วยเป็นพี่เลี้ยงฝึกให้ได้ครับ

+++1 เห็นด้วยครับ

[มาดมะขาม]

อย่างเดียวที่เป็นตัวกำหนดของผมคือวันหยุดงาน จะให้ไปไกลแค่ไหนหรือออกเช้าแค่ไหนก็ได้ขอให้มีวันหยุดพอไปเดินทาง(แต่วันหยุดยาวหายากเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร)

[O'Pern]

ทริปที่เหมาะสมกับตัวเอง คือทริปที่เราถูกใจ เราชอบ

ปัจจัยต่างๆ ในทริปที่ทำให้เราชอบมีราวๆ นี้
- ขี่ไปไหน เส้นทางอย่างไร อากาศเช่นไร
- ลักษณะทริปเป็นเช่นไร เอาจักรยานขึ้นรถอออกแต่เช้า แล้วไปซัดกันที่หน้างาน หรือว่าขี่จากบ้านลากยาวตลอดวัน / ไป-กลับ รถไฟ / ฯลฯ
- เราไปขี่กับใคร ไปคนเดียวโดดๆ เลย หรือไปกันเป็นกลุ่มย่อย หรือว่ารู้จักคนในทริปเยอะ ลักษณะเช่นนี้จะมีผลต่ออารมณ์และจิตใจขณะขี่อย่างมาก
- สุดท้ายก็เป็นเรื่องค่่าใช้จ่าย ถ้าไปรถก็ต้องมีค่ารถ อันนี้เรื่องธรรมดา แลกกับความสะดวกสบายและการซื้อเวลา

ไลฟ์สไตล์การขี่ของแต่ละกลุ่มก็แตกต่างกัน โดยมากจะเป็นกลุ่มเล็กๆ และมักจะเป็นกลุ่มในท้องถิ่นนั้นๆ
- กลุ่มชอบขี่เร็ว ซ้อมจริงจัง อุปกรณ์ครบครัน เห็นรถ เห็นการแต่งตัวนี่รู้เลย
- กลุ่มตระเวณกิน มักจะขี่ข้ามถิ่น ชอบตระเวณเสาะแสวงหา พวกนี้ขี่ไม่เร็วมาก เน้นพูดคุยสนุกสนาน รักเพื่อนพ้อง ไม่ค่อยทิ้งกัน
- กลุ่มออกกำลังกาย อันนี้ขี่เรื่อยเปื่อย ไม่เร็ว น่าจะเป็นกลุ่มที่ขี่ด้วยง่ายสุดแล้ว เพราะมักจะขี่กันไม่ไกล วนเวียนอยู่ในละแวกบ้าน อาจมีแวะพักร้านค้าบ้างนิดหน่อย

ก่อนออกทริป ตัวเองก็ต้องประเมินความแข็งแกร่งของร่างกายก่อน อย่างน้อยๆ เลยก็ต้องปะยางเป็น ขี่เก่ง ไม่เก่ง ไม่เป็นไร
- ก่อนเข้าร่วมกลุ่ม ก็แนะนำตัวเองว่าเป็นมือใหม่ เจ้าถิ่นจะได้ช่วยดูแล และทั้งกลุ่มจะได้ปฏิบัติตัวถูกว่ามีสมาชิกใหม่เข้ามาร่วมกลุ่มครับ

[ไม้]

หลากหลายครับ ไม่ใช่จู่จู่จะจับจักรยานออกมาลุย ตกม้าตาย เป็นภาระกับเพื่อนร่วมทริป
ผมโยนโจทย์มาให้ ท่าน ๆ ออกความเห็น ใครอ่านอยากออกทริป จะได้พิจารณาว่า ส่วน
ประกอบ หรือกระบวนการทางความคิดก่อนตัดสินใจว่า ไป มีอะไรบ้าง ส่วนนักจัดทริป
ถ้าได้อ่านก็จะได้ เข้าใจตลาดว่าลูกค้าต้องการอะไร ก็ทำตามลูกค้าต้องการ ขอบคุณครับ

ท่านเชื่อมั้ยครับสิ่งที่ผมปอดแหกที่สุดก็คือผมไม่รู้ว่ากลุ่มที่ผมจะไปด้วยแรงขนาดใหน
กลัวมาก ๆ กลัวถูกทอดทิ้ง กลัวเป็นลม กลัวยางแตก ครับ

[ทางใครทางมัน]

ลองดูสัก50/60โลก่อนแล้วค่อยๆขึ่นไปตามกำลังที่เราไปได้อะครับ

[breeze]

หลากหลายครับ ไม่ใช่จู่จู่จะจับจักรยานออกมาลุย ตกม้าตาย เป็นภาระกับเพื่อนร่วมทริป
ผมโยนโจทย์มาให้ ท่าน ๆ ออกความเห็น ใครอ่านอยากออกทริป จะได้พิจารณาว่า ส่วน
ประกอบ หรือกระบวนการทางความคิดก่อนตัดสินใจว่า ไป มีอะไรบ้าง ส่วนนักจัดทริป
ถ้าได้อ่านก็จะได้ เข้าใจตลาดว่าลูกค้าต้องการอะไร ก็ทำตามลูกค้าต้องการ ขอบคุณครับ

ท่านเชื่อมั้ยครับสิ่งที่ผมปอดแหกที่สุดก็คือผมไม่รู้ว่ากลุ่มที่ผมจะไปด้วยแรงขนาดใหน
กลัวมาก ๆ กลัวถูกทอดทิ้ง กลัวเป็นลม กลัวยางแตก ครับ

งงๆ กับข้อความของคุณไม้ครับ สรุปว่า ตั้งกระทู้หาคำตอบให้ตัวเอง หรือตั้งกระทู้ทำวิจัยครับเนี่ย

ทั้งนี้เรื่องกลัว ผมขอแนะนำว่า

"จะกลัวถูกทอดทิ้ง จะกลัวไปทำไม เรามีสองขา เหมือนๆ กัน ปั่นได้เหมือนกัน เขาทิ้งเรา แต่เราไม่ได้ทิ้งขาของเรานิ เราก็ปั่นไปซิครับ เดี๋ยวก็ถึง ถึงช้าถึงเร็ว ยังไงก็ถึง

การออกทริป ไม่ว่าจะออกเป็นกลุ่ม หรือตามเขาไป ยังไงทุกคนก็ต้องดูแลตัวเองเป็นที่ตั้งครับ

ไม่ใช่ซื้อทัวร์ จ่ายตังค์ให้หัวลากนิ จะได้ต้องไปกลัวว่าเขาจะทิ้ง เดี๋ยวไม่คุ้มเงิน

เราไปไหวแค่เราเรารู้ตัวเราเอง ถ้าไม่ไหว ก็ขึ้นรถกลับ ก็แค่นั้น บอกกล่าว บอกลากันหน่อยก็พอ

กลัวเป็นลม ทานอาหารให้เหมาะสม กับควบคุมหัวใจหน่อย ก็ไม่ต้องกลัวแล้วครับ ขาอ่อน ขาแข็ง ก็เป็นลมได้ทั้งนั้น หากไม่รู้จักควบคุมอาหารกับหัวใจ

กลัวยางแตก ถ้ามันจะแตกก็ต้องแตก แตกแล้วต่างหากว่าจะทำอย่างไร แค่มีที่งัดยาง ที่สูบลม กับยางอะไหล่ไว้ก็เพียงพอครับ แตกมาก็งัดเปลี่ยนยางใน ง่ายกว่าปะเยอะ แล้วก็ปั่นไปร้านจักรยาน ให้เขาปะให้ โชคร้ายจริงๆ ถึงจะโดนสองรอยในระยะเวลาใกล้ๆ กัน

ถ้าโดนสองรอยจริงๆ ก็สูบลมไป ปั่นไปครับ


ผมเคยโซ่ขาด ห่างจากบ้านหลายกิโล ต้องจูงกลับ ก็แค่เดิน

มันก็แค่นั้น จะกลัวไปทำไมครับ

ปัจจัยเหล่านี้ เราควบคุมได้ด้วยตัวเราเอง แค่รู้จักเตรียมตัว ก็หมดปัญหาครับ

ไม่เกี่ยวกับการจัดทริปเลยครับ

ไม่ได้ไปทริป แต่ปั่นออกจากบ้าน ก็พบปัญหาเหล่านี้ได้เหมือนกันทั้งนั้น

- ปั่นไปซื้อข้าวกลางวัน ลืมกินข้าวเช้า รถไล่หลัง รีบปั่นนี้ ผล อาจเป็นลมได้
- ปั่นไปตลาด เจอเศษแก้วทิ่มยาง ยางก็รั่ว ไม่ต้องไปไกลก็เจอได้
- เวลาปั่นไปตลาดหน้าบ้าน ก็ไปคนเดียว ไม่กลัวถูกทิ้งเพราะรู้เส้นทาง เคยชิน ก่อนไปทริปใย ไม่ลองศึกษาเส้นทางก่อนปั่น ที่สำคัญ ทางอยู่ที่ปาก

[O'Pern]

หลากหลายครับ ไม่ใช่จู่จู่จะจับจักรยานออกมาลุย ตกม้าตาย เป็นภาระกับเพื่อนร่วมทริป
ผมโยนโจทย์มาให้ ท่าน ๆ ออกความเห็น ใครอ่านอยากออกทริป จะได้พิจารณาว่า ส่วน
ประกอบ หรือกระบวนการทางความคิดก่อนตัดสินใจว่า ไป มีอะไรบ้าง ส่วนนักจัดทริป
ถ้าได้อ่านก็จะได้ เข้าใจตลาดว่าลูกค้าต้องการอะไร ก็ทำตามลูกค้าต้องการ ขอบคุณครับ

ท่านเชื่อมั้ยครับสิ่งที่ผมปอดแหกที่สุดก็คือผมไม่รู้ว่ากลุ่มที่ผมจะไปด้วยแรงขนาดใหน
กลัวมาก ๆ กลัวถูกทอดทิ้ง กลัวเป็นลม กลัวยางแตก ครับ

กลัวมากไปครับ

กลัวจุดไหน ก็แก้ไขในจุดนั้น

กลัวถูกทิ้ง - ก็ขี่ให้แกร่ง จนเขาทิ้งเราไม่ได้
กลัวเป็นลม - ก็ทำร่างกายให้แข็งแรง
กลัวยางแตก - ไม่ต้องกลัว ทุกคนเคยยางแตกทั้งนั้น หัดปะให้คล่องก็พอ

คนจัดทริป
- เขาก็คิดแค่ว่าจะขี่ไปไหนกันดี ไปกลุ่มเล็กหรือกลุ่มใหญ่ดี ไปวันไหนดี

คนร่วมทริป
- ถ้าเส้นทางใช่ ระยะเวลาโดนใจ และตัวเองว่าง มันคือความลงตัวที่ไปด้วยกันได้

สำหรับคุณไม้
- ผมแนะนำให้เริ่มต้นด้วยการขี่คนเดียวดูก่อนครับ เริ่มจากใกล้ๆ แล้วค่อยไปไกลเรื่อยๆ ครับ

Fear is a mind killer

[ไม้]

got ขอบคุณครับ คุณ O

[kobnano]

ชิวๆ ครับ ชีวิตเป็นของเรา เหนื่อยก็จอดกินติม ตามใครไม่ทันก็ไปคนเดียว อย่าหักโหม หรือโชว์พาวเลย เห็นลมใส่มาเยอะแล้ว
ค่อยๆ ไต่ ค่อยเป็นค่อยไป อย่าฝืน เรื่อยๆ แต่สม่ำเสมอ ครับ