ThaiMTB.com

ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#4
“ปั่นรถถีบ ท่องแดนประวัติศาสตร์ตาก เพื่อลดโลกร้อน” และ ข้ามไป "แม่สอด" แล้วย้อนกลับมา "ตาก"
วันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม - วันอังคารที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ.2554



จังหวัดตาก...เป็นจังหวัดที่ผมเคยไปเที่ยว ไปนอน ไป..ฯลฯ.. มาตั้งแต่ปี พ.ศ.2529(ถ้าจำไม่ผิดนะครับ..อายุมาก เริ่มหลงๆลืมๆครับ ) และหลังจากนั้นก็ไปอีกเกือบทุกปี เพราะเพื่อนผมเป็นคนจังหวัดนี้ และ ทำมาค้าขายช่วยกิจการที่บ้านของเขามาตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ(ด้วยเพราะเป็นลูกชายคนโต)

แรกๆไปเที่ยวทีไร..ต้องไปรอให้เพื่อนจัดการงานสารพัดให้เสร็จก่อน จึงจะไปเที่ยวกันได้(ขนาดนัดหมายกันแล้ว เพื่อนผมก็มีอันไม่ว่างได้เช่นกัน) บางครั้ง...ถึงขนาดต้องลงมือช่วยเพื่อนขนสินค้าเข้าโกดังให้เสร็จ ก็เคยครับ

ถ้าจำไม่ผิด(อีกแล้ว )...หลังจากไปดู "สุริยุปราคาเต็มดวง" ในปี 2538 ก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวจังหวัดตากเลย มีไปบ้าง แต่เป็นธุระอื่นๆไม่ใช่ไปท่องเที่ยว

ครั้งนี้เห็นเป็นโอกาสอันดีที่จะได้ไปเยือนอีกครั้ง..เมื่อเห็นโปรแกรมของผู้จัดงานจึงตัดสินใจลงชื่อขอไปร่วมด้วยทันที
***จริงๆเห็นแก่ของฟรี(โรงแรม อาหาร ฯ)มากกว่า ***

ปกติ...ชอบลุยเดี่ยว เที่ยวๆไปเรื่อย แต่งานนี้ขอ"ลุยเดี่ยว"ทะลวงเข้ากลุ่มเสือ(หมอบ+ภูเขา+ฯ)จากที่ต่างๆ เพื่อ"ทำความรู้จัก" "เรียนรู้" "แลกเปลี่ยน" ประสบการณ์ และ ฯ จาก "ตัวเป็นๆ" ของแต่ละท่าน...หน่อยเถอะครับ
[และคิดว่า...สุดท้าย...ก็ได้สิ่งเหล่านั้นกลับมา..มากพอสมควรเช่นกัน..ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ครับ ]

ไปเพื่ออะไร????
1. แน่นอนครับ.."ท่องเที่ยว" โดยเฉพาะ เป็นการไปท่องเที่ยว เพื่อร่วมประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของจังหวัดตากไปในตัว...
2. ไปเยี่ยมพูดคุยกับเพื่อนเก่าที่ไม่ได้พบกันมาหลายปี
3. แลกเปลี่ยน และ เก็บเกี่ยวประสบการณ์..การร่วมกิจกรรมและท่องเที่ยวกับคนขี่จักรยานด้วยกัน
4. หาประสบการณ์การปั่น เพื่อ ข้อ 1.(เหมือนเดิม )
5. อื่นๆ ที่ยังไม่รู้...

***ต้องขอขอบคุณอย่างสูง...ไปถึง...คณะกรรมการผู้จัดงานทุกๆท่าน กกท.ตาก ผู้สนับสนุน และผู้ที่เกี่ยวข้องท่านอื่นๆทุกท่าน รวมถึง หน่วยงานเอกชน ราชการ ที่เข้ามาช่วยเหลืออำนวยความสะดวก ให้กับผมและคณะท่านอื่นๆได้มีความสุขกับการมาปั่นจักรยานท่องเที่ยวเมืองตากในครั้งนี้..ครับ***

คงต้องติดตามกันต่อในวันพร่งุนี้...แล้วครับ เพราะตอนนี้จะตี 4 แล้ว ... สมองเริ่มทำงานแ่ย่ลงแล้ว...



****************************************************************
รวม "ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน" โดย Kobfujar
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=354294
****************************************************************

ขอเริ่มเรื่องด้วย พระราชประวัติ ของ "สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช" ก่อนครับ
***เอกสารรับแจกจากจุดเล่นเกมส์ที่ศาลพระเจ้าตากฯครับ***

โครงการ “ปั่นรถถีบ ท่องแดนประวัติศาสตร์ตาก เพื่อลดโลกร้อน” ซึ่งจัดโดย
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดตาก ร่วมกับ ชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพจังหวัดตาก ( http://thaimtb.com/forum/viewtopic.php?f=54&t=330751 )

"ความเป็นมา" ของโครงการฯ จาก คู่มือที่แจกให้กับทุกท่านที่ไปร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ครับ
***แม้ไม่มากมาย..แต่ชัดเจนดีจนผมไม่ต้องบรรยายซ้ำอีกเลยครับ ***


ผมถือว่า..เป็นโครงการที่ดีอย่างยิ่ง ครับ และ จังหวัดอื่นๆน่าจะนำไป เป็นตัวอย่างแบบอย่างในการส่งเสริมการท่องเที่ยว ในจังหวัดของท่านได้อีกทางเลือกหนึ่งด้วย
โดยอาศัย กิจกรรมการปั่นจักรยาน เป็นตัว สร้างภาพการส่งเสริม และ เชื่อมประสานไปกับการท่องเที่ยวแนวใหม่(การท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์-ECO TOURISM) ได้เป็นอย่างดี

วันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ.2554

แรกเดิมที..ผมตั้งใจจะไปทำธุระที่จ.อุตรดิตถ์ก่อน แล้วจึงปั่นจักรยานจากอุตรดิตถ์มาจ.ตาก
ก็พอดี๊..พอดี.."อู๊ด" น้องคนหนึ่งที่รู้จักกันมานานตั้งแต่ปี 2528 แล้ว ก็กลับไปบ้านด้วยพอดี
บ้านเขาอยู่แถว บ้านท่าเล่ ต.หนองบัวใต้ ออกจากตัวเมืองตากไปประมาณ 17 กม.


ผมเลยเปลี่ยนแผนไปจ.ตากก่อน ด้วยเพราะผมจะมี"ตัวช่วย"เป็นรถเก๋งของเขาในการขนจักรยานไป ( ไม่ต้องเหนื่อยปั่น )

อีกอย่าง...พ่อแม่ของอู๊ด และ พี่น้องของเขาก็รู้จักผมเป็นอย่างดี และผมก็ไม่ได้ไปบ้านเขามาประมาณ 3 ปีแล้ว จากเมื่อก่อนที่ไปกินไปนอนที่นี่บ่อยมากเช่นกัน บ่อยมากกว่าไปนอนบ้านเพื่อนในเมืองเสียอีก บ่อยจนบางครั้งผมก็เกรงใจ

เกรงใจจนผมทนไม่ไหว...และเบื่อตัวเอง ที่ไปแล้ว เอาแต่กินๆนอนๆ เลยต้องออกไปออกกำลัง..ด้วยการลงไปช่วยงานในสวนของเขาด้วยซะเลย [สวนนี้ไม่มีลูกจ้างครับ..พี่น้องทุกคนช่วยกันทำ]

***ขอโชว์สวนของเขาหน่อยแล้วกันครับ บ้านที่ผมมานอนทุกครั้งก็อยู่ช่วง 1 นาทีของวีดีโอนี้ครับ***


นี่เป็นสระน้ำที่เคยไปช่วยลอกโคลนออกและโบกปูนรอบบ่อครับ อันนี้สระล่าง มีสระบนใหญ่กว่านี้และทำลำธารน้อยไหลลงมาที่บ่อนี้ครับ


สระน้อย(ภาพด้านล่าง)นี้...ไม่ได้โบกปูน แต่เป็นสระที่ผมตัดสินใจลงจอบแรกขุดเอง..ก่อนที่เจ้าของสวนจะตัดสินใจขุดเสียอีก ขณะกินข้าวกลางวันกันอยู่ข้างสระที่โบกปูน และ ผมก็เห็นมีน้ำมาเจิ่งนองบนดินบริเวณด้านนี้มาก
พี่น้องเขาก็ถามผมว่า "เอาจริงหรือ" ผมก็บอกว่า "มันมีน้ำใต้ดินไหลมาจากที่ดินใกล้เคียง เลยน่าจะขุดสระดักน้ำตรงนี้..ไว้ใช้ประโยชน์ในสวนต่อไปได้" พอผมลงมือจอบแรก พี่น้องเจ้าของสวนก็เลยต้องตกกระไดพลอยกระโจนไปกับผม ลงมาช่วยผมขุดต่อจนเสร็จ
(ทำเหมือนเป็นสวนของตัวเองเลยนะผมเนี่ย... นี่แหละ..."ความเกรงใจ"ของผม )


ครอบครัวนี้...หรือเรียกว่า "บ้านสุรพัฒน์" อยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่ครับ ปลูกบ้านไว้ให้คนละหลัง แยกไปตามมุมของสวน แต่จะมีหลังกลางและครัวกลางเป็นที่มาพบปะพูดคุย และ กินอาหารทุกๆมื้อของคนในครอบครัว ดูอบอุ่นดีมาก พ่อของอู๊ดปีนี้อายุ 80 ปีแล้ว แต่ดูยังแข็งแรงเพราะได้ออกกำลังจากการทำสวนกับลูกๆไปด้วย

สวนนี้..ปลูกพืชหลากหลายครับ นอกจากไม้ประดับตกแต่งบริเวณสวนแถวๆสระน้ำแล้ว ด้านในจะเป็น มะม่วง,ลำใย,มะพร้าว,มะขาม,กล้วย อื่นๆอีกมากมาย โดยเฉพาะต้น "มะนาว" นี้ครับ ปลูกหลายสิบต้น


เมื่อก่อน..ตรงนี้"อู๊ด"ตัดสินใจปลูก "ส้ม"
(ตอนนั้นส้มราคาค่อนข้างดี...แต่ในความคิดผม ไปเห็นสวนส้มมามาก คิดว่า อนาคตส้มไม่น่าจะดี แถม..ส้มเป็นผลไม้ ที่ต้องการการดูแลประคบประหงมมาก เพื่อให้ได้ผลผลิตที่ตลาดต้องการ...ผมชอบ "มะนาว" มากกว่าครับ ด้วยเหตุผลการดูแลที่น้อยกว่า"ส้ม" แต่ผมก็ไม่ได้ไปแย้งเขาในตอนนั้น เพราะมันสวนของเขา )

หลังจากนั้นกี่ปีและปีไหนจำไม่ได้แล้ว...
ครั้งหนึ่ง...ระหว่างผมนั่งรถของ"อู๊ด"เพื่อไปเที่ยวบ้านเขาอีกน่ะแหละ เขาถามผมว่า "พี่...ถ้าไม่ปลูกส้ม น่าปลูกอะไรดี" เท่านั้นหละครับ ผมเลยเสนอความคิดที่ผมคิดมานานแ้ล้วให้เขาไป จนมาเป็นสวน "มะนาว" ที่เห็นนี่แหละครับ จนครั้งล่าสุดที่ผมมาสวนของครอบครัวเขาก็คือ ช่วยขับรถขน "เครื่องแยกผลมะนาว"(มือสอง) จากแถวนนทบุรีมาให้เขาและครอบครัว(นั่นก็ประมาณ 3-4 ปีแล้วน่าจะได้..เพราะหลานสาวจากแบเบาะ ตอนนี้เข้าร.ร.อุบาลแล้วสิ.. )

เล่ามาทั้งวัน...ยังไม่มีเรื่องราว "เกี่ยวกับจักรยาน" และ "ท่องเี่ที่ยวด้วยจักรยาน"เลย
เดี๋ยวค่อยมาเข้าเรื่องจักรยานแล้วกันครับ ตอนนี้ขอพักก่อน..

วันศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ.2554

วันนี้..ไม่ต้องรีบร้อนอะไร เพราะกว่าจะไปเช็คอินเข้าโรงแรมได้ก็ต้องหลังเที่ยงไปแล้ว
เช้านี้เลยมาตรวจสอบจุดต่างๆของรถอีกครั้ง และ ลองปั่นทดสอบระบบต่างๆดู

พอดีที่บ้านอู๊ด พี่ชู(พี่ชายของอู๊ด)มีรถเสือภูเขาอยู่ 1 คันยี่ห้อ Wheller(เขียนแบบนี้หรือเปล่า?) จานหน้า 3 ใบ เฟือง 9 แต่ขนาดใหญ่ตั้ง 17.5 นิ้วแน่ะ...แต่รถของแกก็ปั่นดูแล้วนิ่มและเบาดีครับ

ทำรถไปก็พูดคุยกับอู๊ดไป..เรื่องการออกกำลังกายและการปั่นจักรยาน โดยมีหลานสาวตัวน้อยขี่จักรยานคันน้อยมาเล่นอยู่ด้วยในบริเวณใกล้ๆ

อู๊ด(ซึ่งไม่เคยปั่นจักรยานเสือภูเขา แต่ออกกำลังด้วยการวิ่งและเป็นนักฟุตบอลมาก่อน)ก็ถามเรื่องจักรยานและระบบเกียร์ของมัน ผมก็อธิบายตามที่รู้แบบงูๆปลาๆไปครับ แล้วก็บอกให้อู๊ดลองเอาออกไปปั่นแถวหน้าบ้านกันดีกว่า จะได้รู้อย่างแท้จริงว่า ระบบเกียร์มันช่วยผ่อนแรงเราได้อย่างไร (จริงแล้ว..ผมจะชักจูงให้อู๊ดหันมาปั่นจักรยานกับผมมากกว่า [เขาเรียกว่า หลอกลวงไปในทางที่ดีครับ ])

ออกไปปั่นได้ระยะใกล้ๆครับ เวลาขึ้นเนินเล็กหน้าบ้าน ผมก็บอกว่า "ยังไม่ต้องไปยุ่งชิพเตอร์ด้านซ้ายมือ ลองปรับเปลี่ยนเกียร์เฉพาะชิพเตอร์ขวามือก่อน"(ดีที่ผมสังเกตมาก่อนว่ารถจักรยานของพี่ชู ตีนผีเป็น XT แบบชาโดว์ การกดเปลี่ยนเฟืองเกียร์จึงเหมือนของผม คือ นิ้วโป้ง-เกียร์เบาลง นิ้วชี้-เกียร์หนักขึ้น)

สักพัก อู๊ดก็เริ่มจะเข้าใจแล้วว่า ทำไมถึงเรียกว่า "เสือภูเขา" และ ระบบเกียร์แบบนี้ ช่วยผ่อนแรงขาให้เราในเวลาขึ้นเนินได้อย่างไร
เข้าบ้านมาสักพัก เลยชวนไปปั่นกันอีกหน่อย คราวนี้เลี้ยวเข้าไปทางลูกรังอยู่เส้นหนึ่ง ปั่นเข้าไปน่าจะราวแค่ 2 กม.
เส้นทางน่าปั่นดีครับ ยังบอกเลยว่า คราวหน้าจะมาสำรวจเส้นทางแถวนี้ดูดีกว่าว่า มีเส้นไหนไปออกทางไหนกันได้บ้าง
***ใจผมอยากไปต่อเหมือนกัน แต่พอดีนึกได้ว่า ไม่มีน้ำพกติดตัวมาเลย แถมเครื่องมืออะไหล่ก็ไม่ได้พกมาอีก เลยกลับก่อนดีกว่า ***

อู๊ดเริ่มสนใจการปั่นมากขึ้น แต่บอกว่า "ปั่นไปเมื่อกี้กลับมาขาตึงเอานิดๆเหมือนกันนะ" [เริ่มเห็นผล ]
ผมเลยบอกว่า กลับมาบ้านที่ตากก็เอาของพี่ชูไปปั่นเล่นๆเพื่อฝึกฝนก่อนก็ได้ แล้วค่อยหาซื้อจักรยานขนาดของตัวเองเอาทีหลัง แล้วเริ่มหัดปั่นออกไปที่สามแยกตรงด่านตำรวจตัดถนนไปแม่สอดก่อนก็ได้ เพราะเป็นทางเรียบ ไม่ไกล มีเนินให้ลองเปลี่ยนเกียร์เล่นบ้าง แล้วค่อยไปไกลๆขึ้น

หลังจากนั้นผมก็เข้าไปกินข้าว แล้วก็เก็บของแพ็กบนเจ้าชมพู-ดำคู่ทุกข์คู่ยากในการท่องเที่ยว(แต่ดูแล้วทุกครั้งที่ปั่นเที่ยว..ผมจะทุกข์จะยากมากกว่าเจ้าชมพู-ดำมันเสียอีก ) ออกจากบ้านอู๊ดมาราวเกือบ 11 นาฬิกา
ก็ปั่นเล่นๆมาเรื่อยเพราะมีเวลาเหลือมากมาย...

เส้นทาง ตาก-แม่สอด(ทางหลวงหมายเลข 12[เมื่อก่อนหมายเลข 105]) จากที่ผมเคยมาเปลี่ยนแปลงไปมาก เดี๋ยวนี้เป็น 4 เลนถึงอช.น้ำตกลานสางแล้ว(เลยสามแยกปากทางเข้าบ้านของอู๊ดไปไม่กี่โล) อนาคต..ไม่นาน..เส้นทางสายนี้ต้องเป็น 4 เลนตลอดแน่นอน


เพราะที่รู้ๆกันอยู่แล้วว่า เป็นเส้นทางหลักเชื่อมต่อถนนตามโครงการเชื่อมต่อประเทศใน "ประชาคมอาเซียน[ASEAN]" เพื่อผ่านไป พม่า [เส้นทางพาดผ่าน แยกอินโดจีนที่จ.พิษณุโลก ผ่านจ.สุโขทัย จ.ตาก แล้วไปอ.แม่สอด]
อีกทั้ง เมือง"แม่สอด" กำลังเป็นเมืองที่เจริญอย่างมาก มากกว่าตัวอ.เมืองตากเสียอีก และ กำลังจะประกาศยกฐานะเป็น "เทศบาลนคร" แล้วในอนาคตอันใกล้
***แต่ก็สงสัยเหมือนกันว่า ทำไม LOTUS และ BIG C ถึงมาเปิดที่ตัวเมืองตาก ไม่ไปเปิดที่แม่สอด แถมมาตั้งติดกันอีกด้วยนะครับ ส่วน MAKRO กำลังตามมา และที่ตั้งก็ไม่ไกลกันนัก***

เมื่อคืน..นั่งดื่มสุราไปนิดหน่อยกับ อู๊ด และ เล็ก(น้องชายอู๊ด) [ซึ่งปกติเดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้ดื่ม แถมยังบอกให้คนที่รู้จัก ดื่มให้น้อยลง แต่ก็ ไม่เคยคิดห้าม..ที่ใครจะดื่ม] พูดคุยกันในหลายๆเรื่องของเมืองตาก จำได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาคนอายุเริ่มมาก
...เล็ก มีลูกสาวน่ารักคนหนึ่ง(ก็หลานสาวตัวน้อยที่ผมบอกไปข้างต้น) เล็กทำงานกับธนาคารหนึ่ง สาขากำแพงเพชร แต่ก็มีลูกค้าที่แม่สอด ... เขาบอกว่า ที่ดินที่แม่สอดเดี๋ยวนี้ราคาสูงมาก สูงแบบเว่อร์ เพราะมีการกว้านซื้อที่ดิน และ มีการปั่นราคาที่ดินกันขึ้นมา

ผมปั่นไป ก็ดูเวลากะว่า ถึงโรงแรมเวียงตาก ริเวอร์ไซด์สักเที่ยงครึ่งก็ได้
คิดโน่นคิดนี่ ดูโน่นดูนี่...ว่าจะเข้าเมืองทางเส้นไหนดี
จนเกือบจะขึ้นถึงคอสะพานกิตติขจรอยู่แล้ว ก็เหลือบไปเห็น "ศาลหลักเมืองสี่มหาราช" คิดทันทีและก็หยุดทันทีเช่นกัน
มาตากก็หลายครั้ง แต่เอ๊ะทำไม?...ยังไม่เคยมากราบไหว้ที่นี่เลย..
ต้องแวะสักหน่อย ถือเป็นการเอาฤกษ์เอาชัย ครับ


ศาลหลักเมืองนี้มาสร้างหลังจากที่ผมมาเที่ยวตากไป 5-6 ปีแล้ว


วันนี้ที่เข้ามากราบไหว้...ไม่มีใครเลยครับ เงียบดี


ภาพไม่ค่อยสวย เพราะไม่มีแดดเลยครับ แถมฝนทำท่าทำทางจะตกอีกต่างหาก

ออกจาก "ศาลหลักเมืองสี่มหาราช" ก็เลยตัดสินใจปั่นเข้าเมืองทาง "ป่ามะม่วง" ก็ได้ ไปข้ามสะพานแขวน(สะพานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี)เอาครับ

ผ่านวัดสมเด็จพระนารายณ์ เห็นกำลังมีการถวายเทียนพรรษาอยู่แต่ไม่ได้แวะ

ข้ามสะพานตรงปากห้วยแม่ท้อ ที่ไหลออกไปรวมกับแม่น้ำปิง
***ที่เป็นเรื่องเล่าของ "วัดน้ำหัก"(วัดสีตลาราม)***


และอีกสักพัก ก็เห็นโรงแรมอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่ต้องปั่นไปข้ามสะพานแขวนประมาณ 1 กม.กว่าๆเพื่อย้อนกลับมา


ก็ปั่นไป ชมเมือง ชมนก ชมไม้ไปเรื่อยๆครับ เวลามีเยอะ
ผมเป็นคนชอบทำให้ตัวเองมี "เ้วลา" มากๆ ครับ
การใช้เวลาที่คุ้มค่าของผม คือ ใช้ไปเรื่อยๆแบบไม่รีบร้อนที่จะใช้มัน

ถึง "สะพานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี" แล้วครับ

สะพานนี้ หากใครได้มาจังหวัดตากจะต้องแวะมาถ่ายภาพกันเสมอ ผมก็เช่นกัน
ผมถือว่าที่นี่เป็น "จุดขาย" จุดหนึ่งของจังหวัดเลยทีเดียว
ก่อนที่ "สะพานตากสินมหาราชานุสรณ์" จะสร้างเมื่อปี 2540 สะพานแขวนนี้ยังคงเป็นเส้นทางเชื่อมติดต่อระหว่าง ฝั่ง"ป่ามะม่วง" กับ ตัวเมืองตากครับ เมื่อก่อนจะให้รถจักรยานยนต์สามารถขี่ข้ามไปข้ามมาได้ครับ
และ ในยามค่ำคืน...บนสะพานจะเปิดไฟ ทำให้ดูสวยงามมาก
ไปตากครั้งนี้ ผมก็ตั้งใจจะมาถ่ายภาพสะพานนี้ตอนกลางคืน..แต่เดี๋ยวนี้เขาไม่ได้เปิดไฟให้ชมความงามของสะพานยามค่ำคืนแล้ว...น่าเสียดายจริงๆ

โรงแรมอยู่ไม่ไกล...แต่ตอนนี้จิตใจอยู่ที่สะพานครับ


มองไปทาง "สะพานตากสินมหาราชานุสรณ์" ครับ




บรรยากาศ สะพานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ครับ




และ..นี่ครับ ที่ผมก็สนใจ ไม่แพ้ สะพานแขวน

ลุงคนนี้...มาวางเบ็ดมือตกปลาอยู่บนสะพานแขวน
ถามไถ่พูดคุยกันเรื่องปลาๆ และ เรื่องชีวิตแกบ้าง ชีวิตผมบ้าง แลกกันไปมาครับ
แกเล่าถึงการมาจังหวัดตากของแก..นับแต่มาเป็นคนงานก่อสร้างสะพานกิตติขจร และ ทางหลวงแถบนี้ แล้วก็อยู่มาจนถึงปัจจุบัน ไม่ได้กลับไปบ้านเกิดซึ่งอยู่แถวฝั่งธนบุรีอีกเลย


เหยื่อที่แกเอามา "กล้วยไข่" แกบอกว่า "จะเลือกเหยื่อที่มีสีเหลืองๆปลามันชอบงับ" (อันนี้ไม่รู้จริงเท็จอย่างไร)
แต่วันนี้ "โชคดี"..ยังไม่เข้าข้างแก เพราะยังไม่ได้ปลาสักตัว


ผมเลยขอถ่ายภาพแกอีกสักภาพไว้ครับ..ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้


แล้วก็..เข็นรถจักรยานเดินชมสะพานและสายน้ำปิงต่อ จนข้ามมาถึงอีกฝั่ง(หน้าหอกิตติคุณ)

หลังจากเก็บของเข้าที่พักแล้ว...เวลาบอก 13 นาฬิกากว่าไปเกือบครึ่ง ยังมีเวลาอีกตั้งเกือบครึ่งวันครับ เลยลงไปฝากกุญแจไว้ที่พนักงานโรงแรมเผื่อ "พี่นิวัฒน์" จากเพรชบูรณ์ ที่พักห้องเดียวกับผมมาถึงจะได้เข้าห้องได้

ผมก็ปั่นจักรยานไปหาเพื่อนที่ร้านอยู่เลยโรงแรมไปหน่อยเดียวครับ ก็เหมือนๆกับปกติที่มาหาเพื่อนคนนี้ คือ "จะไม่ค่อยว่าง" ครับ ก็นั่งหน้าร้านน่ะแหละ คุยกันไปบ้าง เพื่อนผมไปขายของบ้าง เสร็จแล้วก็กลับมานั่งคุยกันต่อ เป็นเช่นนี้..จนคุยกันไปได้สัก 2 ชม.กว่าๆแล้ว ผมจึงบอกว่า "เดี๋ยวกูไปปั่นจักรยานเล่น ในตัวเมืองหน่อยแล้วกัน"

ผมไปทีไร ก็นั่งมองชีวิตของเพื่อนคนนี้ ว่า มันเป็นคนที่มีชีวิตที่มีความสุขดีมาเสมอ แม้วันๆจะวุ่นวายเรื่องขายของบ้าง ต้องดูแลคนในครอบครัว(ภรรยา ลูก 2 คน น้องชาย อา ฯ) และ ลูกน้องอีกร่วม 10 ชีวิต เื่พื่อนผมก็ยังมีความสุขดี
และ..ผมก็ยิ้มทุกครั้ง ยิ้มที่เห็นมันวุ่นไปวุ่นมากับงาน จนไม่สะดวกที่จะมานั่งคุยกับผมนานๆนี่แหละ

***ผมคิดว่า เราสามารถมองหา "ความสุข" ได้เสมอ หากเราเอา "ความสุข" เป็นตัวตั้งของชีวิต แต่ "ความสุข" ที่แต่ละคนเลือกก็มักไม่เหมือนกัน ...สุดท้ายแล้ว...มันอยู่ที่ว่า ที่เราเลือก...เป็น "ความสุข" ที่แท้จริงหรือไม่เท่านั้น***


ปั่นออกมาก็คิดว่า "มีเส้นไหนในเมืองที่ยังไม่เคยไปบ้าง"
ตัดสินใจเลาะไปตามริมน้ำทางเหนือฝั่งตะวันออกแล้วกัน
ก็ปั่นมาทางสี่แยกตรงสะพานตากสินมหาราชานุสรณ์น่ะแหละครับ ปั่นตรงไปเลย ไปถึงไหนยังไม่รู้ แต่ไปเรื่อยๆครับ
มีป้ายบอก "ชมทิวทัศน์" ครับ แต่ผมสังเกตดูไม่สามารถเห็นทิวทัศน์ได้ เพราะ ริมฝั่งมีต้นไม้ขึ้นรก และ หนา จนมองไม่เห็นสายน้ำปิงเลย

มาสะดุดตากับป้ายแนะนำสถานที่ท่องเที่ยว ที่ข้างทางแผ่นนี้ ไม่รอช้าครับ ขอปั่นไปชมซะหน่อย..


ปั่นต่อมาจะสังเกตเห็นป้ายนี้ครับ

**ยังไงก็ต้องเลี้ยวครับ เพราะตรงไปทางก็ตัน ลองตรงเข้าไปมาแล้ว...มีหมาไล่กัดด้วย **

ไม่ไกลครับ...เลี้ยวมาก็เจอกำแพงวัดเลย เข้าไป จะมีลานกว้างข้างโบสถ์


ภาพด้านหลัง...มองจากถนนนอกกำแพงเข้าไป

**สังเกต..โบสถ์จะมีรูปแบบคล้ายกับ "วัดสีตลาราม(วัดน้ำหัก)" รูปแบบยุโรป แต่เป็นคนละประเทศ(น่าจะอย่างนั้น)**

เมื่อผมขึ้นมาด้านบน ด้านหน้าของโบสถ์ก็พบ "หลวงตา" องค์นี้ครับ ท่านกำลังกวาดใบไม้อยู่

เลยนั่งสนทนากับท่านไปพักใหญ่ทีเดียว รับรู้เรื่องราวมากมาย ของ "เมืองระแหง"(เมืองตาก) และ "บ้านหนองหลวง"(ชุมชนเก่าใกล้บริเวณที่ตั้งวัด) จนผมก็จำได้ไม่หวัดไม่ไหว..

ชุมชนหนองหลวง...บริเวณกรอบเส้นสีแดง


ห้องสมุดที่สร้างขึ้นเป็นที่ระลึกถึง "จอมพล ถนอม กิตติขจร" ซึ่งเป็นคนหนองหลวง
ที่หลวงตาบอกมา แต่วันนี้ปิดครับ...


"บ้านหนองหลวง" ยังมีบ้านไม้ทรงเก่าอยู่หลายหลังครับ
ปั่นไปตามเส้นทางหน้าวัดไปทางทิศใต้ ก็จะเห็นบ้านทรงเก่าพอสมควร






แล้ัวก็ปั่นย้อนกลับมาหน้าวัดอีกที
เส้นทางข้างหน้า...สามารถไปออกถึงอ.บ้านตาก เหมือนถนนเลียบแม่น้ำฝั่งตะวันตก ที่คณะที่ไปเขื่อนภูมิพลปั่นกลับมาครับ
***เลี้ยวซ้ายก็กลับไปเส้นริมแม่น้ำปิงทางเดิมที่ผมปั่นมาครับ***

แล้วก็ปั่นกลับมาถึง สี่แยกสะพานตากสินมหาราชานุสรณ์ เลี้ยวขวาขึ้นไปบนสะพาน เพื่อหามุมมองถ่ายภาพ และ ชมทิวทัศน์ ต่อไปครับ




เมื่อถึงสี่แยกแขวงการทางตาก ที่ 2 ก็กลับรถข้ามสะพานกลับมาเลย แล้วเลี้ยวขวาเพื่อเลียบแม่น้ำกลับไปทางสะพานแขวนต่อ


ร้านอาหารแบบนั่งโต๊ะเตี้ยแบบนี้ เมื่อก่อนมีมาก หลายเจ้า แถวริมฝั่งแม่น้ำครับ

โต๊ะเตี้ยนั่งพื้น(หรืออาจเรียก"โต๊ะญี่ปุ่น") เมื่อก่อน..ยามบ่ายไปจนถึงเย็นและค่ำคืน ก็มานั่งกินอาหาร ชมทิวทัศน์ริมปิง และ ไฟตกแต่งสะพานแขวนยามค่ำคืน ได้ความสุขทางตา และ ความสุขจากการกิน ไปในตัว

ภายหลังยกเลิกไป อาจเพราะเรื่องของความสะอาดริมฝั่งแม่น้ำก็ได้ครับ เดี๋ยวนี้จึงไม่ค่อยเห็นแล้ว

ปั่นผ่าน "หอกิตติคุณ" และ สะพานแขวนไป
สมองก็ทำงาน...ไปไหนต่ออีกดีไม๊? ตกลงตัดสินใจ ลองไปปั่นเล่นทางด้านใต้ของเมืองดู
ผ่านร้านขายอาหาร ของงาน"ต่อต้านยาเสพติด" ข้างโรงแรมเวียงตาก เลี้ยวผ่าน สถานีดับเพลิง ศาลจังหวัด และ ที่ทำการเทศบาลเมืองตาก
ก็มาพบ "ห้าแยก" นี้
ซ้ายไปไหน?(ไม่ทราบชื่อ..แต่ไปทะลุออกไปไหนได้บ้างผมรู้) ขวาไปถนนริมน้ำปิงได้
ด้านหน้าไป เป็น "ถนนตากสิน" และ "ตรอกบ้านจีน" ผมเลือกเข้า "ถนนตากสิน" ก่อน...

***"ถนนตากสิน" นี้ผมรู้จักมาก่อนครับ เพราะเพื่อนผมมีโกดังสินค้าอยู่บนถนนนี้ และ ผมเคยมานอนที่นี่ด้วย เพื่อนผมเรียกว่า "บ้านใต้"
ตรงข้ามโกดัง ผมเคยเห็นบ้านไม้หลังเก่า 1 หลัง แต่ไปคราวนี้บ้านนั้นไม่อยู่แล้ว ***




"ถนนตากสิน" ปัจจุบันจัดเป็นถนนคนเดินทุกวันเสาร์ คู่กับ "ตรอกบ้านจีน" ครับ

"ถนนตากสิน" จะมีบ้านไม้ทรงเก่าอยู่บ้าง แต่เหลือไม่มากแล้วครับ

หลังนี้..อยู่บริเวณห้าแยกก่อนเข้าถนนตากสินครับ ดูแล้วบ้านไม้ทรงเก่า แต่หลังคาน่าจะทำใหม่เพราะความเสื่อมสภาพ




หลังนี้อยู่ขวามือ ช่วงกลางของถนน


ปั่นจนสุดถนนตากสิน..จะเป็น "วัดสีตลาราม(วัดน้ำหัก)"
***เลี้ยวขวาไป จะไปเข้า "ตรอกบ้านจีน" ด้านใต้ได้***


แต่ผมปั่นย้อนกลับมาออกที่หัวถนนตากสินด้านเหนือ เหมือนเดิม เพราะ...คุณตาท่านนี้ครับ
ผมปั่นมาถึงแกยังนั่งอยู่ที่เดิม ผมเลยเข้าไปคุยและขอถ่ายภาพบ้าน และ ตัวแกครับ

มาต่อเลยครับ...
//เล่าเรื่องมาวันเต็มๆ ยังไม่ถึงแรลลี่ท่องเที่ยวของเจ้าภาพเสียที...แล้วเมื่อไหร่ จะถึง "แม่สอด" หล่ะเนี่ย... //

คราวนี้...เลี้ยวกลับมาเข้า "ตรอกบ้านจีน" บ้างหละ..


http://www.facebook.com/pages/%E0%B8%95 ... 1382276446

เช่นกันครับ...ปิดตรอกจัดเป็น"ถนนคนเดิน"ทุกวันเสาร์ เวลาเดียวกับ "ถนนตากสิน"


ตรอกบ้านจีนได้รับรางวัล จาก สมาคม สภาปนิกสยามฯ ด้วยครับ


แผ่นพับประชาสัมพันธ์ "ตรอกบ้านจีน" (ได้รับมาในวันที่ 16 ครับ)
รายละเอียดอาจเป็นประโยชน์กับท่านที่จะไปท่องเที่ยวในคราวหน้าครับ