ThaiMTB.com

ทางชมรมจักรยานเพื่อสุขภาพเชียงใหม่ ได้ไปร่วมงานกิจกรรมจักรยานแรลลี่ท่องเที่ยว ย้อนร้อยเมืองตาก ในวันที่ 16 ก.ค 54 ที่ผ่านมา เลยถือโอกาสไปสำรวจเส้นทางปั่นจาก จ.ตาก ไป อ.แม่สะเรียง แม่ฮ่องสอนเสียเลย.. ถือว่าเป็นเส้นทางที่สวยด้วยธรรมชาติ และครบรสชาด ทั้งสนุกสนานและโหดเอาการ ติดตามการเดินทางของคณะสำรวจ ทั้ง 9 คน จากทริปนี้ได้เลยจ้า...

เช้าวันเสาร์ที่ 16 ก.ค ทีมสำรวจได้ออกเดินทางจากตาก ไปแม่สอดทั้งหมดสี่คนด้วยกัน..
โดยมี หัวลากชั้นนำได้แก่.... ลุงข้าวก้อง , อากิก , เสือดอยปุย , และลุงเหรียญ
เส้นทางจากตากไป แม่สอดราวๆ 90 กว่าโล โดยช่วงของวันนี้จะขึ้นเขายาว.....


อีกทีมตามไปสมทบ ที่แม่สอดในตอนเย็น ประกอบด้วย..
เสือพันธ์ทาง , บ่าวเมืองเหนือ , เสือเมืองหนาว , หนุ่มผมยาว , เสือหลังมอ

แวะช๊อปที่ตลาดริมเมย...

เช้าออกเดินทางออกจากโรงแรมที่แม่สอด มุ่งไปตามทางแม่สอด ท่าสองยาง ระยะทางราวๆ 80 กม.



พักทานข้าวกลางวันที่ห่อกันมาเอง..

จอดซ่อมรถซี่ลวดขาด ไปสองหน.. ไม่รู้ว่ารถมันแรง หรือคนมันแรง

แคมป์ผู้ลี้ภัยชาวกะเหรี่ยง
เส้นทางหลวงหมายเลข 105 เป็นเส้นทางที่ตัดผ่านพื้นที่พักพิงชั่วคราวแม่หละ อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก
จำนวนประชากรของผู้อพยบลี้ภัย มีจำนวนมากที่สุดในประเทศไทย และมากพอๆกับจำนวนประชากรชาวไทยที่อาศัยอยู่ใน อำเภอท่าสองยางเลยทีเดียว
แค้มป์แม่หละแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นเมืองหลวงแห่งผู้ลี้ภัยชาวพม่า เพราะที่นี่มีโรงเรียนตั้งแต่อนุบาล ไปถึงขั้นวิทยาลัย จะมีมิชชันนารีจากต่างชาติแวะเวียนกันมาเป็นอาสาสมัครสอนหนังสือกันเป็นจำนวนมาก ในภาษากะเหรี่ยง " แม่หละ " เรียกว่า
แบล-กลอ แปลว่า " ต้นฝ้าย " เพราะแต่เดิมที่แห่งนี้ปลูกต้นฝ้ายไว้เป็นจำนวนมาก



ไปกันต่อ...วันนี้กะกันว่าต้องไปให้ถึงที่กองร้อย ตชด. 344 อำเภอท่าสองยาง

วันนี้จากแม่สอด มุ่งหน้าไปท่าสองยาง เส้นทางสวย ปั่นสบายๆยังไม่โหด..





แวะพักที่จุดตรวจบ้านห้วยแห้ง.. ( เข้าใจว่ามะก่อนคงมีน้ำเยอะ..แต่ตอนนี้มันแห้งหมดแว้ววว... )




มาถึงจุดพักสายตรวจบ้านแม่ต้าน สอบถามเส้นทาง และที่พัก..


แวะเข้าไปเที่ยวในหมู่บ้านแม่ต้าน... ซึ่งส่วนใหญ่ประชากรที่นี่จะเป็นชาวไทยภูเขา เผ่ากะเหรี่ยง ประกอบอาชีพเกษตรกรรม




ตกค่ำวันนี้แยกกันนอน บางส่วนไปนอนในค่าย ตชด. 344 และบางส่วนแวะไปพักที่รีสอร์ทซึ่งอยู่ไม่ห่างกัน


ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้..



มาถึง ก็นอนทั้งชุดจักรยาน แบบหมดสภาพ...อิอิ

เช้านี้ค่อยมีแรงกระชุ่มกระชวย ทานอาหารเช้ากันที่ร้านขวัญข้าว อาหารอร่อยและราคาไม่แพง

หน้าตาน่ากินไม่เบา

ออกเดินทางปั่นไปกันต่อ...ปั่นๆ พักๆ มาเรื่อยๆ ฝนตกพรำๆทั้งวัน แต่ก็ต้องปั่นให้ถึงจุดหมาย









มาแวะพักอีกที ทานข้าวกลางวัน

แถมกาแฟร้อนๆจาก ร้านแบกะดิน ข้าวเฟ่...

ถ้าไม่ได้ข้าวต้มมัดนี่แย่เลย...ซื้อมาจากตลาดตอนเช้ามัดละ 10 บาท ซื้อมาสองมัดกินกันทั้งวัน...


ข้างๆร้าน กาแฟ เป็นร้านขายของเล็ก...มีของขายอยู่สองอย่างคือ " หน่อไม้ กับ มะนาว"



ทุกอย่าง ถุงละ..สิบบาท (ถุงเดียวกินทั้งบ้าน... )

เราไปกันต่อ.. มาได้ไม่ไกลก็เจอน้ำตกอยู่ริมทาง " น้ำตกทีมอโบ "




แต่เผอิญ...เราเล่นน้ำมากันทั้งวัน

ชาวเขาถอนต้นกล้า พร้อมที่จะดำนา เหลือกินก็ขายให้ชาวเราได้ทานกัน

ขอย้อนกลับไปที่ ค่าย ตชด. 344 เรียนนอน 2 ชั้น 60 เต้นท็พอได้สบาย น้ำท่าพอเพียง

สวัสดีค่ะพี่ WINDY ... มีเวลาว่างช่วงใหนก็มาปั่นร่วมกันนะคะ เส้นทางนี้ก็น่าสนใจไม่เบามาทดสอบเขากันหน่อยเป็นไร
เหมือนที่ไปลาวช่วง ท่าฟ้า - เวียงภูคา เลยแหละ
....เรามาว่าเส้นทางนี้กันต่อ ช่วงนี้ฝนมา ฟ้าฉ่ำ ชาวกะเหรี่ยงที่ประกอบอาชีพเกษรกรรม รีบปักดำ ทำนากัน ตลอดเส้นทางก็จะเห็นวิถีชีวิตที่เราไม่ค่อยเห็นกันนัก สำหรับชาวเมืองหลวงที่เรียกตนเองว่าพวกศิวิไล








แม่เฒ่าชาวกะเหรี่ยง




กะเหรี่ยง หรือปกาเกอญอ เป็นชาวเขาที่มีจำนวนมากที่สุดในกลุ่มชาวเขาในประเทศไทย จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์เชื่อกันว่ากลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงเป็นคนกลุ่มที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ประเทศไทยมานานหลายร้อยปี ชาวกะเหรี่ยงเป็นกลุ่มคนที่รักความสงบ ผูกพันกับธรรมชาติและไม่ชอบการต่อสู้หรือความรุนแรง ในอดีตชาวกะเหรี่ยงจึงมักหลีกเลี่ยงที่จะไม่ข้องเกี่ยวกับคนภายนอกชุมชนของตนและมักตั้งหมู่บ้านอยู่ห่างไกลชุมชนอื่น
ชาวกะเหรี่ยงพูดภาษาตระกูลจีน-ทิเบต ภาษากะเหรี่ยงที่ใช้มากในประเทศไทย คือ ภาษากะเหรี่ยงโปวและภาษากะเหรี่ยงสะกอ

ฝนชุ่มฉ่ำตลอดทั้งวัน... แต่หนทางยังอีกยาวไกล






พี่เสือ.. สั่งลุย



ดาวน์ แล้วส่งดันเขาอีกลูก...

หัวขบวนไม่ใช่ใคร ชันๆแบบนี้เสร็จแก เจ้าของฉายา " ชายหนุ่ม ในร่างแก่ "