ThaiMTB.com

สรุปทริป "ปั่นกินลม ชมหิ่งห้อย"
อัมพวา 9-10 ก.ค 54
จำนวนสมาชิกทั้งหมดที่ปั่น
พี่กุ้ง, พี่บ๊วย, พี่เล็ก, พี่น้ากิ๊บ, พี่หยวก, พี่เส, พี่ตุ๋ย, ลูกคนเล็กพี่เส, พี่ป๋อง, พี่แหม่ม
พี่เจต, พี่สานิต, พี่กาน, น้องบุ๋ม และกระผมเอง

รวมทั้งสิ้น 15 ท่าน เป็นผู้ติดตาม 3 ท่านครับ
ทริปนี้เริ่มเส้นทางการปั่นจากบ้านพี่สานิตครับ คือ บางบอน 5 ซอย 18 แล้วออกไปทางเอกชัย ทะลุพระรามสองนิดหน่อย
แล้วเข้าสวนตลอด ไม่สามารถบอกเป็นเส้นทางได้ รอโปรพี่กุ้งมาสรุปให้อีกรอบครับ
บรรดาคณาจารย์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวว่า "จำทางได้ไงว่ะ" 555 ผมคิดเอาเองว่าแกคงมาหักกิ่งไม้ปากทางไว้

วันเสาร์ที่ 9 ก.ค 54
นัดหมายกันบ้านพี่เส ตี 5.30 น. นัดไว้หลวม ๆ รออาจารย์ใหญ่เช็คชื่อ แต่ผมไปบ้านพี่แกยังเอา Rack ขึ้นรถตู้อยู่เลย
เลยช่วยกันเอา Rack ขึ้นรถตู้เพื่อบรรทุกจัักรยานต่อจากนั้นเดินทางไปบ้านพี่เส รวมตัวครบกันก็ออกเดินทาง...

พอถึงบ้านพี่สานิต ก็ประกอบรถ เตรียมกระเป๋า เตรียมตัว เตรียมกระเป๋า บรรทุกของคร่าว ๆ พอประมาณ
สัมพาระจากการประมาณของตัวเอง ของผมประมาณ 5 กิโลเห็นจะได้ ไม่รวมกล้องครับ..ของท่านอื่นก็พอ ๆ กัน




รถพร้อม ทุกคนพร้อม ก็ Let's go to อัมพวา

เริ่มต้นการปั่นจากบ้านพี่สานิต ประมาณ 8.30 ครับ
ปั่นไปไหนบ้างอย่าถาม ตอนนี้ยังงง ๆ อยู่เลยครับว่ากรูไปไหนมาบ้าง
ยังลองนึกเล่น ๆ ว่าถ้าเพื่อนอยากมาหาตอนนั้นจะบอกมันว่ากูอยู่ไหนฟ่ะ มันไม่มีป้ายบอกทางอะครับ
แอบเห็นพี่กุ้งมีแผ่นที่ที่ปริ้นทำเองขนาดกว้างประมาณ A3 อยู่นิดเดียว

รู้สึุกว่าเราจะมุ่งหน้า กระทุ่มแบน ก่อนครับ


มีไหล่ทางปั่นเรียง 1 ตลอดเป็นระเบียบมาก ๆ เพราะกลัวคุณครูตัดคะแนน 5555 ขำว่ะ ๆ




คิดง่าย ๆ ว่ามันมีถนนตามสวนเรียบ และ ขนาน กับพระรามสอง ไปเรื่อย ๆครับผม

พอถึงทางแยกจะออกพระรามสองนิดหน่อย พี่เสก็หยิบตัวช่วยจากทางบ้านมาเติมพระเจ้า พี่แกแรงก็งี้นิเองงงง


ก่อนออกถนนใหญ่นิดหน่อยครับ


ปั่นมาประมาณ สิบกว่าโล ก็แวะพักกินข้าวเช้ากันครับผม


นิดนึง


เป็นข้างแกงใต้มีกาแฟ อร่อยดีครับ กินกันหนักทีเดียว (โดยเฉพาะผมซัดไปสอง)
พี่บ๊วยเีลี้ยงกาแฟอิ่มจังตังค์อยู่ครบ เหะๆ ชื่อร้านก็ตามรูปล่ะครับผม ตอนนี้รู้สึกเราจะอยู่ กระทุ่มแบน ครับผม


คือ เช้า ๆ อย่างนี้ร่างกายเรามันต้องการคาร์โบรไฮรเดตนะครับพี่น้อง


นัวเนียกันไปครับ


พี่เล็กไม่รู้กินไรแต่เท่ห์โคตร


ต่อจากนั้นเราก็เดินทางต่อ ใช้เวลาทั้งหมดในการกินข้าวประมาณ 40 นาทีครับผม


รู้สึกเราจะมุ่งหน้า หน้าแพ้ว นิล่ะครับถ้าจำไม่ผิดครับผม


พี่ป๋องบอก "มีัช้างลากสบายนักแล" เออพี่ครับ กรูจะดีใจดีไหมครับพี่ครับ
เป็นไง ๆ แถวเป็นระเบียบ มาก ๆ 555 นึกว่าสอบปฎิบัติอยู่


อ่อเส้นทางนิก็ดีอย่างครับ มีสะพานให้ดันกันอยู่ตลอดเวลา เช่นสะพานนี้ ถือว่าชันกันทีเดียวครับ
ทุกคนโฟกัสไปที่พี่หยวก เสียงบอก " go go" กำลังใจจากเพื่อนกิ๊บ ดังอยู่เนือง ๆ ตลอดเวลา
สู้ ๆ go go


ไม่ค่อยอยากจะคุยว่า ถ่ายไป ยืนดันสะพานไป แซงตอนลงอีกตะหาก 555


ภูมิประเทศช่วงนี้จะเป็นอย่างนี้ตลอดทางครับผม


เบื้องหลังครูใหญ่ผู้นำทริป เท่ห์มาก ๆ ความจำดี ใจแข็งมาก ๆ เพราะพี่แกลาก 17-21 ตลอดเวลา
เหตุผลคือมีหลายขา หลายแรง พวกเราต้องไปพร้อมกัน มีอะไรจะได้ช่วยกัน กินใจ ๆ


เหตุผลของการปั่นแบบนี้ถ้าวางแผนแล้วจะดีมากครับ เพราะเราได้เที่ยว ได้เดินทาง ได้เดินเล่น ได้กินอิ่ม นอนสบาย
ร่างกายไม่กรอบ ไม่มีใครบ่นเหนื่อยเลย มีแต่บ่นร้อน
เลขที่ออก

คิดดูดิ่ครับ ปั่นสบายมากพี่หมูโทรมาก็รับได้คุยสบาย พี่ตุ๋ยหลงทาง บอกทางถูก จำได้ทุกอย่าง ยกเว้นทางที่มาเนี้ย

เออคือว่า จริงจัง หรือ แดดร้อน เนี้ย



ทางเริ่มเหลือสองเลนแล้วครับ (พี่แหม่ม ๆ เจ็บตูดยังพี่คร้าบบบบ)


การเรียงลำดับการปั่นทริปนี้ พี่กุ้งนำ พี่เล็กปิด คิดดูซิครับเรามีการนำ และ ปิด โดย เทพหัสดิน
เราจะอุ่นใจขนานไหนครับ อิอิ


Go Go


เจ้าป้าของเราขาไปนิโดย comment กระจาย แต่ข้อดีของแกคือ รับฟังคำสอน


แต่การที่ผมปั่นขึ้น ๆ ลง ๆ ถ่ายรูปเนี้ยผมเห็นมิตรภาพหลายอย่างนะครับ
"เพื่อนร่วมทาง" สำคัญมากดูอย่างเพื่อนกิ๊บ กับ เพื่อนพี่หยวก เนี้ย อยู่ห่าง ๆอย่าง ห่วง ๆ ตล๊อด ๆ


พี่ ๆ หมดยัง ๆ เสียงกระดิ่งพี่แม่งดังจริง ๆครับ


แปรขบวนถ่ายรูปนิดหน่อยครับ


นำกันต่อไป

โปรดสังเกตุเลี้ยวอีกแล้วครับ ระหว่างทางนั้นก็ไม่รู้กี่เลี้ยวครับ ไอ้เราก็ตามๆ ไป


จนมาถึงการพักอีกครั้งครับ แต่ระหว่างทางก็พักกันมาเรื่อย ๆ นะครับเฉลี่ย 15- 20 โลพักทีนึงครับ
พักทานข้าว กับ น้ำปั่นครับผม

พี่แกกินตลอด บ่นจะกินเบียร์ ๆ ตลอด ๆ


อร่อยไม่อร่อยไม่รู้แต่จัดหนัก


ยายขายเตี๋ยว...เท่ห์มากแกใส่แว่นตาดำ แต่ตอนทำเนี้ยถอดมองไม่เห็น


เอ๊ะ ๆลงผิดรูปจะลงรูปยายแว่นตาดำ มองไกล ๆ นึกว่าใช่


พี่คนขายน้ำปั่น ชื่นใจจริง ๆ จำได้ว่าจัดมะนาวปั่นไปหลายแก้วแถมยังขอน้ำใส่ขวดน้ำไปปั่นด้วยอีกอ่าา
รู้สึกเลยว่าคน ตจว ใจดี


หวานไหมพี่


ตอนนี้พี่หยวกเริ่มบ่นเล็ก ๆ ว่า ปวดขาแล้วครับแต่แกก็สู้นะตามกำลังที่แกมี
สังเกตุแดดข้างนอกแรงเอี้ย ๆ ครับ


พี่เสของเราเท่ห์แรงตลอด เท่ห์ตลอด ผมยังเป็นห่วงลึก ๆ ว่าพี่เสแกจะเบื่อป่าวหว่า จะเซ็งป่าวหว่า
แต่สายตาที่เป็นรอยยิ้มเนี้ย มันมีคำตอบครับ



เชื่อไหมครับว่าปั่นไปปั่นมา ดูวิวรอบตัวไปเพลิน ๆ ฟังเพลงที่เหมือน fm บ้าง am บ้าง ตีกันไปมา
รู้สึกตัวอีกทีก็ถึง อัมพวา กี่เลี้ยวต่อกี่เลี้ยว จำไม่ได้บอกได้ว่าไปอีกทีก็ไปไม่ถูก.....




น้าพี่กิ๊บปั่นไปซื้อกล้วยมาให้กินหายไปนาน ครูใหญ่จะบ่นอยู่แล้ว พอกล้วยเข้าปาก "อร่อยว่ะ" จบ
ไม่บ่นเลย แต่อร่อยจริง ๆ ภาพที่คุ้นชินของอัมพวา มาแล้ว กล้วย มะพร้าว


รถสวย




ขอด้วย

แต่จะสวยอย่างไรย่อมมีปัญหาทุกคัน ครูช่างของเราก็ลงภาคสนามทันที
น๊อตตะแกรงหาย ถอด น๊อตกระติด ใส่ซะ จบ...

แล้่วเอาผ้าปิดแผล brook ปิดไว้ก่อน


กินตลอด

เท่ห์


คือยังไงล่ะ ก็หวานตลอดนะคู่นี้อ่ะ นิถ้าไม่ได้ amway นะแย่เลย


อืมจริง ๆ


ศิลปินตัวจริงอ่ะ




จากจุดนี้เราปั่นอีกไม่เกิน 30 นาทีก็ถึงที่นี่
พูนอนันต์ โฮมสเตย์

สะกดผิดเอาใหม่ พูลอนันต์ โฺฮมสเตย์


รอนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกก


มาถึงก็กิน


ส่วนตัวแล้วไม่เคยไปเที่ยวโฮมเสตย์เลยครับนิคือครั้งแรกของผม



เป็นบ้านที่ร่มรื่นดีมากครับ
มาถึงร้อนก็ไม่รอไรกันเลยครับลงน้ำทันทีครับ






พี่สานิต (ไอ้บุ๋มเอากล้องไปให้สอนถ่ายรูป)


แม่แหม่มของเจ้าบุ๋ม ก็บอกมันแล้วว่าให้หมุน ๆ เอาดูว่าชัดแล้วมั่นใจก็กดไปเลย เหะๆ แต่อย่างนี้ก็ดูดีนะเบลอ ๆ ดี


ขอบ้าง อ๊ากกกกกกกกกกกกก (ห่าาถ่ายกรูเสือกชัด)


และแล้วคู่รักก็ได้อยู่ด้วยกัน หน้าเจ้าบุ๋มแม่งขี้เมาอิบอ๋ายเลยว่ะพี่กานต์


อาบน้ำพักผ่อนตามอัธยาศัย




รู้ได้ไงว่าจะถ่ายอะพี่ครับ



เพื่อนพี่กิ๊บ เพื่อนพี่หยวก


...............


เซ็กซี่


นั่งเล่นน้ำ นั่งกินลม ก็คล้่อยเย็น พวกมีอารมณ์ก็ปั่นไปตลาดอัมพวาดูชีวิตตลาดกันซักนิดนึง










นั่งเพลิน ๆ กันร้านนี้ครับ โดนลิ้นจี่ปั่น อร่อยโฮก ๆ


คิดว่าคงเคยไปกันนะครับอัมพวา
ผมก็เดินเก็บภาพมาฝากท่านที่ไม่ได้ไปครับ..เป็นบรรยากาศรวม ๆ ครับผม

























ลุงอัมพวา มีความสุขกับสิ่งที่ทำมากครับ












สาวอัมพวา




สำหรับวันแรกของทิ้งไว้อีกสองใบครับผม




สำหรับวันนี้พวกเรา โลกหมุนรอบ "ตัวเอง".......ครับ
ชัชวิน ศิวะโกเศศ

ต่อวันที่สองครับ..........

เช้ามาก็เจอพี่ตุ๋ยครับ
เวลาผมไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ มีอย่างนึงที่เบื่อมาก ๆ คือมันตื่นเที่ยง ตื่นสายมาก เอาแต่นอน
ผมเป็นคนตื่นเช้าไปเลยตั้งแต่มาปั่นจักรยาน
แต่สำหรับเช้านี้ สดใสมากเพราะเมื่อคืนผมได้หลับอยู่ีบ้าง แม้พี่น้องท่านอื่นจะบ่นเรื่องเสียงเพลงที่ไม่เข้าหูเท่าไร
ตื่นมาผมนึกว่าผมตาฝาด คิดว่าคงไม่ค่อยเห็นพี่ตุ๋ยในแบบนี้เท่าไรนักครับ


ปาท่องโก๋ฟรีจากป้าเจ้าของบ้าน


ตื่นมาทันตักบาตรพระเช้าก็มีความสุขแล้วครับผม นี่ก็เป็นอีกกิจกรรมนึงของอัมพวาครับ
หลวงพ่ออายุ 82











ดูภาพนี้ทีไรอดคิดไม่ได้ว่าไหว้พี่ป๋องทำไม


โดยส่วนตัวแล้วชอบภาพนี้มากครับ ลองดูดี ๆนะครับ



ดูแลลูกค้า




ดอกไม้ยามเช้า
















ถ่ายกะลูก

เออคือว่าจริง ๆก็ไม่ค่อยอยากถ่ายเท่าไรอะนะ 5555 อิจฉา


สวยได้ใครมาเนี้ย


คุณครูบอกไปได้แล้วโว้ยยย เข็มจริง ๆ






แล้วเราก็บอกลา พูลอนันต์ ด้วยความประทับใจ
จุดหมายของเราต่อไปคือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวก
go go


ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะไปราชบุรี อย่างไงไม่ออกถนนใหญ่แต่ก็ไปน่ะเชื่อในตัวคุณครูใหญ่แล้วไปอย่างสงสัย


ทางจะให้จัุดคะแนนถนน ๆ ทริปนี้ ผมชอบเส้นที่ออกจากอัมพวาไปดำเนินสะดวกที่สุดมันดีมากครับ
ร่ม แดดยังไม่มี ถนนดี สวยงาม

จุดหมายของเราจริง ๆ แล้วคือ ตลาดน้ำดำเนินสะดวก แต่.....
ระหว่างที่หยุดรอจะเข้าตลาดโปรพี่กุ้งบอกว่ามีโบสถ์คริสต์ อยู่ข้างหน้า เลี้ยวขวาเป็นตลาด
แต่ที่ผ่านมาผ่านสวนบ้านคุณแม่ พี่ป๋องบอกว่าย้อนไปเที่ยวนิดนึงดีกว่า เราก็เลย........ไป ใจง่าย


พิกัดตรงไหนไม่รู้ น่าจะเป็นราชบุรีครับ






สวนบ้านคุณแม่จริงๆ ด้วยครับ










เอาคุณแม่ทั้งนั้น


จริงๆ แล้วสวนนี้เหมือนสวนแต่งงานมาก ๆ ครับ สวยมาก แต่...เราไม่เห็นป้ายที่ติดว่า
"ห้ามบุคคลภายนอกเข้า" พี่เล็กไปเห็นตอนกลับพอดีครับ ป๊าดดด
ทุกท่านขึ้นจักรยานยังกะเด็ก ๆ เหมือนมาขโมยมะม่วงบ้านป้าท้ายซอยแล้วปั่นกลับเฮ้อออ มันส์ดีว่ะ....
เลยไปซักนิดเรามุ่งหน้าัวัดคริสต์ครับ
คุณพระคุ้ัมครองครับ






















ต่อจากนั้นเราก็มุ่งหน้าสู่ตลาดน้ำดำเนินสะดวก






































เมียชาวบ้า่น






ร้อนแล้วแอบเห็นใครบางคนเลยมานั่งด้วยครับ












ภาพหมดแล้วครับตามสมควร...........








ผมขอจบสรุปทริปของผมด้วยภาพนี้แล้วกันครับ


ในวันที่เหงา ๆ เศร้า ๆ ก็ให้นึกถึงไรที่มันดี ๆ ผมคิดว่าทั้งสองวันมานี้คงทำให้ผมอิ่มอีกหลายเวลา
และเกิดแรงบรรดาลใจอะไรบางอย่างครับ
ทริปนี้เหมือนที่ผมพูดมาอยากให้ โลกหมุนรอบ"ตัวเอง" บ้าง มันเกิดขึ้นแล้วครับพร้อมแรงดึงดูดอะไรบางอย่างครับ
ทุกคนมีเวลาของตัวเอง แต่เวลาของตัวเองส่วนใหญ่มันทำให้เราอยู่ด้วยกันครับ....และเราทำให้มันช้าลงจริง ๆ ครับ
เค้าว่ากันว่า ความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ
แต่ผมว่าสำหรับนักปั่นจักรยานเดินทางแล้ว ...
ความสุขมันไม่ได้ผ่านเราเร็วเลยครับแถมยังเก็บกลับบ้านแล้วไปฝากคนที่เรารักได้อีกตะหาก...

ชัชวิน ศิวะโกเศศ
11/ก.ค/54

ยินดีเช่นกันครับ

มีอีกกลุ่มเจอกันตอนออกจากดำเนิน ครับไม่รู้กลุ่มไหนครับผม

ขอบคุณที่มาเที่ยว อัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม และตลาดน้ำดำเนิน จังหวัดราชบุรี ขอบคุณกับภาพสวยๆกับฝีมือถ่ายภาพชั้นเทพ

ภาพสวย ดูเพลินมากครับ