ThaiMTB.com

เรื่องมีอยู่ว่าวันนี้ เอาBrompton หมวยไป ให้เฮียคากิช่วยปรับแต่งให้ลื่นไหล
เมื่อทำรถเสร็จก็เอารถไปลอง test เมื่อกลับมาที่เดิมรู้สึกว่า กระเป๋าเงินหาย ซึ่งมีเงินไม่ได้มากมายอะไร แต่มีบัตรต่างๆมากมาย
ก็เลยออกเดินออกตามหาซึ่งหาเท่าไหร่ก็ไม่พบ ก็เลยตัดใจ โดยทำการโทรไปยกเลิกบัตรทุกใบ แล้วก็ได้ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจใกล้ร้านเฮียคากิ
ในตัวก็ไม่เหลือเงินเลย ทางเฮียคากิก็เลยให้ยืมเงินไปเป็นค่าจอดรถและค่าทำบัตร ATM ก่อน
แต่ขณะที่ไปทำบัตรเรื่องมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น ก็มีคนโทรมาให้ไปรับกระเป๋าสตางค์ที่สาขาธนาคารแห่งหนึ่งในมาบุญครอง โดยเขาฝากไว้กับ Teller ก็เลยรีบไปรับทันทีโดยทุกอย่างยังอยู่ครบ

ตอนแรกก็คิดว่าฟาดเคราะห์ไปละกัน แต่ตอนนี้ก็รู้สึกว่าโชคดีมาก และยังรู้สึกว่า โลกใบนี้ก็ยังมีคนดีที่มีน้ำใจ อย่างน้อยก็มีอีกหนึ่งคนและทำให้โลกใบนี้น่าอยู่ขึ้นมาอีกเยอะ

ก็อยากจะขอบคุณคนมีน้ำใจคนนั้นอย่างจริงใจถึงแม้จะไม่ไดพบหน้ากัน รวมไปถึง เฮียคากิด้วยที่ได้ให้ยืมเงินไปดำเนินการต่างๆรวมไปถึงทำน้องหมวยให้ลื่นไหลอีกด้วย
และขอบคุณเจ้าหน้าที่ธนาคารธนชาตที่เป็นตัวกลางช่วยเก็บกระเป๋าสตางค์ไว้ให้

ขอขอบคุณอีกครั้งครับ

อืม...รู้สึกว่าเมืองไทยยังมีคนดีๆอยู่อีกมากมาย เพียงแต่เรายังไม่เจอตัวเขาเอง..ขอแสดงความนับถือครับ

ขอชมเชยคนดีครับ

ดีใจด้วยครับ

คนบางคนศักด์ศรีมีค่ามากกว่า มูลค่าทางวัตถุครับ น่าอายที่พูดเต็มปากว่าผมก็คงไม่มีปัญญาได้เป็นอย่างนั้น ถ้าเจอผมคงต้องขอบ้างหละ ความโลภ

สังคมน่าอยู่ ถ้าทุกคนช่วยกันครับ

ขอแสดงความนับถือให้กับผู้ที่เก็บได้ครับ

และขอแสดงความยินดีกับ จขกท ครับ

ยินดีด้วยกับเจ้าของกระทู้ครับ

เคยทำกระเป๋าสตางค์หาย
กระเป๋าค่อนข้างแพงด้วย ในนั้นมีเงิน 4 พันกว่าบาท

ในใจนึกยังไงก็ไม่ได้คืน

แต่โชคดีแบบบัดซบ คนเก็บได้ ส่งเอกสารคืนมาให้ทาง ปณ.

แต่คิดค่า เก็บได้....โดยเอากระเป๋าสตางค์ เงินสด ATM บัตรลดราคาสินค้า บัตรเครดิต ไปทั้งหมด

ผมยังเชื่อว่า โลกใบนี้ก็ยังมีคนชั่ว

ดีใจด้วยครับที่ได้ของ
แล้วก็ขอนับถือผู้เก็บได้และดีใจที่ในสังคมนี้ยังพบคนที่มีน้ำใจอยู่ครับ

ยินดีด้วยครับ และขอชื่นชมผู้มีน้ำใจทุกๆ ท่าน

Rare

คนแบบนี้ในปัจจุบันหายากมากครับ

ผมอยู่ในเหตุการณ์ .....หลังจากที่ผมได้ถอดเอาขาจานของคุณPhan ไปยังโรงกลึงเพื่อเจาะรูใส่น๊อตกันบันไดพับเกิน
ก็ได้รับทราบว่า งานเข้า!กระเป๋าคุณPhan ตกหายขณะปั่นจักรยานทดสอบ โดยปั่นเข้าซอยจุฬา30 วนออกมาทางแยกข้างๆ
แล้วกลับมาที่ร้านผม เวลานั้นยังไม่ทราบว่าตกหาย.... แต่พอมาทราบว่ากระเป๋าตังตกหาย ใบหน้าไม่รับแขกแล้วเซ็งสุดๆ
เดินหาก็แล้ว ปั่นจักรยานหาก็แล้วไม่พบแม้เงา "ฟาดเคราะห์ฉลองวันพระ"

ข่าวดี!...ผมเองไม่ใช่เจ้าของกระเป๋ายังตื่นเต้น คุณPhanโทรมาบอกผมว่า
คุณPhan : "เฮียคากิครับผมได้กระเป๋าตังคืนแล้ว!? ....
เจ้าหน้าที่ธนาคารที่ตึกห้างมาบุญครองโทรมาบอกว่า
มีคนเอามาส่งให้พร้อมบอกว่าช่วยส่งคืนเจ้าของด้วย ....
เจ้าหน้าที่ธนาคารบอกว่า คนที่เอากระเป๋ามาส่งคืนให้ เค้าแต่งตัวมอมแมมสกปรก
มือแบกถุงขยะรุงรัง เหมือน คนบ้า พอส่งกระเป๋าให้แล้วก็จาก"

เท่าที่คิดๆดู แถวร้านผมจะมีคนบ้าขาประจำอยู่คนหนึ่ง เนื้อตัวมอมแมมสกปรก แบกถุงขยะเดินเก็บของไปขาย
ผมเคยคุยกับเค้าบ่อยๆ เค้าพูดจารู้เรื่องและเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบาง มาขอข้าวขอตังผมประจำ เค้าจะเรียกผมว่า ป๊า!
แต่วันนี้ผมไม่พบหน้าเค้าเลย... หรือว่าเค้าจะเป็นคนเก็บได้ แล้วเดินจากเซียงกง ไปส่งที่ธนาคารตามที่อยู่ในบัตร
เงินสักบาทก็ไม่แตะ

คุณPhan จะฝากเงินให้ คนบ้า คนนั้น แต่ผมบอกว่าไม่ต้องเพราะผมให้เค้าประจำครั้งละ 20บาท
แลกกับการสนธนากันสามสี่ประโยค.....คนแถวนั้นเค้ายังแซว คุยกับคนบ้ารู้เรื่องวุ้ย... ครับผม

ขอแสดงความดีใจในความโชคดี ในความโชคร้ายที่กลายเป็นโชคดีอีกครั้ง
ขอขอบคุณสำหรับ สลากกินแบ่ง(ผมยังไม่ทราบว่าเลขอะไร) ที่มอบให้ผม 1 ใบ ถ้าถูกคงมีปิดซอยเลี้ยง ครับผม

ยินดีด้วยครับพี่..

เป็นคนบ้าที่เนื้อแท้เป็นคนดีจริงๆ

อ่านแล้วชื่นใจครับ