ThaiMTB.com

กรุงศรีอยุธยา ( พ.ศ.2302 – 2303 ) สมัยแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์พระเจ้าอลองพญาทราบเหตุว่ากรุงศรีอยุธยาผลัดแผ่นดินจึงได้ยกกองทัพเข้าตีเมืองมะริด และเมืองตะนาวศรี หัวเมืองของกรุงศรีอยุธยา โดยอ้างเหตุว่าให้การสนับสนุนกลุ่มกบฏมอญ เมื่อยึดได้เมืองมะริดและเมืองตะนาวศรีแล้ว พระเจ้าลองพญาก็ได้เคลื่อนทัพผ่านทางด่านสิงขร เพื่อเข้าตีกรุงศรีอยุธยาต่อไป ครั้นเมื่อกรุงศรีอยุธยาทราบเรื่อง พระเจ้าเอกทัศน์ได้รับสั่งให้พระยายมราชคุมพลเป็นทัพหน้าออกมาต่อกรกับทัพพม่าที่ด่านสิงขร และให้พระยารัตนาธิเบศเป็นแม่ทัพคุมพลเข้ามาตั้งรับทัพพม่า ที่เมืองกุยบุรี

ขณะนั้น ขุนรองปลัดชู กรมการเมืองวิเศษชัยชาญ เป็นผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในการรบ และคงกระพันชาตรี เข้ามารับอาสากับไพร่สี่ร้อยคน ขอไปรบกับพม่า ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นกองอาทมาต (หน่วยรบพิเศษ) ร่วมทัพมากับพระยารัตนาธิเบศ

ทัพของพระยายมราช เข้าปะทะกับทัพของพม่าที่เมืองแก่งตุมด้วยกำลังที่น้อยกว่าจึงแตกพ่ายถอยรุ่นไม่เป็นขบวน พระยารัตนาธิเบศตั้งค่ายมั่นอยู่ ณ เมืองกุยบุรี แจ้งว่าทัพพม่ายกพลมาเป็นจำนวนมาก อาจต้านทานไว้ไม่ไหว จึงสั่งการให้เกณฑ์ไพร่พล และเร่งอพยพผู้คนหลบหนีพม่า และหวังรวบรวมผู้คนเพื่อไปตั้งมั่นรับพม่าที่ชานพระนคร ครั้งนั้น ขุนรองปลัดชู ได้อาสาขอต้านทานทัพพม่าด้วยกำลังพลเพียงสี่ร้อยนาย เพื่อยันทัพข้าศึกและเปิดทางให้รี้พลได้หลบหนี พระยารัตนาธิเบศ จึงได้แบ่งไพร่ให้อีกห้าร้อยนายไปช่วยกองกำลังของขุนรองปลัดชู ในการต่อต้านทัพพม่า

ณ ชายหาดหว้าขาวชายทะเล (บ้านทุ่งหมากเม่า ตำบลอ่าวน้อย) เวลาเช้าตรู่ ขุนรองปลัดชูพร้อมกับเหล่าทหาร ตั้งท่ารอทัพพม่าอยู่ด้วยจิตใจห้าวหาญ เมื่อเห็นกองทัพพม่าก็กรูกันออกโจมตีทัพหน้าของพม่ารบกันด้วยอาวุธสั้นถึงตะลุมบอนกัน แทงพม่าล้มตายเป็นจำนวนมาก และตัวขุนรองปลัดชูท่านถือดาบสองมือ วิ่งเข้าท่ามกลางข้าศึก ฟันพม่าล้มตายก่ายกองดั่งขอนไม้ ด้วยกำลังพลเก้าร้อยต่อทัพพม่านับหมื่นที่ยัดเยียดหนุนเนื่องกันเข้ามาต่อรบได้รบกันอยู่ตั้งแต่เข้าจนถึงเวลาเที่ยง ขุนรองปลัดชูไม่คิดถอยหนี ต่อสู้ทัพพม่าจนเหนื่อยอ่อนสิ้นกำลัง ถูกกองทัพพม่าใช้พลทัพช้างขับช้างเข้าเหยียบจนล้มตาย ต่างพากันถอนร่นลงทะเล จนจมน้ำทะเลตายเสียสิ้น กองทัพพม่าจึงมีชัย พระยารัตนาธิเบศจึงได้เร่งเลิกทัพหนีมากับทัพพระยายมราช กลับมาถึงพระนครขึ้นเฝ้ากราบทูลว่า ศึกพม่าเหลือกำลังจึงพ่าย

ฝ่ายทัพพม่าเมื่อมีชัยเหนือกองทหารเก้าร้อยคน ก็เหนื่อยอ่อนหยุดทัพพักผ่อน ก่อนเดินทัพเข้าเมืองกุย เมืองปราณ เมืองชะอำ เมืองเพชรบุรี เมืองราชรี เมืองสุพรรณบุรี โดยไม่มีหัวเมืองใดต่อรบกับพม่าเลย และต่อมาชาววิเศษชัยชาญ ได้ร่วมกันสร้างวัดสี่ร้อยเพื่อรำลึกถึงวีรกรรมของขุนรองปลัดชู ตราบจนถึงปัจจุบัน

ในบันทึกของพม่าในกาลต่อมากล่าวว่า การตีกรุงศรีอยุธยาครั้งนั้น ได้มีการต่อสู้กองทัพของกรุงศรีอยุธยา ที่ช่องเขาแคบๆ ริมทะเลอย่างประจัญบาน ดุเดือด ก่อนเข้าเมืองกุย เมืองเพชรบุรี เมืองราชบุรี โดยง่าย

หากกองทัพกรุงศรีอยุธยา มีคนอย่างขุนรองปลัดชู ไหนเลยเราจะเสียกรุงศรีอยุธยา และหากคนประจวบคีรีขันธ์ ยังไม่รู้จักวีรกรรมที่หาดหว้าขาว ไหนเลยวิญญาณของนักรบไทย จะได้รับการยกย่องความดี ความกล้า ความเสียสละต่อชาติ ต้องไม่ถูกลืม ขอยกย่องวีรกรรมของขุนรองปลัดชู ณ ดินแดนเมืองประจวบคีรีขันธ์

แหม..อย่างนี้ต้องจัดไปวัดสี่ร้อย ดูแล้วไม่ไกลเท่าไหร่

อืม

ผมเองก็ได้ดู หนังเรื่องนี้เช่นกัน ในฐานะตัวผมเองก็เป็นชาวอ่างทอง ซึ่ง อำเภอวิเศษไชยชาญ อยู่ไม่ห่างไกลกับภูมิลำเนาของผม
หนังเรื่องนี้สะท้อนบางสิ่งบางอย่างให้เห็น เช่น การแก่งแย่งช่วงชิงอำนาจของชนชั้นผู้ปกครอง และส่งผลให้ศัตรูของประเทศชาติใช้ช่องโหว่ ตรงนี้กลับมาทำร้ายพวกเรากันเอง
แต่ในความเลวร้ายสิ่งนี้ก้มักจะก่อให้เกิด วีรบุรุษขึ้นเสมอ แต่วีรบุรุษในสมัยก่อนมักก่อเกิดขึ้นจากหัวใจที่รักชาติที่แท้จริงปราศจากแอบแฝงใดๆ ที่พูดว่า วีรบุรุษที่ก่อเกิดจากหัวใจ ก็เพราะว่า เขากระทำทั้งที่รู้ว่า เขาต้องจากคนที่เขารัก ทั้งลูกรัก ทั้งเมียรัก ทั้งพ่อแม่ เขาต้องเดิมพันด้วยชีวิต ก็ยังต้องทำ เพื่อคนรุ่นหลัง
ผมเคยลองสมมุติเหตุการณ์ว่า ณ.วันนี้ผมต้องทำอย่างวีรบุรุษเหล่านั้น ความรู้สึกของเราจะเป็นเช่นไรบ้าง ทำให้รู้ว่า ไม่ง่ายเลยที่จะทำใจจากคนที่เรารักโดยรู้อยู่แก่ใจว่า อาจจะไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกเลย
ถ้าสังเกตุให้ดี ปัจจุบันก็ไม่แตกต่างกับวันวานในประวัติศาสตร์ แต่อย่างใดนัก แม้เวลาจะก้าวผ่านไปแล้วถึง 200 ปีกว่า ก็ตาม ผมอยากเห็นความเป็นชาตินิยมของคนไทยในยามสงบ เฉกเช่นคนญีปุ่นบ้าง หรือว่าอุปนิสัยของคนไทยในอดีตที่ไม่แตกต่างจากปัจจุบันสืบเนื่องมาจาก DNA ของคนไทยเป็นเช่นนี้เอง
ผมอยากทิ้งแง่คิดสำหรับคนไทยในสายตาต่างชาติไว้สักนิดหนึ่งคือ เคยได้ยินประโยคหนึ่งจากชาวต่างชาติที่พูดถึงคนไทย "ประเทศไทยน่าอยู่มากถ้าไม่มีคนไทย"

คุณ kendo..ให้ข้อคิดที่ดีมากๆครับ

kendo เขียน:ผมเองก็ได้ดู หนังเรื่องนี้เช่นกัน ในฐานะตัวผมเองก็เป็นชาวอ่างทอง ซึ่ง อำเภอวิเศษไชยชาญ อยู่ไม่ห่างไกลกับภูมิลำเนาของผม
หนังเรื่องนี้สะท้อนบางสิ่งบางอย่างให้เห็น เช่น การแก่งแย่งช่วงชิงอำนาจของชนชั้นผู้ปกครอง และส่งผลให้ศัตรูของประเทศชาติใช้ช่องโหว่ ตรงนี้กลับมาทำร้ายพวกเรากันเอง
แต่ในความเลวร้ายสิ่งนี้ก้มักจะก่อให้เกิด วีรบุรุษขึ้นเสมอ แต่วีรบุรุษในสมัยก่อนมักก่อเกิดขึ้นจากหัวใจที่รักชาติที่แท้จริงปราศจากแอบแฝงใดๆ ที่พูดว่า วีรบุรุษที่ก่อเกิดจากหัวใจ ก็เพราะว่า เขากระทำทั้งที่รู้ว่า เขาต้องจากคนที่เขารัก ทั้งลูกรัก ทั้งเมียรัก ทั้งพ่อแม่ เขาต้องเดิมพันด้วยชีวิต ก็ยังต้องทำ เพื่อคนรุ่นหลัง
ผมเคยลองสมมุติเหตุการณ์ว่า ณ.วันนี้ผมต้องทำอย่างวีรบุรุษเหล่านั้น ความรู้สึกของเราจะเป็นเช่นไรบ้าง ทำให้รู้ว่า ไม่ง่ายเลยที่จะทำใจจากคนที่เรารักโดยรู้อยู่แก่ใจว่า อาจจะไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกเลย
ถ้าสังเกตุให้ดี ปัจจุบันก็ไม่แตกต่างกับวันวานในประวัติศาสตร์ แต่อย่างใดนัก แม้เวลาจะก้าวผ่านไปแล้วถึง 200 ปีกว่า ก็ตาม ผมอยากเห็นความเป็นชาตินิยมของคนไทยในยามสงบ เฉกเช่นคนญีปุ่นบ้าง หรือว่าอุปนิสัยของคนไทยในอดีตที่ไม่แตกต่างจากปัจจุบันสืบเนื่องมาจาก DNA ของคนไทยเป็นเช่นนี้เอง
ผมอยากทิ้งแง่คิดสำหรับคนไทยในสายตาต่างชาติไว้สักนิดหนึ่งคือ เคยได้ยินประโยคหนึ่งจากชาวต่างชาติที่พูดถึงคนไทย "ประเทศไทยน่าอยู่มากถ้าไม่มีคนไทย"

+10 LIKE

ผมเองก็พื้นเพอ่างทองครับ วัดสี่ร้อยก็ไม่ไกลมาก แต่ไม่รู้ประวัติ วีรกรรมเหล่านี้เลย จนมาดูหนังเรื่องนี้ละครับ
ขอให้คนไทยรักกันมากๆ อย่าแตกแยกกันอีกเลย

พึ่งกลับมาจากอ่างทองเมื่อวาน...ขากลับโต้ลมหน้าดูเลย
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=675

PoP_Saithong เขียน:พึ่งกลับมาจากอ่างทองเมื่อวาน...ขากลับโต้ลมหน้าดูเลย
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=675

แล้วได้ไป วัดสี่ร้อย ละเปล่า?

รายการเจาะใจ

thor เขียน:

PoP_Saithong เขียน:พึ่งกลับมาจากอ่างทองเมื่อวาน...ขากลับโต้ลมหน้าดูเลย
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... &start=675

แล้วได้ไป วัดสี่ร้อย ละเปล่า?

ไม่ได้ไปคร้าบพี่...แค่วัดม่วงก็เล่นเอาขาลาก โต้ลมตลอดทางเลยขากลับ