ThaiMTB.com

ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน # 3
อุตรดิตถ์-เขื่อนดิน-อช.ลำน้ำน่าน-เขื่อนสิริกิติ์-น้ำปาด-ปากนาย-นาหมื่น-นาน้อย-เวียงสา-ร้องกวาง-แพร่-อุตรดิตถ์
ระหว่าง วันพุธที่ 29 มิถุนายน - วันอังคารที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
(มีหลายคนระหว่างทางปั่น..ถามมามาก...ตอบก่อนมีคำถามอีก...ไปใช้สิทธิเลือกตั้งฯล่วงหน้าในวันที่ 26 มิถุนายน ก่อนแล้วครับ )

เส้นทางนี้...ไม่รู้เคยมีใครเคยปั่นผ่านกันมาบ้างแล้วหรือเปล่า
ประมาณ 60% ผมเคยไปผ่านมาแล้วครับ(ด้วยรถมอเตอร์ไซต์และรถยนต์) เป็นถนนราดยาง(ไปจริงๆกำลังทำบางช่วง)

วัตถุประสงค์การเดินทาง ก็เหมือนเดิม....
1. ท่องเที่ยว (อันนี้เป็นเป้าหมายหลัก ของผมในการปั่นจักรยาน )
2. ไปฝึกวิทยายุทธหาประสบการณ์การปั่นเพื่อเพิ่มเติมทักษะ รวมถึง ตรวจสอบสภาพร่างกาย ณ ปัจจุบัน โดยเฉพาะกำลังขา (อันนี้เป้าหมายรอง..เพื่อนำไปใช้ทำเป้าหมายหลัก )
3. อื่นๆอีกมากมาย...หวังไปเก็บเอาตามรายทางครับ

แรก...กำหนดจะไปตามแผนการณ์คร่าวๆแผ่นนี้ ทั้งหมด 500 กว่ากม.[รวม 9 คืน 10 วัน]
***ระยะทางผมกะไว้วันหนึ่งปันสัก 50-80 กม.ก็น่าเพียงพอแล้ว สำหรับการไปปั่นท่องเที่ยว***

แต่จริงแ้ล้ว..ภายหลังเปลี่ยนเส้นทางนิดหน่อย..
คือ
1. ไม่ได้พัก ตามจุดคร่าวๆที่ได้วางไว้ ... ซึ่งอันนี้คิดไว้แต่แรกแล้วว่าอาจมีบ้าง
2. ออกจาก "ดอยเสมอดาว" เปลี่ยนเส้นทาง กลับ "อุตรดิตถ์" โดยใช้เส้นทาง
"ดอยเสมอดาว-นาน้อย-เวียงสา-ร้องกวาง-แพร่-เด่นชัย-อุตรดิตถ์"[พัก"แพร่ 1 คืน" รวมประมาณ 210 กม.]
รวมระยะทางทั้งสิ้นสำหรับการ"ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน"ครั้งนี้...ประมาณ 450 กม.[รวม 6 คืน 7 วัน] ครับ

ส่วนเส้นทางที่ขีดฆ่าออกไม่ได้ไปนั้น ยังน่าสนใจ และ จะยกไปรวมกับ "ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน" ในโอกาสหน้าครับ..
***หากมีปัญหาเรื่องภาพถ่ายไม่ขึ้น กรุณาช่วยแจ้งกลับทาง PM ด้วยนะ ขอบคุณครับ***


****************************************************************
รวม "ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน" ของ Kobfujar
http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 6&t=354294
****************************************************************

ขอปรับภาพสักครู่ จะเข้ามาบอกเล่า พร้อมภาพประกอบให้ชมครับ...

รอชมครับ

ดีครับ
ตามมาชม ขออนุญาตปักหมุดชมด้วยคนนะครับ

วันพุธที่ 29 มิถุนายน 2554
อุตรดิตถ์-เขื่อนดิน-ลำน้ำน่าน

- จากแรกคิดว่าฝนจะเป็นอุปสรรคอย่างมาก เพราะช่วงตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมา จังหวัดอุตรดิตถ์ และ จังหวัดทางเหนือหลายจังหวัดฝนได้ตกลงมาติดต่อกันหลายวันโดยไม่ยอมหยุด จนเกิดน้ำท่วมในหลายพื้นที่ โดยเฉพาะจังหวัด"น่าน"(บางส่วน) แต่คิดไว้ว่า ถ้าวันอังคาร หรือ วันพุธ ยังไม่ยอมหยุดก็จะออกเดินทางไปทั้งๆที่ฝนตกนี่แหละ...
- ช่วงเย็นวันจันทร์ที่ 27 ฝนที่อุตรดิตถ์เริ่มเหลือเป็นหยุดบ้างตกบ้าง ท้องฟ้ายังคลึ้มอยู่ แต่ที่น่านได้รับข่าวน้ำท่วมทางอำเภอด้านเหนือของน่าน ไม่ว่าจะ อ.ปัว อ.ท่าวังผา อ.สันติสุข และ อ.เมืองน่าน แต่ข่าวคราวที่น่านด้านใต้ อ.เวียงสา อ.นาน้อย อ.นาหมื่น ยังไม่ได้ข่าว เป็นห่วงที่อ.เวียงสา ยังไงก็เป็นทางผ่านของปริมาณน้ำของแม่น้ำน่านจากอำเภอทางตอนเหนือ(แต่ก็ไม่พะวงมากนัก...เพราะไม่ใช่เส้นทางที่ได้วางแผนจะผ่านไว้แต่แรก) แต่อ.นาน้อย อ.นาหมื่น ไม่ใช่เส้นทางหลักของแม่น้ำน่านที่ไหลผ่าน
- ตัดสินใจออกเดินทางในวันนี้ ด้วยคิดว่า...ไปตามข่าวและตัดสินใจเรื่องปัญหาน้ำจะท่วมหรือไม่เอาข้างหน้าครับ
- อากาศยังคลื้มฝนอยู่บ้าง ปั่นออกจากอุตรดิตถ์ประมาณ 9 โมงกว่าๆ ไม่ได้เร่งรีบครับ เพราะกะปั่นไม่มากไม่มายนัก เพื่อเป็นการวอร์มขาของตัวเองให้ปรับสภาพ และ ตามแผนวันนี้จะไปนอนที่ "เขื่อนดิน" ระยะทางประมาณ 50 กม. และ จะแวะไปเที่ยว "บ้านท่าเรือ" ด้วย (แต่สุดท้าย..ผิดแผนไปนิด เลยไม่ได้แวะเข้าไป)
[บ้านท่าเรือ - เป็นหมู่บ้านประมง และ ประกอบอาชีพอื่นๆ เช่น แพพัก แพอาหาร แพล่อง แพลาก พาไปตกปลา ฯ มีเรือโดยสารจากที่นี่ไป "ปากนาย" ด้วย แต่ผมไม่เคยนั่ง เห็นว่าใช้เวลาประมาณ 2 ชม. แต่ถ้านั่งเรือที่เป็นร้านค้า(บางคนเรียกเรือแดง) เรือนี้ใหญ่ครับ ผมเคยเห็นแล้ว เพราะเคยไปส่งพี่ที่เป็นช่างภาพอาชีพคนหนึ่งมาลงเรือไปถ่ายภาพชีวิตชาวแพชาวปลาเมื่อหลายปีก่อน และเรือนี้ จะเดินทางขายของแทบทุกอย่างที่จำเป็นไปตามหมู่บ้านแพ-กระชังปลาต่างๆก่อนจะไปถึงปากนาย]

***กล่าวอีกนิด...อุตรดิตถ์(เมืองลูกพระยาพิชัยดาบหัก) ผมเคยมาอยู่ตั้งแต่ปี 2542 เพิ่งจะย้ายกลับมาอยู่บ้านที่นนทบุรีได้ไม่นานนัก ตอนนี้ยังไปๆมาๆอยู่บ้าง เป็นเมืองที่มีที่ท่องเที่ยวมากมาย โดยเฉพาะธรรมชาติ ที่ออกจากเมืองไปไม่ไกลก็ได้สัมผัสแล้ว โดยเฉพาะ น้ำตกแม่เฉย-จำยาง(อันนี้เข้ายากหน่อยทางไม่ดีเอามากๆ แต่ใกล้มาก - จริงแล้ว...มีน้ำตกที่สวยกว่าแม่เฉย-จำยาง อยู่เพียงเดินลุยลำธารเข้าไปอีกไม่ถึงกม. เป็นน้ำตกที่ตกลงมาจากที่สูงประมาณ 20 เมตรด้านล่างเป็นแอ่งน้ำใหญ่กว้างประมาณ 10 เมตร แต่หลังปี 2549 ที่ฝนตกและดินถล่มผมยังไม่เคยเข้าไปดูอีกเลยว่าสภาพเป็นอย่างไร)***

- เดินทางออกมาสายเอเชียด้าน "บ้านท่าเสา" และผ่านนี่ครับ คนอุตรดิตถ์เรียกแต่เดิมว่า "หาดพัทยา 2" เดี๋ยวนี้เรียกว่า "หาดริมน่าน"(ใช่มั๊ง...ผมไม่ค่อยจำชื่ออ่ะครับ ) ในหน้าร้อน น้ำจะลด น้ำจะใส และ เกิดหาดกรวดให้ลงเล่นน้ำได้ผู้คนจะชอบมาเล่นน้ำกันในหน้าร้อนนี่แหละครับ ส่วนใหญ่ก็ช่วงเดือนปลายมีนาคม-เมษายน-พฤษภาคม(แต่ร้านค้าจะมีขายของช่วงเมษายนมากกว่า)


- ข้ามสะพานมาแล้ว ก็จะเจอะป้ายนี้ เส้นทางก็เลี้ยวไป "ทางขวา" ครับ

- รถคู่ใจสำหรับการเดินทาง...ก็ต้อง "จักรยาน" สิครับ ไม่้งั้นจะเรียกว่า "ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน" ตามสโลแกนไม่ได้เด็ดขาด

- ช่วงแรกไม่ค่อยได้ถ่ายภาพมาให้ชม เพราะส่วนใหญ่ คือ ถนนที่เป็นเนินขึ้นลงเล็กน้อย ให้พอฝึกซ้อมการปั่นได้เป็นอย่างดี
ปั่นสวนทางกับเสือ 2 ท่าน ทักทายกันนิดหน่อย แต่ไม่ได้จอดแวะพูดคุยกันครับ

- ไป "เขื่อนดิน" ให้ "เลี้ยวซ้าย" ที่ "แยกร่วมจิต" เพื่อปั่นผ่านอ.ท่าปลา ไปประมาณไม่กี่กิโลก็ถึงเขื่อนดินแล้ว

- สันเขื่อนดิน เป็นสันเขื่อนปิดกั้น "ช่องเขา" ทั้งหมดถ้าจำไม่ผิดจะมี 8 หรือ 10 สันเขื่อน เพื่อกันน้ำจากอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์ไม่ให้ไหลออกไปทางด้านนี้ นิยมเรียกกันว่า "SADDLE"(แซดเดิล)

- บนสันเขื่อนดิน อีกด้านนะครับไม่ใช่ด้านในภาพนี้ สามารถปั่นตามแนวสันเขื่อนจนไปเกือบทะลุถึง "บ้านท่าเรือ" ได้เลยครับ

[หมายเหตุ: จาก...อ.ท่าปลา สามารถปั่นข้ามไปจ.แพร่ได้โดยไปลงแถวพระธาตุช่อแฮ โดยเมื่อผ่านอ.ท่าปลามาแล้ว ให้สังเกต"บ้านสามร้อยเมตร"(ด้านซ้ายมือ) เลี้ยวเข้าไป(ระยะทางจำไม่ได้แล้วครับ) ผ่านแยกไป "บ้านท่าเรือ" ก่อน ข้ามสะพานจะเห็นร.ร.ท่าปลาประชาอุทิศ(ถ้าจำไม่ผิด) ทางขวามือ ให้เลี้ยวขวาซอยข้างโรงเรียนไป แล้วปั่นไปตามทางเรื่อยๆ จะไปผ่านหน่วยฯกิ่วเคียน(ของอช.ลำน้ำน่าน) บ้านนางพญา ขึ้นเขาภูพญาพ่อ แล้วจะไปลงเขาที่หน่วยฯน้ำตกเชิงทอง(ของอช.ลำน้ำน่าน) ที่ฝั่งจ.แพร่ครับ เลยไปหน่อยก็จะพบพระธาตุช่อแฮ
อ้อ...ทางบนเขานับจากบ้านนางพญาไปแล้วเป็นดินลูกรัง หน้าฝนจะแฉะบ้างเสียหายบ้างนะครับ
ส่วน "ยอดเขาภูพญาพ่อ"(บนนี้ไปนอนเล่นมา 3 ครั้งแล้วครับ)..เมื่อสิงหาคมปีกลาย ผมขึ้นไปดู "ทางเดินเท้า" ขึ้นไปรู้สึกจะพังไปหมดแล้ว สังเกตไม่เห็นว่าอยู่ตรงไหน(เจ้าหน้าที่ไม่ได้มาทำทางใหม่ หรือผมอาจไม่เห็นทางใหม่ก็ได้ ไม่ได้ลงมาถามเจ้าหน้าที่ที่หน่วยฯกิ่วเคียนด้วย)แต่ผมจำได้ครับ ถ้าลุยขึ้นไปก็ไม่น่ายาก แต่น้องที่นัดมันไปเที่ยวดูท่าคงไม่อยากลุยเท่าไหร่ เลยชวนกันกลับลงไปทางแพร่]

- "ปัญหาที่พัก" เกิดเมื่อผมมาถึงและถามรปภ.เขื่อนดินฯที่ป้อมตรงประตูเข้า เขาบอกว่า "เดี๋ยวนี้ไม่ได้ให้กางเต๊นท์พักแรมแล้ว"
***จ๋อยสิครับ...เพราะผมสอบถามทางอีเมล์ไปทางปชส.เขื่อนสิริกิตติ์แจ้งมาว่า ให้พักกางเต๊นท์ได้ฟรี***
- แผนที่จะปั่นไป "บ้านท่าเรือ" เลยยกเลิกไปก่อน มานั่งคิดจะไปนอนที่ไหนดี ระหว่าง "อช.ลำน้ำน่าน" กับ "เขื่อนสิริกิตติ์" สุดท้ายตัดสินใจไปนอนที่ "อช.ลำน้ำน่าน" ดีกว่า เพราะไม่ไกลนัก
อีกทั้งที่ตัดการเข้าไป "บ้านท่าเรือ" เพราะจะปั่นเข้าไปและออกมา(ประมาณ 10 กม.กว่า) รวมถึงแวะดูโน่นดูนี่ถ่ายภาพบ้าง และ กับระยะทางไป "อช.ลำน้ำน่้าน" อีก 30 กว่ากม. เลยไม่เข้าไปบ้านท่าเรือดีกว่า เพราะเวลาตอนนี้ก็ประมาณ 13 นาฬิกาแล้ว
สำหรับ..ผมที่ตัดสินใจเช่นนี้เพราะ
1. ผมขาใหม่ยังไม่แข็ง และเส้นทางที่จะปั่นไปช่วงนี้ ผมรู้จักก็จริง แต่กับจักรยานยังไม่เคยปั่นไปเลย
2. คติผมสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวมาตลอด(น่าจะติดจากการเที่ยวป่ามากกว่า) คือ "หาที่พักก่อนค่ำ" "อาหารเย็นเสร็จก่อนมืด"
3. ผมต้องการชื่นชมกับสถานที่ที่ไปบ้าง ไม่ใช่แบบฉิ่งฉับทัวร์ หรือ ทัวร์ลูกเป็ด หรือ คนเที่ยวคณะอื่นๆ ที่ "ไปเพียงเพื่อพัก" ค้างแรม ผมกะไปถึงราว 16 น.(ถ้าเป็นไปได้)
4. ฯ อีกเล็กๆน้อยๆมากมาย

ดีครับ

ถ้ามีข้อมูล รูป " ภูพญาพ่อ" รบกวนลงด้วยนะครับผม ผมเคยขับรถเข้าไปปีหลังจากน้ำป่าเกิดที่บ้านน้ำพร้า น้ำกายฝั่งแพร่
กระบะขับสองขับขึ้นไปเจอทางบางช่วงแคบแค่รถผ่านเพราะต้นไม้รุกเข้ามา บางช่วงก็เละเป็นโคลน แต่พอใกล้ ๆ ศาลภูพญาพ่อ ถนนจะมีรอยร้าวตลอดแนวยาวไปตามถนนเป็นกม.เลย เสี่ยงมากต่อดินถล่ม ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นไงแล้ว
ทางก็ไม่ไกลนะผมว่าออกแต่เช้าก็ข้ามไปฝั่งแพร่เย็นพอดีได้ครับ

- จากวันแรกไม่อยากปั่นมาก ก็เลยต้องปั่นไป 80 กว่ากม.
- ถึง "อช.ลำน้ำน่าน" (ที่พักกางเต๊นท์) เวลาบ่าย 4 โมงกว่านิดหน่อยครับ เลือกทำเลที่เดิม หลบใต้หลังคากันฝนไว้ก่อน แถมใกล้ห้องน้ำ


- ตอนแรกก็กางไว้ตามภาพด้านบน ตอนหลังย้ายมาตรงภาพด้านล่าง





- บริเวณลานกางเต๊นท์ด้านล่าง กว้างขวางครับ กางได้เป็นร้อยๆเต๊นท์ แต่ไกลห้องน้ำหน่อย
***ราวสิ้นปี หากน้ำในเขื่อนมาก บริเวณที่เห็นจะโดนน้ำท่วมหมดครับ เรียกว่า มืดหรือเกือบมิดยอดต้นไม่ที่ไม่มีใบที่เห็นในภาพน่ะแหละครับ***


- ที่นี่...คนจะมาลงเบ็ดตกปลากันมากเช่นกัน
ภาพด้านล่างนี้ เวลาน้ำมาก จะมิดทางไป เหลือเป็นเกาะเล็กกลางน้ำ(กลุ่มยอดไม้ 2 กลุ่มนั่นแหละครับ) เจ้าหน้าที่บอกว่าชื่อ "เกาะงูเหลือม"

met เขียน:ดีครับ
ถ้ามีข้อมูล รูป " ภูพญาพ่อ" รบกวนลงด้วยนะครับผม ผมเคยขับรถเข้าไปปีหลังจากน้ำป่าเกิดที่บ้านน้ำพร้า น้ำกายฝั่งแพร่
กระบะขับสองขับขึ้นไปเจอทางบางช่วงแคบแค่รถผ่านเพราะต้นไม้รุกเข้ามา บางช่วงก็เละเป็นโคลน แต่พอใกล้ ๆ ศาลภูพญาพ่อ ถนนจะมีรอยร้าวตลอดแนวยาวไปตามถนนเป็นกม.เลย เสี่ยงมากต่อดินถล่ม ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นไงแล้ว
ทางก็ไม่ไกลนะผมว่าออกแต่เช้าก็ข้ามไปฝั่งแพร่เย็นพอดีได้ครับ

ถ้าเป็นช่วงหน้าฝน ทางน่าจะลำบากหน่อยนะครับ เคยเอากระบะลงจาก"ภูพญาพ่อ"ไปทางแพร่ช่วงปี 43-45(จำไม่ได้แล้ว) เกือบติดหล่มเหมือนกัน
แต่เมื่อปีก่อนขึ้นไป ทางดีมากขึ้นแล้วนะครับ เหมือนเอาหินมาอัดผสมลงไปด้วย
อ้อ...หน่วยฯย่อยที่ใกล้ทางขึ้นภูพญาพ่อ เขายกเลิกและร้างไปนานหลายปีแล้วนะครับ

เรื่องรูป..ผมไม่แนใจว่าจะหาได้หรือเปล่า เพราะสมัยนั้นรูปถ่ายเป็นภาพอัดมาจากฟิล์ม แล้วเอามาสแกนไว้หายไปไหนแล้วไม่ทราบ ยังหาไม่เจอ(อาจจะลองสอบถามเจ้าของฟิล์มและภาพดูก่อน)...คือ..ตอนอยู่อุตรดิตถ์ ผมนั่งทำเวบไซต์แนะนำที่ท่องเที่ยวในจังหวัดอุตรดิตถ์ แบบทำเล่นๆไปงั้นแหละครับไม่ได้เป็นอาชีพ เวลาชักชวนเพื่อนๆมาเที่ยวก็จะเก็บรูปเก็บข้อมูลมาลงให้คนสนใจได้เข้ามาอ่าน

"ภูพญาพ่อ" เป็นสันเขาครับ พื้นที่ไม่กว้างขวางมากนัก แต่พอกางเต๊นท์นอนได้ หรือ จะเอาเปลไปกางก็ได้
ลำบากเรื่องเดียว คือ "น้ำ" เวลาผมจะขึ้นไป ก็อาศัยเตรียมอาหารจากข้างล่างไปเลยทั้งมื้อเย็นและเช้า ขนขึ้นไปแต่ของจำเป็นโดยเฉพาะ "น้ำ" หนักที่สุด เดินขึ้นไม่ไกลครับ เมื่อก่อนจึงขึ้นไปนอนแค่คืนเดียว ส่วนใหญ่ผมจะเอาเปลไปผูกนอน แล้วก่อไฟแก้หนาวใต้เปลเอา แต่ระวังเรื่องลมบนสันเขาอาจแรง และ ทำให้เกิดไฟไหม้ป่าได้

แนวสันเขาของเทือก "ภูพญาพ่อ" จะยาวไปเชื่อมต่อกับ 3 จังหวัด คือ อุตรดิตถ์ แพร่ และ น่าน

หาก "อากาศเปิด" จะเห็น ตัวอ.ท่าปลา และ เห็นอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์เป็น 2 อ่าง(เขาเรียกอ่างล่าง และอ่างบน) อย่างชัดเจนด้วยครับ

- ตรงข้ามลานกางเต๊นท์ด้านล่าง จะเป็นแพกระชังเลี้ยงปลา "โครงการตามพระราดำิริ ใน สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ" โดย มีทหารจาก ม.พัน 7 มาดูแลอยู่ มีชาวบ้านร่วมโครงการปัจจุบันเท่าไหร่ไม่ทราบเหมือนกัน
ตอนนั้น มีทำเป็นแพเกสต์เฮ้าส์พักด้วย(ประมาณ 4 หลัง) ไม่ทราบว่ายังทำหรือเปล่า ใครอยากไปพักลองสอบถามข้อมูลไปทาง ม.พัน 7 ดูครับ..เบอร์โทรติดต่อไว้โอกาสหน้าจะหามาให้แล้วกันครับ
- สอบถามเจ้าหน้าที่บอกว่า "หมู่เดช" และ "หมู่สัน"(สห.จาก ม.พัน 7) ที่ผมก็รู้จักดี ยังคงอยู่บนแพ แค่ผมไม่อยากไปเรียกหา ด้วยกลัวจะเสียการเดินทาง เพราะกลัวแกจะจะคะยั้นคะยอให้พักนานๆและไปนอนที่แพ และ แน่นอน "สุรา" ซึ่งผมห่างๆไปมากช่วงนี้แต่ก็ยังดื่มอยู่บ้าง ไว้โอกาสหน้าค่อยมาเี่ยี่ยมดีกว่า
- "หมู่เดช" เป็นคนใจดีและเป็นกันเองกับพลทหารที่มาช่วยงานบนแพ แต่งานต้องเป็นงานเท่านั้น "หมู่สัน" ออกจะขี้เหล้าหน่อย แต่คนนี้ เรื่อง "ดำน้ำยิงปลา" เก่งเหมือนกัน

- ขอจบการ "ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน" ในวันแรก...ด้วยอาหารแบบ "All in a Pot" สไตล์คนเดินทางคนเดียว
[ดูเหมือนพระที่ฉันอาหารทุกอย่างรวมอยู่ในบาตรเลยนะครับ... ]

- ที่เห็นมีผักอยู่ ผมเก็บมาจากด้านหลังห้องน้ำด้านล่างตรงลานกางเต๊นท์ชื่อที่รู้มา คือ "ผักโสม" ใบมันก็ออกเขียวอ่อนๆดี ต้นสูงขนาดประมาณหัวเข่า มีดอกเป็นช่อน้อยๆสีขาว แต่พอลงน้ำร้อนแล้วออกดำๆทุกที กินได้ครับ ไม่ตาย ผมมาที่นี่จะเก็บกินประจำ
***ถ้าผักหวาน โน่นครับ...ด้านหลังแพโครงการฯขึ้นไปหน่อยเดียว หลายต้นเลย***


-อันนี้ตักออกมาให้เห็นว่า "กุนเชียง"ครับ... จริงๆแล้วมีปลากระป๋องด้วย


- เรื่องการนำอาหารไประหว่างเดินทาง ไม่ว่าจะโดย "ใส่เป้แบกไปเอง" หรือ "ใส่จักรยานไป" ถ้าอะไรมันหนักๆมากๆเช่นเครื่องกระป๋อง เมื่อก่อนจะเอาไำปเยอะ เดี๋ยวนี้ผมแทบไม่เอาไปเลยติดไปบ้าง 3-4 กระป๋อง(รวมถึงพวกผักกาดดองชนิดต่างๆ)
- ผมจะเลือกแต่ชนิดอาหารที่เบาๆไว้ก่อน เช่น หมูหยอง เห็ดหอมแห้ง ปลากรอบ ปลาหมึกแห้ง น้ำพริกต่างๆ โจ๊กซองเล็ก(ขนาด 1-2 คน) ฯ และที่ขาดไม่ได้ "เกลือ" ครับ

คำถาม...ประจำวันนี้
หากเราต้องการจะนำไข่ไก่ไปด้วย(แบบดิบๆ) และไม่ต้องการให้มันแตก เรามีวิธีป้องกันมันได้ด้วยวิธีใด???