วันหยุดก็ปั่น ซ้อมไปเรื่อยๆ โดยที่การปั่นไปทำงานก็ใช้แรงมากที่สุดก็ตอนออกตัวไฟเขียว หนีรถยนต์ครับแล้วก็ชิดซ้าย
ระยะทางที่ปั่นไป-กลับ ประมาณ 25 กม.
ระหว่างที่ปั้นอยู่ก็พยายามทำรอบขาให้ได้มากที่สุด หรือทำความเร็วให้ได้มากที่สุด ไม่ถึงนาทีก็ต้องปล่อยขาฟรี สลับกันไปมาจนกว่าจะถึงที่ทำงาน
และเมื่อวันเสาร์ก็ออกทริปกับลุงโท หัดมือใหม่ไปอยุธยา 120 กม.กว่าๆครับ กลับมาก็เอาขาแช่น้ำแข็งเลย
หลังจากนั้นนิ้วโป้งมือขวาที่ไว้ทดเกียร์ลงก็หมดแรงครับ เพราะตัดเล็บนิ้วโป้งไม่มีแรงกดเลย ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ครับ
สิ่งที่ผมมีอาการมีดังนี้ครับ
มีอาการปวดน่องมาก ปวดต้นขา ตอนไปทริปลุงโท เหมือนจะไม่รอดเพราะมีตะคริวจะกินที่น่องซ้ายครับ พยายามเอาน้ำแข็งประคบ นวดเบาๆเอา
มีอาการเมื่อยล้าได้ง่ายมาก
กล้ามเนื้อไม่ค่อยมีความอดทน - แข็งแรง
เหนื่อยง่าย (เป็นภูมิแพ้ครับ หายใจทางปากแทนจมูก)
ที่ผมกล่าวมานั้น
เป็นมานานก่อนที่ผมจะมาปั่นจักรยานนะครับ ซึ่งผมวัดจากความรู้สึกผมเอง จากเพื่อนๆด้วย
วิ่งเท่ากัน เพื่อนไม่เหนื่อย ผมเหนื่อย
วิ่งเท่ากัน กล้ามเนื้อเพื่อนขึ้น แข็งแรงขึ้น ผมไม่ขึ้น (ลองจับขาเพื่อนดูกล้ามเนื้อเพื่อนนิ่มๆ แต่เป็นแบบนักกีฬา จับของตัวเองดูเหมือนกล้ามเนื้อมันเกร็งตลอดเวลาครับ)
กินเท่ากัน อาหารเหมือนกัน เพื่อนไม่อ้วน ผมกลับขาใหญ่ พุงใหญ่ขึ้น
พี่ๆ เพื่อน ๆ มีวิธีแนะนำให้กล้ามเนื้อแข็งแรง ไม่เมื่อย ไม่ล้า ไม่เหนื่อยไวมั้ยครับ
เพราะเท่าที่ผมผ่านมา ส่วนที่ผมกล่าวมานั้นแระ จะทำให้ผมท้อแท้มากที่สุดครับ
บางครั้งอยากเล่น อยากปั่นก็ต้องเดินแบบคนขาเจ็บเขยกๆไปเล่น ไปปั่น ทั้งที่ใจอยากเล่น อยากปั่นครับ
ขอคุณครับ