ThaiMTB.com

อยากทราบอายุการใช้งานของเฟรมคาร์บอน
คาร์บอนคือพลาสติกประเภทหนึ่งใช่ไหมครับ
ดังนั้นจะมีการเสื่อมสภาพตามเวลา เช่น กรอบ, ล่อนเป็นผงๆ

คาร์บอนไฟเบอร์เป็นเส้นใยสังเคราะห์ชนิดหนึ่ง
มีคุณสมบัติรับแรงดึงได้มากกว่าเหล็กเหนียวทั่วไปถึง 6 เท่าตัว
แต่เนื่องจากตัวมันเป็นเส้นใยดังนั้นเวลาใช้งานจึงต้องมีตัวประสาน(กาว)
เพื่อให้มันคงรูปร่างอยู่ได้ ซึ่งโดยทั่วไปจะใช้อีพ๊อกซี่เป็นตัวประสาน
ซึ่งโดยปกติแล้วอีพ๊อกซี่เมื่อโดนรังสี ยู.วี.มากๆๆๆๆ ก็จะสูญเสียคุณสมบัติในการยึดเกาะ(ล่อน)
ดังนั้นเฟรมรุ่นใหม่ๆ(แพงๆ) ก็จะผสมสารกันรังสี ยู.วี.เข้าไปในเนื้ออีพ๊อกซี่ด้วย
หรือไม่ก็เคลือบด้วยสีกันรังสี ยู.วี. อีกชั้นหนึ่ง
ที่จริงแล้วถ้าไม่ขี่รถตากแดด(หรือจอดตากแดด) วันละ4-5 ชม.ทุกวันก็ไม่น่าเป็นห่วงหรอกครับ

เฟรมคาร์บอนแพ้สองสิ่งครับ คือความร้อน กับยูวี
ควรหลีกเลี่ยงครับ ถ้ารักษาดีๆอายุใช้งานก็เลย 10 ปีแน่นอนครับ
รักษาไม่ดี ปีเดียวก็ไปแล้ว ผมเคยเก็บไม้กอล์ฟก้านคาร์บอนไว้ในรถปีหนึ่ง ควักออกมาตี ไดร์เวอร์หักคามือเฉยเลย ทีแรกคิดว่าไม่โดนยูวีก็ไม่เป็นไร ปรากฏว่าเจอความร้อนอบๆในกระโปรงท้ายรถก็ไปเหมือนกัน

คาร์บอนไม่ใช่พลาสติคนะครับ..แต่คาร์บอนคือถ่านที่เกิดจากการเผาไหม้อย่างถ่านไม้เป็นต้นครับ คุณสมบัติของคาร์บอนจะให้ความนุ่มนวล,ไม่มีความแกร่ง คาร์บอนถูกนำมาใช้ผลิตอุปกรณ์กีฬาโดยนำมาผสมกับพลาสติค(ไฟเบอร์กลาส)เพื่อให้เกิดความแข่งแกร่งและมีน้ำหนักเบา คนใช้อุปกรณ์กีฬาจำพวกคาร์บอนคอมโพสิต จะรู้สึกได้ถึงความนุ่มนวลยืดหยุ่นเหมือนมีสปริง คาร์บอน 100%ที่บดเป็นผงละเอียดแล้วอัดเป็นแท่งด้วยกรรมวิธีพิเศษก็คือกราไฟต์ จะมีความแข็งแกร่งที่สุดและมีราคาแพง อายุและความทนทานของเฟรมคาร์บอนคอมโพสิตจะอยู่ที่ส่วนผสมของคาร์บอนและกรรมวิธีการผลิต ไม้เทนนิสของผมที่เป็นคาร์บอนคอมโพสิตผ่านร้อนผ่านหนาวทั้งตก,ทั้งครูดกับผิวคอร์ตซีเมนต์,ตากแดด,ตากฝน อายุได้ร่วม 20 ปี ปัจจุบันก็ยังใช้งานได้ปกติครับ

คาร์บอนคอมโพสิตครับ อายุประมาณ11ปี ตอนนี้ก็ยังใช้ขี่อยู่ครับ

Carbon จะดีไม่ดี ทนไม่ทน อยู่ที่เทคนิคการผลิตของแต่ละเจ้า...

ไม่ใช้ว่าพอเห็นหน้าตาเป็น Carbon แล้วจะเหมาว่าคุณภาพความคงทนเท่ากัน..

ดังนั้นจึงเห็นความแตกต่างของราคาในท้องตลาดว่าทำไมบางยี้ห้อแพงมาก บางยี้ห้อถูกจนน่าใจหาย....

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ขึ้นอยู่กับความมีประสพการณ์ของแต่ละยี้ห้อด้วย บางยี้ห้อเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียง มีเล็ปทดสอบความคงทนจากการออกแบบ ที่ทดสอบกันเป็นปีก่อนออกขาย มีทีมงานที่กล้าพิสูจน์ตามคำโฆษณา..

แต่บางเจ้า เป็นแค่ทำเหมือนแค่สีสรรคหน้าตา เกรดและคุณภาพต่างกันอย่างเห็นได้ชัด..

ปัจจุบันเทคโนโลยี Carbon ไปไกลมาก ยากที่จะตามทัน วิธีการก็แล้วแต่ใครจะคิดค้นได้ ข้อแตกต่างยากที่จะมองเห็นด้วยตาเปล่า นอกจากได้ทดสอบครับ.

ดูที่ระยะประกัน

สินค้ามาตรฐานจะมีอายุรับประกันจากการใช้งานตามปกติ......... ซึ่งผู้ผลิตจะทดสอบมาก่อนแล้วว่าถ้าใช้งานปกติและอยูในห้วงเวลาดังกล่าวปลอดภัยชัวร์หรือว่าบางครั้งก็จงใจผลิตให้มีอายุใช้งานแค่นั้นจะได้มาซื้อรุ่นใหม่ !! ............... แต่ก็มีสินค้าอีกหลายประเภทส่วนใหญ่ไม่มีผลกับความปลอดภัยซ่อมให้หรือเคลมได้เช่นนาฬิกาโรเล็คหรือแรมคอมยี่ห้อคิงส์ตั้นรับประกันไม่จำกัดเวลา ..........แต่ว่าเก่าเก็บหรือใช้ถนอมก็อีกเรื่องนะถ้าเกินเวลาที่กำหนดผู้ผลิตก็ไม่คุยด้วย

ว่าไปแล้วกาวอีป๊อคซี่ที่ยึดแผ่นหรือใยไฟเบอร์คาร์บอนก็เริ่มกินตัวเองอย่างช้า ๆ ตั้งแต่ออกจากโรงงานแล้วทั้งที่ยังไม่ได้ใช้แต่ในระยะแรกก็ยังเหนียวหรือแข็งแรงพอพอที่จะรับแรงกดแรงดึงแรงเฉือนได้เกินค่าที่ต้องการ ................ และเมื่อถึงเวลาประกันตามที่ผู้ผลิตกำหนดถึงจะไม่ได้ใช้งานก็ตามก็จะกินตัวเร็วมากกว่าเดิมความแข็งแรงจะลดลงอย่างรวดเร็วแม้ว่าภายนอกจะดูดี เหมือนยางล้อนั่นไง ถ้าใหม่แต่เก่าเก็บดอกสวยยี่ห้อดีก็ไม่มีใครเล่น

ผมได้ซื้อเฟรมคาร์บอนมาใช้แล้ว..จะได้รู้เสียทีว่าเฟรมจักรยานคาร์บอนมันจะมีอายุนานกีปี เหมือนคันของคุณ LERT หรือปล่าว ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ครับ..

ถ้าอายุ 10 ปีขี่ทุกวัน น่าจะเท่ากับประมาณ 3650 ครั้ง
แต่ถ้าเราขี่สัปดาห์ละ 2 ครั้งเดือนละ8-10ครั้ง ก็ประมาณปีละ 100 ครั้ง น่าจะได้ถึง 35 ปีโดยประมาณยังไม่นับถึงชม.การขี่ว่ากี่ชม./ครั้ง
ผมว่าที่น่าห่วงไม่ใช่อายุงาน แต่เป็นการเกิดอุบัติเหตุแบบล้มฟาดแร็งๆ หรือตกหลุมหนักๆ น่าจะสร้างความเสียหายกับเฟรมก่อนที่จะหมดอายุการใช้งาน ส่วนใหญ่ผมจะขี่อลู และคาร์บอนประมาณสัปดาห์ละ1-2ครั้งตามที่กล่าว ถ้าไม่ขายเฟรมไปก่อน หรือเกิดเหตุไม่คาดคิด ผมคงตายก่อนเฟรมหมดอายุนะ ส่วนรถตัวที่คุณเลิศขี่ ผมเคยลองขี่ ยอมรับว่าไม่รู้สึกว่ามันจะเสียหายอะไร และถ้าจำไม่ผิด คุณวิเชียร ปิ่นเกษร(กระบี่ มือเดียว) ก็ใช้เฟรมเทรคแบบคาร์บอน+อลูหรือโครโมลี่ นี้เดินทาง รอบโลก 3 ปีเศษ และขี่เกือบทุกวันขนของหนักๆเพียบ ไม่เห็นเสียหายอะไร ผมมักคิดว่ารถยนต์หรือเครื่องมืออื่นๆแม้แต่คอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูง ใช้เวลาไม่นานค่าเสื่อมของมันที่หายไปมูลค่ามากกว่าเฟรมจักรยานดีๆมากนัก อาทิถ้าคุณไปซื้อรถยนต์ยุโรปบางยี่ห้อ ไม่เกิน5ปี ขาดทุนเป็นล้านครับ

ที่เห็นกับตาและคุยด้วยเป็นชาวฮอลแลนด์จะไปลาวด้วยหมอบคาร์บอน แบบโครตขนเช่นกันของไม่น่าต่ำกว่า15โล ไปเขมรมาแล้ว ผมเคยได้ยินว่าฝรั่งชอบใช้รถคาร์บอนเดินทาง จนเห็นกับตา ส่วนไทยเรายังไม่เจอกับตาแต่น่าจะมีบ้างนะ ผมเองถ้าหาตะแกรงหลังจับหลักอานได้ก็จะเอาบ้าง(หลักอานมันดันแบนรีซะนี่)เพราะขี่ไม่ค่อยจะคุ้มเอาเสียเลย

ผมเองก็มีความคิดคล้ายๆคุณก้อยครับ..ปกติผมจะปั่นทุกวันตอนเช้าใช้เวลาอย่างน้อยวันละชั่วโมงครึ่งระยะทางประมาณ 45กม.เสาร์,อาทิตย์ประมาณสองชั่วโมงครึ่ง ระยะทางประมาณ 70 กม. ส่วนมากจะปั่นเดี่ยว ไม่ชอบปั่นกลุ่มเพราะเวลาไม่เอื้ออำนวย แต่ยอมรับว่าการปั่นกลุ่มสนุกมากและช่วยในการพัฒนาในด้านต่างๆมากๆ แต่การปั่นเดี่ยวก็สนุกเหมือนกัน ส่วนใหญ่จะระมัดระวังตัวเองไม่ประมาทไม่ชอบการแข่งขัน,ไม่กระหายในชัยชนะ แต่ชอบสนุก,มันส์ในอารมณ์ เพราะฉะนั้นการล้ม,ฟาดอย่างรุนแรง,ตกหลุมคงเป็นเรื่องของอุบัติเหตุที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ถ้าเฟรมมันจะหักก็ให้มันหักไปเถอะครับขออย่าให้แขนหัก,ขาหัก,รวมทั้งส่วนต่างๆของร่างกายไม่ชำรุดเสียหายเป็นพอ เพราะผมถือว่าจักรยานใหม่เราซื้อได้ แต่ชิ้นส่วนร่างกายของเราซื้อใหม่ไม่ได้ครับ..