ThaiMTB.com

ผมเชื่อว่าความรักและความใส่ใจจะสามารถรักษาและเยียวยาความรู้สึก
ห่างไกลได้ดีมากๆ การที่ผู้ใหญ่แยกทางกันคนที่ได้รับผลกระทบมากที่
สุดคงจะไม่พ้นลูกๆ ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่เกือบจะเสียลูกๆไปเพราะความ
ที่ไม่เอาใจใส่มีเรื่องราวที่สะเทือนใจผู้เป็นพ่อมากพอสมควร
.
เราจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นกันนะครับ เราจะพูดถึงวันนี้(29/05/54)วันที่ผม
มีนัดออกทริปถึงสองที่คือเสาร์งานผลไม้ปราจีน อาทิตย์ทริปชาวอึ่งที่นัด
กันมานาน ผมตัดสินใจที่จะยกเลิกทั้งที่ออกเดินทางไปได้หน่อยแล้วแล้ว
ก็วนรถกลับมาเพื่อมาให้ความรักความเอาใจใส่กับคนที่เราทำให้เค้าเกิดมา
.
ผมเปิดทริปเล็กๆตั้งชื่อทีหลัง"ฟางสายใยแห่งสายสัมพันธ์"โดยโทรเชิญ
ลุงเล็กและน้าพงษ์พี่กุลไปช่วยดูแลเด็กๆ...ซึ่งพวกเค้าก็ไม่ได้ตั้งตัวแต่ก็
"เต็มใจมากๆ"ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยครับ
.
ทริปเล็กๆนี้อาจจะเป็นการเล่าเรื่องส่วนตัวมากไปหน่อยยังไงก็ขออภัยเพื่อนๆ
ทุกท่านด้วยนะครับเพราะหวังว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับหลายๆท่านที่ห่างเหิน
ครอบครัวและลูกๆ

ขอบคุณผู้ร่วมทริปทุกท่าน

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาชม

มิอาจลืมคือเจ้าของพื้นที่มิตรภาพนี้ http://www.thaimtb.com

ขอบคุณครับ
veenono.

ผมนำเพลงของ อ.ยงยุทธ์ ด้ามขวานมาใช้ประกอบคลิ๊บหลายครั้งหลายคราวต้อง
ขอกราบขอบคุณมา ณ โอกาสนี้นะครับ เพลง"จักรยาน"อ.ยงยุทธ์แต่งก่อนขึ้นเวที
คอนเสิร์ทแห่งหนึ่งยังไม่มีมิวสิคเลยเอาเพลงนี้มาแทนครับ

มารอชมครับพี่วี...ผมก็ยกเลิกทริปทั้งหมด เดินทางไปยโสธร...
ผมคิดว่าต้องทำในเรื่องที่จำเป็นที่สุดก่อน...ตามลำดับของเราเอง...

สู้ สู้ครับผม....

"การแยกทาง"ที่ทำให้มีบ้านสองบ้านคือบ้านพ่อกับบ้านแม่(จริงๆก็คือบ้านพ่อทั้งสอง

)
ทำให้มีช่องว่างสำหรับลูกๆมากพอสมควรครับผมมีลูกสาวสามสาว ซึ่งธรรมดาก็คงต้องดูแล
กันเป็นพิเศษมากกว่าลูกชาย วันนี้ผมรู้สึกดีใจที่ผมสามารถดึงลูกกลับมาสู่ความรักเหมือน
ตอนเด็กๆได้อีกครั้ง"ก่อนจะสายเกินไป"การโทษกันไปมาไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรสำหรับ
ลูกๆเริ่มต้นเอาใจใส่เท่านั้นทุกอย่างจะต้องดีขึ้น

อย่าปล่อยให้เหงา...และเดียวดาย

รอ..หันกลับมาพร้อมยื่นมือ

พร้อมที่จะเดินไปพร้อมกัน

การย้ายไปย้ายมาระหว่างบ้านพ่อ บ้านแม่ บ้านพ่อ...ย่อมทำให้เด็กสับสนมากพอสมควร
เมื่ออยู่บ้านแม่ ลูกๆมีรายได้จากร้านเกมส์เล็กๆที่บ้านซึ่งเปิดชั้นล่างแยกกับส่วนของบ้าน
เด็กๆดูแลและรับผิดชอบรายรับรายจ่ายเอง..วันหนึ่งลูกสาวคนโตก็ขอกลับมาอยู่บ้านพ่อ
เพราะเหตุผลส่วนตัว..เมื่อคนโตไม่อยู่เท่ากับเหลือแค่คนกลางและคนเล็กที่ดูแลร้านเกมส์
ซึ่งนั่นหมายถึงบางครั้งเธอก็จะนอนในร้าน(ชั้นล่างของบ้าน)
.
จนเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาก็เกิดเรื่องจนได้(ว่าจะไม่เล่านะครับไหนๆก็ไหนๆขอเล่าแล้วกันเพื่อ-
จะได้เป็นอุทาหรณ์กับตัวเองและอีกหลายๆท่านที่ปล่อยปละละเลยลูกอย่างผม)ลูกสาวคนกลาง
เฝ้าร้านคนเดียวเธอถูกลวนลามจากเด็กวัยรุ่นที่มาเล่นเกมส์ประจำ โชคดีที่มีคนช่วยและพา
ออกมาทันไม่เช่นนั้นผมคงจะไม่อภัยตัวเองแน่ๆ ตอนนี้ผมรับเธอมาอยู่ด้วยแล้วครับ
.

และก็คิดว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีที่ผมตัดสินใจพาเธอออกทริปปั่นจักรยานทั้งที่ไม่
เคยปั่นเกิน2กม.วันนี้เธอและพี่สาวพร้อมพี่ๆลุงๆน้าๆพาปั่น 75 กม.ถึงจะเหน็ดเหนื่อยก็ดู
เธอมีความสุขมากๆที่ได้ร่วมกิจกรรมกับทุกคน เวลาที่ห่างๆกันระหว่างผมกับลูกๆร่วม12ปี
วันนี้ดูสดใสขึ้นทั้งในใจผมและเชื่อว่าในใจทุกคนด้วย

"ฟางสายใย แห่งสายสัมพันธ์"

ตามกฎหมาย พ่อและแม่มีหน้าที่ดูแลลูกๆ...ด้วยความรักไม่ใช่ด้วยเงิน

++เสือเล็ก++ เขียน:มารอชมครับพี่วี...ผมก็ยกเลิกทริปทั้งหมด เดินทางไปยโสธร...
ผมคิดว่าต้องทำในเรื่องที่จำเป็นที่สุดก่อน...ตามลำดับของเราเอง...
สู้ สู้ครับผม....

ขอบคุณครับพี่เล็ก เดี๋ยวมาเล่าต่อครับ

ยินดีด้วยค่ะ ที่ผ่านพ้นมาด้วยดี....
ขอให้มีความสุขกับลูกๆๆ มากๆๆ นะคะ

ขอบคุณครับคุณปิ

รออ่านอยู่ และยินดีกับครอบครัวที่กลับมาเติมเต็มด้วยครับ

ขอบคุณพี่ชยุตมากๆครับที่แวะมาชม

ทิ้งแม่งทริปเพื่อสังคม..เพื่อทริปครอบครัว(สำคัญกว่า)
..จะให้แหล่มก็ทริปครอบครัวเข้าสังคม

แค่..คิดและทำดีเพื่อตัวเองและก็ครอบครัว (โดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น)...เดี๋ยวสังคมก็จะดีเอง......

ติดตามครับพี่วี...
น่ารักมากกกกก....

ปล..ว่าแล้วคิดถึงลูกและเมียอะ..ตอนนี้พักฟื้นอยู่ใต้
เด๋วจะพาลูกไปปั่นจักรยานด้วย....แต่ตอนนี้..ลูกเพิ่ง 4 เดือน..

ขอบคุณน้องมิงมากๆครับ เป็นขาแรงไปแล้วสะสมไมล์ไว้เยอะๆนะครับ
เดี๋ยวไว้พี่วีจะเอาฟากขอผูกแร็คหลังบ้าง

มารอด้วยเหมือนกันครับวีโนโน..............

ขอบคุณคุณเอ๋ครับ สบายดีนะครับหลานๆคงจะโตๆหมดแล้วววว

ประทับใจมากครับคุณวี ผมก็ใช้จักรยานสานสัมพันธ์แบบคุณวีเลยครับ

ขอบคุณหน.ครับกรณีผมค่อนข้างห่างเหินมากไปหน่อยคงต้องค่อยๆดูแลมากขึ้นครับ

โพสแรก วันนี้ ....

รอชมค่ะ เด็ก เด็ก น่ารักมาก

ขอบคุณแม่บักข้าวเหนียวครับ เรามันคนของลูกเหมือนกัลลลล

ผมตัดสินใจที่จะยกเลิกทั้งที่ออกเดินทางไปได้หน่อยแล้วแล้ว
ก็วนรถกลับมาเพื่อมาให้ความรักความเอาใจใส่กับคนที่เราทำให้เค้าเกิดมา

"วันนี้รู้แล้วว่าหากเรามีลูกชีวิตที่เหลือของเราไม่ได้เป็นของเราแต่เป็นของลูกเกือบทั้งหมด"
มาเริ่มสรุปทริปเลยดีกว่านะครับอ้อนมานาน

ผมตัดสินใจยกเลิกทริปที่นัดไว้
ก่อนหน้าแล้ว ยอมเสียหน้าแต่ไม่เสียลูก ถามเด็กๆว่าพ่อจะพาไปปั่นจักรยานสนมั๊ย เด็กๆ
พยักหน้า ผมจึงเตรียมรถ เตรียมชุดกันจ้าระหวั่น(เขียนถูกมั๊ย)เพราะเด็กๆไม่เคยออกทริป
โทรหาเพื่อนบอกพี่เล็กว่างมั๊ยจะพาเด็กๆปั่นมาช่วยหน่อยได้มั๊ยครับ พี่เล็กTERRANOรับ
ปากแบบแทบไม่คิด(ไม่มีทริปด้วย) นัดกันวันอาทิตย์ 09.00 ผมโทรหาน้องกุลบอกว่ามา
ปั่นกับเด็กๆมั๊ยจะได้ช่วยดูแล น้องกุลโอเค...เท่ากับทริปนี้มี..

ผมveenono