ThaiMTB.com

วันนี้ขี่รถยนต์ไปใส่บาตรที่พุทธมณฑล สาย 3 มาครับ เจอชาวจักรยาน 2 ท่านใส่เสื้อสีขาว มีลายแถบสีเขียว แถบสีแดง ขี่จักรยานอยู่ตอนแรกก็ว่าจะแซงไปเลย แต่เหลียวไปมองที่กระจกด้านข้างรถมีรถตามหลังมาในเลนที่เราจะออกไปก็เลยขับไปช้าๆ จนไปใกล้ๆ พี่ 2 ท่านนั่นล่ะครับ ท่านหนึ่งน่าจะได้ยินเสียงเครื่องยนต์ครับ เหลียวกลับมาแล้วแล้วก็เบี่ยงรถจักรยานชิดขอบซ้าย แต่อีกท่านซิครับ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขี่กลางเลนเลยครับ ไม่รู้ฟังเครื่องเล่น MP3 อยู่หรือเปล่า เห็นพี่คนแรกที่นำรถหลบชิดซ้ายเขาเรียกก็ไม่รู้ว่เขาได้ยินหรือเปล่า กลัวจะไปเจอพวกหงุดหงิดง่าย พวกขับรถเร็วๆนะครับ จะมีอุบัติเหตุที่ไม่อยากให้เกิดซะก่อน ผมก็ทิ้งระยะห่างจากรถจักรยาน 2 คันนั้นประมาณ 2-3 เมตรเอง เขายังทำเป็นไม่รู้เรื่องเรื่อง ถ้าเป็น 10 ล้อจะเป็นไงเนี่ย ยังไม่อยากให้เกิดเหตุร้ายขึ้นกับใครที่ขี่จักรยานอีกนะครับ

ถ้าเปลี่ยนจากจักรยาน 2 คันนั้นเป็นรถยนต์บ้างล่ะ เลนซ้ายสุดขับช้า ๆ ไปเรื่อง ๆ ความเร็วพอ ๆ กับจักรยานที่กำลังปั่นอยู่นั่นแหละ ไม่รู้ว่าจะหงุดหงิดแบบนี้หรือเปล่า

บนถนนที่ไม่มีไหล่ทาง บางที่การขี่จักรยานชิดซ้ายสุดขอบถนนมันก็อันตรายนะ คนขับรถยนต์เห็นมีช่องมันก็ขับแซงไปอย่างเร็วโดยไม่มีการเบี่ยงออกขวา เหมือน ๆ กับการขับรถเบียดอยู่ในเลนเดียวกันน่ะ ลองคิดดูแล้วกันถ้าคุณปั่นจักรยานอยู่แล้วมีรถใหญ่เบียดแซงไปอย่างเร็ว จะรู้สึกอย่างไร แม้จะไม่ได้เฉี่ยวหรือชน แต่แรงลมที่มันมาปะทะมันก็ทำให้เสียศูนย์ได้เหมือนกัน

เสียเวลาสักนิด ลดความเร็วลงสักหน่อย รอจังหวะรถว่างก็ค่อย ๆ แซงขึ้นไป มีน้ำใจให้กัน สังคมก็สงบสุข

อย่าคิดอะไรมาก

เมื่อคืนวานบนถ พหลมุ่งหน้าไปอนุสาวรีย์เจอรถจะชน 2 ครั้งทั้งที่ผมปั่นชิดขอบทาง ติดไฟหน้าหลัง จักรยานสีขาว เสื้อขาวกางเกงสีครีม ติดแถบสะท้อนแสงที่แฮนด์กับที่สายสะพายเป้ แถบสะท้อน3 เอ็มตามกระเป๋ามีหมด
ปั่นผ่านจุดยูเทิร์น(ใต้ทางรถไฟฟ้าบีทีเอสแถวอารีย์) ตรงนั้นจุดเลี้ยวตรงกับทางเข้าปั๊มน้ำมันพอดี ขนาดว่าระวังไว้แล้วเวลาผ่านจุดยูเทิร์นที่มีรถจ่อเลี้ยวก็ไม่วายเจอรถคันนึงพุ่งพรวดออกมาตรงจะเข้าปั๊มซึ่งพอดิบพอดีกับที่ผมปั่นผ่านพอดี มาเร็วและใกล้มาก ผมไม่รู้จะทำยังไงรีบหักเลี้ยวเข้าทางลาดขึ้นฟุตปาทด้านซ้าย เค้าไม่ชะลอรถเลย

ปั่นมาได้หน่อยเจอแยกทางลัดพหล-วิภาวดีที่ตัดทะลุ ร๑รอ รถยูเทิร์นไม่มีปัญหา พ้นมาได้สบายๆ แต่รถที่รอเลี้ยวซ้ายไปอนุสาวรีย์(น่าจะลงสะพานต่างระดับทางลัด) ไม่สนใจจักรยานอีก พุ่งออกมาในขณะที่ผมปั่นผ่าน ต้องหักออกขวาหลบอีก
มันอะไรกันนักหนาเนี่ย เค้ามองไม่เห็นจักรยานกันเลยรึเนี่ย?!

ระมัดระวังกันนิดหนึ่งครับ ตัวผมเองก็เคยเจอตามหลังพี่คนหนึ่งปั่นไปฟังเพลงไปรถยนต์ตามหลังบีบแตรแกยังไม่ได้ยิน
เลยน่ะ จนต้องรีบปั่นไปบอกแกน่ะครับ อันตรายมากๆ

ปั่นตามถนนที่รถเยอะๆ โดยเฉพาะในกทม. อย่าใส่ mp3 เลยค่ะ อันตรายมากๆ
เห็นเด็กๆที่ขี่ฟิกซ์แล้วหวาดเสียวแทน มันขี่ตามใจมาก แถมใส่หูฟังอีก เสื้อผ้าปลิวเชียว กลัวจะไปเกี่ยวกับรถ บางทีต้องขี่ขึ้นไปขนาบข้าง ตะโกนให้ชิดซ้าย เพราะรถหลังมันจะแซง

ระวังตัวกันด้วยนะคะ

เคยเจอแบบนี้เหมือนกัน ตอนพาเมียไปกินข้าว ได้แต่มองหน้าเมีย แล้วยิ้มๆ

ที่เราเป็นห่วงเธอเวลาไปปั่นจักรยาน ก็เพราะแบบนี้ นี่แหละ ...เธอพูดเบาๆ...

TERRANO เขียน:เคยเจอแบบนี้เหมือนกัน ตอนพาเมียไปกินข้าว ได้แต่มองหน้าเมีย แล้วยิ้มๆ

ที่เราเป็นห่วงเธอเวลาไปปั่นจักรยาน ก็เพราะแบบนี้ นี่แหละ ...เธอพูดเบาๆ...

ไอ้ที่ใส่หูฟังน่ะไม่รู้ใช่น้องเราหรือเปล่า ขอบคุณคุณอมยิ้มที่มาเล่าครับสบายดีนะครับ

ผมจำไม่ได้ครับว่าอ่านมาจากกระทู้ไหนชอบมากคำว่า

เสี่ยง กับ เลี่ยง

กลัวก็แต่น้องๆที่ปั่น fix นั่นแหละครับ ไม่มีอุปกรณ์ป้องกันใดๆทั้งสิ้น มีแต่เสื้อผ้าเท่ห์ๆรองเท้าแนวๆ ครับ
ต้องโดนรถสอยท้ายสักครั้ง หรืออยู่ในเหตุการณ์ซักครั้ง แล้วจะจัดเต็มแบบผมครับ
ไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีทั้งกับชาวจักรยานและเพื่อนๆร่วมทางทุกๆคน
คิดเสมอว่า มีน้ำใจ มีสติและอย่าเห็นแก่ตัวครับ อุบัติเหตุต่างๆก็จะไม่เกิดครับ

เมื่อก่อนปั่นไปฟังเพลงไป แต่ตอนนี้ไม่ฟังแล้วครับ ตลกถนนเฉยเลย

ผมว่าถ้าหลบได้ก็ควรจะหลบให้เขา ยึดความปลอดภัยเป็นหลัก บางครั้งเราอาจถูกกฎ แม้สิ่งที่เป็นสาธารณะเรามีสิทธิเท่ากับเขา แต่เพื่อให้กลับถึงบ้านก็ต้องยอมครับ(เขาอาจคิดว่าเขามีสิทธิใช้ถนนมากกว่าเรา)

คนขับรถส่วนใหญ่คิดแต่ว่านี่มันเลนรถยนต์ไม่ใช่เลนจักรยาน ยิ่งเวลาพวกซิ่งแซ้งซ้ายมาไม่ทันเห็นรถบังอยู่เบรคไม่ทันอันตรายมากครับ